ညီေလးေရ …
တကယ္ေတာ့ တိုက္ပြဲဆိုတာ
အမိုက္မဲအေဖာ္ေတြအတြက္
လိုက္လည္း မေခၚႏိုင္ပါဘူး။
ယံုၾကည္ရာကို ထုဆစ္
ဘဝအသစ္ ဖန္တီး
အလွအစစ္တခုကို
အမွန္မွီးရတယ္။
ေသြးပူတုန္းကုန္းေအာ္
ေဖးကူသူရွိတုန္းၿပံဳးေမာ္
အဲဒီလိုဝ႐ုန္းသံုးကား
အကိုတို႔ လံုးလံုးလ်ားလ်ား မဟုတ္ရပါဘူး။
ယံုၾကည္သူတို႔ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္း
အကိုတို႔ဘဝေတြ ႏြမ္းလည္း
ညီတို႔အတြက္ လမင္း
အကိုတို႔ ဖန္ဆင္း
ေနလိုအခ်င္း ရွိေစရမယ္။
ခြဲခြာေကြကြင္း
ဒီျမစ္တစင္းထဲ
အကိုတို႔ ငိုခ်င္းကင္းရတယ္
ပိုလို႔ခ်စ္ျခင္း သစ္ရတယ္။
စီးဆင္းရင္း အသစ္တည္
မၿပီးမခ်င္း အႏွစ္မျမည္
ေၾသာ္ …
အကိုတို႔ စီးခ်င္းအသစ္ေတြကိုလည္း
ႏွလံုးသားနဲ႔ခ်စ္
အၿပံဳးတရားနဲ႔ ျဖစ္တည္ခဲ့ရတယ္။
အကိုျပန္ေတြးရင္ေတာ့
ညီငယ္ေဆြးမွာေပါ့
ဒါ …
အကိုတို႔အေရး
ညီ …
ရင္မေလးေစခ်င္ဘူးေလ။
ကိုယ္တို႔ရဲ ႔ အေဖေအာင္ဆန္း
သူမွန္းခဲ့တဲ့ လမ္း
အကိုတို႔ လြမ္း၊ ရင္မွာ တမ္းလို႔
စစ္ကို တကယ္မုန္း
စနစ္ကို ပ်က္သုဥ္းဖို႔
အကိုတို႔ ေခတ္ကို တကယ္ဆံုးခဲ့ရတာပါ။
ညီေလးေရ …
ဂ်ပန္မဟုတ္၊ အမွန္ယုတ္တဲ့
ပုပ္သိုးနံေဟာင္
ဒီစနစ္ဆိုးကို ေအာင္ဖို႔
အကိုတို႔
ဆက္လက္ေဆာင္ၾကဥ္းေနရမယ္
အသက္ထက္ အေရာင္လင္းေစရမယ္။
ေဖေဖာ္ဝါရီ တဆယ့္သံုး
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔နဲ႔ ဆံုတုန္းမွာ
အေမ့ကို စကားတလံုး
ၾကဳံတုန္းေျပာလိုက္ပါ
အေမရဲ ႔သားဟာ
ရာဇဝင္ မတင္ေပမယ့္
အရာမဝင္ေစတဲ့
အာသာရႊင္တဲ့ ေကာင္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးလို႔။
ၿပီးေတာ့ …
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ ႔ လက္သံုးစကား
စိတ္မွာ တခ်ိန္လံုးထားၿပီး
အက်င့္ေတြျပင္ဖို႔
ငါ …
ရသေလာက္
လမ္းေဖာက္က်င့္ေနတယ္လို႔။
ညီေလးေရ …
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္
အကိုတို႔ရဲ ႔ အလင္းႏွစ္
၈၈ ကိုလည္း ခ်စ္ရတယ္
အေမနဲ႔ အခ်စ္ကိုလည္း ျပစ္ရတယ္
ဒါ …
အကိုတို႔အတြက္
လႈိင္းအဆင့္ဆင့္ကို အံတု
သမိုင္းအစစ္အမွန္တခုပဲ ျဖစ္ရမယ္။
၂၃ း ၃၁ (၆.၂.၂ဝ၁ဝ)