ေအာင္ျမင္သူေတြ ဘဝကို ဘယ္လိုျဖတ္သန္းၾကသလဲ ေရႊမင္းသား ေဖါင္ေဒးရွင္း တည္ေထာင္သူႏွင့္ ေတြ႔ဆံုျခင္း

.

ကမၻာ့လူဦးေရရဲ႕ ၁၅% ဟာ မသန္စြမ္းသူမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ တစ္ကမၻာလုံးအတိုင္းအတာအရ နာတာရွည္ေရာဂါမ်ား၊ မေတာ္တဆယာဥ္တိုက္မႈ၊ အျမင့္မွျပဳတ္က်ျခင္း၊ ေျမျမႇဳပ္မိႈင္းနင္းမိျခင္း၊ စိတ္ေ၀နာ အဟာရခ်ိဳ႕တက္ျခင္း၊ HIV AIDS နဲ႔ အျခားကူးဆက္ေရာဂါေတြဟာ မသန္စြမ္းမႈရဲ႕ အေၾကာင္းအရင္းမ်ားလို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ လူတိုင္းဟာ ေမြးရာပါမဟုတ္ေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတ့ာ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ မသန္စြမ္းဘ၀ကို ႀကံဳေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဒီအခ်က္ကို သတိမျပဳမိၾက ဘဲနဲ႔ မသန္းစြမ္းမႈမ်ားကို အမွတ္တမဲ့ရွိေနၾကပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ မသန္စြမ္းသူမ်ားကို ကူညီေပးေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားထဲမွာ ေရႊမင္သား ေဖာင္ေဒးရွင္းကလည္း တစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဖာင္ေဒးရွင္းကို စတင္တည္ေထာင္သူကေတာ့ ဦးျမသူ၀င္းဘဲျဖစ္ပါတယ္။

သူဟာဘ၀တူညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားကို ေဖးမကူညီရင္းနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ကလည္း စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို ဦးေဆာင္ရင္းနဲ႔ ေအာင္ျမင္ေနသူတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ဒီတစ္ပတ္ Meet the successful (ေအာင္ျမင္သူမ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆံုျခင္း) အစီအစဥ္မွာ ေရႊမင္းသား ေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ႕ မန္းေနးဂ်င္း ဒါ႐ိုက္တာ ဦးျမတ္သူ၀င္းနဲ႔ ေတြ႔ဆံု စကားေျပာၾကည့္ပါမယ္။
 
ေမြးလာကတည္းက ဆရာ့မွာ မသန္စြမ္းဘ၀နဲ႔ ေမြးလာခဲ့တယ္ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသားဘ၀မွာေကာ ဆရာဘယ္လိုမ်ဳိး စိန္ေခၚမႈေတြ အခတ္အခဲေတြနဲ႕ ႀကံဳေတြခဲ့ရလဲ။ ကြၽန္ေတာ္အဆိုးထဲက အေကာင္းေပါ့ေနာ္ ကြၽန္ေတာ္မသန္စြမ္းျဖစ္ေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္မိဘႏွစ္ပါးက ဒီပညာေရးကို အထူးလိုလားတဲ့မိဘႏွစ္ပါးကို ရရွိထားတဲ့အတြက္ ကြၽန္ေတာ္ ကံေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာရမွာေပ့ါ။
 
ကြၽန္ေတာ္ မသန္စြမ္းျဖစ္ၿပီးဆိုကတည္းက မိဘေတြက  ကြၽန္ေတာ္ပညာတတ္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖို႔ အရမ္းကို သူတို႔စိတ္ျပင္းျပတယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ငယ္စဥ္ကတည္းက အရမ္းကို ခ်ဴခ်ာပါတယ္ တစ္ပါတ္ကို သံုးေလးရက္ေလာက္ဖ်ားပါတယ္။
 
ေက်ာင္းတက္ဖို႔ကို ကြၽန္ေတာ္ခက္ခက္ခဲခဲရွိခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ဒီေခါင္းကစ မေထာင္ႏိုင္ခဲ့ဘူးေပ့ါ သြားရည္အၿမဲ တမ္းက်ေနတယ္စသည္ျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္ခက္ခက္ခဲခဲရွိခဲ့ပါတယ္။
 
အဲ့ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ပံုမွန္ေက်ာင္းကို အျပည့္မတက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ တစ္ပါတ္ကို တစ္ရက္ျခားေလာက္ရွိတယ္ မနက္ပိုင္းေလာက္ေက်ာင္းတက္ ရတာမ်ဳိးေတြ ဒါမ်ဳိးနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္မိဘက ပံ့ပိုးခဲ့ရတယ္ေပ့ါေနာ္။
 
