စိတ္က်န္းမာေရးအထူးကုဆရာဝန္ႀကီး ပါေမာကၡစိုင္းႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္းအပိုင္း (၄)

.

 

မွတ္ဥာဏ္ ခ်ိဳ႕ယြင္းတာေတြ၊ သတိေမ့တတ္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး 4R Health Talk က်န္းမာေရးရာအေျဖရွာ အစီအစဥ္ကေန အထူးကုဆရာဝန္ႀကီးပါေမာကၡစိုင္းနဲ႔ ေမးျမန္းထားတာေတြကို အပိုင္း (၄) အေနနဲ႔ ျပန္လည္ ထုတ္လႊင့္ေပးလိုက္ပါတယ္။

မဇၥ်ိမ- ဆရာႀကီးခင္ဗ်ာ လူငယ္ေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လူႀကီးေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူငယ္ျပန္တဲ့ အဖိုးအဖြားေတြကို ျပဳစုေနတဲ့ သူေတြကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဆရာႀကီးအေနနဲ႔ ေပးခ်င္တဲ့ Massge ေလး ဒီမွတ္ဥာဏ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေျပာခ်င္တဲ့ စကားေလးရွိရင္ နည္းနည္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေျပာေပးပါခင္ဗ်ာ။

Prof: Sai - ဒီလို သူငယ္ျပန္တဲ့ ေရာဂါဟာ တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႔ ပိုဆိုးလာတဲ့ ေရာဂါတစ္မ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ ေရာဂါကိုေတာ့ အဆင့္သံုးဆင့္ ခြဲျခားထားပါတယ္။ ပထမအဆင့္ကေတာ့ အေပ်ာ့စားေပါ့။ စဥ္းစားေတြးေခၚမႈေတြ ေလ်ာ့သြားတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေန႔စဥ္လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ကိစၥကိုေတာ့ နည္းနည္းပါးပါး ထိခိုက္တာေပါ့။ ဒုတိယအဆင့္ၾကေတာ့ လႈပ္ရွားမႈကို ျပင္းထန္စြာထိခိုက္တယ္။ အျပဳအမႈေတြ ကိုယ္ေရးကိုယ္ေသြးေတြ ေျပာင္းလဲသြားတယ္ေပါ့။ အခုေကာင္းေနေပမယ့္ ရုတ္တရက္ စိတ္ထ တိုခ်င္လည္း တုိမယ္။ ထ ငိုခ်င္လည္း ငိုမယ္။ အမူအရာ ခ်က္ခ်င္း အေျပာင္းအလဲ ျမန္တာေပါ့။ ျပင္းထန္တဲ့ အခါက်ေတာ့ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္မႈေတြကိုလည္း အျခားသူေတြ လံုးဝ မွီခိုေနရတာေပါ့။ ဥပမာ ဆီးသြားတာ အိမ္သာတက္တာ ေရခ်ိဳးတာက အစ အဝတ္လဲတာက အစ သူမ်ားလုပ္ေပးတဲ့ ျဖစ္တဲ့ အဆင့္ေပါ့။ အဲဒါကို မိသားစုအေနနဲ႔ စိတ္ရွည္သီးခံဖို႔ လိုတယ္။ ေနာက္ၿပီး တစ္ခါတေလက်ေတာ့လည္း ျပင္ပအကူညီ လိုလည္း လိုတာေပါ့။ သူတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ေရးကိုယ္ေသြးက ရုတ္တရက္ ေျပာင္းလဲသြားတာေပါ့။ ခါတိုင္း ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြရွိတဲ့သူက ရုတ္တရက္ႀကီး မေခၚခ်င္ မေျပာခ်င္ စိတ္ဆိုးလာတယ္။ စိတ္တိုလာတယ္။ အဲဒါေတြေပါ့။ ေနာက္ သူတို႔က စကားေရြးခ်ယ္မႈကို မွန္မွန္ကန္ကန္ မေရြးႏုိင္ဘူးေပါ့။ ဥပမာ ေခါက္ဆြဲစားခ်င္တယ္။ ေခါက္ဆြဲကို ေခါက္ဆြဲလို႔ ေခၚဖို႔ ေမ့ေနတယ္။ ဟိုေလ ရွည္ရွည္ေလးကေလ ရွည္ရွည္ေလးကေလ အဲဒါမ်ိဳးေပါ့။

