အင္းဝၿမိဳ႕က အမ်ိဳးသမီးျမင္းလွည္းေမာင္းသူတစ္ဦးရဲ႕ ဘ၀

.

အင္းဝၿမိဳ႕ရဲ႕ ဖံုထူထူ လမ္းေတြေပၚမွာ  ျမင္းလွည္းေလးေတြ တစ္ေရြ႕ေရြ႕ သြားလာေနပါတယ္။  အဲထဲကမွ တစ္ခ်ိဳ႕ ျမင္းလွည္းတခ်ိဳ႕ကို ေမာင္းႏွင္လာသူေတြက ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕တဲ့ ရာသီဥတုဒဏ္ကို ခံႏိုင္ရည္ရွိေအာင္ သနပ္ခါး ေရက်ဲေလးေတြ လိမ္းထားတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ ျဖစ္ေနတာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။

အင္းဝသူ စစ္စစ္ျဖစ္တဲ့ မသူဇာျမင့္ဟာ ျမင္းလွည္း ေမာင္းတဲ့ အလုပ္ကို ေရြးခ်ယ္လုပ္ကိုင္ျဖစ္တာ သံုးႏွစ္ေလာက္ ရွိေနပါၿပီ။ ျမင္းလွည္းေမာင္းသူ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးအဖို႔ ဘယ္အရာေတြက စိန္ေခၚမႈေတြျဖစ္မလည္း။ ျမင္းလွည္းေမာင္းသူ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးရဲ႕ ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈ။ အဲဒါေတြကို ျမင္းလွည္းေမာင္းသူ မသူဇာျမင့္က အခုလို စတင္ေျပာျပပါတယ္။

ညီမ ဆယ္တန္းကို သံုးႏွစ္ ေျဖတယ္။ က်တဲ့ အခါက်ေတာ့ ညီမ ၾကားထဲမွာ ေတာင္သူေတြ ဘာေတြ လုပ္ရင္းနဲ႔ ၾကားထဲမွာ သံုးေလးနွစ္ ၾကာေသးတယ္။ အဲေနာက္ၿပီးမွ ျမင္းလွည္းေပၚကို စတက္မိတာပါ။ တက္ၿပီး စေမာင္း ျဖစ္တာပါ။

မိသားစုဝင္ အားလံုးကလည္း ျမင္းလွည္းေမာင္းတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ၾကေပမယ့္ ဒီအလုပ္ဟာ ရာသီခ်ိန္မွာပဲ လုပ္ကိုင္ႏိုင္တဲ့ အလုပ္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ တစ္ျခား အခ်ိန္ေတြမွာပါ အဆင္ေျပေအာင္ ေမြးျမဴေရး လုပ္ငန္း ေတာင္သူ အလုပ္တို႔ကိုလည္း အဆင္ေျပသလို လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ေနၾကတဲ့ သူေတြပါ။ ဒီအေၾကာင္းကိုလည္း မသူဇာျမင့္က ဆက္လက္ၿပီးရွင္းျပပါတယ္။

ျမင္းလွည္းေမာင္းတယ္ဆိုတာကလည္း ရာသီအခ်ိန္မွာပဲ ညီမတို႔က ေကာင္းစားပါတယ္။ ေဆာင္း ၆လကို လုပ္စားခြင့္ ရွိၿပီးေတာ့ ေႏြ ၆လ ၾကရင္ ကိုယ့္ကိုလုပ္ေကြၽးတဲ့ ျမင္းေတြကိုပဲ လုပ္ေကၽြးရပါတယ္။ သူတို႔အတြက္ ပိုလ်ံမႈဆိုတာ မရွိပါဘူး။ အဲတာေၾကာင့္မို႔လို တစ္ဖက္တစ္လမ္းအေနနဲ႔ ေတာင္သူအလုပ္တို႔ကိုလည္း လုပ္ပါတယ္။

