"ဘိန္းစိုက္ေပမယ့္ ဆင္းရဲသည္ထက္ ဆင္းရဲလာတယ္"

.

တအာင္းေဒသ၏ ပညာေရး ႏွင့္ ေဒသခံတို႔အေၾကာင္းကို အရပ္ဘက္အဖဲြ႔အစည္းေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက ေျပာျပထားသည္

ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းရိွ တအာင္းေခၚ ပေလာင္တိုင္းရင္းသားတို႔ေနထိုင္သည့္ ေဒသတြင္ အေျခစိုက္သည့္ တအာင္းပညာေရးအင္စတီက်ဳ TEI သည္ေဒသတြင္းပရဟိတေက်ာင္း၁၆ဝ ေက်ာ္ ဖြင့္လွစ္ထားရာထိုေက်ာင္းမ်ားတြင္ လူမ်ိဳးဘာသာမေရြးတက္ေရာက္ၿပီးမူလတန္းပညာသင္ယူႏိုင္သည္ဟုသိရသည္။

မၾကာေသးခင္ကေတြ႔ဆံုေမးျမန္းရာတြင္ ထိုအဖဲြ႔၏ အတြင္းေရးမွဴး  ေလြးခ်ယ္ရီကပညာေရးအပါအဝင္ ေဒသတြင္းအေျခအေနမ်ားကိုေျပာျပထားသည္။

- ဒီဘက္မွာပညာေရးအေရးတႀကီးလိုအပ္ေနတာ ဘာေၾကာင့္လဲ။

 - မိုင္းေယာ္ (ၿမဳိ႕နယ္) ဘက္မွာဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကဘိန္းစိုက္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ လံုးဝကိုဆင္းရဲတယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ဘိန္းစိုက္တယ္ဆိုရင္ သူေဌးျဖစ္ရမွာပဲေလ၊ဘာလို႔ဆင္းရဲေနၾကလဲဆိုေတာ့ ပညာမတတ္လို႔ေပါ့။  သူတို႔ကဘိန္းစိုက္တယ္၊ ဟုတ္တယ္။  သူတို႔ကိုအခြန္လာေကာက္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြကလည္းအရမ္းမ်ားတယ္၊ သူတို႔ ျပန္မေျပာရဲဘူး၊ ဘယ္အဖြဲ႕ကဆိုတာကိုလည္းမသိဘူး။ ဘိန္းကလည္းတရားမဝင္ ဆိုေတာ့  ေၾကာက္စိတ္ပဲရွိတာ၊ ၿပီးေတာ့ ေရာင္းတဲ့အခ်ိန္မွာလည္းစာမတတ္ေတာ့   မတြက္တတ္ဘူး၊ ဒီေတာ့ အလိမ္ခံရတယ္။   ဘိန္းစိုက္ေပမယ့္ ဆင္းရဲသည္ထက္ ဆင္းရဲလာတယ္။ ဒါဟာပညာေရးဘယ္ေလာက္လိုအပ္ေနၿပီလဲဆိုတာရဲ႕ ျပယုဂ္ပဲ။

 -  ရွမ္းနဲ႔ တအာင္းလက္နက္ကိုင္ႏွစ္ဖဲြ႔ တုိက္ခိုက္ၾကတာေၾကာင့္ ေဒသခံေတြ ဆက္ဆံေရးပ်က္ခဲ့တယ္လို႔ သိရတယ္။ ဒီအေျခအေနမွာရွမ္းရြာေတြထဲေက်ာင္းသြားေဆာက္ေတာ့ အခက္အခဲျဖစ္တာေတြ ရွိလား။ 