မဇၥ်ိမ- အဲဒါၾကေတာ့ အဆင့္က ေတာ္ေတာ္ဆုိးသြားၿပီလား။

Prof: Sai ေတာ္ေတာ္ဆိုးသြားၿပီ။ ေခါက္ဆြဲကို ေခါက္ဆြဲလို႔ မသိေတာ့ဘူး။ ဥပမာ ငွက္ေပ်ာသီးကို ငွက္ေပ်ာသီးမွန္း မသိေတာ့ဘူး။ အဲတာမ်ိဳးေတြေပါ့။

မဇၥ်ိမ- အဲတာၾကေတာ့ အသက္အရြယ္နဲ႔ ဆုိင္လား။

Prof: Sai - ဟုတ္ကဲ့ အသက္အရြယ္နဲ႔ ဆုိင္ပါတယ္။ အခုက ျမန္မာျပည္မွာ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈကလည္း ေကာင္းလာေတာ့ေလ အသက္ရွည္တဲ့ အဖိုးအဖြားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားလာပါတယ္။ မ်ားလာေတာ့ ဒီလိုေရာဂါေတြလည္း အျဖစ္မ်ားလာပါတယ္။ အခုကတည္းက ႀကိဳတင္ၿပီးမွ သိထားတာလည္း ပိုေကာင္းပါတယ္။ ဘယ္လိုျပဳစုရမယ္။ ဘယ္လိုေစာင့္ေရွာက္ရမယ္။ ဘယ္လိုကာကြယ္ရမယ္ဆိုတာ။

မဇၥ်ိမ- ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ဆံုး တစ္ေယာက္ကို အလွည့္ေပးပါရေစ။ အလုပ္မွာ အလုပ္လုပ္ေနရင္းနဲ႔ တစ္ခုခု ထယူရမယ့္ ပစၥည္းကို သူသိတယ္။ အဲနားလည္း ေရာက္တဲ့အခါ သူဘာပစၥည္း ယူရမွန္း မသိေတာ့ဘူး။ ေမ့သြားပါတယ္တဲ့။ တစ္ေယာက္ေယာက္က စကားျဖတ္ေျပာလုိက္ရင္ ေျပာလက္စ စကားေမ့သြားတယ္ဆိုတာမ်ိဳး အဲေတာ့ အစေဖာ္မရတဲ့ ျပႆနာမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္။ ေဘးလူကေန အစက ျပန္ေဖာ္ၿပီးေတာ့မွ သူက စကားဆက္ေျပာႏုိင္တာမ်ိဳးေပါ့ေနာ္။ အဲတာၾကေတာ့ေရာ ဆရာႀကီး။

Prof: Sai - အာရံုစုစည္းမႈ နည္းတာပါ။ ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း တစ္ခါတေလ ျဖစ္ပါတယ္။ ထၿပီးေတာ့မွ သြားလိုက္တာပဲ။ အစက ေရေသာက္ဖို႔ဆိုၿပီး သြားလိုက္တာ ေရမေသာက္ဘဲနဲ႔ ျပန္ထြက္လာတာလည္း ရွိတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေစ်းသြားတယ္။ ဘာဝယ္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ဟိုၾကေတာ့ ဘာဝယ္ရမွန္း မသိဘူး။ ေမ့က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။

မဇၥ်ိမ- အဲတာၾကေတာ့ မွတ္ဥာဏ္ခ်ိဳ႕ယြင္းတာနဲ႔ မဆိုင္ဘူး။ အာရံုစူးစိုက္မႈ နည္းတာေပါ့ေနာ္ ဆရာ။

