NEWS FLASH:  ေဒါက္တာညိဳညိဳသင္း၏ တိုင္ၾကားစာအေပၚ အေရးယူရန္မရွိဟု အဂတိေကာ္မရွင္ ဆံုးျဖတ္

YOPE ရုပ္/သံ Mizzima English

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဗင္းနစ္ၿမိဳ႕ေတာ္

.

နယ္ေျမေဒသတည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈဟာေဒသတစ္ခုဖြံ႕ၿဖဳိးတိုးတက္ဖို႔အတြက္ အေရးပါလွတဲ့ အေၾကာင္းရင္းတစ္ရပ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ အခုရသမ်ားနဲ႔ခရီးစဥ္မွာတင္ဆက္ေပးခဲ့တဲ့ အင္းေလးေဒသဟာလည္းတည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းၿပီးေဒသခံေတြဟာဘာသာတရားကိုင္းရိႈင္းၾကသူေတြ… ယဥ္ေက်းၾကသူေတြဆိုတာေတြ႕ခဲ့ရပါၿပီ။

ၿပီးေတာ့ ေနာင္အင္းေလးသီခ်င္းထဲမွာဖဲြ႕ဆိုခဲ့တဲ့အတိုင္း ၾကည့္ေလရာမွာေငြသင္ျဖဴးေလးခင္းထားသလိုလို…   ေနေရာင္ေအာက္မွာတလက္လက္ထေနတဲ့   ေရျပင္က်ယ္က်ယ္က   ေတာင္ပတ္လည္ၾကားမွာရႈေမွ်ာ္လို႔ မဆံုးႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။

ေရေပၚမွာအိမ္ကေလးေတြ ေဆာက္ထားတာကလည္းအစီအရီနဲ႔။ ဒါေၾကာင့္ ကမာၻလွည့္ခရီးသည္ေတြကအင္းေလးကို ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဗင္းနစ္ၿမိဳ႕ေတာ္လို႔ တင္စားၾကတာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ဒီေနရာမွာေနထိုင္ၾကသူေတြရဲ႕ ေနထိုင္မႈပံုစံဟာလည္း အရမ္းကိုစိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေနပါေသးတယ္။ သိခ်င္စိတ္ရဲ႕ေစ့ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ဒီေန႔ေတာ့ ေဒသခံအိမ္ေတြဆီကိုသြားလည္ဖို႔ ကၽြန္မဆံုးျဖတ္လိုက္ပါၿပီ။

အိမ္ေထာင့္ႀကီးရြာက ေဒသခံအိမ္တစ္အိမ္ကိုသြားတဲ့လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ကၽြန္မကိုစဲြေဆာင္ေနတာကေျခတံရွည္အိမ္ေလးေတြ … ကၽြန္းေမ်ာေတြပါပဲ။ တခ်ဳိ႕အိမ္ေတြကအိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္းေတြ … တခ်ဳိ႕အိမ္ကေတာ့ ၀ါးလံုးေလးေတြပူးခ်ည္လို႔ ေဆာက္ထားတဲ့ သာမန္အိမ္ေလးေတြ … ဒါေပမဲ့ အားလံုးကေတာ့ ေရျပင္အထက္မွာ ၆ ေပေလာက္ေပၚေနတဲ့ ေျခတံရွည္ရွည္တိုင္ကိုယ္စီနဲ႔ အိမ္ေတြျဖစ္ေနတာကိုသတိထားမိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ အဲ့ဒီလို ျဖစ္ေနရတာလဲ။  ဒါေတြဟာရိုးရာအိမ္ေဆာက္နည္းပံုစံပဲလား။

