သူမ်ားလက္ေရွာင္ခ်င္တဲ့ဇာတ္ကားေတြကိုမွ ေရြး႐ိုက္သြားမယ္ဆိုတဲ့့ ႐ုပ္ရွင္ဒါ႐ိုက္တာ ညိဳမင္းလြင္

.

ဓာတ္ပံု - သက္ကို၊ မဇၥ်ိမ

ဒီတစ္ပါတ္ Meet the Successful  အစီစဥ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းသြားမယ့္သူကေတာ့ အႏုပညာေလာကကို သ႐ုပ္ေဆာင္ဘဝမွ စတင္ဝင္ေရာက္လာခဲ့ၿပီး အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ဒါ႐ိုက္တာ တစ္ေယာက္အျဖစ္ လူသိမ်ားလာတဲ့ ဒါ႐ိုက္တာ ညိဳမင္းလြင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အစ္ကိုက ဒီ ဒါ႐ိုက္တာ တစ္ေယာက္ မျဖစ္ခင္က အစ္ကို႔အေနနဲ႔ ေက်ာင္းမွာကတည္းက ကိုယ္ဘယ္လိုမ်ိဳး အႏုပညာကို ဝါသနာပါခဲ့သလဲ အစ္ကို႔မွာ အျခားရည္မွန္းခ်က္ေတြေကာ ရွိသလား။

ကၽြန္ေတာ့္မွာ အျခားရည္မွန္းခ်က္ရယ္လို႔ မရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ဒါ႐ိုက္တာဆုိတာ ဘာမွန္းမသိခင္က ကင္မရာေနာက္ကြယ္က ဖန္တီးမႈေတြကို စိတ္ဝင္စားတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ေဖေဖက ႐ုပ္ရွင္လိုက္ျပတယ္။ ျပန္လာလို႔ ရွိရင္ ေဖေဖက ဒါႀကီးက ဘယ္လို႐ိုက္တာလဲ လို႔ေမးေတာ့ ေဖေဖက နားလည္လြယ္တဲ့ စကားမ်ိဳးနဲ႔ ရွင္းျပတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ ဂ်ပန္ကား တစ္ကား ႐ံုတင္တယ္။ ဂ်ပန္႐ုပ္ရွင္ စတန္႔မန္းေတြ အေၾကာင္းေပါ့။ အဲဒီကားၾကည့္ၿပီး ႐ုပ္ရွင္ စက္တင္ေတြ အမ်ားႀကီးပါတယ္ေပါ့ေနာ္။ ျပန္လာရင္ အဲဒီ႐ုပ္ရွင္ စက္တင္ေတြကို အိမ္မွာ စကၠဴပံုးေတြ စားပြဲခံုေတြနဲ႔ ေလ်ာက္လုပ္ၾကည့္တယ္။ ကင္မရာေနာက္ကြယ္က ကိစၥေတြကို ဒါ႐ိုက္တာဆိုတာ ဘာရယ္လို႔ မသိခင္ကတည္းက စိတ္ဝင္စားေနခဲ့တာပါ။ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အျခားရည္မွန္းခ်က္ မရွိဘူးလို႔ ေျပာလို႔ ရပါတယ္။

သူ႔ရဲ႕ဘဝမွာ ေအာင္ျမင္မႈကို ေရာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနခ်ိန္မွာ သူ႕ရဲ႕ မိဘေတြကလည္း အေရးပါတဲ့ ေနရာက ပါဝင္ေနခဲ့တယ္လို႔ ေျပာျပပါတယ္။

ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ အျခားသူငယ္ခ်င္းေတြက LCCI  ေတြ တက္ၾကတယ္။ Computer  သင္တန္းေတြ တက္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ႐ုပ္ရွင္ထဲ ဘယ္လိုဝင္ရမလဲ တစ္ခ်ိန္လံုး စဥ္းစားေနတာေပါ့။ ႐ုပ္ရွင္ထဲ ဘယ္လိုေရာက္ရမလဲေပါ့။ ႏိုင္ငံျခားလႊတ္လဲ မသြားခ်င္ဘူး။ အဲအခ်ိန္တုန္းက အျခားလူငယ္ေတြ အတြက္ အေမရိကန္ကို သြားခြင့္ရမယ္ဆိုတာ အိမ္မက္ တစ္ခုေပါ့။ မသြားဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ႐ုပ္ရွင္ထဲပဲ သြားခ်င္တယ္။ ႐ုပ္ရွင္ထဲ ေရာက္ခ်င္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒါ႐ိုက္တာကို ဘာလဲ ဆိုတာ နည္းနည္းသိေနၿပီေပါ့ေနာ္။ ဒါ႐ိုက္တာ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းထဲမွာ တစ္ခုပဲ ရွိတယ္။ ႐ုပ္ရွင္ထဲကို ဘယ္လိုေရာက္ရမလဲ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ဝင္ရင္ ႐ုပ္ရွင္ထဲ ေရာက္မလဲ။ အဲစိတ္နဲ႔ပဲ အခ်ိန္ေတြကုိ ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္ေပါ့။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိတာက ႐ုပ္ရွင္ထဲကို စဝင္ခါစမွာ အစ္ကိုက သ႐ုပ္ေဆာင္ပိုင္းကိုလည္း လုပ္ခဲ့ဖူးတယ္ေပါ့ေနာ္။ ဆိုေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳး လုပ္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ အစ္ကို႔ အေနနဲ႔ ဘယ္လို ရည္ရြယ္ခ်က္ေၾကာင့္ လုပ္ျဖစ္သြားတာလဲ။ ဒါ႐ိုက္တာ တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္လို႔ အရင္ဆံုး ဝင္လုပ္တာလား။ ဒါမွမဟုတ္ အစ္ကို အေနနဲ႔ သ႐ုပ္ေဆာင္ပညာကို ဝါသနာပါလို႔လား။