က်န္တဲ့အခ်ိန္မွာ အိမ္မွာ စာသင္ေပးခဲ့တာရွိတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဒီမသန္စြမ္းေရွာက္တဲ့အခါမွာ ကြၽန္ေတာ္ ပညာတတ္ တစ္ေယာက္မျဖစ္ရင္ တကယ့္ကို ကြၽန္ေတာ့္အေနအထားက ေလာကႀကီးကို ခက္ခက္ခဲခဲ ရင္ဆိုင္ရ တယ္ေပ့ါေနာ္။
 
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ၅ တန္းတက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ ကြန္ပါဘူး ကိုင္ရေတာ့မယ္။ အကယ္၍သာ ကြၽန္ေတာ္ မကိုင္ႏိုင္ဘူးခဲ့သည္ရွိေသာ္ ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕ ပညာေရးကေတာ္ေတာ္ အခက္အခဲေတြ ရင္ဆိုင္ရမယ္။

ကြၽန္ေတာ္အေမက ဆရာ၀န္ပါ ျပည္ၿမိဳ႕နယ္ ဆရာ၀န္ႀကီးနဲ႔ဘဲ အၿငိမ္းစားယူခဲ့တာ ေပ့ါေနာ္ သူေဆးခန္းကေနၿပီးေတာ့ ကန္႔လန္႔ကာထဲကေန ကြၽန္ေတာ့္ကို ေခ်ာင္းၾကည့္ၿပီးေတာ့ သိပ္ကို စိတ္လႈပ္ရွားရတဲ့ အေၾကာင္းကို သူဒ႑ရီတစ္ေရးထားတယ္ေပ့ါ။

ကြၽန္ေတာ္ ကြန္ပါဘူးကို ကြၽန္ေတာ္ ပိုင္ပိုင္ႏုိင္ႏုိင္ကိုင္ၿပီးေတာ့ သူမ်ားကိုလိုဘဲ ဖြင့္တယ္ ကိုင္ႏုိင္တဲ့အခါမွာ ေပ်ာ္ေတာ့ ၀မ္းသာလြန္းလို႔ ေျပးထြက္ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အေဖကို သြားၿပီးေတာ့ မ်က္ရည္ေတြ က်ရတဲ့အ ေၾကာင္း ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူသိပ္ကို စိတ္လႈရွားတယ္ေပ့ါ။
 
ကြၽန္ေတာ္ဆိုလိုတာက ဒီ တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ မသန္စြမ္းဆိုရင္ ျဖစ္မွာမဟုတ္ပါဘူး ဆိုၿပီးေတာ့ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြ မိဘေတြ ပတ္၀န္းက်င္ေတြက ဒီလိုမ်ဳိး ဆံုးျဖတ္ထား ၾကတယ္ေပ့ါေနာ္။
 
မိဘေတြက စိုးရိမ္ခဲ့ၾကေပမဲ့လည္း ငယ္စဥ္ကတည္းက ႀကိဳးစားခဲ့သူ တစ္ဦးျဖစ္တာေၾကာင့္ ပညာရည္ခြၽန္ဆုေတြ ရရွိခဲ့တဲ့အထိ ထူးခြၽန္ခဲ့သူ တစ္ဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္။
 
မိဘေတြက အမ်ားႀကီး ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့တယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ယူဆပါတယ္။ အဲ့ေတာ့ ဆရာ့မိဘႏွစ္ပါးက ဘယ္လိုမ်ဳိး စကားေတြနဲ႔ တြန္းအားေပးခဲ့လဲ။
 
ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေဖႏွင့္အေမက ကြၽန္ေတာ္တို႔အေပၚမွာ သြန္သင္တဲ့ နည္းဗ်ဴဟာေတြက တစ္ေယာက္ နဲ႔တစ္ေယာက္မတူဘူးေပ့ါေနာ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သားသမီးအေပၚမွာ ခ်ဥ္းကပ္တ့ဲအေပၚမွာ ကြၽန္ေတာ့္ အေဖကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို လက္ေတြ႔က်က်နဲ႔ တကယ့္ကို အားမန္ျပည့္တဲ့စကားလံုးေတြနဲ႔ဆံုးမ တယ္။
 
ဥပမာ ေလာကဓာန္တရားအေၾကာင္း ေျပာျပတယ္ေပ့ါ။ ကြၽန္ေတာ့္တို႔ လူ႔ေလာကႀကီးက ဘာနဲ႔ တူလဲဆို လက္ေ၀ွ႔ႀကိဳး၀ိုင္းႀကီးနဲ႔တူတယ္ဗ် လက္ေ၀ွ႔ႀကိဳး၀ိုင္းႀကီးထဲမွာ ၿပိဳင္ဘက္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ထိုးမွာဘဲ သူကလည္း ကြၽန္ေတာ့္ကိုထိုးမွာဘဲ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူ႔ကိုထိုးမွာဘဲ။
 