(လက္သမားဆရာဦးသန္းေမာင္ - ေရျပင္ဟာ ငါးေပခြဲ ေျခာက္ေပးေလာက္ပဲရွိတယ္။ အဲေရက ေအာက္မွာဆိုရင္ ရြံ႕ႏြံ႕ေတြေပါ့။ အဲေတာ့ ဝါးတိုင္ကို ေထာင္ၿပီးေတာ့မွ လူနဲ႔ အဲတင္းကို ေထာင္ၿပီးေတာ့မွ ဆယ္ေယာက္ ေလးငါးရွစ္ေယာက္ အဲတာကို ဝိတ္နဲ႔ ဖိခ်ရတာေပါ့ ဝိတ္နဲ႔ဖိခ်ၿပီးေတာ့မွ သူက အဲအေပၚမွာ ငါးေပအိမ္ေဆာက္မယ္ဆိုရင္ ငါးပင္လံုး တန္းေနေအာင္ ေအာက္မွာ အကြက္ေလးခ်ၿပီး အဲေပၚမွာ ထိုးစုိက္တယ္။ ေရေပၚမွာဘယ္ေလာက္ေပၚၿပီးေရေအာက္ကိုဘယ္ေလာက္ ထုိးစိုက္ထားေၾကာင္း။ စုစုေပါင္း ၃၁ ေပေလာက္ အိမ္အျမင့္ရွိေၾကာင္း။လူ ၃၀ - ၄၀ ေလာက္က ၀ိုင္းဖိၿပီး တိုင္ကိုထိုးသြင္းရတာျဖစ္ေၾကာင္း။)

ဒီေဒသမွာအိမ္တစ္အိမ္ေဆာက္ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ လူအင္အားေတာ္ေတာ္သံုးရမွာပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေရေအာက္ရႊံ႕ႏြံထဲကိုထိုးေဖာက္ၿပီးအိမ္တိုင္ေတြစိုက္ထူဖို႔က အင္အားအမ်ားႀကီးလိုေနလို႔ပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္းအင္းတိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ႕ လူေနမႈဘ၀ပံုစံထဲမွာ အခ်ိန္ေပးၿပီးလုပ္အား ကူညီတယ္ဆိုတာ တည္ရွိေနတာပါ။

တစ္ဦးအိမ္ေဆာက္ေနခ်ိန္မွာ လာေရာက္ကူညီခဲ့သူေတြကို သူတို႔အိမ္ေဆာက္တဲ့အခါမွာလည္း တျခားသူေတြကလာေရာက္ကူညီေပးၾကပါတယ္။ တစ္ရြာလံုး၊တစ္ရပ္ကြက္လံုးရဲ႕ လုပ္အားနဲ႔ အိမ္တည္ေဆာက္ၾကတဲ့သေဘာမ်ဳိးပါပဲ။ ဒါဟာအင္းတိုင္းရင္းသားတို႔ရဲ႕ ညီညြတ္မႈကို ျပသေနတဲ့ ခ်စ္စရာဓေလ့တစ္ခုလည္း ျဖစ္ေနဆဲပါ။

ေဟာ … ကၽြန္မတို႔အဖဲြ႕သားေတြ အလည္အပတ္သြားမယ့္ အိမ္ကိုေရာက္ပါၿပီ …။ ဒီအိမ္လည္းေျခတံရွည္အိမ္ေလးပါပဲ။ အိမ္ေလွခါးအရင္းမွာစက္ေလွဆိုက္ကပ္လို႔ရေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္။ အိမ္ေပၚတက္တဲ့ေလွခါးေတြကေတာ့ နည္းနည္းျမင့္တာကိုသတိထားမိပါတယ္။ လက္သမားဆရာႀကီးကေတာ့ အင္းသားရိုးရာအိမ္ေတြဟာေလွခါးကို မဂဏန္းနဲ႔ပဲေဆာက္လုပ္ၾကတဲ့အယူအဆတစ္ခု ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ အင္းသား အယူၾကေတာ့ အနိမ့္အျမင့္ကို စံုမထားဘူး။ ဒီတိုင္ဟာ ဥပမာ ေပသံုးဆယ္ရွိတယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္က ေျခာက္ခုနဲ႔စားမယ္။ အဲစားလို႔ မဂဏန္းႀကြင္းလို႔ရွိရင္ အေကာင္းႀကီးပဲ ယူဆတယ္။  