 - ရွမ္းနဲ႕ တအာင္းဆိုတာကဟိုးဘိုးဘြားဘီဘင္ကတည္းကအတူတကြ ေနထိုင္လာခဲ့တယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္မတို႕လုပ္တဲ့ ပညာေရးလႈပ္ရွားမႈေတြမွာရွမ္းမို႔လို႔၊ တအာင္းမို႔လို႔ဆိုတဲ့ အခက္အခဲေတြ မရွိပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔ကအရမ္းနည္းနည္းေလးကိုပဲလုပ္ေပးႏိုင္ေသးတာပါ။ ဒီႏွစ္စတဲ့ ဘကေက်ာင္း (ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္း) ဆိုရင္ (လူဦးေရ) ၅ဝဝ-၆ဝဝ ေလာက္ပဲ ကၽြန္မတို႔ ကူညီႏိုင္ေသးတယ္။ တကယ္ကတစ္ႏွစ္ တစ္ႏွစ္ကို ကၽြန္မတို႔ေတာင္ေပၚကကေလးေတြ ေထာင္ခ်ီၿပီးေတာ့မွ ေအာက္ပိုင္းကိုဆင္းေနၾကတာ။ 

 -  ဘာလို႔ အဲဒီလိုဆင္းေနၾကတာလဲ။

 - အထူးသျဖင့္ ဘုန္းႀကီးေတြ။ ဘုန္းႀကီးေတြကဒီကိုေရာက္လာတဲ့အခါမွာဒီကဘုန္းႀကီးအသိေတြနဲ႕ ဆက္သြယ္ၿပီးေတာ့ ဟုိမွာဘကေတြရွိတယ္၊ ပရဟိတေတြရွိတယ္ စသျဖင့္ မ်ိဳးစံုေပါ့၊ အဲဒီေနရာေတြကိုေခၚသြားၿပီးေတာ့ ထားေပးတယ္။ ကၽြန္မတို႔ပေလာင္ေတြ ဆိုလို႔ရွိရင္ ကေလးအမ်ားႀကီးေမြးတယ္။ ေမြးၿပီးမွ ကိုယ့္ကေလးကိုလံုးဝလွည့္မၾကည့္တဲ့ မိဘေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳးထည့္ေပးလိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ သူတို႔ေတြ အဆင္ေျပရဲ႕လား၊ မိန္းကေလးေတြဆိုရင္ေရာလံုၿခံဳတဲ့ေနရာျဖစ္ရဲ႕လားဆိုတာကိုစိတ္ဝင္စားမႈ အရမ္းကိုနည္းတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြကသြားလိုက္ၿပီဆိုရင္ ေကာင္းတဲ့ေနရာေတြ ရွိသလိုတခ်ိဳ႕ မေကာင္းတာေတြရွိတယ္၊ အစားဆင္းရဲတာမ်ိဳးေတြျဖစ္တယ္။

 -  ပရဟိတအဖြဲ႔ေတြလည္းရွိေနတာကိုဘုန္းႀကီးေတြေနာက္ကိုဘာလို႔ လိုက္ၾကတာလဲ။

 - ကၽြန္မတို႔ တအာင္းေတြရဲ႕ ၉၉ ရာခိုင္ႏႈန္းကဗုဒၶဘာသာေတြျဖစ္ၾကတယ္ဆိုေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြက ကၽြန္မတို႔ရဲ႕လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာအရမ္းပဲအာဏာ၊ ပါဝါ ႀကီးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘာသာတရားကိုယံုၾကည္တယ္၊ ေနာက္ ဒီလိုမ်ိဳးေတြ ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုၿပီးေတာ့ ထည့္ေပးလိုက္တာေတြ ရွိတယ္ေပါ့။

-    TNLA တအာင္းလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႔ကေရာကူညီေပးတာေတြ ရွိလား။

 - ကၽြန္မတို႔ TEI နဲ႔ TNLA နဲ႔ ဆက္စပ္မႈ မရွိဘူး။ သူတို႔က ကၽြန္မတို႔ လုပ္ငန္းေတြကိုကူညီတာ၊  ပံ့ပိုးေပးတာမ်ိဳးမရွိဘူး။ ။

 - တိုက္ပြဲျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့ေဒသေတြမွာ TEI က ခန္႔ထားတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြရဲ႕ လံုၿခံဳေရးကိုဘယ္လိုေဆာင္ရြက္ေပးပါသလဲ။