သူႏိုင္ကိုယ္ႏိုင္ အၿပိဳင္ ထိုးၾကမွာဘဲ ထိုးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လဲတဲ့အခါလဲမယ္ သူလဲတဲ့အခါလဲမယ္ ကိုယ္လဲတဲ့အခါမွာ လဲတိုင္း ႐ႈံးတာေတာ့မဟုတ္ဘူးဗ် ျပန္မထႏိုင္တာကို ေၾကာက္ရတယ္ဗ် အဲ့ေတာ့ ေလာကဒန္နဲ႔ ဒီထိုးတဲ့အခါမွာ ျပန္ထႏိုင္ဘို႔ႀကိဳးစားရမွာေပ့ါ ျပန္ထႏိုင္ဖို႔ ဆိုတာ ကိုယ္ခံအားေကာင္းရမယ္။
 
သက္လြန္ေကာင္းဖို႔ ခင္ဗ်ာ ထိုနည္းတူစြာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဒီလူ႔ေလာကႀကီးမွာ ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါမွာလည္း ကိုယ္သက္လြန္ ေကာင္းဖို႔ဆိုတာကေတာ့ ဘာသာရပ္ဆိုင္မွာေရာ ဇာရိတၱအကုန္လံုးပါ အျပည့္အ၀နဲ႔ ေလာကဒန္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔က ဘယ္လိုေျပာရမလဲဆို အ႐ံႈးေပးစရာမလိုဘူးေပ့ါ ဒီလိုမ်ဳိး ကြၽန္ေတာ့္အေဖက ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ဆံုးမတယ္။
 
တကၠသိုလ္ပညာေရး သင္ယူခဲ့တဲ့ အခ်ိန္က အေျခအေနကိုလည္း ေျပာျပပါဦး။

ကြၽန္ေတာ့္အေဖက ကြၽန္ေတာ့္ကို ျပည္ေကာလိပ္မွာဘဲ သူ႔မ်က္စိေအာက္မွာဘဲ ေက်ာင္းထားေစခ်င္ တယ္။ သခ်ၤာေမလ္ဂ်ာယူေစခ်င္တယ္ ၂ ႏွစ္ၿပီးရင္ေတာ့ ပုသိမ္တကၠသိုလ္တက္ရမယ္ေပ့ါ။
 
ဒါၿပီးရင္ အေ၀းသင္တက္ရင္တက္ရမယ္ဗ်ား ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးသည္ ေဆးတကၠသိုလ္တက္တယ္၊ စီးပြားေရး တကၠသိုလ္တက္ တယ္ ရန္ကုန္ကိုသြားၾကတယ္ဗ်။
 
ကြၽန္ေတာ္အရမ္းကို ေက်ာင္းတက္ခ်င္တယ္ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ့္အေမက ကြၽန္ေတာ့္ကို မွတ္တမ္းတင္ေလာက္တဲ့ စာတစ္ေဆာင္အထိ ကြၽန္ေတာ့္ဆီမွာ ရွိတာေပ့ါေနာ္ ငါ့သား ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ဆံုျဖတ္ ကိုယ္ဆံုးျဖတ္တဲ့အတိုင္း ျဖစ္ေအာင္လုပ္လို႔ အေမကေျပာတယ္။
 
ဆံုးလည္းဆံုးျဖတ္တယ္ လုပ္လည္းလုပ္တယ္ ျဖစ္ေအာင္မလုပ္ရင္ေတာ့ အလကားဘဲေပ့ါ။ အဲ့ဒီ ျဖစ္ေအာင္လုပ္တဲ့ စကားက ကြၽန္ေတာ့္အေမ အၿမဲတမ္းေျပာတဲ့စကားလံုးဘဲ ။
 
သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားထဲမွာ မတူညီကြဲ ျပားမႈေၾကာင့္ ခြဲျခားဆက္ဆံရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြေကာ ဆရာႀကံဳခဲ့ရသလား။
 
ခြဲျခားဆက္ဆံတာမဟုတ္ေတာင္မွာ အခက္အခဲေတြေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အမ်ားႀကီးႀကံဳရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ တကၠသိုလ္ရဲ႕သေဘာသဘာ၀က ေနရာေတြေျပာင္းေရြ႕ၿပီး တက္ရတာရွိတယ္။ အတန္းေတြေျပာင္းတက္ရမယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဟာ အခုမွ ၀ွီးခ်ယ္ေလးနဲ႔တြန္းတယ္ အရင္တုန္းက လူႏွစ္ေယာက္နဲ႔ လက္တြဲလမ္းေလွ်ာက္တယ္။

ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕ ေက်ာင္းခန္းနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕ ကားရပ္တဲ့ေနရာက အရမ္းေ၀းတဲ့အခါဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အဆင္မေျပဘူး။ ဆိုေတာ့ ႀကိဳၿပီးေတာ့ စိတ္ပူတာေပ့ါ အဲ့ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ တို႔ ႏွစ္ခုခံစားရတယ္ေပ့ါ။ မသန္စြမ္းေတြက အၿမဲတမ္း ကူညီမယ္ဆိုတဲ့ လူရွိေတာင္မွ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အားငယ္ရတယ္ဗ်၊ အားနားရတယ္။
 
ကူညီေပးပါမယ္ လူရွိေတာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အားနားေနရတယ္ေပ့ါေနာ္။ အဲ့ဒီေတာ့ ဒီေနရာကို ကြၽန္ေတာ္အၿမဲတမ္း သြားဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ဘူးေပ့ါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ၀ုိင္းေပြ႔မ ဒါမ်ဳိးေတြလုပ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုနက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ခုခံစားရတယ္။
 
အားငယ္တယ္၊ အားနာတယ္ေပ့ါေနာ္။ အခက္အခဲေတြ ျပႆနာေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မတူႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ျပႆနာတိုင္းမွာ အေျဖရွိပါတယ္။ ေက်ာ္လႊားလို႔မရႏိုင္တဲ့ျပႆနာမရွိႏိုင္ဘူးေပ့ါေနာ္။ အ႐ံႈးဆိုတာ ကိုယ္ေပးမွရတာပါ။
 
မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး ဆိုတဲ့ ေစာေစာစီစီလက္ေလွ်ာ့္ရတဲ့ဟာမ်ဳိး မျဖစ္ေစရဘူးေပ့ါ။ ကြၽန္ေတာ္ အဆင္မေျပတဲ့ဟာကို က်န္တဲ့လူအဆင္ေျပရင္ေျပႏိုင္မယ္။ ကြၽန္ေတာ္အဆင္ေျပမယ္ သူတို႔ အခက္အခဲရွိရင္ ရွင္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အေျဖမရွိတဲ့ ျပႆနာဆိုတာ မရွိႏိုင္ဘူး။ ေက်ာ္လႊားလို႔မရႏိုင္တဲ့ အခက္အခဲဆိုတာ မရွိပါဘူး။ အကုန္လံုးက အခက္အခဲကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္မႈ ရွိပါတယ္။
 
ကမၻာေပၚမွာ ရွိတဲ့လူေတြအားလံုးဟာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်အခက္အခဲေတြကို ရင္ဆိုင္ေနၾကရပါတယ္။ အ႐ံႈးဆိုတာ ကိုယ္ေပးမွ ရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔  အခက္အခဲေတြကို ဇြဲမေလွ်ာ့ဘဲ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းႏိုင္ မွသာ ေအာင္ျမင္သူတစ္ဦး ျဖစ္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဘယ္ေလာက္ဘဲ အခက္အခဲေတြရွိေနရွိ ေန ညအေမွာင္ကေတာ့ ေရာက္လာမွာဘဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မၿပီးေသးလို႔ ေနမင္းႀကီးရယ္မ၀င္ပါနဲ႔ဦးလို႔ သြားတားလို႔မရဘူး။ သူဟာသူ အခ်ိန္တန္ ရင္ေျပာက္သြားမွာဘဲ။ နက္ျဖန္အတြက္ ကြၽန္ေတာ္အဆင့္ သင့္မျဖစ္ေသးလို႔ ေနမင္းႀကီးမထြက္ပါနဲ႔ဦး သြားတားလို႔မရဘူး သူထြက္လာမွာဘဲ သဘာ၀ႀကီးက သြားေနမွာဘဲ။

ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ ဒီအထဲမွာ အလ်င္မွီေအာင္ ႐ုန္းကန္ႏိုင္ဘို႔ဘဲ လိုတယ္။ အဲ့ေတာ့ ကိုယ့္ျပႆနာကိုယ္ ဇာခ်ယ့္ေနရင္လဲ မၿပီးဘူးေပ့ါဗ်ာ။ ဒါကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ လံုး၀ရွင္းပါတယ္။ သာမန္လူေတြနဲ႔ယွဥ္ၾကည့္ လိုက္ရင္ အခက္အခဲအမ်ားႀကီးဆိုတာ ဆရာတို႔ ရိပ္မိမွာေပ့ါ။

ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ျပည့္စံုေနျပည့္စံုေန သူမ်ားအကုန္လုိက္လုပ္ေပးေနရတယ္။ ဆရာျမင္တဲ့အတိုင္းဘဲ။ ကြၽန္ေတာ္ေရေသာက္ရင္ တစ္ေယာက္က ေျပးလာတိုက္ေပးရင္ရတယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေသာက္ခ်င္ တာေပ့ါဗ်ာ။ ကိုယ္မစားဘဲနဲ႔ သူလာတိုက္ရင္ တိုက္မယ္ဟုတ္လား။