အိမ္ရွင္ေတြကေတာ့ ဧည့္သည္ေတြကိုေန႔လည္စာနဲ႔ ဧည့္၀တ္ျပဳဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္ေနပါတယ္တဲ့ ..။

ကၽြန္မေတာ့ အင္းသားရိုးရာထမင္းဟင္းစစ္စစ္ကို ျမည္းစမ္းၾကည့္ဖို႔ အခြင့္အေရးရလိုက္ပါၿပီ။ ဒါေတြကအင္းသားတိုင္းရင္းသားတို႔ နိစၥဓူ၀ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ေလ့ရွိတဲ့ ဟင္းအမယ္ေတြလို႔ ဆိုပါတယ္။ ေဆးခါးဟင္းရည္ … ခရမ္းခ်ဥ္သီးအစိမ္းသုပ္ … ေက်ာက္ငါးနဲ႔ ငရုတ္သီးအစပ္ခ်က္ … ဆန္လံုးေၾကာ္ … စံုလို႔ပါပဲ။

ေရွးလူႀကီးသူမေတြနဲ႔ စကားစျမည္ ေျပာရတာဟာလည္း သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြကို ေနာက္ျပန္လွန္ၾကည့္ေနရသလိုတန္ဖိုးရွိလွပါတယ္ …။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မအဖို႔ အရမ္းကိုသိခ်င္ေနတဲ့ကိစၥတစ္ခုရွိေနပါေသးတယ္။

ကုန္းေပၚမွာေနၾကတဲ့သူေတြကေတာ့ နာေရးျဖစ္တဲ့အခါ ေသဆံုးသူခႏၶာကိုမီးရိႈ႕တာဒါမွမဟုတ္ ဂူသြင္းတာမ်ဳိးကိုျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ ေရထဲမွာေနသူေတြ နာေရးျဖစ္တဲ့အခါမွာဆိုရင္ေရာ။

လူေတြကို ကၽြန္ေမွ်ာေပၚမွာပဲ ျမွဳပ္ၾကတယ္။ ရြာနဲ႔ေတာ္ေတာ္ေဝးပါတယ္။ အဲမွာ သုႆန္လိုမ်ိဳး ရွိတာေပါ့။ ဟိုေရွ႕က ဘိုးဘြားေတြ လက္ထက္ကတည္းက ရွိတာပါ။

ဒီေန႔ေလးကိုေတာ့ ကၽြန္မအၿမဲတမ္းသတိရေနေတာ့မွာပါ။ တစ္ႏိုင္ငံတည္းမွာေနထိုင္ေနၾကတဲ့ တုိင္းရင္းသားမိသားစုနဲ႔ ေႏြးေထြးစြာထမင္းလက္ဆံုစားခြင့္ ရခဲ့သလိုအင္းေလးေဒသရဲ႕ အခက္အခဲေတြ … ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြကိုလည္းသိခြင့္ရခဲ့လိုက္တယ္ေလ..။

ေျပာျဖစ္ၾကတဲ့အထဲမွာမွတ္မွတ္ရရျဖစ္ေနတာတစ္ခုကေတာ့ အင္းေလးကန္ေရနဲ႔အတူဖက္ေမြးလာၾကတဲ့ ေဒသခံေတြရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္မႈတစ္ခုအေၾကာင္းပါ။

(ကေလးေတြကိုေရကူးတတ္မွ ေက်ာင္းအပ္လက္ခံေၾကာင္း။)

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ေရၿခံမွာစိုက္ထားတဲ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးခင္းမွာခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြကို လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ သြားခူးခဲ့တာကုိပါ။ အင္းသီးလို႔ေခၚတဲ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးဆိုတာဟာ အင္းသားေတြနဲ႔တဲြဖက္လို႔ နာမည္ေက်ာ္တဲ့ သီးႏွံတစ္ခုပါ။ ၾကည့္လိုက္ရင္ တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚနဲ႔ အတန္းလိုက္ ရွည္ေမ်ာေမ်ာတည္ရွိေနတဲ့ ကၽြန္းေမွ်ာေတြေပၚမွာ စိုက္ပ်ဳိးထားၾကတာပါ။

