"NCA စာခ်ဳပ္ တစ္ႏွစ္ျပည့္အလြန္ ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေျခအေန" (အပုိင္း ၁)

.

 

တူးတူးသာ

Mizzima Dialouge TV Show အစီအစဥ္ကေန ႀကိဳဆုိပါတယ္။

ဒီကေန႔ ေဆြးေႏြးမယ့္အေၾကာင္းအရာကေတာ့ NCA လို႔ေခၚတဲ့ တစ္ႏိုင္ငံလံုး ပစ္ခတ္တုိက္ခုိက္မႈ ရပ္စဲေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ထိုးတာ ၁ ႏွစ္ျပည့္တဲ့အေနနဲ႔ သက္ဆုိင္ရာ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ ဖိတ္ေခၚၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးမွာျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္မနဲ႔အတူတူ ေဆြးေႏြးမယ့္သူေတြကေတာ့ ေဒါက္တာ မင္းေဇာ္ဦး၊ ေဒါက္တာ ဆလိုင္းလ်န္မႈန္း၊ သူကေတာ့ (CNF)လို႔ေခၚတဲ့ ခ်င္းအမ်ိဳးသားတပ္ဦးရဲ႕ ဒုတိယဥကၠ႒ UPDJC ရဲ႕ အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဘက္ကေတာ့ ဆရာမ ေမစံပယ္ျဖဴ။ ဆရာမကေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ က်ားမတန္းတူညီေရး မိတ္ဖက္ ဦးေဆာင္ေကာ္မတီေတြထဲမွာ ပါဝင္ပါတယ္။

ဒီကေန႔ ေဆြးေႏြးၾကမယ့္ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ NCA တစ္ႏွစ္ျပည္သြားၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာ ဘယ္လုိတုိးတက္မႈေတြရွိသလဲ၊ ဘယ္လိုစိန္ေခၚမႈေတြရွိသလဲ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘာေတြလိုအပ္သလဲ။ ဒါ့အျပင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အရပ္ဖက္အဖြဲ႔အစည္းေတြ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ပါဝင္မႈ ဘယ္ေလာက္အထိရွိသလဲဆုိတာကို ေဆြးေႏြးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ ဆရာ ဆလိုင္းလ်န္မႈန္းကုိ အရင္ဆံုး ေမးခ်င္ပါတယ္။ ဆရာ မၾကာေသးခင္က အစည္းအေဝး တက္ထားတယ္ဆုိေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ႏုိင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ တုိးတက္ေျပာင္းလဲမႈေတြက တစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ ဘာေတြ ဘယ္ေလာက္အထိ ရွိလာသလဲဆုိတာကို ဆရာအေနနဲ႔ အရင္ဆံုး ေဆြးေႏြးေပးပါဦး။

ေဒါက္တာဆလုိင္းလ်န္မႈန္း

ဒုတိယဥကၠ႒ ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္ဦး (CNF)

အခုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ႏုိင္ငံလံုး ပစ္ခတ္တုိက္ခုိက္မႈ သေဘာတူစာခ်ဳပ္လို႔ေခၚတဲ့ NCA လက္မွတ္ေရးထိုးတာ တစ္ႏွစ္ျပည့္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီတစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္မွာ တုိးတက္မႈေတြ ဘာရွိသလဲ ၿပီးေတာ့ စိန္ေခၚမႈေတြ ဘာရွိသလဲဆုိတာက ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ အဓိကထားၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။