နည္းနည္း စားေနရင္းနဲ႔လည္း သူတိုက္ခ်င္မွ တိုက္မယ္ ဒါမ်ဳိးေပ့ါေနာ္။ အဲ့ဒီေတာ့ မသန္စြမ္းေတြအားလံုးမွာ အခက္အခဲေတြ ကိုယ္စီရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ မတူကြဲျပားတဲ့အခါမွာ က်န္တဲ့လူေတြနဲ႔စာရင္ေတာ့ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အားထည့္ၿပီးေတာ့ ႐ုန္းကန္ရတာေတာ့ အမွန္ပဲဗ်ာ။

ဆရာတည္ေထာင္ထားတဲ့ ေရႊမင္းသား ေဖါင္ေဒးရွင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာပါဦး။

ဒါနာဂစ္ၿပီးၿပီးခ်င္း လုပ္ခဲ့တဲ့ ကိစၥေပ့ါေနာ္။ ရြာမွာဗ်ား နာဂစ္တုန္းက ညီေလးတို႔လည္း ေတြ႔လိမ့္မယ္။ ညေနဘက္ မိုးမ်ားအုပ္အုပ္ျဖစ္လာရင္ သူတို႔ေၾကာက္လန္႔ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္တပည့္ေတြ ကြၽန္ေတာ့္ကို ကားေပၚအတင္း ဆြဲထည့္လိုက္တယ္။ ကားထဲက ကြၽန္ေတာ္ မေၾကာက္ဘူး ၾကည့္ေနတယ္ လူေတြက ေတာင္ေျပးလိုက္ေျမာက္ေျပးလိုက္ဗ်ာ။

သူတို႔မွာ ဒါမ်ဳိးျဖစ္ရင္ ဘယ္လိုေျပးရလႊားရမယ္ဆိုတဲ့ ပညာလည္းမရွိဘူး။ ေျပးလႊားေနတာ ကြၽန္ေတာ္ေလ ကိုယ့္လူမ်ဳိးအတြက္ ကြၽန္ေတာ္ရင္က်ဳိးမရျဖစ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္စိေရွ႕မွာတင္ဘဲ။ အဲ့ဒီအခါမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ရြာေတြသြားတဲ့အခါမွာ မသန္စြမ္းရွိတဲ့ရြာေတြ ကြၽန္ေတာ္သြားတယ္။

ကိုယ္ဟာကိုယ္ေတာင္ ဒီလိုမိုးေတြခ်ဳန္းၿပီး ေလေတြတိုက္ေနတာ ဘယ္ေလာက္ထိပ္လန္႔ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ မသန္စြမ္းတစ္ေယာက္က ဘယ္ေလာက္ထိပ္လန္႔မလဲ စဥ္းစားၾကည့္ေပ့ါဗ်ား။ ဘာဘဲေျပာေျပာ မသန္စြမ္းလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ဘ၀တူေတြ လုပ္ေနတာေပ့ါဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ မသန္စြမ္းကိစၥကို ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေလာက္ လုပ္ျဖစ္တယ္။

ကြၽန္ေတာ့္မွာ ကေလးေလးေတြရွိတယ္။ ကေလးသူငယ္လုပ္မယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္စဥ္းစားခဲ့တာ။ တကယ့္ဒီမသန္စြမ္းတစ္ခုထဲပင္ ကြၽန္ေတာ္ တစ္သက္လံုးၿပီးသြားႏိုင္မလား။

ကြၽန္ေတာ္တစ္သက္လံုးလုပ္လဲ ဒီမသန္စြမ္းကိစၥက ၿပီးသြားႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ အဲ့ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဒါေၾကာင့္ ေရႊမင္းသားေဖာင္ေဒးရွင္း ျမန္မာကို ကြၽန္ေတာ္ ထူေထာင္ၿပီးေတာ့ တစိုက္မတ္မတ္ ဒါကိုကြၽန္ေတာ္ ပို႔ကဒ္ထားၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာ့ရဲ႕ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီလည္း ေျပာျပပါဦး။

ကြၽန္ေတာ္စီးပြားေရးလုပ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အေဖက ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ မလုပ္ေစခ်င္ဘူးဗ်။ ကြၽန္ေတာ့္ကို လူေတြ ၀ုိင္းႏွိမ္မယ္လို႔ဘဲ သူကယူဆတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ အ႐ႈံးေပးရလိမ့္မယ္လို႔ ယူဆတယ္။ ကြၽန္ေတာ္မြဲသြားလိမ့္မယ္လု႔ ယူဆတယ္။