သ႐ုပ္ေဆာင္ရတာကို ကၽြန္ေတာ္ ဝါသနာပါ ပါတယ္။ သ႐ုပ္ေဆာင္ ပညာရပ္တစ္ခုကိုလည္း ပညာရပ္ တစ္ခုအေနနဲ႔ ေလးစားတယ္။ သေဘာက်တယ္။ အရင္ဆံုး စလုပ္ျဖစ္တာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ခုနေျပာသလို ႐ုပ္ရွင္ထဲ ဘယ္လိုဝင္ရမလဲလို႔ ၾကံစည္ေနခ်ိန္မွာ ၁/၉၈ ဆိုၿပီးေတာ့ ႐ုပ္ရွင္အစည္း႐ံုးက သ႐ုပ္ေဆာင္ သင္တန္း ဖြင့္တယ္။ အဲဒီသင္တန္းကို သြားတက္ရင္းကေနၿပီးေတာ့ သ႐ုပ္ေဆာင္ စလုပ္ျဖစ္တဲ့ အတြက္ သ႐ုပ္ေဆာင္ကေန စလုပ္ ျဖစ္သြားတာေပါ့။ တကယ္လို႔သာ ႐ုပ္ရွင္ အစည္း႐ံုးက အဲဒီအခ်ိန္က ဇာတ္လမ္း၊ ဇာတ္္ညႊန္း သင္တန္း ဖြင့္ျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ဇာတ္လမ္း၊ ဇာတ္ညႊန္း သင္တန္း သြားတက္ၿပီးေတာ့ အဲဒီကေန စျဖစ္မွာပါပဲ။ ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္က ႐ုပ္ရွင္ထဲ ေရာက္ေရးဟာ နံပါတ္တစ္ဆိုေတာ့ ဘယ္က ဝင္ရ ဝင္ရေပါ့ေနာ္။

အစ္ကိုက ဒါ႐ိုက္တာ တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ အတြက္ လမ္းေၾကာင္းေတြမ်ိဳးစံု စမ္းသပ္ခဲ့တာေပါ့ေနာ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အစ္ကိုႀကိဳးစားေနတဲ့ အခ်ိန္က ဘဝမွာ မွတ္မွတ္ရရ ႀကံဳေတြခဲ့ရတဲ့ အခက္အခဲေတြ လည္း ရွိမွာပါ။ အဲဒီလိုမ်ိဳးကို ျပန္ေျပာမယ္ဆိုရင္ အစ္ကုိ ဘယ္လိုမ်ိဳး အခ်က္ကို စဥ္းစားမိလဲ ခင္ဗ်။

အဲဒီလိုေမးခြန္းက ကၽြန္ေတာ္မၾကာခဏဆိုလို ေမးခံရဖူးပါတယ္။ အဲသလို အေမးခံရတိုင္းမွာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းထဲကို အရင္ဆံုးေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္ကာလက ကၽြန္ေတာ့္ကို သ႐ုပ္ေဆာင္ ညိဳမင္းလြင္ ဘဝကေန သိပ္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မရွိဘဲနဲ႔ ကိုယ့္ကို ေရြးခ်ယ္လာတာကိုပဲ ေစာင့္ေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ကာလမွာ အဲလို ဒါ႐ိုက္တာ တစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘယ္ေနရာမွာ သ႐ုပ္ေဆာင္ဖို႔ ဆိုၿပီးေတာ့ ငွားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲတုန္းက ႐ုပ္ရွင္ထဲ ေရာက္စ ကာလမွာ ကိုယ့္အတြက္ အခြင့္အေရး တစ္ခုေပါ့။ သူေျပာတဲ့ ေနရာက အိုေကေပါ့။ အဲဒီစိတ္ေတြနဲ႔ ျပင္ဆင္ၿပီးေတာ့ ႐ွဴတင္သြားတယ္။ ႐ွဴတင္ေပၚေရာက္တဲ့ အထိလည္းမသိေသးဘူး။ ေနာက္႐ိုက္ေတာ့မယ္ ပါၿပီဆိုေတာ့ အိုေကေပါ့ေနာ္။ ဝင္ထိုင္ၿပီးေတာ့ ဒီ ဒိုင္ယာေလာ့ေတြ ေျပာခါနီးက်ေတာ့မွ ဒီစိတ္ထဲမွာ သံသယ ျဖစ္လာတယ္။

