အဲဒီလိုအေရာင္ရင့္ရင့္ မုသားမ်ားနဲ႔
က်င့္သားရ…
နီးရာဓား ကိုသာ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ...

မုဆုိးရာသီ ကုန္ေခ်ၿပီလုိ႔
အၿပီးသတ္ေကာက္ခ်က္ေတြ
မွန္းသန္း မဆြဲၾကပါနဲ႔ဦး …

စကတည္းကကို နာခဲ့ရတဲ့ဇာတ္ပါ
စာမ်က္ႏွာတရြက္ေလာက္ ေက်ာ္ဖတ္ခြင့္ ရႏုိင္မလား
ေကာင္းကင္က တိမ္ေတာင္ေတြကေတာ့ ...

ကာလေပၚ ေတးသီသံေတြ
သူတကာ ပါးစပ္ဖ်ား
ေခတ္ကာလတေလွ်ာက္
မုသားမပါ ...

ေရာင့္ရဲရ ခက္လြန္းေသာ
အေလာင္းအစားမ်ား
ဆယ္ခါေလ်ာ္ တခါစားနဲ႔ ...

မေျပာမၿပီးကိစၥက
ေကာင္းကင္ကို ဝဝလင္လင္ ရႉ႐ႈိက္ရဖို႔
မစို႔မပို႔ေလစေတြကိုေတာင္ အလုအယက္ျဖစ္ ...

အေၾကာင္းအရာမရွိ
ပုဒ္မေတြ ထပ္ညႊန္းကိန္းနဲ႔
အယူခံခြင့္မရွိတဲ့ ကမၻာၾကီး
တျဖည္းျဖည္း ဆူပြက္စျပဳေပါ့ …

ဇာတ္ရွိန္တက္ေနတုန္း
ၿဗံဳးကနဲ ေလွ်ာ့ခ်ခံလိုက္ရတဲ့အျဖစ္
ျမစ္မခ်မ္းသာ
အဝါေရာင္ပ်စ္ပ်စ္ေဆးသားေပၚမွာ ...

တစက္ …
ႏွစ္စက္ …
က်က်လာတဲ့ ေဆးစ
ထင္ရာျမင္ရာကုိမွ ...

ငါကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ၿပီး
ငါကိုယ္တိုင္ တည္ေဆာက္တဲ့ ဘူတာ
အဲဒီကေနၿပီး ...