စိုက္လို႔ေအာင္ျမင္ျခင္းကေတာ့ ကၽြန္းေမွ်ာကိုေတာ့ ဟိုဘက္ကပဲ ျဖတ္ယူရတာေပါ့ေနာ္။ ျဖတ္ယူၿပီးေတာ့ ဒီၿခံထဲကို ယူလာၿပီးေတာ့မွ ေျမႀကီးနဲ႔ ျပန္ၿပီး စိုက္တာ ခင္ဗ်။ စိုက္တဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ အသီးခူးတဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ ရက္ေပါင္း ၈၀ ေလာက္ၾကာတယ္ ခင္ဗ်။ ၾကာၿပီးမွ အသီးစခူးရတယ္ ခင္ဗ်။

ဒီအင္းသီးေတြဟာအင္းသားတို႔ရဲ႕ အဓိကက်တဲ့စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခုပါပဲ။

ခရမ္းခ်ဥ္သီးက အင္းေဒသမွာ တစ္ႏွစ္လံုးေပါတာ။ ၁၂ လလံုးေပါတယ္။ ၁၂လလံုး ဆြတ္လို႔ရတယ္။ ေစ်းအတက္က်ကေတာ့ ရာသီဥတု နယ္ေျမေပၚမွာ ကြာသြားတာေပါ့ေနာ္။

အထြက္ႏႈန္းေတြကေတာ့ ရာသီဥတုေပၚမွာလည္း မူတည္တာေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ႏိုင္ငံျခားက လာတဲ့ အထုပ္မ်ိဳးေတြပဲ သံုးၾကေတာ့ အဲေတာ့ အမ်ိဳးစားလည္း ဆံုတာကိုး။ အဲေတာ့ မ်ိဳးစိတ္အရည္ေသြးလိုက္ အထြက္ႏႈန္းကြာသြားတာေပါ့ေနာ္။

မိတၳိလာတို႔ မႏၱေလးတို႔ ေတာင္ႀကီး ဒီနယ္ေတြေပ့ါ။ ရပ္ေစာက္ ဟဲဟိုး အဲတာေတြက ဒီမွာ အကုန္လာဝယ္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဂုဏ္ယူပါတယ္ ခင္ဗ်။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္ေဒသမွာ ဒီစိုက္ပ်ိဳးေရး လုပ္ၿပီးေတာ့မွ ေဒသထြက္တဲ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးကို ဒီျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးကို ျဖန္႔ျဖဴးေပးရတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အၿမဲတမ္း ဂုဏ္ယူတယ္။ ပီတီလည္း ျဖစ္တာေပါ့ေနာ္။

ဝင္ေငြကေတာ့ အတူတူပဲရွင့္။ ဒီမွာက်ေတာ့ ေအးတဲ့ေဒသ အလုပ္ လုပ္ရတာေကာင္းလို႔ သမီးတို႔ လာအလုပ္ လုပ္တာပါ။ ေနပူတာနဲ႔ အရိပ္နဲ႔ပဲကြာတယ္။ အလုပ္ကေတာ့ အတူတူပဲရွင့္။

ဒါေၾကာင့္လည္းစိုက္ပ်ဳိးတဲ့အခါမွာ ပိုးမက်ရေအာင္ … သီးႏွံအထြက္ေကာင္းေအာင္ .. ပိုးသတ္ေဆးေတြ .. ဓာတ္ေျမၾသဇာေတြကိုဆက္လက္သုံးစဲြေနရဦးမယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဒီလိုပါပဲ… တစ္ဖက္မွာေတာ့ အင္းေလးကန္ရဲ႕ေဂဟစနစ္ပ်က္ယြင္းလာမႈအတြက္ ထိန္းသိမ္းမႈကုထံုးနဲ႔ ႏွစ္ကာလၾကာျမင့္စြာ ေရရွည္ကုသေနရဦးမွာပါ။