တကယ္လို႔ ဒီကၽြန္ေတာ့္ကို ဖုန္းထဲမွာ ေျပာခဲ့တဲ့ ေနရာသာဆိုရင္ ဒီစကားေတြ ေျပာစရာ အေၾကာင္းမရွိဘူးေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ အသစ္ေပမယ့္ အဲသေလာက္ေတာ့ တြက္တတ္တယ္။ ဆိုေတာ့ ဒါက ဘယ္လုိ ဘယ္လို သေဘာလဲ ဆိုၿပီးေတာ့မွ သြားေမးၾကည့္တယ္။ သြားေမးၾကည့္တဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ကို ေျပာတုန္းက ေနရာက တစ္ခု ေနာက္တကယ္႐ိုက္ျဖစ္သြားတာ ေနရာ တစ္ခုဆိုတာကို ႐ိုက္ကြင္းေပၚေရာက္လို႔ ႐ိုက္ၿပီးေတာ့မွ သိတယ္။ ေျပာင္းမယ္ဆိုလဲ ေျပာင္းခြင့္ ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုတာက အဲဒီအခ်ိန္ကာလက ညိဳမင္းလြင္ဟာ ဘာမွ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ မရွိေသးတဲ့ အခ်ိန္ ဆိုတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုတစ္ေနရာ ေနာက္ထပ္တစ္ေနရာ ထပ္ေျပာင္းသြားရင္လဲ ဒါေျပာင္းခြင့္ရွိတယ္။  ဒါေပမယ့္ ေျပာင္းတာေလးကိုလဲ အသိေပးသင့္တယ္ေပါ့ေနာ္။ မင္းကိုေျပာတာက ဒါေဟ့ ခုေတာ့ ဒါမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒါျဖစ္သြားၿပီ အိုေက ကၽြန္ေတာ္ လုပ္မိမွာ ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေလာက္ေတာင္မွ မေျပာေသးပဲ ႐ိုက္ကြင္းေပၚ ေရာက္တာေတာင္မွ ဝင္ထိုင္ၿပီးေတာ့ ဒိုင္ယာေလာ့ေတြ ခ်ၿပီးေတာ့ သိရတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳး ျဖစ္သြားတယ္။ ငါက အဲသေလာက္ေတာင္ အသိေပးစရာ မလိုတဲ့ ေကာင္ ျဖစ္သြားတာလား။ ဆိုၿပီးေတာ့ ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီေန႔ကို ႐ုပ္မပ်က္ေအာင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ႐ွဴတင္မွာ ရွိေနေပးခဲ့တယ္။ အဲဒီေန႔က ျပန္သြားလိုက္တာ အဲဒီလူ အဲဒါ႐ိုက္တာ ေသသြားတဲ့ အထိ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေတြ႕ေတာ့ဘူး။

အစ္ကို႔ဘဝမွာ နာမည္တစ္ခုကို ရဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ လူတိုင္းကေတာ့  ခါးသီးမႈေတြ ႀကံဳခဲ့ရတာေပါ့။ အဲဒီလို အဲဒီအခ်ိန္ အဲဒီအခါမွာ အဲလိုမ်ိဳး ႀကံဳေတြရတဲ့ အခါမွာ စိတ္ထဲမွာ ငါေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုက မွာမ်ား မွားသြားၿပီလား။ ငါဆက္မလုပ္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္က်တဲ့ အျဖစ္ပ်က္ေတြ စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ခဲ့ဖူးလား။