အဲ့ဒီေတာ့ စီးပြားေရးသမား ကြၽန္ေတာ္တို႔က ၀န္ထမ္းမိသားစုကိုး ကြၽန္ေတာ္ဒါေပမဲ့ စီးပြားေရး လုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာဘဲလုပ္လုပ္ ကြၽန္ေတာ္ ၀န္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းေတြလုပ္တယ္ဗ် အဲ့ဒါၾကည္ရတာက မသိစိတ္က လူတိုင္းက ကြၽန္ေတာ္ကို လုပ္ကိုင္ေပးေနရတဲ့အခါမွာ မသိစိတ္က လူကိုကြၽန္ေတာ္ျပန္ကူညီေပးခ်င္တဲ့စိတ္က သူဟာသူ ေမြးဖြားလာၿပီးသား။

ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္း အိမ္ၿခံေျမလုပ္တယ္၊ မီဒီယာလုပ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ဒီတိုင္းျပည္မွာ ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ဖို႔ ၾကည့္တဲ့အခါမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ လုပ္စရာေတြအရမ္းမ်ား လြန္းအားႀကီးပါတယ္။

လူတိုင္း ေျပာတိုင္း ထီးျဖဴဖိနပ္ပါး ပြဲစားအလုပ္ကို ကြၽန္ေတာ္က ဟိုကေန ဒီနားအထိမေတာ့ သူမ်ားမေပးရတဲ့ ေကာင္းက ဘယ္လိုေရာက္ေအာင္လုပ္သလဲ။ ကြၽန္ေတာ္ဦးေႏွာက္ ရွိတယ္ေလး။ ေခါင္းရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္မွာ တီထြင္ႀကံဆမႈရွိတယ္။ စဥ္းစားေတြးေခၚႏိုင္မႈရွိတယ္။

ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္အဓိက အိမ္ၿခံေျမ လုပ္တယ္ေပ့ါေနာ္။ 1996 မွာ ကြၽန္ေတာ္က အဲ့ဒီတုန္းက အိမ္ၿခံေျမနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ေၾကာ္ညာအားေတြ အမ်ားသံုးရတယ္။ အားလံုးက ေနာက္လုပ္ငန္း တစ္ခုကို ခ်ယ့္မယ္ဆိုတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ရဲ႕ ကြၽန္ေတာ္လုပ္ငန္းနဲ႔ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု အၿမဲတမ္းႏြယ္ေနတာ မ်ားပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္မီဒီယာလုပ္တယ္ဆိုတာ တစ္ျခားမီဒီယာေတြကို သံုးရမယ့္ အသံုးစရိတ္ေတြကို ကိုယ့္မီဒီယာနဲ႔ကိုယ္ဘဲ ကြၽန္ေတာ္ထိုးေဖာက္မယ္ဆို ကြၽန္ေတာ္မီဒီယာလုပ္ငန္းကို ၁၉၉၆ မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အယ္စထူေထာင္ခဲ့တယ္။

အိမ္ၿခံေျမလုပ္ငန္းေတာ့ တကယ္စလုပ္တာေတာ့ ၁၉၉၀ ေလာက္က စလုပ္တယ္ေပ့ါ။ ကုမၸဏီေထာင္တာကေတာ့ ၁၉၉၃ မွာ ေထာင္တယ္။ ၉၆ မွာတုန္းက မီဒီယာလုပ္ငန္းကို ကြၽန္ေတာ္စလုပ္တယ္။
ဘာဘဲလုပ္လုပ္ ကြၽန္ေတာ္ဒီ ဆားဗစ္ေပးတဲ့လုပ္ငန္းကို ကြၽန္ေတာ္၀ါႆနာပါတယ္ဗ်။ ဘာလဲဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္မီးရတယ္ဗ်ား ဒီမီးလင္းေနတယ္ ဒါလည္း ဆားဗစ္ေပးတာဗ်။ မီးေပးတဲ့လုပ္ငန္းမရွိဘူးဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲနဲ႔ေနရမွာေပ့ါ။

မသန္စြမ္းသူေတြကို အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေတြ ေပးေနတယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒီမသန္စြမ္းသူေတြရဲ႕ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းဖန္တီးေပးဖို႔ေလး ကြၽန္ေတာ္တို႔က ဒါေတြကို အစဥ္တစိုက္လုပ္တဲ့အခါမွာ အားနားလို႔ သနားလို႔ အလုပ္ခန္႔တာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ေလးေလးစားစားနဲ႔ တန္ဖိုးထားတယ္။

တန္းဖိုးထားၿပီးေတာ့ ကမ္းလွမ္းေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ဒါေရြးခ်ယ္ၿပီးေတာ့ ဒီ NOVOTEL ဟိုတယ္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းေတြရေအာင္ ဖန္တီးေပးရတာေပ့ါေနာ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ကမ္းလွမ္းေတာ့ Traing ျပန္ေပးၿပီးေတာ့ ဒီကိုျပန္ပို႔ေပးရတာေပ့ါေနာ္။
 
ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္မွာ ႀကိဳးစားေနဆဲအခ်ိန္ကာလမွာ ဘ၀မွာ ဘာမွဆက္မလုပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ စိတ္ဓာတ္က်သြား ခဲ့တဲ့အျဖစ္အပ်က္မ်ဳိးေတြေကာ ႀကံဳခဲ့ရသလား။

ဘာမွမလုပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ေတာ့ စိတ္ဓာတ္မက်ပါဘူးဗ်။ ဒါေပမဲ့လည္း ငါဆက္လုပ္လို႔ျဖစ္ပါ့ မလားလို႔ ေတြးတဲ့အေနအထားေတြကိုေတာ့ ခဏခဏ ကြၽန္ေတာ္ေရာက္တယ္ေပ့ါ။

ဥပမာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဆီမွာ ၀န္ထမ္းေတြမၿမဲဘူးေပ့ါ။ အရည္အေသြးျမင့္တဲ့ ၀န္ထမ္းေတြေမြးထုတ္ဖို႔က အရမ္းခက္ခဲ့တယ္။ ေငြေရးေၾကးေရး မတည္ၿငိမ္တာရွိတယ္၊ ေနာက္အခ်င္းခ်င္းမွာ ခနခန ဘယ္လိုေခၚမလဲ မရိုးမသားလုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြက ဒီမွာအရမ္းမ်ားတယ္ဗ်ာ၊ ဆိုေတာ့ ဒါေတြလည္ႀကံဳတယ္ဗ်။

မသန္စြမ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေျခအေနေပၚမွာ အခြင့္ေကာင္းယူၿပီးေတာ့ အားနည္းခ်က္ကုိ နင္းသြားတဲ့၊ ဒုကၡေပးသြားတဲ့၊ ျပႆနာလုပ္သြားတဲ့ အဖြဲ႕ေတြအမ်ားႀကီးရွိသလို၊ ဒီမသန္စြမ္းျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ၀ုိင္း၀န္းကူညီေစာင္မတဲ့ အားသာခ်က္ေတြလဲ ရွိတာေပ့ါေနာ္။

အဲ့ေတာ့ ခဏခဏေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ဆက္လုပ္လုိ႔ရပါ့မလား ဒီျပႆနာက ဘယ္ေလာက္ႀကီးေနလဲ ဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ဆက္လုပ္လို႔ျဖစ္မလဲဆိုတဲ့ ဟာကိုဘဲ ကြၽန္ေတာ္ေတြးတာေပ့ါ ဒါေပမဲ့ လံုး၀ႀကီး လက္ေျမႇာက္ေလာက္ေအာင္ မရွိပါဘူး။

စိတ္ညစ္ေနတဲ့အခါ စိတ္ဓာတ္က်ေနတဲ့အခါမွာ ဘယ္လိုမ်ဳိးစိတ္ကို ေမြးျမဴၿပီးေတာ့ ဘ၀ကို ေအာ္ျမင္ေအာင္ႀကိဳးစား ခဲလဲ။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ အလုပ္လုပ္တဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ္က လုပ္ငန္းခြဲေတြမ်ားတဲ့အခါမွာ ဒီလုပ္ငန္းမွာ သိပ္ႀကီးမားတဲ့ ျပႆနာျဖစ္လို႔ရွိရင္ ကြၽန္ေတာ္က ေနာက္လုပ္ငန္းတစ္ခုကို ဥပမာ ယေန႔ဒီအလုပ္ကိုလုပ္ေနတယ္ လံုး၀ကိုမလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး ေနာက္တစ္ခုေျပာင္းၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ နားေနျခင္းဟာ အလုပ္တစ္ခုၿပီးတစ္ခုကို ကြၽန္ေတာ္က ေရြ႕ေျပာင္းလုပ္တဲ့ ဟာဘဲေပ့ါေနာ္။

အဲ့ဒီေတာ့ ဒီလိုမ်ဳိး လံုး၀ရပ္တည္ၿပီးလို႔ခက္ခဲေလာက္ေအာင္ ႀကံဳလာတဲ့ အခါတိုင္းအခါတိုင္းမွာ ကြၽန္ေတာ္ဘာေတြ႔တယ္ဆိုေတာ့ ဘားမွမတည္ၿငိမ္ဘူး၊ ဘားမွ မတည္ၿမဲဘူး၊ ေအာင္ျမင္ျခင္းလည္းမတည္ၿမဲဘူး၊ က်႐ံႈးျခင္းလည္းမတည္ၿမဲဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ေအာင္ျမင္ လဲပဲ ေနာက္ေန႔ပါခ်င္မွပါမယ္။