ပထမအေနနဲ႔ တုိးတက္မႈအပိုင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တိုးတက္မႈအေနနဲ႔ ေျပာမယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဲဒီ NCA စာခ်ဳပ္ကုိ လက္မွတ္ေရးထိုးတဲ့ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔က ၈ ဖြဲ႔ရွိပါတယ္။ အဲဒီ ၈ ဖြဲ႔အတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အဲဒီ NCA လက္မွတ္ေရးထိုးတဲ့အဖြဲ႔နဲ႔ အစုိးရၾကားမွာ တကယ့္ ပစ္ခတ္္တုိက္ခုိက္မႈဆုိတာ မရွိသေလာက္ကို ေလ်ာ့ပါးသြားတယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ႔ရပါတယ္။ လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ေလးခါေလာက္ပဲ ဘာေခၚမလဲ ထိတ္တုိက္ရင္ဆုိင္မႈေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ေလးခါေလာက္ကလည္း ႀကီးမားတဲ့ ထိပ္တုိက္ရင္ဆုိင္မႈမျဖစ္ဘူး။ ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္းလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျပလည္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္နုိင္ခဲ့တယ္။ အဲဒါ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ NCA စာခ်ဳပ္မွာ ပစ္ခတ္တိုက္ခုိက္မႈကုိ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ အဲဒီ ပစ္ခတ္တုိက္ခိုက္မႈကို တစ္ဖက္ဖက္က ခ်ိဳးေဖာက္ရင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မေတာ္တဆ ျပႆနာတက္ရင္ေသာ္လည္းေကာင္း ဘယ္လုိေျဖရွင္းရမလဲဆုိတဲ့ ယႏၱရား ေရးထားၿပီးသားရွိပါတယ္။ အဲဒီ NCA စာခ်ဳပ္အျပင္ ႏွစ္ဘက္ လုိက္နာရမယ့္ က်င့္ဝတ္ေတြကုိလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရးထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေရး စည္းကမ္းေတြ က်င့္ဝတ္ေတြကုိလည္း ေရးထားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီးသား အဖြဲ႔ေတြၾကားထဲမွာ ပစ္ခတ္တုိက္ခိုက္မႈေတြ ေလ်ာ့သြားတယ္ဆုိတာ အင္မတန္မွ ေကာင္းတဲ့အလားအလာျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္တယ္။

တစ္ဖက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိန္ေခၚမႈအေနနဲ႔ကေတာ့ NCA စာခ်ဳပ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ၂၁ ဖြဲ႔ရွိတဲ့အထဲမွာ ၈ ဖြဲ႔ကပဲ လာၿပီးေတာ့ လက္မွတ္ေရးထိုးတာျဖစ္တယ္။ အဲဒီအထဲမွာမွ NCCT လို႔ေခၚတဲ့ NCCT အဖြဲထဲမွာပါတဲ့ ၁၆ ဖြဲ႔ထဲမွာမွ တစ္ဝတ္ပဲ လာၿပီးေတာ့ လက္မွတ္ထိုးတာျဖစ္တဲ့အတြက္ လက္မွတ္မထုိးႏုိင္ေသးတဲ့ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕ နယ္ေျမေတြမွာ တုိက္ပြဲေတြ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒါက အင္မတန္မွ ႀကီးမားတဲ့ စိန္ေခၚမႈႀကီးတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတိုက္ပြဲေတြ ေလ်ာ့ခ်ႏုိင္ဖို႔အတြက္ ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ စတင္ႏုိင္ဖို႔အတြက္ အေရးႀကီးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ တစ္ဖက္မွာ NCA စာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ေရးထိုးႏုိင္ဖို႔အတြက္ကလည္း ပစ္ခတ္တုိက္ခိုက္မႈေတြ ရပ္စဲေနတဲ့ကာလမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ကာလ အေျခအေနေအာက္မွာ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲကို က်င္းပႏုိင္ဖို႔အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသလုိက်င္းပႏုိင္ဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ NCA စာခ်ဳပ္အတုိင္းပဲ NCA စာခ်ဳပ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၁၅ ရက္ေန႔မွာ လက္မွတ္ေရးထုိးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ရက္ေပါင္း ၆၀ အတြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရးဆုိင္ရာမူေဘာင္ေတြ ေရးဆြဲတယ္။ ရက္ေပါင္း ၉၀ အတြင္းမွာ ပထမအႀကိမ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံကို က်င္းပႏုိင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီက်င္းပခဲ့တဲ့အခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္လက္ထက္တုန္းက က်င္းပတာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ၿပီး အစိုးရသစ္တက္လာတယ္။ NLD အစုိးရ တက္လာၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ဒုတိယအႀကိမ္ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ က်င္းပႏုိင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ ဒုတိယအႀကိမ္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂၁ ရာစု ပင္လံုဆုိၿပီးေတာ့လည္း တြဲဖက္ၿပီးေတာ့ ေခၚပါတယ္။