အဲလိုေတာ့ မရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေနာင္တ မရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဘာပဲ လုပ္လုပ္ အဲဒီအေပၚမွာ ေနာင္တဆိုတာ မရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးက အဲလို နာမည္ေပး သိပ္ေတာ္တယ္။ တစ္ခုခုဆိုရင္ စကားလံုးေတြကို နာမည္ေျပာင္းတာ အရမ္းကၽြမ္းက်င္တယ္။ ဆိုေတာ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက တစ္ခုခုဆိုရင္ ေနာင္တရတယ္။ သင္ခန္းစာရတာေပါ့ ။ အေတြ႕ႀကံဳရတာေပါ့ဆိုၿပီးေတာ့ အဲဒီအမွားေတြ ေနာင္တေတြကို သူတို႔က နာမည္ ေျပာင္းလိုက္တယ္။ သင္ခန္းစာလို႔ နာမည္ ေျပာင္းလိုက္တယ္။ အေတြ႕ႀကံဳလို႔ နာမည္ေျပာင္းလိုက္တယ္။ အဲတာေတြကိုပဲ ငါအေတြ႕ႀကံဳရလိုက္တယ္။ သင္ခန္းစာရလိုက္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အေဟာင္းေတြကို ေတြးၿပီးေတာ့ ေက်နပ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီအထဲမွာ မပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေနာင္တလဲ မရတတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လုပ္တဲ့ အလုပ္ကို မွားတယ္လို႔လဲ ကၽြန္ေတာ္ မထင္ဘူး။ အဲဒီအေပၚမွာ ျပန္ၿပီးေတာ့ သင္ခန္းစာယူတာေတြ အေတြ႕ႀကံဳယူတာေတြ မရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ Looking Forword  ပဲ အေရွ႕ကို ဆက္သြားမယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီအတိုင္းပဲ ေနတာ။ ျပႆနာေတြကို ကၽြန္ေတာ္က Challenge လို႔ပဲ နာမည္ေျပာင္းလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ျပႆနာဆိုတာ မရွိဘူး။ စိန္ေခၚမႈပဲ ရွိတယ္။ စိန္ေခၚမႈ ဆိုေတာ့ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္ရင္လုပ္ မလုပ္ႏိုင္ရင္ ကုိယ္ခံ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အခက္ခဲေတြ ဆိုတာထက္ စိန္ေခၚမႈေတြပဲ ရွိတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံထားတယ္။

ဒါဆိုရင္ အစ္ကိုရဲ႕ မိဘေတြက အစ္ကို႔ ကို မေအာင္ျမင္ခင္ အခ်ိန္တုန္းကေရာ ဘယ္လိုမ်ိဳးေတြ ေဘးကေန အၾကံဥာဏ္ေတြ ေပးခဲ့သလဲ။ အစ္ကို စိတ္ညစ္တဲ့ အခါမွာ သူတို႔ဘက္က ဘယ္လိုမ်ိဳးဆံုးမတာေတြ ရွိခဲ့သလဲ။

ေမေမက အဲသလိုမ်ိဳး သိပ္ၿပီးေတာ့ ေျပာေလ့ ေျပာထ မရွိဘူး။ ေမေမက သားသမီး စိတ္ခ်မ္းသာေနရင္ သူလည္းစိတ္ခ်မ္းသာတယ္ဆိုတဲ့ အေမမ်ိဳးေပါ့ေနာ္။ ေဖေဖကေတာ့ သူဟိုအရင္တုန္းကလဲ မိုးေဝ မဂၢဇင္းေတြမွာ ဝထၳဴေတြ ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ အခံလဲ ရွိေတာ့ ေမေမထက္စာရင္ အႏုပညာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘယ္လိုေနသင့္တယ္ ဘယ္လိုလုပ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့ အရာကိုေတာ့ ေျပာျပခဲ့တာေတြ ရွိတာေပါ့။

ေဖေဖက ကၽြန္ေတာ့္ကို အၿမဲတမ္း ေျပာေနတဲ့ အားေပးစကားတစ္ခု ရွိတယ္။ သူ Famous  ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ မျဖစ္ခ်င္ Notorious  ျဖစ္ရမယ္ေပါ့။ ဘယ္သူမဆို သူမ်ားနဲ႔ေတာ့ Outstanding ျဖစ္ေနရမယ္ေပါ့။ ေကာင္းေသာနည္းနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားရင္ Famous  ေပါ့။ တကယ္လို႔ Famous မျဖစ္လို႔ Notorious ျဖစ္သြားမယ္ဆိုရင္လဲ အေဖအေနနဲ႔ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေပမယ့္ ေက်နပ္တယ္တဲ့။ ေဖေဖဆိုလိုတဲ့ သေဘာက ဘယ္လိုေျပာမလဲ မင္းအေနနဲ႔ေပါ့ စင္းဒရဲလား လုပ္ခ်င္လုပ္ မလုပ္ခ်င္ ဟစ္တလာ လုပ္။ ၾကားထဲမွာေတာ့ မေနနဲ႔ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ အဲတာကိုေတာ့ သေဘာက်တယ္။ Outstanding ျဖစ္ဖို႔ေပါ့ေနာ္။ အဲဒီအခ်ိန္က စၿပီးေတာ့ အစြန္းတစ္ဖက္ဖက္မွာ ရပ္ရတာကို သေဘာက်တတ္လာတယ္။