တစ္ေန႔တာမွာ အဆင္ေျပႏိုင္ဖို႔အေရး အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း အခုလို ရုန္းကန္ႀကိဳးစားရတဲ့အျဖစ္ေတြကလည္း  မလြယ္လွပါဘူး။ မနက္မိုးလင္းခ်ိန္ကေန ညေနေစာင္းတဲ့ အထိ ပံုမွန္လုပ္ေနၾက အလုပ္ေတြကို တစ္ရစပ္ လုပ္ကိုင္ရင္းနဲ႔ပဲ ဝင္ေငြေကာင္းေကာင္း ရရွိေအာင္ သူမတို႔ ထပ္မံ ႀကိဳးစားရတဲ့ အပိုင္းကေတာ့ ျမင္းလွည္းစီးမယ့္ ဧည့္သည္ကို ရွာေဖြရတာပါပဲ။

မနက္ဆိုရင္ ၾကက္တြန္ရင္ ထတယ္။  ျမင္းေခ်းက်ံဳးရတယ္။ ညီမ ဝက္ေမြးထားေတာ့ ဝက္ေတြကို အစာေကၽြးၿပီးေတာ့ ျမက္စာ ရိတ္စရာ ရွိရင္ ရိတ္ရတယ္။ သူတို႔ကို လုပ္ေပးၿပီးၿပီဆိုရင္ ညီမ တို႔ အိမ္္မူကိစၥ ခ်က္ျပဳတ္ဘက္ကို လွည ့္ၿပီးေတာ့ ေရခ်ဳိးၿပီး သူတို႔ ဗိုက္ျပည့္ေလာက္ၿပီဆိုရင္ ညီမတို႔ ျမင္းလွည္း စေမာင္းတယ္။ ျမင္းလွည္းစေမာင္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဧည့္သည္ရဲ႕ အေျခေနၾကည့္ရတယ္။ ဒီေန႔မွာ က်ႏိုင္တဲ့ အေျခေန ရွိလား။ မက်ႏိုင္တဲ့ အေျခေနရွိလား။ ညီမတို႔ အလွည့္က ေဝးေနရင္ အလွည ့္က မရႏိုင္ဘူး။ တစ္ေန႔ တစ္ေသာင္းက မရႏိုင္ေတာ့ အလြတ္ေတြ ဂိုက္မပါတာေတြ လာလို႔ ရွိရင္ ညီမတို႔ တတ္သေလာက္နဲ႔ လိုက္ေျပာၿပီးေတာ့ လုပ္စားတယ္။ ၈ေထာင္ ရရင္ ၈ေထာင္နဲ႔ လိုက္တယ္။ ၆ေထာင္ရရင္ ၆ ေထာင္နဲ႔လိုက္တယ္။ အဲလုိ လုိက္ၿပီးေတာ့ ၆ ေထာင္ ႏွစ္ေခါက္ ရရင္လည္း ရတယ္။ တစ္ေသာင္း ျဖစ္ရင္လည္း ျဖစ္မယ္။ ၈ေထာင္ လည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဧည့္သည္ေတြက သနားေတာ့ စီးရတာ တန္မွန္းသိေတာ့ ေပးတဲ့ဟာမ်ိဳးလည္း ရွိတယ္။ အဲလိုနဲ႔  တစ္ေနကုန္ ညေန ေလးနာရီေလာက္ဆုိရင္ေတာ့ သိမ္းတာပါ။

တစ္ခ်ိဳ႕ဧည့္သည္ေတြက အမ်ိဳးသမီးေမာင္းတဲ့ ျမင္းလွည္းဆိုရင္ မစီးခ်င္ၾကတာလဲ ရွိေတာ့ သူမ အေနနဲ႔ စီးခ်င္လာေအာင္ တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္နဲ႔ ႀကိဳးစားရတာပါပဲ။ ဒီလုိႀကိဳးစားတဲ့ အပိုင္းမွာလည္း အခက္ခဲေတြ အမ်ားႀကီးရွိေၾကာင္းကို အခုလို မသူဇာျမင့္က ေျပာျပပါတယ္။ 

