ရသဘဏ္တုိက္ ကဗ်ာ “လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ ပင္လယ္”
“လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ ပင္လယ္” Print E-mail
စိုးေနလင္း   
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဇြန္လ 25 2008 18:58 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

ကိုယ့္ကိုယ္ကို မာန္တင္း အားေပး
ခရီးေ၀းသြားေနသူ
ေသြးတို႔ဆူပြက္ လွည့္ပတ္ေနဆဲ
သဲထဲေရသြန္ ႏွစ္ကာလမ်ားကိုနင္းျဖတ္
ကြက္လပ္တို႔ကို ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့၏၊

မသိမိုက္မဲသူတို႔သာ
တိမ္လႊ႔ာမ်ားၾကား လွ်ပ္လက္ပ
"ေတာဥပေဒသ"
"ေတာဥပေဒသ" တဲ့
ပြန္းပဲ့တိုက္စား ေမ်ာပါ
ရာသီဥတုကို ထိန္းခ်ဳပ္လာခဲ့ၾက၏။

"ဗာရဗ"* ကို ေထာက္ခံၾကမွေတာ့
ထပ္ေက်ာ့ငိုခ်င္းသံရွည္က
ဒီ ဖုန္းဆိုးေျမျပင္အဆံုး
အနက္ရွိဳင္းဆံုး ေခ်ာက္ကမ္းပါးထဲ စူးရွ
(အားလံုး… ၾကား ၾကားသမွ်…)
ဒါနဲ႔ပဲ ၿပီးဆံုးသြားႀကေတာ့မွာလား။

ရြက္လႊင့္စရာ ပင္လယ္ မရွိ
ေနခ်င့္စဖြယ္ ေျမျပင္ မရွိ
နတၳိကပင့္သက္မ်ားသာ
ဒီမွာသိပ္သည္း အနယ္က်
ညကနက္္ဆဲ မိုးမလင္းႏုိင္။

ေကာင္းကင္တစကို ေမာ့ၾကည္႕ရင္းသာ
ကဗ်ာ တပုဒ္ကို ရွာေဖြေနမိရဲ့
သစၥာ ။   ။

*သမၼာက်မ္းစာလာ
 

သူတုိ႔စကား

"ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၂၀၀၀ ရွိေသးတယ္လို႔ က်မတို႔ ယံုၾကည္တယ္"

နာဗီ ပီးေလး
ကမၻာ့ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး ေကာ္မရွင္နာမင္းၾကီး