အစြန္းတစ္ဖက္စီမွာ ရပ္တည္လာခဲ့တဲ့ ဒါ႐ိုက္တာ ညိဳမင္းလြင္ဟာ သူ႔ရဲ႕ ဇာတ္ကားေတြကို ဖန္းတီးတဲ့ အခါမွာလဲ သာမန္ ဇာတ္လမ္း ဇာတ္အိမ္ေတြကေန ခြဲထြက္ၿပီးေတာ့ ပရိသတ္ေတြအတြက္ ခံစာမႈ တစ္ခုခုေပးစြမ္းႏိုင္မယ့္ ဇာတ္လမ္းေတြကို ဖန္တီးေနသူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

အစ္ကို အလုပ္ေတြ လုပ္တဲ့ အခါမွာ ဘယ္လို ႐ႈေထာင့္ကေနၿပီးေတာ့ စဥ္းစားၿပီးေတာ့ ေတြးၿပီးေတာ့ လုပ္ေလ့ ရွိလဲ။

႐ိုး႐ိုးေလးပဲ။ ငါ  ပရိတ္သတ္ဆိုရင္ ဒီကားကိုၾကည့္မွာလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ဇာတ္ကားတိုင္းလိုလို ျပန္ေမး ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က ဇာတ္ကားတစ္ခု ႐ိုက္ခါနီးမွာ ငါသာပရိသတ္ဆို ငါ့အိတ္ထဲက ပိုက္ဆံကုိ ဒီကားအတြက္ သံုးမွာလား။ သံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေသခ်ာၿပီ ဒီကားသည္ ကၽြန္ေတာ္ ႐ိုက္သင့္တဲ့ ကားေပါ့။ ကိုကိုယ္တိုင္က ငါသာပရိသတ္ဆိုရင္ ဒီကားကို ပိုက္ဆံေပးၾကည့္မိမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ စဥ္းစားရင္ေတာ့ ကိုယ္လည္း သူမ်ား ပိုက္ဆံယူၿပီးေတာ့ မ႐ိုက္သင့္ဘူးေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က အဲလိုပဲ စဥ္းစားတာေပါ့ေလ။ ကိုယ္ေတာင္မွ သူမ်ားပိုက္ဆံ ယူၿပီးေတာ့ ႐ိုက္မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ကားကို သူမ်ားက လာၾကည့္ခ်င္တဲ့ ဟာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ရမွာေပါ့။ ကိုယ္သာဆိုရင္ ေတာ့ ဒီကားကို ၾကည့္ခ်င္မွလဲ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲတာဆိုရင္ ကိုယ့္လည္း သူမ်ားပိုက္ဆံ ယူၿပီး မလုပ္သင့္ဘူး။

ေအာင္ျမင္မႈကို ရဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္အတြက္ အစ္ကို႔ဘဝမွာ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေတြအရ ကိုယ္ေလ်ာက္ေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္းမွာ ကိုယ့္ဘဝအတြက္ စံထားရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ကိုယ္အၿမဲတမ္း ေလ့လာေနရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို ေျပာပါဆိုရင္ ဘယ္သူ႔ကို အမွတ္တရ ရွိမလဲ။

စဥ္းစားစရာ မလိုပါဘူး အဲတာ ဦးမ်ိဳးမင္းပါ။ ေမာင္မ်ိဳးမင္း (ရင္တြင္းျဖစ္) က ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ တစ္သက္လံုးအတြက္ အေဖဆိုလဲ ဟုတ္တယ္။ ဆရာဆိုလဲ ဟုတ္တယ္။ သူဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို သူငယ္ခ်င္းလို ေပါင္းေပးခဲ့တဲ့ အတြက္ သူငယ္ခ်င္းဆိုလဲ ဟုတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အဲဒီဟာ စဥ္းစားစရာ မလိုတဲ့ အရာတစ္ခုပါ။

ေမာင္မ်ိဳးမင္း (ရင္တြင္းျဖစ္) က ကၽြန္ေတာ္ တစ္သက္ ကၽြန္ေတာ္အၿမဲတမ္း ေခါင္းေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ ေမာင္မ်ိဳးမင္း(ရင္တြင္းျဖစ္) နားမွာ ေနခဲ့တဲ့ အခ်ိန္က  ေခါင္းထဲမွာဘာမွ မရွိဘူးခင္ဗ်။ သူ႔နားမွာ ေနရတာကို ေပ်ာ္တာ။ ဦးမ်ိဳးမင္းနားမွာ ေနရေတာ့ သူနဲ႔ အတူတူရွိေနရတယ္။ သူခိုင္းတာေတြ ေလ်ာက္လုပ္ေနရတယ္။ ဘာအပူပင္မွ မရွိဘူး။ သူက ေရွ႕မွာ ကားေတြ႐ိုက္ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္မွာ ဖဲေတြ႐ိုက္ အဲလို ေနရတယ္။ ဒါေပ်ာ္တယ္။ ေမာင္မ်ိဳးမင္းနားမွာ ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ထဲမွာ ငါေတာ့ ေမာင္မ်ိဳးမင္းထက္သာသြားေအာင္ ဘာေတြလုပ္လိုက္မယ္။ အဲလိုမ်ိဳးေတြလည္း မရွိဘူး။ ေမာင္မ်ိဳးမင္းနားမွာ ေနတာသည္ ခ်စ္လို႔ကို ေနတာ။ ဆိုေတာ့ အဲဒီမွာေနရင္ ေမာင္မ်ိဳးမင္းထက္ သာသြားေအာင္ ဘာေတြ လုပ္မယ္။ သူနဲ႔မတူတာ ဘာေတြ အဲတာမ်ိဳးေတြလည္း မရွိဘူး။