သူက No  ဆိုရင္ Very Far  ေဝးတယ္။ လမ္းေလ်ာက္ရင္ ငါးနာရီၾကာတယ္။  ျမင္းလွည္းနဲ႔ဆိုရင္ တစ္နာရီခြဲ ႏွစ္နာရီေလာက္ပဲ ၾကာတယ္။ လည္မယ္ဆိုရင္ ေလးေနရာ ရွိတယ္။ အဲလိုမ်ိဳးေလးေတြ ေျပာျပပါတယ္။

အခက္ခဲေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ ရွင့္။ ကၽြန္မတို႔ ကိုယ္တတ္လို႔ ေျပာထားျပန္ေတာ့လည္း ကိုယ္မလိုက္ရျပန္ဘူး ကိုယ့္ေရွ႕က လွည္း က လိုက္မယ္ဆိုရင္ ညီမ ေက်နပ္လို႔ လိုက္မယ္ဆိုတဲ့ ၈ေထာင္ဟာ သူလိုက္မယ္ဆိုရင္  ေပးရျပန္ေရာ။ အဲက် ညီမ မလိုက္ရျပန္ဘူး။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ အခက္ခဲေတြက တစ္ခ်ိဳ႕ၾကျပန္ေတာ့လည္း ဧည့္သည္က လွည္းမႀကိဳက္လို႔ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း မိန္းကေလး ေမာင္းတာ မႀကိဳက္လို႔ဆိုၿပီး ရွိတယ္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲ ဧည့္သည္ေတြက။ အခု ညီမ ေျပာထားရင္ ညီမကိုပဲ စီးမွာ။ အစ္မ ေျပာထားရင္ အစ္မကိုပဲ စီးမွာဆိုရင္ ညီမတို႔ အခက္ခဲေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။

အဲဒီ ဧည့္သည္ေတြနဲ႔ ေျပလည္ေအာင္ ေပါင္းသင္းရတယ္။ သူတို႔ စိတ္ေကာက္သြားၿပီဆိုရင္လည္း ညီမတို႔ အတြက္က မရေတာ့ဘူး။ သူတို႔ကို ေျပျပစ္ေအာင္ ေပါင္းသင္းရတာ။ တစ္ခ်ိဳ႕ ဂိုက္ေတြ ပါလာရင္လည္း ဂိုက္ေတြနဲ႔ေျပလည္ေအာင္ ညီမတို႔က ေျပာဆို ေပါင္းသင္းရတာ။ အလွည့္ၾကဆိုရင္ အလွည့္ၾက တက္ရတယ္။ ညီမတို႔ အလွည့္က တစ္ရာ ဘိတ္ၾကသြားတယ္ဆိုရင္ ဧည့္သည္က ႏွစ္ရာမလာရင္ညီမတို႔ မတက္ရဘူး။ မတက္ရလို႔ ရွိရင္ အလြတ္ေလးေတြ ေျခလ်င္ေလ်ာက္တာမ်ိဳးေတြကို ကိုယ္တတ္သေလာက္နဲ႔ လိုက္ေျပာတာ။ ကိုယ္ေက်နပ္တဲ့ ေစ်းေလးနဲ႔ ကိုယ့္ဝင္ေငြကို ရေအာင္ရွာတာ။  ညီမတို႔ဖို႔ စားဖို႔ မရရင္ေနပါေစ ျမင္းဖို႔ စားဖို႔ရရင္ အဲလို ရွာရတာေပါ့။  ျမင္းက အေရးႀကီးတာက သူတို႔ ေအာက္မွာ ဖိနပ္သေဘာမ်ိဳး ခြာေပါ့။ ခြာပါဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ခြာမပါရင္ သူမွာ ေပါက္ၿပဲသြားရင္ ညီမတုိ႔ လုပ္စားလို႔ မရေတာ့ဘူး။  ေနာက္ၿပီးေတာ့ သူကို ဖြဲေကၽြးရတယ္။ ဖြဲက တစ္ေန႔ကို ေလးပိႆာ ေကၽြးရတယ္။ ဖြဲနဲ႔ ေကာက္လိႈင္း ေကၽြးရတယ္။