Prof: Sai -ဟုတ္ပါတယ္။ အာရံုစူးစိုက္မႈ နည္းတာပါ။ ဒီအဆင့္က သိပ္ျပႆနာမရွိတဲ့ အဆင့္လို႔ သံုးသပ္လုိ႔ ရပါတယ္။

Mr.Ravindra Jain

အဲေတာ့ Mr.Ravindra Jain ေျပာသြားတာကေတာ့ ေနာက္ႏွစ္ပတ္မွာဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆရာဝန္ႏွစ္ေယာက္ကို ဖိတ္ၾကားထားပါတယ္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ပေရာ္ဖက္ဆာ ခ်စ္စိုးျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ပေရာ္ဖက္ဆာ ခင္ေမာင္ဝင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာဟာဆိုရင္ အသည္းေရာဂါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အထူးကုသေပးေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရက္ေတြကေတာ့ ၁၈ႏွင့္ ၂၅ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီၾသဂုတ္လထဲမွာပဲ ဒီဆရာႏွစ္ေယာက္ကို ဖိတ္ေခၚထားတာ ရွိပါတယ္။ အဲေတာ့ စတင္ဘာလထဲမွာလည္း အပတ္စဥ္တိုင္း ဒီ အစီအစဥ္ကို လုပ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စက္တင္ဘာလ ၾကရင္ေတာ့ ဘယ္ဆရာဝန္ေတြကို ဖိတ္ၾကားထားတယ္ဆိုတာ ထပ္ၿပီးေတာ့ ေၾကျငာေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူေျပာတဲ့ အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိႏၵိယကေန ဆရာဝန္ႏွစ္ေယာက္လည္း လာဖို႔ ရွိတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အဲဆရာဝန္ႏွစ္ေယာက္က ဒီအစီအစဥ္ကို လာၿပီးေတာ့ စကားေျပာႏိုင္လို႔ ရွိရင္ ဖိတ္မယ္ေပါ့။ အဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထပ္ၿပီးေတာ့မွ ေၾကျငာေပးပါ့မယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္တို႔ မဇၥ်ိမ ပရိသတ္ေတြ အေနနဲ႔ ဖိတ္ၾကားေစခ်င္တဲ့ ဆရာဝန္ရွိတယ္ဆိုရင္ ဘယ္ဆရာဝန္ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ဆရာဝန္ကိုေတာ့ ေခၚၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးေပးပါ ဆိုလို႔ ရွိရင္ ဒါ မဇၥ်ိမရဲ႕ ေဖ့ဘုတ္ ေကာမန္႔ကေန ေတာင္းဆုိမယ္ဆိုရင္ သူအေနနဲ႔ ႀကိဳးစားေပးမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ သူေျပာေနၾက အတုိင္းပါပဲ။ ေနေပ်ာ္တဲ့ ဘဝေပါ့ေနာ္ ေနေပ်ာ္တဲ့ဘဝကို ဘယ္လုိေနမလဲဆိုတဲ့ သင္ခန္းစာေပါ့ေနာ္။ ဒီတစ္ပတ္မွာေတာ့ ငါးခုေျမာက္ သင္ခန္းစာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုလို႔ ရွိရင္ အာမခံႏိုင္မွ အာမခံေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံသားေတြက ငါမလုပ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာဖို႔ တြန္႔ဆုတ္ေနတယ္လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။ သူက အဲလိုမ်ိဳး ခံစားရတယ္ေပါ့ေနာ္။ ကိုယ္မလုပ္ႏုိင္ဘူးဆိုရင္ မလုပ္ႏိုင္ဘူး ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းပဲ Sorry  ငါ့ကို ခြင့္လြတ္ကြာ ငါမလုပ္ေပးႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ ဟာမ်ိဳး ေျပာပါတဲ့။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို အာမခံ မခံနဲ႔ေပါ့ေနာ္။ အဲေတာ့ ပံုျပင္က ဘာလဲဆိုလို႔ ရွိရင္ သူကေနၿပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီမွာ ျမန္မာေငြ ၁၅ သိန္းေခ်းတယ္ေပါ့ေနာ္။ ဟုတ္ၿပီတဲ့ အဲသူငယ္ခ်င္းက လက္ခံတယ္။ ေအးကြာ ငါရွာေပးမယ္ေပါ့ေနာ္။ ဘာမွ မပူနဲ႔ ဘာညာဆိုၿပီးမွ တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႔ ရက္က နီးလာၿပီ သူ႔သားကလည္း ေက်ာင္းအပ္ဖို႔ ၁၅ သိန္းက လိုေနၿပီ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကို ထပ္ေမးတယ္ မင္းျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလားေပါ့ေနာ္။ ဟာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ရတယ္။ ငါရွာေပးမယ္။ မပူနဲ႔။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႔ တစ္နာရီေလာက္ပဲ လုိေတာ့တယ္ေပါ့။ သူ႔သားေက်ာင္းသြားအပ္ဖို႔ ပိုက္ဆံက ေပးရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဟာ ငါေတာ့ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး သူငယ္ခ်င္းရာ ငါေတာ့ မေပးႏိုင္ေတာ့ဘူးလည္း ဆိုေရာတဲ့ ......