သူ႔အနားမွာ ေနရင္းနဲ႔ပဲ သူကၽြန္ေတာ္တို႔ကုိ အၿမဲတမ္းေျပာတဲ့ စကားတစ္ခြန္း ရွိတယ္။ အႏုပညာဆိုတာ စလံုေရးကူးသင္သလိုပဲတဲ့။ စလံုေရးကူးသင္တယ္ဆိုတာ ေရထဲ တြန္းခ်လိုက္တာေပါ့ေနာ္။ ယက္ကန္ ယက္ကန္နဲ႔မွ ေရကူး ေမာလာေတာ့မွ ဆြဲတင္ အေမာေျပသြားရင္ ျပန္တြန္းခ်ေပါ့ေနာ္။ အဲလိုသင္တာတဲ့။ အဲလိုနဲ႔ပဲ ယက္ကန္ ယက္ကန္နဲ႔ ကူးရင္း ကူးရင္းနဲ႔ တတ္မွန္းမသိ တတ္သြားတယ္ေပါ့။ တကယ္ပဲ အဲလိုပဲဗ်။ ေမာင္မ်ိဳးမင္းနားမွာေနတယ္။ ေမာင္မ်ိဳးမင္းက စာအုပ္ႀကီးနဲ႔ ငါေခၚေပးမယ္ လုိက္မွတ္ဆိုၿပီးေတာ့ အဲလိုလဲ မဟုတ္ဘူး။ သူနားမွာေနတယ္။ သူသြားရင္ ေနာက္က ေလ်ာက္လိုက္တယ္။ သူက ဇာတ္လမ္း စဥ္းစားေနရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေဘးနားကေန တစ္ခါတစ္ေလ ေပါက္ကရေတြ ေလ်ာက္ေျပာေနတတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲတာေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရင္ထဲကို ေရာက္မွန္းမသိ ေရာက္ေနခဲ့တာပဲ။ ဆိုေတာ့ သူခုနကေျပာသလို စလံုေရကူး သင္သလို႔ပဲ ဆိုတာ တကယ္ပါပဲ။

သူဖန္တီးေနတဲ့ အႏုပညာအေပၚ ခံယူခ်က္ကလဲ ထူးျခားေနပါတယ္။ ဘယ္ေနရာမဆို ႐ုပ္ရွင္ ထုတ္လုပ္သူနဲ႔ ႐ုပ္ရွင္ ႐ိုက္ကူးသူတို႔ အၾကား နားလည္မႈ ရွိဖို႔ ဆိုတဲ့အခ်က္ကလည္း အေရးႀကီးပံုကို ရွင္းျပသြားခဲ့ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခ်ိဳ႕ အင္တာဗ်ဳးေတြ ေျပာထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အႏုပညာသမားလို႔ မခံယူထားဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေဖ်ာ္ေျဖေရး သမားလိုပဲ ခံယူထားတယ္။ ဆိုလိုတာက ကၽြန္ေတာ္ ႐ိုက္ကူးသမွ် အားလံုးသည္ Entertainment ျဖစ္ရမယ္။ ပရိသတ္ကို ထိေရာက္တဲ့ Entertainment ျဖစ္ရမယ္။ အဲလိုပဲ လက္ခံထားတယ္။ ေၾကာက္စရာေကာင္းေအာင္ ႐ိုက္ရင္ ေၾကာက္ရမယ္။ ခ်စ္စရာေကာင္းေအာင္ ႐ိုက္ရင္ ခ်စ္ရမယ္။ ရယ္စရာေကာင္းေအာင္ ႐ိုက္ရင္ ရယ္ရမယ္။ ဒါဆိုရင္ပဲ ပရိသတ္အေပၚမွာ ေဖ်ာ္ေျဖေရး သမားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ တာဝန္ေက်တယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ကို အႏုပညာသမား တစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာရင္လဲ အိုေက ကၽြန္ေတာ္ အႏုပညာ သမားတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူး  ေဖ်ာ္ေျဖေရး သမားတစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္။ ေဖ်ာ္ေျဖေရးသမားပါ။ ပရိသတ္ကို ေဖ်ာ္ေျဖေပးတဲ့ ဇာတ္ကားကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ ႐ိုက္ပါတယ္။ အႏုပညာ သမားဆိုတဲ့ေနရာထက္ စာရင္ေတာ့ ထုတ္လုပ္သူနဲ႔ ညွိႏိႈင္း ေျပာဆိုရတာ နည္းနည္း ၤူFlexible ျဖစ္တယ္ေပါ့။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ တစ္နည္း တစ္ဖံုအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံထားတာသည္ ႐ုပ္ရွင္သည္ ႏိုင္ငံတကာမွာ ဆိုလို႔ ရွိရင္ Show Business ေပါ့။ Show Business ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ ေအာက္မွာ ပါတယ္။ Show Business ဆိုတဲ့ အတုိင္းပဲ Show  ေနာက္မွာ Business ဆိုတာ ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ စီးပြားေရသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒီအေပၚမွာ ပါဝင္စြက္ဖက္မႈကို ကၽြန္ေတာ္ လက္မခံလို႔ မရဘူး။ အဲဒီအရာကို ထည့္ မစဥ္းလို႔  မရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အၿမဲတမ္း လက္ခံထားတာ။ King of the Self  ဆိုတာ အိုေက  Just only on the Self  ပဲ။ King of the Porduction  သည္ Producer  လို႔ပဲ လက္ခံထားတယ္။ အဲအတြက္ Producer ဝင္ပါတာကို မႀကိဳက္တဲ့ အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွမပါဘူး။