အရင္ကဆို အမ်ိဳးသမီး ျမင္းလွည္းေမာင္းသမားေတြ သိပ္ အဆင္မေျပခဲ့ၾကေပမယ့္ အခုဆိုရင္ တရားဝင္ လိုင္စင္ေတြပါ ခ်ထားေပးၿပီး ျဖစ္တာေၾကာင့္ ျမင္းလွည္းေမာင္းသူ အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း မ်ားလာၿပီ ျဖစ္သလို စီးတဲ့ သူေတြလည္း မ်ားလာၿပီလို႔ ေျပာပါတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕ ဂုိက္ေတြက မိန္းကေလးမို႔ မစီးဘူးရွင့္။ ဒါေပမယ့္ အခုေနာက္ ပိုင္းမွာ ညီမတို႔ကို လိုင္စင္ထုတ္ၿပီးသြားၿပီ။ စည္ပင္ကေလ လိုင္စင္ထုတ္ေပးၿပီးသြားၿပီ မိန္းကေလး ေပါင္း ၁၅ ေယာက္ေလာက္ကို လိုင္စင္ထုတ္ေပးၿပီးသားဆိုေတာ့ သူတို႔မွာလည္း ျငင္းပယ္ခြင့္ မရွိဘူးေပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း မိန္းကေလးေမာင္းေတာ့ ကၽြမ္းက်င္မႈ မရွိဘူး မွတ္ၿပီး ေၾကာက္ၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ေယာက္်ားလွည္းေမာင္းေတာ့ အရက္ေသာက္စားၿပီးေမာင္းေတာ့ ေၾကာက္ၾကတယ္။ အဲေတာ့ ေယာက္်ားလည္းေမာင္းတာကို မႀကိဳက္ဘဲ မိန္းကေလး ေမာင္းတာကို ႀကိဳက္တာ မ်ားၾကတယ္။

ညီမ အခုလို  လွည္းေလး တပ္ၿပီးေတာ့ Hello Housesket  လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ သူတို႔ ေပ်ာ္ရႊင္သြားတယ္။  Lady Driver  လားတဲ့ သူက ေမးတယ္။ My Driver  ဆိုရင္ ေအးစီးမယ္။ နင့္ကိုပဲ စီးမယ္ဆိုရင္ သူတို႔က အဲလို ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔ သူတို႔ဘာသူတို႔ လိုလိုလားလားနဲ႔ စီးၾကတယ္။ သူတို႔ကိုလည္း အဂၤလိပ္လို႔ မကၽြမ္းေတာ့ ဘာလုိ႔ စီးလဲဆိုတာ ညီမတို႔ မေမးတတ္ဘူး။  သူေပ်ာ္ရႊင္ေနတာကို ညီမ သိတယ္ေလ။ သူရဲ႕ သ႐ုပ္ပံုစံေလးန႔ဲပဲ။

တစ္ခါတရံမွာ အလႈမဂၤလာေဆာင္ လမ္းေၾကာင္းေတြကို လိုက္ရတဲ့ အခါဆိုရင္ေတာ့ ဝင္ေငြေတြ ပိုရတတ္ပါတယ္တဲ့။ ဒီလိုဝင္ေငြမ်ားမ်ားရတဲ့ အခါမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ မသူဇာျမင့္အေနနဲ႔  အလႈတန္းလုပ္ဖို႔ကိုသာ စိတ္ဝင္စားပါ့တယ္တဲ့။

တိရစၦာန္ေတြနဲ႔ လုပ္စားရတာဆိုေတာ့ နည္းနည္းပါးပါး ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ေလး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို ကုသိုလ္ လုပ္ဖို႔ပဲ စိတ္ဝင္စားတယ္။ ဘာပဲ ဘယ္ေနရာမွာ ရခဲ့ရခဲ့ သူတုိ႔အတြက္ ကုသိုလ္ရေအာင္ လုပ္ေပးတာ။ ညီမတို႔က တိရစၦာန္တစ္ေကာင္ ေသသြားရင္ ျပန္ဝယ္ဖို႔က မလြယ္ဘူးေလ။ အႏၱရာယ္ကင္းခ်င္တဲ့ သေဘာေပါ့။  ျမန္မာ သဘာဝဆိုရင္ေတာ့။ ညီမ ျဖစ္ခ်င္တာကို ေျပာျပတာ။