အဲ့ဒီ့ဥပမာအတုိင္း သူမ်ားေတြကို အင္းပါ ဟုတ္ကဲ့ပါ ဆိုၿပီးေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မေပးပါနဲ႔တဲ့။ ကိုယ္မတတ္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ မတတ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့အေၾကာင္း ငါေတာ့ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ မလုပ္ႏုိင္ေပးႏုိင္ဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းနဲ႔ပဲ ေျပာပါတဲ့။ အဲေတာ့ ဒီဟာကာ လတ္တေလာမွာေတာ့ အဲလိုမ်ိဳး No လို႔ အေျပာခံရတဲ့ သူဟာ ငါေတာ့ မလုပ္ေပးႏိုင္ဘူးကြာလို႔ အေျပာခံရတဲ့သူဟာ သူ႔မွာ ခံစားခ်က္ေတာ့ ရွိေကာင္း ရွိသြားလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရရွည္ၾကလို႔ ရွိရင္ ဒီလူနဲ႔ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဆက္ဆံေရး ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္တဲ့။ အဲေတာ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို မလုပ္ေပးႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မေပးပါနဲ႔လို႔ ဒါ သင္ခန္းစာ ေပးထားပါတယ္။

မဇၥ်ိမ- အဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီ 4R Health Talk ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး Topic  ကုိ ျပန္ပါရေစ။ ဆရာႀကီး ခင္ဗ်ာ။ ဒီ မွတ္ဥာဏ္ခ်ိဳ႕ယြင္းတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဆရာႀကီး ျဖည့္ေျပာခ်င္တာ ရွိရင္ ေျပာပါအံုး ခင္ဗ်ာ။

