အေမွာင္ညကို ထိုးေဖာက္ရင္း

အေမွာင္တြင္းနက္ထဲ ကၽြံနစ္

ခ်စ္ျခင္း ေကာင္းကင္

ေျမျပင္ သစ္ပင္ ပန္းခင္း

ေလညွင္းရနံ႕ ပ်ယ္လြင့္

စူးနင့္ ရင္ထဲ စြဲထင္

ဒဏ္ရာနာက်င္ေနဆဲ။


ေအးခဲ ပင္လယ္ျပင္ က်ံဳ႕ေကြး

ေ၀းပ်….

မွဳန္မြႀကယ္စင္

သံစဥ္ တိုးမွွ်င္း ညွိဳးေလွ်ာ့

အေသာ့ႏွင္ အိပ္မက္ျမင္းေမာဟိုက္

ေလာင္ျမိဳက္ ႏွလံုးသား

တအားခုန္လွဳပ္ေနဆဲ ။


စီးဆင္းျမဲ ျမစ္ႀကီးမ်ားေနာက္မွာ

ဧရာ၀တီ….

မွဳန္သီစာမ်က္ႏွာေဟာင္းႏြမ္းေအာက္

ေခြေခါက္လဲေလ်ွာင္း

ဦးေခါင္းျပန္႕႕ကားႀကီးထြားလာရာမွ

မွဳိင္းပ် အ၀ါေရာင္ေဆးသားထပ္

သက္ျငိမ္ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ျဖစ္

ျခစ္ျခစ္ေတာက္ ေနပူကဲဆဲ ။


ျဖစ္ျမဲဓမၼတာ

ဒါဟာ အႏွစ္ အေထာင္ အေသာင္းက

ေတာဥပေဒသ

ေတာဥပေဒသ တဲ့လား…

အခါးသည္းဆံုး သစၥာတရားေခါင္းခါ

ကားစင္ေပၚ က ခရစ္ေတာ္

အသက္ နဲ႕ေပးေလ်ွာ္ရင္းစား

လူသားတို႕ကို ခ်စ္သြားခဲ့ ။


ဒီလိုနဲ႔ပဲ

အေကာင္းဆံုးသစ္ပင္တို႕ျပိဳလဲ

ရာသီလြန္ကဲေဖာက္ဆိုး

တန္ဖိုးက် ေျမသားေပၚ မွာ

ရိုးျပာ အထပ္ထပ္ သိပ္သည္း

အႀကီးမားဆံုး မီးေတာင္တလံုးျဖစ္ခဲ့

(ေကာင္းကင္ကို)

အမွတ္တမဲ့ ေမာ့မႀကည္႕လုိက္ႀကပါနဲ႕

ငွက္တေကာင္ရဲ့ ဘ၀နိဂံုးလို

ပ်ံသန္းရင္း ေသဆံုးႀကည့္ရေအာင္ပါ။   ။