ဒါျပႆနာ အၿမဲတမ္းျပႆနာမဟုတ္ႏိုင္ဘူး။ ဒီထက္ႀကီးတဲ့ ျပႆနာ လာခ်င္လာမယ္၊ ဒီေလာက္မႀကီးတဲ့ ျပႆနာလာခ်င္လာမယ္ ဒီျပႆနာတစ္ခုတည္းအေပၚမွာ ကြၽန္ေတာ္ဟာ အာ႐ံုဆူးစိုက္ၿပီးေတာ့ ဒီေပၚမွာဘဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ခံစားေနမယ္ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္ ဆက္လုပ္ဖို႔မျဖစ္ေတာ့ဘူး။

အဲ့ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဒီဘာသာေရးအရလည္းေျပာရရင္ ဘယ္အရာမွ မတည္ၿမဲဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီျပႆနာရဲ႕အေျဖရွိကိုရွိမယ္။ ဒီျပႆနာကို ကြၽန္ေတာ္ေက်ာ္လႊားႏိုင္ရမယ္ ဒီထက္ႀကီးတဲ့ ျပႆနာလာခဲ့ရင္ ဒီထက္ေသးတဲ့ျပႆနာျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။

ယေန႔ဟာ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ေသလုေမွ်ာ္ပါးျဖစ္ေနေပမဲ့ ေနာက္ေန႔နံနက္မွာ ဒီျပႆနာေသးေသးေလးျဖစ္သြားႏိုင္တာေပ့ါေနာ္။ ဒီလိုမ်ဳိးအေတြးအေခၚေတြနဲ႔ ဒါေတြကိုေက်ာ္လႊားေနရတာေပ့ါေနာ္။

ေအာင္ျမင္ႀကိဳးစားေနတဲ့ သူေတြရွိသလို မေအာင္ျမင္လို႔ စိတ္ဓာတ္က်ေနတဲ့ လူလည္းရွိမွာပါ အဲ့ဒီလို လူမ်ဳိးေတြအတြက္ေကာ ဆရာအေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ဳိးအားေပးစကားေျပာခ်င္လဲ။

အလုပ္လုပ္ရင္ ကြၽန္ေတာ့္တပည့္ေတြကေျပာပါတယ္ လုပ္တိုင္းျဖစ္ရင္ မင္းတို႔ကြား ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ လြယ္လြယ္ေလးေပါ့ေနာ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ ခက္သလားဆိုေတာ့ မခက္ေတာ့မခက္ဘူးကြ ဒါေပမဲ့ လြယ္ေတာ့မလြယ္ဘူးေပ့ါ။

အဲ့ဒီေတာ့ ေရးတြင္းတူးသလိုေပါ့ဗ်ား ေပ ၁၀၀ ေရာက္ရင္ ေရထြက္မယ္။ ၉၉ ေပအထိ တူးၿပီးတဲ့အခါမွာ ေရမထြက္ေတာ့ပါဘူး ဆိုၿပီးေတာ့ ေျခကုန္လက္ပန္းက်ပိုးလိုးပလဲ့အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ရင္ ေနာက္ ၁ ေပ မွာ ေရထြက္ေတာ့မယ္ ေနာက္ ၁ ေပထိေအာင္ဆက္တူးပါ။

ကြၽန္ေတာ္အခုနလည္းေျပာခဲ့တယ္ ေအာင္ျမင္မႈေတြဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လက္တစ္ကန္းမွာ ရွိတယ္။ အခြင့္အေရးေတြ အခြင့္အလမ္းေတြ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လက္တစ္ကန္းမွာရွိတယ္။ ၉၉ ေပ ဆယ္ခါေျပာင္းတူရင္ ေပ ၉၉၀ ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရမထြက္ဘူး။ ေနာက္ ၁ ေပ ထြက္မယ့္ဟာကို ဘာလို႔မေစာင့္ႏိုင္တာလဲေနာ္။

ယေန႔ မေအာင္ျမင္ေတာ့ဘူးေျပာလို႔ အဲ့လိုသာ ဆံုး႐ံႈးတိုင္းသာ၊ အခက္အခဲရွိတိုင္းသာ ေျခကုန္လက္ပန္းက်ၿပီးေတာ့ အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ရင္ ကမၻာမွာေအာင္ျမင္တဲ့သူေတာင္မရွိဘူး။

ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ဆိုတဲ့ လူေတြတိုင္းသည္ အခက္အခဲေတြ ျပႆနာေတြ မင္းတို႔ထက္ေျမာက္မ်ားစြာ ကို ရင္ဆိုင္ၿပီးေတာ့ ေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ့လို႔ ဒီေအာင္ျမင္တဲ့ေနရာကို ေရာက္တယ္ဆိုတာကို ကြၽန္ေတာ္သူတို႔ကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။