၂၁ ရာစုပင္လံု ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံ ဆုိေတာ့ ဒီလုိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ ႏွစ္ခါ က်င္းပႏုိင္တယ္ဆုိတာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္ေထာင္စုသမိုင္းမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၇၀ နီးပါး ျဖစ္ၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ျပည္တြင္းစစ္ကာလမွာ ဒါဟာ ပထမဦးဆံုး က်င္းပႏုိင္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒုတိယအႀကိမ္က်င္းပတဲ့ ၂၁ ရာစုပင္လံု ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံမွာဆုိလို႔ရွိရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုိလားခ်က္ေတြကုိ ျပည္သူလူထုထံကုိ တုိက္႐ုိက္အသံလႊင့္ၿပီးေတာ့မွ TV ကေန တင္ျပခြင့္ရတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ ၇၂ ဦးက တင္ျပခြင့္ရတယ္။ ဒီလုိဟာမ်ိဳးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္ေထာင္စုသမို္င္းမွာ တစ္ခါမွ မရွိခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ ေအာင္ျမင္မႈလို႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ပါတယ္။

အဲဒီကာလမွာလည္း လက္မွတ္မထိုးေသးတဲ့ အဖြဲ႔ေတြကုိလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဖိတ္ေခၚၿပီးေတာ့ ဥပမာဆုိရင္ UNFC ဥကၠ႒ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ႏုိင္ဟံဟာကလည္း အဖြင့္မိန္႔ခြန္းေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီအဖြဲ႔မွာပါတဲ့ အဖြဲ႔အစညး္အားလံုးကလည္း သူတို႔အျမင္ကုိ စုေပါင္းၿပီးေတာ့ တင္ျပခြင့္ရတယ္။ ဆုိေတာ့ ဒါေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔တုိင္းျပည္အတြက္ အင္မတန္မွ ေကာင္းတဲ့အလားအလာေတြျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ကာလတုန္းက ၿပီးခဲ့တဲ့ အစုိးရေတြေခတ္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔တုိ္င္းရင္းသားေတြက ဒီတုိင္းျပည္ရဲ႕ ျပႆနာသည္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာျဖစ္တယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ေပၚလာရျခင္း အေၾကာင္းအရင္းသည္ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာျဖစ္တယ္။ ဆုိေတာ့ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာကို ႏုိင္ငံေရးနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းဖို႔အတြက္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ က်င္းပေပးပါဆိုၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ ေတာင္းဆုိခဲ့တယ္။ တစ္ခါမွ မရခဲ့ဘူး။ အခုမွပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၇တာျဖစ္တယ္။

ဆိုေတာ့ အထူးသျဖင့္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္းေခတ္တုန္းကပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာကို ႏုိင္ငံေရးနည္းနဲ႔ မေျဖရွင္းပဲ စစ္ေရးနဲ႔ စစ္ေျမျပင္မွာ ေျဖရွင္းတဲ့အခါက်ေတာ့ အေျဖက ရသလားဆုိေတာ့ မရဘူး။ တိုင္းျပည္ပဲ ဒုကၡေရာက္တယ္ ျပည္သူလူထုပဲ ဒုကၡေရာက္တယ္။ ဆုိေတာ့ အခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ေနတဲ့ဟာက ေအာင္ျမင္မႈေတာ့ မရေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ လမ္းစေတာ့ ပြင့္ေနၿပီ၊ ဆုိေတာ့ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာကို ႏုိင္ငံေရးနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းဖို႔အတြက္ NCA စာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ေရးထိုးျခင္းအားျဖင့္ လမ္း စတင္ပြင့္လာတဲ့အတြက္ ဒါက ေကာင္းတဲ့အလားလာျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပလုိပါတယ္။

တူးတူးသာ

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆရာ။ ဆရာေျပာခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအေရာက ဒီ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္မတို႔က ႏုိင္ငံေရးအရ တုိးတက္မႈလမ္းစကုိ ျမင္ေနရၿပီေပါ့ေနာ္။ NCA ဆုိတဲ့အတုိင္း တစ္ႏုိင္ငံလံုး အပစ္ရပ္မွ NCA လို႔ လံုးလံုး ေခၚႏုိင္မွာေပါ့။ အဲေတာ့ အပစ္ရပ္စဲေရးအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေဒါက္တာ မင္းေဇာ္ဦးအေနနဲ႔ေရာ ဆရာအေနနဲ႔ ဘာေတြ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေျပာခ်င္လဲ။ ခုနက ဆရာေျပာသြားတဲ့ ဟာကုိ ဘယ္လုိ ျဖည့္စြက္ ေျပာခ်င္လဲဆုိတာကို ေျပာေပးပါဦး။

ေဒါက္တာမင္းေဇာ္ဦး (အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္)

ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ပစ္ခတ္တိုုက္ခိုုက္မႈ ရပ္စဲေရးဆိုုင္ရာ ပူးတြဲေစာင့္ၾကည့္ေရးေကာ္မတီ (JIC-U)

ကၽြန္ေတာ္တို႔ အပစ္အခတ္္ ရပ္စဲေရးဘက္က ၾကည့္မယ္ဆုိလို႔ရွိရင္ ခုနက ေဒါက္တာ ဆလိုင္းလ်န္မႈန္း ေျပာသလိုပဲ လက္မွတ္ထိုးတဲ့အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ တိုက္ပြဲအေရအတြက္က အဆေပါင္းမ်ားစြာ ေလ်ာ့ခ်ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာရွိတဲ့စာရင္းေတြအရဆုိရင္ အနည္းဆံုး ၁၂ ဆေလာက္ ေလ်ာ့ခ်ႏုိင္ခဲ့တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ အဓိက အေရးႀကီးဆံုးအခ်က္က ဘာလဲဆုိေတာ့ ဒီ NCA မွာ တုိက္ပြဲေတြျဖစ္လာရင္ ဘယ္လုိမ်ိဳး ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရမလဲဆုိတဲ့ အဓိကက်တဲ ယႏၱရားျဖစ္တဲ့ JMC လို စုဖြဲ႔မႈမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ လုပ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ ျပႆနာေတြက ရွိမယ္။ ဒါေပမယ့္ ရွိလာတဲ့အခါက်ရင္ စစ္ေျမျပင္မွာ ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔မဟုတ္ပဲနဲ႔ စာပြဲေပၚမွာ ဒီျပႆာနာေတြကုိ ရွင္းလုိ႔ႏုိင္တယ္ဆိုတဲ့ဟာကုိ အားလံုးက ဝို္င္းၿပီးေတာ့ လက္ခံလုိက္တယ္။ ဒီယႏၱရားကုိလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔က အသက္ဝင္လာေအာင္ ႀကိဳးပမ္းလာႏုိင္တဲ့ အဆင့္တစ္ခုကုိ ေရာက္လာတယ္။

အခုဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ လပုိင္းတုန္းက ရွမ္းျပည္မွာ တပ္မေတာ္နဲ႔ RCSS နဲ႔ ပစ္ခတ္္တုိက္ခိုက္မႈေတြ ျဖစ္တဲ့အခါမွာ အခုဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဒါေတြကုိ ဘယ္လုိျဖစ္လဲ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္တယ္ ေနာက္ ဒီလုိမျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲဆုိၿပီးေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ စိစစ္ေရးအဖြဲ႔ေတြဖြဲ႔ၿပီး ဒါကုိသြားၿပီး ေျမျပင္မွာတင္ ဆင္းၿပီးေတာ့ လူထုကိုလည္း ရွင္းျပတယ္။ ႏွစ္ဖက္က တပ္ေတြကိုလည္း စံုစမ္းၿပီး ေမးျမန္းတဲ့အဆင့္ထိကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္တယ္။ ဒါက သမုိင္းေၾကာင္းအရ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ျမန္မာျပည္မွာလုပ္ခဲ့တဲ့ ပစ္ခတ္္တုိက္ခုိက္မႈ ရပ္စဲေရး သမုိင္းေၾကာင္းမွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ NCA မထိုးခင္က ရွိခဲ့ေပမယ့္ ဒါ ပထမဆံုးအခ်ိန္ ရွိခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ရွိလာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မုိ႔ ရွိတဲ့ျပႆနာေတြကုိ ေျဖရွင္းႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြ ထြက္လာတယ္ေပါ့ေနာ္။