 - ကၽြန္မတို႔ ေက်ာင္းဖြင့္ထားတဲ့ေနရာမွာေတာ့ တိုက္ပြဲေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြရဲ႕ လံုၿခံဳေရး၊ ဝန္ထမ္းေတြရဲ႕ လံုၿခံဳေရးေတြကိုအရမ္းကိုစိုးရိမ္ရတဲ့ အေနအထားေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ လံုၿခံဳေရးကိုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ၊ ေထြေထြထူးထူးမလုပ္ေပးႏိုင္ပါဘူး။ သံုးလတစ္ခါေလာက္ သူတို႔ဆီသြားၿပီးေတာ့ အားေပးတာမ်ိဳးပဲရွိပါတယ္။

 - စာသင္ဖို႔အတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကိုဘယ္လိုေခၚယူပါသလဲ။

 - အစိုးရကေပးတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကေအာက္ျပည္ကျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့ ဒီကေလးေတြနဲ႕ သူ႔စကားကိုယ္နားမလည္၊ ကိုယ္သင္တာကိုသူတို႔နားမလည္ျဖစ္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုမွ ကီးမကိုက္ဘူး။ ကီးမကိုက္ေတာ့ ဆရာေတြမွာလည္း ၾကာၾကာေရရွည္မခံႏိုင္ဘူး၊ ျပန္သြားၾကတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကၽြန္မတို႔ဆီမွာကတိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ ဒါကိုလည္းေၾကာက္ၾကတာေတြ ရွိတယ္။ ကၽြန္မတို႔ကေတာ့ ကေလးေတြ နားလည္ေအာင္ ေျပာႏိုင္ သင္ျပႏိုင္တဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကိုေခၚတယ္။ သင္တန္းေပးတယ္။ သင္တဲ့အခါမွာလည္းစကားေျပာရတာနားလည္ၾကေတာ့ ကေလးေတြကလည္းေပ်ာ္တယ္ ဆရာေတြလည္းေပ်ာ္တယ္။ အဆင္ေျပတယ္။

 -  တျခားဘာအခက္အခဲေတြ႔ရသလဲ။

 - ကၽြန္မတို႔ကဘတ္ဂ်က္အခက္အခဲရွိတယ္။  အလွဴရွင္ေတြ အမ်ားႀကီးကိုခ်ည္းကပ္ၾကည့္ေပမယ့္ 'ပညာေရးသည္ အစိုးရအလုပ္' ဆိုၿပီးေတာ့ ေျပာတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ဒီေတာ့ ဒါက ကၽြန္မတို႔အတြက္ ႀကီးမားတဲ့ စိန္ေခၚမႈတစ္ခုပဲ။ ႏိုင္ငံျခားမွာေရာက္ေနတဲ့ ကၽြန္မတို႔ တအာင္းလူမ်ိဳးေတြဆီကေနအလွဴခံတယ္။ လုပ္ငန္းရွင္ေတြဆီမွာလည္းအလွဴခံတယ္။

 -  ဒီကိစၥေတြေျပလည္ဖို႔ဆိုရင္ ဘာေတြလိုအပ္လဲ။

 - ကၽြန္မတို႔ေဒသမွာမၿငိမ္းခ်မ္းလို႔ ပညာေရးပိုင္းမွာလြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္လို႔ မရသလို၊ ဘယ္သူမွ အဲဒီလိုမ်ိဳးေနရာမွာမသြားခ်င္ၾကဘူး။ တကယ္လို႔သာ  ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ပညာေရးပိုင္းမွာအစိုးရသာမက ကၽြန္မတို႔လိုမ်ိဳးအဖြဲ႕ေတြကဝိုင္းလုပ္မယ္ဆိုရင္ ဒီထက္ အမ်ားႀကီးပိုၿပီးေတာ့ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မယ္လို႔ ထင္တာေပါ့ေလ။

##

 

Tags: