အေၾကာက္ တရားနဲ႔ အရွက္ တရားကို လိုတာထက္ ပိုမႀကီးသင့္ဘူးလို႔ ဆိုတဲ့ ေဒၚတင့္တင့္လြင္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း

.

ဂ်ာမန္စကားေျပာ ဧည့္လမ္းညႊန္တစ္ဦးအျဖစ္ကေန ခရီးသြားလုပ္ငန္းနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းေတြ ကုိ တဆင့္ခ်င္းလုပ္ကုိင္ၿပီး ရည္မွန္းခ်က္အတုိင္း အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနသူတစ္ဦး ရွိပါတယ္။ သူက ေဒၚတင့္တင့္လြင္ ပါ။

လုပ္ငန္းေတြလုပ္တဲ့အခါ သူ ဘယ္လုိႀကိဳးစားခဲ့ရသလဲ။ ဘယ္လုိတာဝန္ယူမႈေတြနဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္ကုိင္ ေနသလဲ။ ေဒၚတင့္တင့္လြင္က အခုလို ရွင္းျပထားပါတယ္။

ပထမဦးဆုံးေမးခြန္းတစ္ခုအေနနဲ႕ အစ္မ စတင္ၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ကုိင္ခဲ့တာ ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ ကလဲရွင့္။

“အစ္မကေတာ့ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္မွာ ဓာတုေဗဒဘာသာရပ္နဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္ကေနစၿပီးေတာ့ အစ္မ UFL ကုိတက္တယ္။ UFL မွာ ဂ်ာမန္ဘာသာအဓိကနဲ႔ ဒီပလုိမာတန္းကုိ စတက္တယ္ေပါ့ေနာ္။ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းကဆုိ အစ္မတုိ႔ခရီးသြားလုပ္ငန္းက ၁၉၉၆ မွာ Visit Myanmar Year ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကေန စတင္တယ္ေလ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အစ္မကုိယ္တုိင္ကလည္း ႏုိင္ငံျခားဘာသာစကားကုိ စိတ္ဝင္ စားတယ္။ ၿပီးေတာ့ တျခားႏုိင္ငံရဲ႕ သမုိင္းအေၾကာင္းေတြကုိလည္း စိတ္ဝင္စားတဲ့အတြက္ အစ္မ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ဂ်ာမန္ဘာသာ  UFL မွာ ၂ ႏွစ္ေလာက္ပဲ သင္ၿပီးေတာ့ အစ္မရဲ႕ဧည့္လမ္းညႊန္ဘဝကုိ စတင္ ခဲ့တယ္။ အဲဒီ ဂ်ာမန္ဧည့္လမ္းညႊန္ဘဝမွာ အစ္မက ဆြစ္ ခရီးသြားကုမၼဏီတစ္ခုမွာ အခ်ိန္ျပည့္ ၀န္ထမ္းအျဖစ္အေနနဲ႔ အဲဒီအလုပ္ကုိ စတင္ၿပီးေတာ့ လုပ္ခဲ့တယ္။ အစ္မရဲ႕ ပထမဆံုးအလုပ္ကလည္း ေနာက္ဆံုးအလုပ္ပဲေပါ့။ ”

အဲဒီေတာ့ အစ္မ လုပ္ငန္းေတြက်ေတာ့ ဘယ္လုပ္ငန္းနဲ႔ စတင္ခဲ့တာလဲ။

“ဒီ ဂ်ာမန္ဘာသာစကားေျပာၾကတဲ့ ဆြစ္ဇာလန္၊ ၾသစႀတီးယား၊ ဂ်ာမနီ တုိ႔မွာရွိတဲ့ အစ္မ မိတ္ေဆြ ေတြက ေျပာၾကတယ္။ တင့္တင့္ နင္ဟာဆုိလုိ႔ရွိရင္ အခုအခ်ိန္မွာ လုပ္ငန္းစတင္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ သင့္ေနၿပီေပါ့ေနာ္။ ကုိယ့္ရဲ႕ဘ၀ကုိ ေျပာင္းလဲသင့္ၿပီေပါ့။ အဲ့လုိ သူတုိ႔ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ အစ္မ စဥ္းစား တယ္။ ကုိယ့္ကုမၼဏီကသူေဌးကုိ အစ္မ မွန္မွန္ကန္ကန္ေျပာမယ္။ ဘဝတစ္ခုကုိ ေျပာင္းခ်င္တယ္။ သူနဲ႔လုပ္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ကုမၼဏီအေပၚ တစ္ႀကိမ္မွမထိခုိက္ခဲ့တဲ့အျပင္ ကုမၸဏီတုိးတက္ဖုိ႔ကုိ အမ်ားႀကီး လုပ္ခဲ့ေပးတဲ့အတြက္ အစ္မကုိယ္အစ္မလည္း လိပ္ျပာလုံတယ္။ ဒီလုပ္ငန္းကေန လုပ္ငန္းရွင္ဘ၀ကုိ ကူးေျပာင္းဖုိ႔အတြက္ေပါ့ေနာ္။ ကူးေျပာင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ အစ္မ စီးပြားေရးက်င့္၀တ္တစ္ခုကုိ ေစာင့္ထိန္း တယ္ေပါ့။ အစ္မတုိ႔ကုမၼဏီရဲ႕ သူတုိ႔နဲ႔ပတ္သက္ေနတဲ့ ကုမၸဏီေတြကုိ အစ္မ လုံးဝမဆက္သြယ္ဘူး။ အစ္မ သူေဌးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ မန္ေနဂ်ာေတြအားလုံးကုိလည္း ေျပာခဲ့တယ္။ ဒီကုမၸဏီကဆက္သြယ္ၿပီး လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ေဖာက္သည္ေတြအကုန္လုံးကုိ ငါ လုံးဝျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ၿပီးေတာ့ ဆြယ္မွာ မဟုတ္ပါဘူးဆိုတာကို။ ဒါက အစ္မေစာင့္ထိန္းတဲ့ သစၥာတရားေပါ့ေနာ္။ အမွန္တုိင္းေျပာလုိ႔ရွိရင္ အစ္မမွာ ပုိက္ဆံနည္းနည္းေလးပဲ ရွိတယ္။ အစ္မ ဝန္ထမ္းေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ပဲ ဒီ Travel and tours လုပ္ငန္းတစ္ခုကုိ စတင္တည္ေထာင္တာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ပဲ ဂုိက္လုပ္ တယ္။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ပဲ ခရီးစဥ္ကိစၥေတြကုိ လုပ္ကုိင္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ခရီးသြားအေရအတြက္ ကလည္း အရမ္းနည္းတယ္။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လုိက္တယ္။ တခ်ဳိ႕ ခရီးစဥ္ေလးေတြ ဂုိက္ေခၚတယ္။ အစ္မ သူငယ္ခ်င္းဂုိက္ေတြ ရွိတယ္။ အရမ္းေတာ္တဲ့ဂုိက္ေတြ ေရြးၿပီးေခၚတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အစ္မ က သူတုိ႔ရဲ႕လုိအပ္ခ်က္ေတြကုိ အေသးစိတ္သိေနတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီလုပ္ငန္းကို အတူတူလုပ္ကုိင္သူ ေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေပါ့ေနာ္။ သူတုိ႔ေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြ ဘာရွိလဲ။ ၿပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ ကုမၸဏီႀကီးေတြရဲ႕ အဓိကအခ်က္ေပါ့ေနာ္။ ဘာလုိ႔ သူတုိ႔ ေအာင္ျမင္ေနတာလဲေပါ့ေနာ္။ သူတုိ႔ဆီ ကေန အစ္မ အတုယူလုပ္တယ္။ ေလ့လာတယ္။ ၿပီးလုိ႔ရွိရင္ အားနည္းေနတဲ့ မေအာင္ျမင္သူေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကုိ ၾကည့္တယ္။ ၿပီးလုိ႔ရွိရင္ ဒီႏွစ္ခုကုိေပါင္းၿပီး ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ကုမၸဏီနဲ႔ မေအာင္ ျမင္တဲ့ကုမၸဏီ ႏွစ္ခုထက္သာေအာင္လုိ႔ ငါ ဘာေတြ လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔လုိလဲ ဆုိတာကုိ အစ္မေတြးၿပီးေတာ့ စီးပြားေရးအေျခခံအုတ္ျမစ္တစ္ခုကုိ တည္ေဆာက္ၿပီးေတာ့ အစ္မလုပ္ငန္းကုိ စလုပ္တယ္ေပါ့ေနာ္။ အဲဒီလုိ စလုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီလုပ္ငန္းက မထင္မွတ္ေလာက္ေအာင္ ေအာင္ျမင္တယ္။ အစ္မ တစ္ႏွစ္ အတြင္းမွာပဲ ခရီးသြားအုပ္စုႀကီးေတြ ရလာတယ္။ အစ္မ ကုမၸဏီက ဝန္ထမ္းႏွစ္ေယာက္ကေန စၿပီး ေတာ့ စခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္အတြင္းမွာပဲ ဝန္ထမ္း ၁၆ ေယာက္ထိေပါ့ေနာ္။ အဲ့ဒီ ၁၆ ေယာက္နဲ႔ အစ္မ ဆက္လုပ္လာရတယ္။ အဲဒီ တစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္းမွာပဲ အစ္မက ျမစ္တြင္းအေပ်ာ္စီးသေဘၤာေတြကုိ အရမ္းသေဘာက်တယ္ေလ။ ေရနဲ႔ပတ္သက္တဲ့လုပ္ငန္းေတြ၊ သေဘၤာေတြ၊ ရြက္ေလွေတြ အဲဒါေတြ က အစ္မအတြက္ အိပ္မက္တစ္ခုေပါ့ေနာ္။ အစ္မ ဂုိက္လုပ္တဲ့အခ်ိန္တုန္းကလည္း ငါ တစ္ေန႔မွာ ဒါေတြကုိ ဦးေဆာင္ၿပီးေတာ့ လုပ္ခ်င္လုိက္တာလို႔ အၿမဲတမ္းစိတ္ကူးယဥ္ခဲ့တာေပါ့ေနာ္။ အဲ့ခါက်ေတာ့ အစ္မရဲ႕ ပထမဦးဆုံးစိတ္ကူးကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္တာေပါ့ေနာ္။ အဲဒါက ဘာလဲဆုိေတာ့ ဧရာဝတီျမစ္ေပၚမွာ ကၽြန္းသေဘၤာေလးနဲ႔ စၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသားေတြကုိ အသက္သာဆုံး   ေစ်းနဲ႔   ျပည္တြင္းကလည္း စီးႏုိင္ရမယ္၊ ႏုိင္ငံျခားသားလည္း စီးႏုိင္ရမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ အစ္မ ကၽြန္းသေဘၤာ ေလးကုိ စၿပီးေတာ့ ဧရာဝတီျမစ္ေပၚမွာ ေျပးဆြဲတယ္။

စၿပီးေတာ့ ေျပးဆြဲတဲ့အခ်ိန္မွာ အစ္မကုိယ္တုိင္ပဲ ဝန္ေဆာင္မႈေပးတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ တစ္ကိုယ္ေရ သန္႔ရွင္းမႈပိုင္းကအစေပါ့ေနာ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ဧရာဝတီျမစ္ေပၚမွာ   ေစ်းႀကီးတဲ့ သေဘၤာေတြြကလြဲရင္   ေစ်းနည္းတဲ့သေဘၤာေတြအကုန္လုံးက သန္႔ရွင္းမႈပိုင္းကုိ ေကာင္းေကာင္းမလုပ္ႏုိင္ေသးဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ အစ္မရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳအရ အဲ့ဒီအပိုင္းကုိ   ေသခ်ာဂရုစိုက္ လုပ္တယ္။   ေရသန္႔ စနစ္ေတြ၊   ေနာက္ၿပီးေတာ့ အစ္မ ၀န္ေဆာင္မႈပုိင္းဆုိင္ရာမွာ အလွအပ ရႈခင္းၾကည့္တာေတြကုိ တျခား ၾကယ္ငါး ပြင့္အဆင့္ သေဘၤာေတြအတုိင္း အစ္မ လုပ္တယ္။ အစ္မကုိယ္တုိင္ ဂုိက္လုိက္တယ္။ သေဘၤာေပၚမွာ သေဘၤာသားေတြကုိလည္း အစ္မကုိယ္တုိင္ ေလ့က်င့္ေပးတယ္။ ကိုယ္ကုိယ္တုိင္လည္း လြယ္အိတ္ကုိ စလြယ္သုိင္းၿပီးေတာ့ ထီးေလးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔လုိက္တာ။ အစ္မက ကုမၼဏီပုိင္ရွင္ တစ္ေယာက္လုိ ဘယ္ေတာ့မွ မေနဘူးေပါ့ေနာ္။ ”

လက္ရွိမွာ အစ္မ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့လုပ္ငန္းေတြက ဘယ္ႏွစ္ခုေလာက္ ရွိေနၿပီလဲ။ ေရွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ လုပ္ငန္းတုိးခ်ဲ႕ဖုိ႔အတြက္ အစီအစဥ္ေတြေရာ ရွိလား။

“အစ္မ လက္ရွိမွာဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ မ်ားေနၿပီေပါ့ေနာ္။ အရင္တုန္းကဆုိ ခရီးသြားကုမၸဏီ တစ္ခုပဲ ရွိရာကေန အခုဆုိ Tint Tint Myanmar Group Of Companies တစ္ခု ျဖစ္လာတယ္။ အစ္မ ကုမၸဏီလက္ေအာက္မွာ ဆုိလုိ႔ရွိရင္ အစ္မတုိ႔ဟာ ခရီးသြားလုပ္ငန္းအျပင္ ျမစ္တြင္းအေပ်ာ္စီး သေဘာၤ ေလးစင္းနဲ႔ ရြက္ေလွ ငါးစင္းေပါ့ေနာ္။ ရြက္ေလွေတြဆုိတာက ၿမိတ္ကၽြန္းစုဘက္မွာေပါ့ေနာ္။ ဒါဟာဆုိရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ျမန္မာလူမ်ဳိးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ စၿပီးေတာ့ တည္ေထာင္လုပ္ကိုင္လိုက္ တဲ့ ကုမၸဏီေပါ့ေနာ္။ လက္ရွိမွာ အစ္မတုိ႔ စၿပီးအေကာင္အထည္ေဖာ္ေနပါၿပီ။ အဲဒါေတြကလည္း   ေအာင္ျမင္ပါတယ္။ အဲဒီအျပင္ကုိ အစ္မက အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံေပါ့ေနာ္။ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံဆုိတာ ႐ုိး႐ုိး ကုိရီးယားေတြ ဂ်ပန္ေတြလုိမ်ဳိး အထည္ခ်ဳပ္မဟုတ္ပဲနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာမရွိတဲ့ ယူနီေဖာင္းေပါ့ေနာ္။ ယူနီေဖာင္းကုိ အစ္မတုိ႔ လကၠားစနစ္နဲ႔ အႀကီးႀကီးထုတ္တဲ့စက္႐ုံအေနနဲ႔ အဲဒါေတြလည္း လုပ္ထား တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အစ္မတုိ႔ ထပ္ၿပီးေတာ့ ဟုိ္တယ္လုပ္ငန္းေပါ့ေနာ္။ အစ္မက ကေလာတုိ႔ စစ္ကုိင္းတုိ႔မွာလည္း ဟုိတယ္ေတြေဆာက္ထားတယ္။ ခ်ဲ႕ထြင္ထားတယ္။ ေနာက္ထပ္ ထပ္ၿပီးေတာ့ လည္း မုိးကုတ္တုိ႔ ေကာ့ေသာင္းတုိ႔ အဲဒီဘက္ေတြမွာလည္း ထပ္ၿပီးေတာ့ခ်ဲ႕ဖုိ႔ အားလုံးစီစဥ္ထား ပါတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္မွာ ေညာင္ေရႊ၊ အင္းေလးဘက္မွာ ဆုိလုိ႔ရွိရင္လည္း အစ္မက ဒီႏုိင္ငံမွာ မရွိတဲ့ ဟုိ္တယ္ပုံစံမ်ဳိးေတြ ၾကယ္ငါးပြင္းအဆင့္ ပုံစံမ်ဳိးႀကီးေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေနာ္။ လူေတြအားလုံး၊ ကေလးေတြအားလုံး ဘယ္လုိေျပာရမလဲ လူႀကီး လူငယ္မေရြး အကုန္လုံး ပါ၀င္ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္တဲ့ အပန္းေျဖစခန္းေတြလုပ္ဖုိ႔ အစီအစဥ္ေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ အႀကီး ဆုံး စီမံကိန္းႏွစ္ခုကေတာ့ စုိက္ပ်ဳိးေရးပိုင္းေပါ့ေနာ္။ စုိက္ပ်ဳိးေရးမွာ ၾသစေၾတးလ်ႏုိင္ငံက စုိက္ပ်ဳိးေရး ပညာရွင္ေတြလုပ္တဲ့ စုိက္ပ်ဳိးေရးကုမၸဏီေတြနဲ႔ ဒီအစုိးရအသစ္နဲ႔အတူ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ အစ္မတုိ႔ စုိက္ပ်ဳိးေရး စီမံကိန္းအႀကီးႀကီး တစ္ခုကုိ စတင္ေနတယ္။ ဒီတစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ အစ္မတုိ႔ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ လယ္သမားေတြ ဒီဘဝက အျမန္ဆုံးတုိးတက္ဖုိ႔အတြက္ သူတုိ႔ဘဝ ျမင့္မား လာဖုိ႔အတြက္ အစ္မတုိ႔ ရည္မွန္းခ်က္ထားထားတယ္။ အစ္မတုိ႔ လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိးေရး က႑ကုိ တစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ အႀကီးအက်ယ္ ေျပာင္းလဲမယ္။ ၿပီးလုိ႔ရွိရင္ ေနာက္တစ္ခုက စြမ္းအင္ေပါ့ေနာ္။ အစ္မအခု Tint Tint Energy ဆုိၿပီးအသစ္ခ်ဲ႕ထြင္ထားတဲ့ စြမ္းအင္ကုမၸဏီ တစ္ခုလုပ္ထား တယ္။ ”

အဲဒီေတာ့ လုပ္ငန္းေတြအမ်ားႀကီးကုိ ဦးစီးလုပ္ကုိင္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အဓိက စိန္ေခၚမႈေတြက ဘာေတြျဖစ္မလဲရွင့္။

“အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ စိန္ေခၚမႈက သူမ်ားထက္ ပုိႀကီးတာေပါ့ေနာ္။ ျမန္မာအမ်ဳိး သမီးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဆုိလုိ႔ရွိရင္ ဘာပဲေျပာေျပာ အေၾကာက္တရားနဲ႔ အရွက္တရားေလ။ အေၾကာက္တရား၊ အရွက္တရားဟာ လုိတာထက္ပုိၿပီးေတာ့ တအားႀကီးေနတယ္ေပါ့ေနာ္။ အဲဒီလုိ ႀကီးေနတဲ့အတြက္ တစ္ခုခုဆုိ စုိးရိမ္စိတ္မ်ားတဲ့အတြက္ စီးပြားေရးပိုင္းဆုိင္ရာမွာ   ေႏွာင့္ေႏွး တာမ်ဳိး   ေတြ ျဖစ္တတ္တယ္ေပါ့ေနာ္။ ေယာက်္ားေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔ အလုပ္လုပ္ရတဲ့ အခါမွာ အဆင္မေျပျဖစ္တဲ့ အပုိင္းေတြအမ်ားႀကီး မိန္းကေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရွိတတ္တယ္ေလ။ အစ္မအေနနဲ႔က်ေတာ့ ဒါေတြကုိ ဖယ္ထုတ္လုိက္တယ္။ မိမိသည္ သိကၡာရွိရွိေနထုိင္မယ္။ သိကၡာရွိရွိ ေျပာဆုိ ဆက္ဆံမယ္ ဆုိလုိ႔ရွိရင္ မိန္းကေလးေတြ ေယာက်္ားေလးေတြ ခြဲျခားေနဖုိ႔ မလုိဘူးေပါ့ေနာ္။ အစ္မေျပာမယ့္ စကားအေပၚကုိပဲ အစ္မ ဦးတည္တယ္။ ကုိယ့္ေရွ႕က ကုိယ္နဲ႔ေျပာေနတဲ့လူက မိန္းမလား ေယာက်္ား လား ဆုိတာ အစ္မစိတ္ထဲမွာ မေတြးထားဘူး။ ဒါသည္ အစ္မေျပာမယ့္ ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုကိုပဲ အာရံုစူးစိုက္လုပ္တယ္ေပါ့ေနာ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေယာက်္ားလုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔ လက္တြဲလုပ္ရတာ ေပါ့ေနာ္။ ဒီလုပ္ငန္းရွင္ေတြထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေမာင္ႏွမေတြလုိေစာင့္ေရွာက္တဲ့ လုပ္ငန္းရွင္   ေတြရွိသလုိ တစ္ခါတေလ က်လုိ႔ရွိရင္ They play dirty game ေလ။ Dirty game ေတြလုိကစား တဲ့သူေတြလည္း ရွိတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕အကြက္ေတြကုိ အစ္မက ဂရုတစိုက္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ထိန္းသိမ္းရ တယ္။ အရမ္းကုိ သတိထားရတာေပ့ါေနာ္။ အဲဒီလုိ သတိထားေနရတဲ့အတြက္ တစ္ခါတေလက်ရင္ ဒီလုိမ်ဳိး စိန္ေခၚမႈပုိင္းဆုိင္ရာေတြက ေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္ေပါ့ေနာ္။ အဲဒါမ်ဳိး အေျခအေနေတြကုိေတာ့ အစ္မ စိတ္ေအးေအးထားၿပီး သတၱိရွိရွိနဲ႔ပဲ ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းခဲ့တယ္ေပါ့ေနာ္။”

ျမန္မာႏုိင္ငံက လုပ္ငန္း အမ်ားစုမွာ သတိထားမိတာကလည္း ရာထူးႀကီးႀကီးပုိင္းမွာေတာင္ အမ်ဳိးသမီး ေတြက နည္းေနတာေတြ႔ရတယ္။ အမ်ဳိးသားေတြကပဲ အုပ္ခ်ဳပ္မႈအပုိင္းမွာ ဝင္ၿပီးေတာ့ ေနရာယူထား တာေတြက မ်ားေနတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာေကာ အစ္မအေနနဲ႔ ဘယ္လုိမ်ဳိး ျမင္မိလဲရွင့္။ အဓိကကေတာ့ ဘာေၾကာင့္ အဲဒီလုိ ျဖစ္ေနတယ္လုိ႔ သုံးသပ္ခ်င္လဲ။

“မိသားစုဘ၀ေတြမွာ အမ်ဳိးသမီးေတြဟာဆုိလုိ႔ရွိရင္ သူတုိ႔မွာ ကြဲျပားျခားနားတဲ့ ေယာက်္ားအမ်ဳိး အစားေတြ ရွိတယ္။ အခ်ဳိ႕ကလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေနထိုင္တာကို ခြင့္ျပဳတဲ့ေယာက်္ားေတြ ရွိတယ္။ အခ်ဳိ႕ကက်ေတာ့ အၿမဲတမ္း သ၀န္တိုေနၿပီးေတာ့ အိမ္ျပန္ေနာက္က်တဲ့အခ်ိန္မွာ ျပႆနာရွာတာတုိ႔ ဘာတုိ႔ရွိတယ္။ အဲလုိမ်ဳိးေတြအတြက္ အမ်ဳိးသမီးေတြကဆုိလုိ႔ရွိရင္ သူတုိ႔မွာ ထုိးေဖာက္ႏုိင္ရဲ႕သားနဲ႔ အရည္အခ်င္းေတြရွိရဲ႕သားနဲ႔ တစ္ခါတစ္ခါက်ရင္ သူတုိ႔ရဲ႕ေနာက္က မိသားစုကုိ ျပန္ျပန္ၾကည့္ေနရ တယ္။ သူတုိ႔မိသားစုဘဝ မၿပိဳကြဲေအာင္ထိန္းသိမ္းရင္းနဲ႔ေပါ့။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သားသမီးေတြ   ေပါ့ေနာ္။ ျမန္မာမိခင္နဲ႔ ျမန္မာသားသမီးေတြဟာဆုိလုိ႔ရွိရင္ လက္ပြန္းတတီး ရွိေနတယ္ေလ။ အဲဒီလုိျဖစ္ေန တဲ့အခါက်ေတာ့ သူတုိ႔အေနနဲ႔ ကေလးေတြရဲ႕စိတ္ဆႏၵေတြရယ္၊ ၿပီးေတာ့ ကုိယ့္ေယာက်္ားနဲ႕ အိမ္ေထာင္မႈ မၿပိဳကြဲဖုိ႔ရယ္၊ ၿပီးေတာ့ မိဘေတြရဲ႕စုိးရိမ္ပူပန္စိတ္ေတြရယ္၊ ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ နင္ ျပန္မလာေသးဘူးလား ဘာလုပ္ေနလဲ အဲလုိေတြေပါ့ေနာ္။ ဒီလုိကိစၥေတြေပၚမွာ သူတုိ႔က ဦးစားေပး လုိက္ရတယ္။ ပထမေနရာအေနနဲ႔ ဦးစားေပးလုိက္တဲ့အခါမွာ စီးပြားေရးက ဒုတိယေနရာ ျဖစ္သြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ ေအာင္ျမင္သင့္သေလာက္ မေအာင္ျမင္ဘူးလုိ႔ အစ္မ ထင္တာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီဟာက က်ေတာ့ ဘယ္လုိေခၚမလဲ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ မိသားစုစနစ္ေပါ့ေနာ္။ ဒီအတြက္ ဦးစားေပးခဲ့တာကလည္း သူ႔တုိ႔ကုိ ေလးစားစရာပါပဲေလ။ ဒါကေတာ့ အစ္မ ထင္တယ္ တစ္ အခ်က္ေပါ့ေနာ္။ အစ္မကေတာ့ တစ္ကိုယ္ေတာ္မိခင္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ အစ္မရဲ႕သားေလးကုိ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေလ့က်င့္ထားတယ္။ သူ႔ကုိ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေရြးခ်ယ္ခုိင္းထားတယ္။ ေမေမက အနားမွာ ေနၿပီးေတာ့ အၿမဲတမ္း လက္ပြန္းတတီးေနေပးတဲ့ အေမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သာမန္အလုပ္ကေလး လုပ္ၿပီးေတာ့ ညေနက်ရင္ျပန္လာမယ္ ကေလးကုိ ဂရုစိုက္ေပးမယ္ဆုိတဲ့ မိခင္မ်ဳိးကုိ လုိခ်င္လား။ သုိ႔မဟုတ္ သူျဖစ္ခ်င္တဲ့ဘ၀မွာ အလွဆုံးဘဝကုိ ပုိင္ဆုိင္မယ့္၊ ဖန္တီးေပးႏုိင္တဲ့ အေမလုိမ်ဳိး ျဖစ္ေစ ခ်င္သလားေပါ့ေနာ္။ ကေလးကုိေတာ့ ကေလးနားလည္တဲ့ ဘာသာစကားနဲ႔ သုံးခဲ့တာ  ေပါ့ေနာ္။ အဲဒီလုိ ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူေရြးခ်ယ္ခဲ့တာက သားသားလုိခ်င္တာေတြ အကုန္ရတဲ့ဘ၀ကုိ သူ လုိခ်င္ပါတယ္။ အရမ္းေတာ္တဲ့ေမေမကုိ လုိခ်င္ပါတယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ ကဲ အရမ္းေတာ္ တဲ့ အေမကုိ လုိခ်င္ရင္ေတာ့ ဒါေလးေတြ ဒါေလးေတြကုိေတာ့ သားသည္းခံရမယ္လုိ႔ ေျပာတဲ့အခါမွာ ကေလးက သည္းခံခဲ့တယ္။ ဘယ္ေသာအခါမွ ကုိယ့္ အေမမရွိရင္၊ အေမခရီးသြားတဲ့ အခ်ိန္မ်ဳိးဆုိရင္ ငုိတာေတြ  ဂ်ီက်တာေတြ မရွိ ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျပန္လာရင္ေတာ့ ဘာဝယ္လာရမယ္၊ ဘာလုိခ်င္တယ္ဆုိတဲ့ ေတာင္းဆုိခ်က္ေတြေတာ့ ရွိတယ္ေပါ့ေနာ္။ အခုဆုိလုိ႔ရွိရင္ သားေလးဟာ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ကုမၸဏီပုိင္ရွင္ဘဝကုိ စေရာက္ေနၿပီ။ သူကုိ ကုမၸဏီႏွစ္ခု စတင္တည္ေထာင္ေပးထားတယ္ေပါ့ေနာ္။ သူဟာ အသက္ငယ္ ငယ္ေလးနဲ႔   ေတာ္ေတာ္ စီမံခန္႔ခြဲႏုိင္တယ္။   ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ၾသစေၾတးလ်မွာ ေက်ာင္းတက္ေန တယ္။ ေက်ာင္းတက္ေနရင္းနဲ႔ပဲ အလုပ္ကုိတြဲလုပ္ေနတယ္။

အခုေနာက္ဆုံးေမးခြန္းေလး တစ္ခုအေနနဲ႔ ေမးခ်င္တာကေတာ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဘဝမွာ ေအာင္ျမင္မႈရရွိဖုိ႔အတြက္ အစ္မလုိဘဲ အခ်ိန္အတုိအတြင္းမွာ ရေအာင္လုပ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေသာ့ခ်က္ေပါ့ေနာ္။ အဲဒီ အဓိကေသာ့ခ်က္က ဘာမ်ားျဖစ္မလဲရွင့္။ အဲဒါေလးကုိ ေဝမွ်ေပးပါလား။

“အစ္မရဲ႕ အဓိကေသာ့ခ်က္ကေတာ့ အစ္မအေနနဲ႔ အရွိန္အဟုန္ကုိ ဆံုးရံႈးမႈမျဖစ္ရဘူး။ ကုိယ္အၿမဲ တမ္းသြားေနတဲ့ အရွိန္အဟုန္ကုိ ဆံုးရံႈးမႈမျဖစ္ေအာင္လုိ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မႈတစ္ခု ရွိဖုိ႔လုိတယ္။ ေနာက္တစ္ ခ်က္ကေတာ့ အစ္မတုိ႔ အၿမဲတမ္း Innovative  ျဖစ္ေနရမယ္။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ Innovative ျဖစ္ေနရမယ္ဆုိတာ မိမိလုပ္ငန္းဟာ ဒီအတုိင္းပဲ သြားေနမယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ ေခတ္ေတြေျပာင္းသြားၿပီ ဆုိလုိ႔ရွိရင္ မိမိလုပ္တဲ့လုပ္ငန္းက ေအာက္ကုိျပဳတ္က်သြားလိမ့္မယ္။ အဲဒီက်ေတာ့ အၿမဲတမ္း Innovative ျဖစ္ေနရမယ္။ ေနာက္ဆုံးတစ္ခုကက်ေတာ့ အစ္မတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ဆုိင္တာေပါ့ေနာ္။ Never eat alone   ေပါ့ေနာ္။ အစ္မတုိ႔ဟာဆုိလုိ႔ရွိရင္ မိမိခ်မ္းသာမႈတစ္ခုတည္းကုိပဲ ၾကည့္ေနမယ္၊ ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ စားမယ္၊ တျခားလူကုိ မမွ်ေဝေပးဘူးဆုိလုိ႔ရွိရင္ အဲဒီ အစားအေသာက္က စားပုိးနင့္ၿပီး ဆက္စားလုိ႔မရေတာ့ဘူး။ အဲဒီလုိသေဘာမ်ဳိးေပါ့ေနာ္။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ အစ္မ Never Eat Alone ဆုိတာကုိ လက္ကုိင္ထားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မုိလုိ႔ CSR ပိုင္းေပါ့ေနာ္။ လူမႈ၀န္းက်င္ကို တာ၀န္ခံတဲ့ လုပ္ငန္းမ်ဳိးေပါ့။ အဲဒါေတြအကုန္လုံးကုိ အစ္မ အၿမဲတမ္းစဥ္စားတယ္ေပါ့ေနာ္။ ကုိယ္ဟာ ကုိယ့္ဗုိက္က ျဖည္းျဖည္းခ်င္းဝလာၿပီဆုိလုိ႔ရွိရင္ တျခားမဝေသးတဲ့လူေတြကုိ ေ၀မွ်ေပးဖုိ႔ေပါ့ေနာ္။ ဒါကို အစ္မ တုိ႔က အၿမဲတမ္းစဥ္းစားရမယ္။ ဒါကုိ မလုပ္ဘူးဆုိလုိ႔ရွိရင္ အစ္မတုိ႔ရဲ႕စီးပြားေရး ေရရွည္ ဆက္သြားဖုိ႔ဆိုတာက အစ္မအေနနဲ႔ အရမ္းကြဲျပားသြားလိမ့္မယ္။ ဒီ CSR ပုိင္းကုိ ဦးတည္ၿပီးေတာ့ သြားေနတဲ့ လုပ္ငန္းရွင္နဲ႔ မိမိတစ္ေယာက္တည္းခ်မ္းသာဖုိ႔ပဲၾကည့္ၿပီးေတာ့ သြားေနတဲ့ လုပ္ငန္းရွင္ႏွစ္ ဦးရဲ႕ကြာျခားခ်က္ဟာ  ေရတိုမွာ မသိႏုိင္ေပမဲ့ ေရရွည္မွာ အရမ္းႀကီးကြာသြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကုိယ္က မွန္လုိပဲေပါ့ေနာ္။ ကုိယ္ကေကာင္းတယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ ကုိယ့္ဆီကုိ ေကာင္းမႈေတြပဲ ျပန္လာမွာပဲ ဆုိတဲ့ ခံယူခ်က္တစ္ခု အစ္မဆီမွာ ရွိတယ္ေပါ့ေနာ္။”