ဒါေပမဲ့ … ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္းတစ္ခု ျပန္လည္ျဖစ္ေပၚလာဖို႔အတြက္ ေဒသခံတစ္ဦးခ်င္းစီကပဲ အစျပဳၾကရမယ္ဆိုတာကလည္း အမွန္တရားတစ္ခုပါ။ တကယ္ေတာ့အင္းေလးကန္ရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ အင္းသူအင္းသားေတြရဲ႕ လက္ထဲမွာသာရွိေနပါတယ္

ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ႏိုင္ငံျခားေငြရွာေဖြေပးတဲ့ေနရာ … ၿပီးေတာ့ ကမာၻကေစာင့္ၾကည့္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ ေနရာတစ္ခုျဖစ္တဲ့ အင္းေလးကန္ေဒသတစ္ခုလံုး ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္းတစ္ခုကို ျပန္လည္ရရွိႏိုင္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေပးရင္းနဲ႔ပဲ ကၽြန္မတို႔အဖဲြ႕ဟာအာဆီယံ ၁၀ ႏုိင္ငံထဲမွာအသန္႔ရွင္းဆံုးၿမိဳ႕ဆု ရရွိခဲ့တဲ့ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ကိုခရီးဆက္ခဲ့ပါၿပီ။

ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္အထက္ ေပေပါင္း ၄၇၀၀ ေက်ာ္မွာတည္ရွိေနတဲ့ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ပါ။ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၀၀ ေလာက္မွာအခုေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ တည္ရွိတဲ့ေနရာမွာ ဒံုေတာင္တီဆိုတဲ့ ပအို႔၀္ရြာေလးတစ္ရြာ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေတာင္တီကိုရွမ္းဘာသာနဲ႔ တြမ္တီး ဟုေခၚဆိုရာကေနေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ ျဖစ္လာတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၅၃ ခုႏွစ္ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ အဂၤလိပ္အစိုးရကေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕အျဖစ္ တည္လိုက္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုဆိုရင္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕သက္တမ္းဟာ ႏွစ္ေပါင္း၁၂၀ ေက်ာ္ရွိေနပါၿပီ။

ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕တစ္ခုလံုးကိုလွမ္းျမင္ေနရတဲ့ ပတၱျမားေစတီေတာင္ေပၚမွာ ကၽြန္မေရာက္ရွိေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာင္ေပၚမွာေတာင္ေတြဆင့္လို႔ ေတာင္အထပ္ထပ္၀န္းရံေနတဲ့ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းရဲ႕ၿမိဳ႕ေတာ္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ကေတာ့ ၿမိဳ႕ျပတစ္ခုရဲ႕ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈပံုရိပ္ေတြ အထင္းသားပါ။ ၿပီးေတာ့ အၿမဲတမ္း ေအးျမေနတဲ့ ရာသီဥတုရယ္ … ေခတ္မီတဲ့လူေနမႈပံုစံေတြရယ္ … ဒီပံုရိပ္ေတြဟာ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ ဥေရာပႏိုင္ငံတစ္ခုခုကို ေရာက္ရွိေနသလားလို႔ေတာင္ ထင္ျမင္ေနမိပါတယ္ ..။

ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ကိုအုပ္မိုးေနတဲ့ ေတာင္ခၽြန္းႀကီးကိုလည္းဘယ္ေနရာကၾကည့္ၾကည့္ လွမ္းျမင္ေနရတယ္တဲ့။ ဒီေတာင္ခၽြန္းႀကီးက ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ရဲ႕ အလွကိုအားျဖည့္ေပးေနတဲ့ သက္မဲ့အလွတရားတစ္ခုလို႔ေတာင္ ေျပာလို႔ရပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ရဲ႕အလွကိုအားျဖည့္ေပးေနတဲ့ သက္၀င္လႈပ္ရွားေနတဲ့ အလွတရားတစ္ခုလည္းရွိေနပါေသးတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ … ရိုး..ရာ..မီး..ပံုး..ပ်ံ..ပဲြေတာ္ ပါ။