စိန္ေခၚမႈကေတာ့ ခုနကေျပာသလို NCA လက္မွတ္မထုိးထားတဲ့ အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ တုိက္ပြဲေတြ ဆက္ျဖစ္တယ္ေပါ့။ NCA မထုိးထားတဲ့အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ျဖစ္တဲ့တုိက္ပြဲေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးသပ္ၾကည့္မယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ NCA မထိုးတုိင္း တုိက္ပြဲျဖစ္လားဆုိေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။ ဥပမာ ေတာင္ပုိင္းမွာဆုိလို႔ရွိရင္ NNFP ရွိတယ္။ NNFP နဲ႔က ဟုိး ၂၀၀၉ အရင္ တပ္မေတာ္အစုိး၇လက္ထပ္က ဒီဂ်ီရဲ႕ လုပ္ေရးမလုပ္ေရး ေျပာတာ သေဘာတူေရး မတူေရး ျဖစ္ကတည္းက သေဘာေတာ့ မတူေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက မျဖစ္ဘူး အခုခ်ိန္ထိလည္း တုိက္ပြဲ တစ္ပြဲမွ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထပ္ၾက့ည္မယ္ဆုိရင္ NCA မထုိးထားတဲ့အဖြဲ႔မွာ KNPP ရွိတယ္။ KNPP နဲ႔က်ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျပန္ၾကည့္ေတာ့ တုိက္ပြဲက ဟုိးအရင္ စစကတည္းက လက္မွတ္ထိုးလိုက္ကတည္းက ထိေတြ႔မႈျဖစ္စဥ္ဆုိတာ တစ္ခုပဲရွိခဲ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က တုိက္ပြဲ မျဖစ္သေလာက္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရတယ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ FFPP နဲ႔ ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ FFPP နဲ႔က ၂၀၀၅ မွာ တုိက္ပြဲအျပင္းအထန္ေတြ ျဖစ္ခဲ့တာေတြရွိတယ္။ ၂၀၀၅ ေအာက္တုိဘာမွာ ႏွစ္ဖက္ ေတြ႔ဆံုၿပီးေတာ့ နယ္ေျမကန္႔သတ္တဲ့ကိစၥကို လုပ္လုိက္ႏုိင္တဲ့အေပၚမွာ ၂၀၁၆ လည္းက်ေရာ အနည္းဆံုး မျဖစ္ဘူးဆုိရင္ ဆယ့္ေလးငါးစေလာက္ တုိက္ပြဲအႀကိမ္ေရ ေလ်ာ့သြားတယ္။