လိမၼာတဲ့ တိရစၦာန္ျဖစ္ျဖစ္ အခန္႔မသင့္ရင္ စိတ္႐ုိင္းဝင္တတ္တာေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ျဖစ္ေပမယ့္ ျမင္းကို ႏိုင္ေအာင္ ထိန္းေက်ာင္းရတာက  အႏၱရာယ္လည္း မ်ားသလို တာဝန္လည္း ႀကီးပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ျမင္းလွည္းေမာင္းဖို႔က မလြယ္လွပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ပဲ

မိန္းကေလးနဲ႔ ေယာက္်ားေလးနဲ႔ေတာ့ ျမင္းလွည္းေမာင္းတာ ကြာျခားပါတယ္။ ျမင္းဆိုတာ အ႐ုိင္းလည္း ရွိတယ္။ အဆိုးလည္း ရွိတယ္။ ေမွာက္တာေတြလည္း ရွိတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုရင္ ညီမတို႔ လွည ္းေတြက ျပင္ဆင္မႈ မေကာင္းလို႔ ပ်က္သြားတာ ေမွာက္သြားတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အဲလို အေျခေနမွာဆိုရင္ ျမင္းဆိုးတာဆိုရင္ ညီမတို႔ မကိုင္ရဲပါဘူး။ အခု ညီမတို႔ ျမင္းက ညီမတို႔ သဘာဝက်က် အိမ္မွာ ေမြးထားတဲ့ ျမင္းျဖစ္လို႔  ကိုင္ရဲတာပါ။ သူမ်ားျမင္းဆိုရင္ ညီမတို႔ မေမာင္းရဲပါဘူး။ ေယာက္်ားေလးေတြကေတာ့ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ေမာင္းရဲပါတယ္။ ညီမတို႔မွာ ျမင္းေရြးခ်ယ္ရပါတယ္။ ျမင္းေရြးခ်ယ္ၿပီးေတာ့ ေမာင္းရပါတယ္။ ေတြ႕သမွ်လွည္း တက္ေမာင္းလို႔ မရပါဘူး။ ေမွာက္သြားရင္ ညီမတို႔က ဧည့္သည္နဲ႔ အႏၱရာယ္ သိပ္မ်ားပါတယ္။

ညီမတို႔ရဲ႕ ျမင္းလွည္းေတြမွာ တန္္စာပလာေတြက ကုန္းေတြ ဆံပင္ေတြဆိုတာ အစံုရွိတယ္ ကုန္းျပတ္က်ၿပီးေတာ့ ျမင္းထြက္က်န္ခဲ့မွာဆိုရင္ ဧည့္သည္ ျပဳတ္က် က်န္ခဲ့မွာ မ်ိဳး ရွိတယ္။ ညီမတို႔ ႀကံဳဘူးပါတယ္။ ဗားဂရာမွာ ဆိတ္အုပ္က ႐ုတ္တရက္ တက္လာတဲ့ အခါမွာ ျမင္းက လန္႔ၿပီး ေမွာက္သြားတယ္။ ဧည့္သည္ေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး။ ဧည့္သည္ျဖစ္ရင္ေတာ့ ညီမတို႔မွာလည္း တာဝန္ရွိပါတယ္။ သူတို႔ကို ေဒၚလာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ မေလ်ာ္ႏိုင္ပါဘူး။

အင္းဝနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္းတိုင္လံုးႀကီးေတြနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ ဗားဂရာေက်ာင္းကို သူတို႔ကို အေရာက္လာေစခ်င္တယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြကို ဒါပဲ ညီမေျပာခ်င္တယ္။ ကၽြန္းတိုင္လံုးႀကီးေတြ  ေဆာက္ထားတဲ့ ဗားဂရာကိုပဲ လာေစခ်င္ပါတယ္။