အစ္ကိုအေနနဲ႔ လက္ရွိႀကိဳးစားေနတဲ့ လူငယ္ေတြ အတြက္ အႏုပညာ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ အတြက္ ဘယ္လိုမ်ိဳး အားေပးစကားေျပာခ်င္လဲ။ အစ္ကိုက ခုလက္ရွိမွာ ဘယ္လို အႏုပညာ စိတ္ထားနဲ႔ ေရွ႕ဆက္ေနလဲ။

လူငယ္ေတြ အကုန္လံုးကို Well Come  ပါ။ ဒါ ပါးစပ္က ဒီလို အင္တာဗ်ဳးမွာ ႀကံဳလို႔  ဒီလိုမ်ိဳး Well Come   မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ လူငယ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ေနာက္ထပ္ အသစ္ဝင္လာမယ့္ လူငယ္ေတြ နဲ႔ ပတ္သက္ရင္ အၿမဲတမ္း Well Come   လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္ အနားမွာ ရွိေနတဲ့ သူေတြ အားလံုး သိၾကပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ အဓိက သူတို႔ကို ေျပာခ်င္တာကေတာ့  ျဖစ္ခ်င္တာ တစ္ခုခု ရွိလာရင္ Plan B  ဆိုတာ ကို ဘယ္ေတာ့မွ မထားပါနဲ႔။ အဲတာေလးက အေရးႀကီးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်က္စိ ေရွ႕မွာ ျမင္သေလာက္ Plan B  ရွိတဲ့ လူငယ္ေတြ အကုုန္လံုးက သူတို႔ရဲ႕ Plan A ကို ဘယ္ေတာ့ မွ ေရာက္မလာ တတ္ၾကဘူး။ ၃ႏွစ္လုပ္ၾကည့္မယ္။ လုပ္ၾကည့္လို႔မွ မျဖစ္ရင္ေတာ့ ဘာလုပ္မယ္။ ၅ႏွစ္လုပ္ၾကည့္မယ္ လုပ္ၾကည့္လို႔မွ မျဖစ္ရင္ ဘာလုပ္မယ္။ မျဖစ္ရင္ သေဘၤာတက္မယ္။ ေသခ်ာတယ္ သူတို႔ဟာ သေဘၤာေပၚပဲ ေရာက္သြားေတာ့မယ္။ ဆိုေတာ့ Plan B  ရွိေနသမွ် ဘယ္ေတာ့မွ Plan A မွာ ေရွ႕ဆံုးမေရာက္လာပါဘူး။  အဲတာေတာ့ ေသခ်ာပါ။ လူငယ္ေတြကို အဲတာေလးကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အစ္ကိုအေနန႔ဲ ေရွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ အႏုပညာလမ္းေၾကာင္းမွာ ဘာေတြမ်ား ေရွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ ဖန္တီး သြားဖို႔ အစီစဥ္ရွိသလဲ။

ကၽြန္ေတာ္႐ိုက္ခ်င္တာေတြကို ႐ိုက္ဖို႔အတြက္ ညေက်ာင္း ႐ုပ္ရွင္ထုတ္လုပ္ေရးဆိုၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စလုပ္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အမ်ိဳး သမီးနာမည္နဲ႔ေပါ့ေနာ္။ ညေက်ာင္း  ႐ုပ္ရွင္ထုတ္လုပ္ေရးဆိုၿပီး စလုပ္လိုက္ပါတယ္။ 