Prof: Sai - ေစာေစာက ကၽြန္ေတာ္ေျပာသလိုေပါ့ေလ။ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ ေကာင္းလာေတာ့ အသက္ရွည္တဲ့သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားလာပါတယ္။ အဲေတာ့ ဒီလိုျပႆနာေတြဟာ တစ္ေန႔မဟုတ္ တစ္ေန႔ေတာ့ ႀကံဳသြားရမွာပဲ။ ႀကံဳလာလုိ႔ ရွိရင္လည္း မရွက္မေၾကာက္ဘဲနဲ႔ တတ္ကၽြမ္းတဲ့ ဆရာဝန္ေတြနဲ႔ ျပဖို႔ လိုပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ကိုယ့္မိသားစုထဲမွာ ဒီလိုျဖစ္တာကို ရွက္လို႔ သိမ္ငယ္တယ္ ထင္ၿပီးေတာ့မွ မျပၾကဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့ အသက္ႀကီးလို႔ ျဖစ္တာပါကြာဆိုၿပီးေတာ့ လ်စ္လ်ဳရႈလုိက္ၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လည္း ဘယ္သူက ျပဳစားလုိက္လို႔ ဘယ္ဟာက ျပဳစားလုိက္လို႔ဆိုၿပီး တစ္လြဲဆံပင္ေကာင္ မဟုတ္တဲ့ ဘက္ ခုတ္ရာတစ္ျခား ရွရာ တစ္ျခား ျဖစ္ေနတယ္ေပါ့။ အဲတာမ်ိဳးေတြ မလုပ္ဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။ မွတ္ဥာဏ္ခ်ိဳ႕ယြင္းလာၿပီဆိုေတာ့ သိသာပါတယ္။ သူတို႔ေတြဟာ မေန႔တစ္ေန႔က ျဖစ္တာေတြကို ေမ့တာမ်ားတယ္။ ဟို ငယ္တုန္းက ျဖစ္တာေတြေတာ့ မွတ္မိတယ္။ ဥပမာ တစ္ပတ္မွာ ဘယ္ႏွစ္ရက္ ရွိတယ္ဆုိတာလည္း မမွတ္မိဘူး။ မနက္က ဘာဟင္းစားလည္း မမွတ္မိဘူး။ သူတို႔ကို စမ္းသပ္ခ်င္ရင္ လြယ္လြယ္ေလးပါ။ ဥပမာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိပ္စာကို မွတ္ခိုင္းလုိက္ နာမည္ရွိမယ္။ အိမ္နံပါတ္ ရွိမယ္။ လမ္းရွိမယ္။ ရပ္ကြက္ရွိမယ္။ ၿမိဳ႕နယ္ရွိမယ္။ ငါးခုေပါ့။ သူတို႔ကို မွတ္ခုိင္းထားလုိက္။ ေတာ္ၾကာျပန္ေမးမယ္ေနာ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့မွ သူငယ္ငယ္တုန္းက ျဖစ္ခဲ့တာေတြေပါ့။ ဥပမာ ဘယ္အရြယ္က လက္ထပ္သလဲ။ သားသမီး ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိသလဲ။ ဘယ္ေက်ာင္းေတြမွာ ေနခဲ့သလဲ။ ဘယ္လို အလုပ္ေတြ လုပ္ခဲ့သလဲ။ ဘာညာေမးလုိက္ အဲတာ အရင္တုန္းက ဟာေတြေတာ့ သူေကာင္းေကာင္း ေျဖႏိုင္တယ္။ ခဏေန မွတ္ခုိင္းထားတဲ့ လိပ္စာ ေမးၾကည့္လုိက္ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ မွတ္မိရင္ေတာင္မွ နာမည္ေလာက္ပဲ မွတ္မိမွာေပါ့။ အဲဒါဆိုရင္ မွတ္ဥာဏ္ခ်ိဳ႕ယြင္းေနၿပီလို႔ ေျပာလုိ႔ ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဓာတ္မွန္ရိုက္တာတို႔ ေသြးစစ္တာတို႔ အထူးလုပ္ေနစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါေလးနဲ႔ပဲ စစ္ေဆးလို႔ ရပါတယ္။  

အပိုင္း (၁) အားေအာက္ပါတြင္ ၾကည့္ႏိုင္ပါသည္-http://www.mizzimaburmese.com/article/30814

အပိုင္း (၂) အားေအာက္ပါတြင္ ၾကည့္ႏိုင္ပါသည္- http://www.mizzimaburmese.com/article/30865

အပိုင္း(၃) အားေအာက္ပါတြင္ ၾကည္ႏိုင္ပါသည္- http://www.mizzimaburmese.com/article/30917