၂၀၁၆ ထဲမွာ FFPP နဲ႔ ျဖစ္တဲ့တုိက္ပြဲဆုိရင္ NCA ေတာ့မထိုးဘူး ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၆ ထဲမွာ ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ၂၀၁၅ မွာျဖစ္တဲ့ဟာထက္ ၁၅ ဆေလာက္ကို ေလ်ာ့ခ်လိုက္တယ္။ ဒါက လက္မွတ္မထုိးတဲ့ အဖြဲ႔နဲ႔ ေျပာတာပါ။ ေနာက္ထပ္ လက္မွတ္မထိုးတဲ့အဖြဲ႔ထဲမွာ နာဂနဲ႔ဆုိရင္ တိုက္ပြဲက မျဖစ္သေလာက္ပဲလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ အဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ NCA လက္မွတ္မထိုးပဲနဲ႔ တုိက္ပြဲျဖစ္တဲ့အထဲမွာ အခုဆိုရင္ ဝ နဲ႔ မိုင္လားနဲ႔ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုေလာေလာဆယ္မွာ ဝနဲ႔ မုိင္းလားမွာ စစ္ေရးတင္းမာမႈေတြ ရွိေနတယ္ဆိုေတာ့ အားလံုးကေတာ့ စိုးရိမ္ရတဲ့ အေနအထားမွာေတာ့ ရွိေနရတယ္ေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ဆုိလိုခ်င္တဲ့ဟာက NCA ထိုးခ်င္း မထိုးခ်င္းနဲ႔လည္း တုိက္ပြဲ ျဖစ္ျခင္း မျဖစ္ျခင္းကို တုိက္႐ိုက္သြားၿပီးေတာ့ ဆက္စပ္လုိ႔ေတာ့ မရဘူး။ NCA လက္မွတ္မထုိးေပမယ့္ တုိက္ပြဲမျဖစ္တဲ့အဖြဲ႔ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္ေပါ့။ အဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးသပ္ခ်က္ေတြအရ ဘာသြားေတြ႔လာလည္းဆုိေတာ့ NCA ေတာ့ လက္မွတ္မထုိးထားဘူး ဒါေပမယ့္ ေအာက္ေျခမွာ နယ္ေျမသတ္မွတ္ခ်က္ေတြ တိတိက်က် ရွိတဲ့ေနရာေတြမွာဆုိလို႔ရွိရင္ တိုက္ပြဲျဖစ္တဲ့ ျဖစ္ႏုိင္ေျခက ပုိၿပီးေတာ့ ေလ်ာ့နည္းတယ္။ နယ္ေျမသတ္မွတ္ခ်က္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းမရွိတဲ့ ေနရာေတြမွာ တပ္ေတြ ေရာေထြးၿပီးေတာ့ ထပ္ေနတဲ့ေနရာေတြမွာ ေနာက္ဆံုး တုိက္ပြဲျဖစ္ႏုိင္ေခ် ပုိမ်ားတယ္။ အထူးသျဖင့္ NCA လက္မွတ္ေရးထိုးထားရင္ေတာင္ နယ္ေျမသတ္မွတ္ခ်က္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မရွိဘူးဆုိရင္ တိုက္ပြဲျဖစ္ႏုိင္ေခ် ပိုမ်ားတယ္ဆုိတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ႔လာတယ္။ ဥပမာဆုိလုိ႔ရွိရင္ NCA လက္မွတ္ေရးထိုးထားေပမယ့္ RCSS နဲ႔ တပ္မေတာ္ၾကားမွာ ထိေတြ႔မႈက အမ်ားဆံုးျဖစ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္လဲဆုိတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခုနက နယ္ေျမသတ္မွတ္ခ်က္ေတြမွာ သြားေတြ႔တယ္ေပါ့။ သြားေတြ႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ JNC ေပါ့ ပစ္ခတ္္တုိက္ခုိက္ေရးဆုိင္ရာ ေစာင့္ၾကည့္ ၾကီးၾကပ္တဲ့ ေကာ္မတီလုပ္တဲ့အခါမွာ အေရးႀကီးတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ နယ္ေျမသတ္မွတ္ေရးကိစၥေတြကို စတင္ၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔ဆုိၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေကာ္မတီကေနၿပီးေတာ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြခ်တယ္။ ခ်ၿပီး အခု ေအာက္ေျခအဆင့္မွာ တပ္မွဴးေတြ အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ နယ္ေျမသတ္မွတ္ေရးကိစၥေတြကုိ ကၽြႏ္ေတာ္တို႔ ေျပာေနၿပီဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ႔ရတယ္။ နိဂံုးခ်ဳပ္လုိက္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႔က နယ္ေျမသတ္မွတ္ေရးကိစၥေတြကို လိုအပ္တယ္။ ေနာက္တစ္ခုက NCA ကုိ လက္မွတ္ထိုးျခင္းအားျဖင့္ တင္းမာမႈေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ ဒီတင္းမာမႈေတြကုိ ေလ်ာ့ခ်ႏုိင္တဲ့ ယႏၱရားေတြက အသက္ဝင္လာမွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီႏွစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္တို႔က အမ်ားႀကီး အေရးႀကီးပါတယ္ေပါ့ေနာ္။ ခုိင္ခံ့ဖုိ႔ဆုိရင္ေပါ့။ အဲဒါေလးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမယ္။