ညေက်ာင္း ႐ုပ္ရွင္ထုတ္လုပ္ေရးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္က ဘယ္လို ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေပးခဲ့တာလဲဆိုေတာ့ ဒီထုတ္လုပ္ေရး နာမည္ၾကားလိုက္တာနဲ႔ ဘယ္သူရွိတယ္ဆိုတာ သိေစခ်င္တယ္။ ပရိသတ္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ညေက်ာင္း ရုပ္ရွင္နဲ႔ တြဲၿပီး ျမင္ခဲ့ၾကတဲ့ အတြက္ ဒီနာမည္ ၾကားလိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္လို႔ သိၾကလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ညေက်ာင္း ႐ုပ္ရွင္ ထုတ္လုပ္ေရးကို ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ လာမယ့္ ႏွစ္ေတြမွာ ပိုၿပီးေတာ့ အားစိုက္ၿပီးေတာ့ လုပ္သြားဖို႔ ရွိပါတယ္။ 

ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူမ်ား လက္ေရွာင္ခ်င္တဲ့ ကားမ်ိဳးေတြပဲ ႐ိုက္ျဖစ္မွာပါ။ ဆိုလိုတာကေလ ခုလက္ရွိ ညေက်ာင္း ႐ုပ္ရွင္ ထုတ္လုပ္ေရး အေနနဲ႔ ပထမ ဆံုးကား အျဖစ္ အနႏၱဆိုတဲ့ ကားကို ႐ိုက္တယ္။ အခက္အခဲတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္။ ႐ိုက္ရတဲ့ေနရာမွာ အခ်ိန္ေတြ ေပးရတယ္။ ထုတ္လုပ္သူ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ စီးပြားေရးအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ တစ္ေန႔ကို ဘယ္ေလာက္ၿပီးမယ္လို႔ မွန္းထားလို႔ မရဘူး။ အဲဒီအတြက္ အျခား ထုတ္လုပ္သူ တစ္ေယာက္နဲ႔ဆိုရင္ ဒီလို ဇာတ္ကားမ်ိဳးက ဘယ္ေတာ့မွ ႐ိုက္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ အမိုက္ခံၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ပဲ လုပ္လိုက္ေတာ့တာ။ ေနာင္မွာလဲ ညေက်ာင္း ထုတ္လုပ္ေရးကေနၿပီးေတာ့ အဲဒီလို ဇာတ္ကားမ်ိဳးေတြကို  အဲဒီလိုမတူတဲ့ သူမ်ားအေနနဲ႔ လက္ေရွာင္ခ်င္တဲ့ ဟာမ်ိဳးေတြကို ဦးစားေပးၿပီးေတာ့ ေရြးၿပီးေတာ့ ႐ိုက္သြားဖို႔ ရွိပါတယ္။ အဲတာေလးတစ္ခု ေျပာခ်င္ပါတယ္။ 

ဒါက ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႔ အရမ္းကို ေငြေၾကးခ်မ္းသာလို႔ လုပ္တာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ အဓိက ကအေျပာင္းလဲတစ္ခု ပရိတ္သတ္ကို Change  တစ္ခု ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒီဇာတ္ကား ၿပီးတဲ့ အခါမွာ လူငယ္ေတြက ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ဒါဆိုရင္ ေတာ့ ငါတို႔လည္းလုပ္ႏိုင္တာေပါ့ ဆိုတဲ့ ျမင္လာၿပီးေတာ့ လိုက္လုပ္လာၾကရင္ ႐ုပ္ရွင္မွာ ေနာက္ထပ္  မ်ိဳးဆက္သစ္တစ္ခု ထပ္ထြက္လာေစခ်င္တယ္။ ပရိတ္သတ္တြက္လည္း ေနာက္ထပ္  ၾကည့္စရာ အမ်ိဳးစားတစ္ခု ထပ္ထြက္လာေစခ်င္တယ္။ 

လက္ရွိလူငယ္ အကုန္လံုးက နည္းပညာနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထက္ အမ်ားႀကီး တတ္ေနၿပီ။ အဲဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ ေလ့လာခြင့္ ရေနၿပီ။ Youtube  ကို ခုအလြယ္တကူ ဖုန္းထဲပါတင္ ၾကည့္လို႔ ရေနၿပီ။ အဲေတာ့ သူတို႔ က နည္းပညာtရ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထက္ သာတာ ေသခ်ာတယ္။ အဲတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဝိုင္းၿပီးေတာ့ ေဘးနားကေန Support  လုပ္ေပးၿပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ generation အသစ္တစ္ခု ထပ္ေပၚလာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။