"သာတူညီမွ်တဲ႔ စိတ္ထားႏိုင္ၿပီး အစြဲမႀကီးဖို႔ လိုတယ္"

.

ရွမ္း၊ ပေလာင္လူမ်ဳိးေရးပဋိပကၡ လေပါင္းမ်ားစြာႀကီးမားခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္း ေလ်ာ့က်သြားပံုအေၾကာင္းကို ထိုလူမ်ဳိးႏွစ္ခုလံုးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေနသူတစ္ဦးက ေျပာျပထားသည္

ရွမ္း၊ ပေလာင္ ကျပား ေဒါက္တာမ်ိဳးသန္႔ထြန္းသည္ လားရိႈးတကၠသိုလ္၊ ဒႆနိကေဗဒဌာနတြင္ တြဲဖက္ပါေမာကၡအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေနသူျဖစ္သည္။

ရွမ္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေကာင္စီ/ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ (RCSS/SSA) ႏွင့္တအာင္းအမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (TNLA) တို႔ၾကားတုိက္ခိုက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ေပၚေပါက္လာေသာ လူမ်ဳိးေရးပဋိပကၡ ေလ်ာ့နည္းပေပ်ာက္ေရးေဆာင္ရြက္ေနေသာ ပရဟိတ သမားတစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။

မၾကာေသးခင္ကလားရိႈးၿမိဳ႕တြင္ ေဒါက္တာမ်ိဳးသန္႔ထြန္းႏွင့္ေတြ႔ဆံုစဥ္ ေမးျမန္း၊ ေျပာဆိုခဲ့သည္မ်ားထဲမွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

SSA နဲ႔ TNLAတို႔ရဲ႕ တိုက္ပြဲေတြေၾကာင့္ ေဒသတြင္းပေလာင္နဲ႔ ရွမ္းလူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးအ ေျခအေန ဘယ္လိုရိွပါသလဲ။

ရွမ္းနဲ႔ ပေလာင္တင္မကပါဘူး၊ ဓႏု၊ ပအိုဝ္းစတဲ့ ရွမ္းျပည္နယ္မွာေနထိုင္ၾကတဲ့ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္နဲ႔ ႏွစ္အိမ့္တစ္အိမ္လိုေနၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းလိုလည္ပင္းဖက္ ေပါင္းၾကတယ္။ ဒီလိုေနၾကရာကေန ၂ဝ၁၆ခုႏွစ္  (RCSS/SSA နဲ႔ TNLA)  အျပန္အလွန္တိုက္ပြဲျဖစ္ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ဆက္ဆံေရးပံုစံေျပာင္းလာတယ္။

ပေလာင္လူမ်ိဳးေတြကလည္း TNLA ကို RCSS ကလာတိုက္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ က်ဆံုး၊ ေသဆံုးတာေတြ ၾကားရ၊ ျမင္ရတဲ့အခါ မခံခ်င္ဘဲ “ရွမ္းေတြကငါတို႔ရန္သူ” ဆိုၿပီးေတာ့ ျဖစ္၊ ရွမ္းဘက္ကလည္း ပေလာင္တပ္မေတာ္ေပၚမွာတင္ မကေတာ့ဘဲနဲ႔ ပေလာင္လူမ်ိဳးေတြေပၚမွာကိုေရာၿပီးေတာ့ “ပေလာင္သည္ ငါတို႔ရန္သူ” ဆိုၿပီး ျမင္လာတယ္။

တခ်ိဳ႕ လည္ပင္းဖက္ေပါင္းေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္းေတာင္မွ အဲဒီကိစၥေနာက္ပိုင္းကိုတျဖည္းျဖည္းေဝးကြာ၊ ေဝးကြာၿပီးေတာ့ သီးသန္႔ျဖစ္သြားၾကတယ္။ ၂ဝ၁၆ခုႏွစ္ နမ့္ခမ္းဘက္မွာေတာ့ ျပည္သူအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံေရးအေျခအေန အဆိုးဆံုးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ပေလာင္ေတြကရွမ္းရြာဆိုရင္ ျဖတ္မသြားေတာ့ဘူး။ ရွမ္းေတြကလည္းပေလာင္ရြာဆိုမျဖတ္ေတာ့ဘူး။ အေရာင္းအဝယ္လည္းအဲဒီလိုေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ရွမ္းေရာင္းတဲ့ဆိုင္ ပေလာင္မဝယ္နဲ႔၊ ပေလာင္ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ ရွမ္းမဝယ္နဲ႔ ဆိုတဲ့ ခြဲျခားမႈေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့တယ္။

၂ဝ၁၇ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ျပည္သူေတြက … ရွမ္းေသတိုင္းပေလာင္သတ္တာမဟုတ္ဘူး။ ပေလာင္ေသတိုင္းရွမ္းသတ္တာမဟုတ္ဘူး၊ ၾကားထဲမွာဝင္ၿပီးေတာ့ လုပ္တဲ့သူေတြ ရိွတတ္တယ္ဆိုတာ နားလည္လာၾကတယ္။ တိုက္ပြဲေတြေၾကာင့္ ႏွစ္ဖက္စလံုးက ျပည္သူေတြဒုကၡေရာက္ေနရတယ္ဆိုတာ ျမင္လာေတာ့ တုိက္ပြဲေတြကိုစိတ္ကုန္လာၾကတယ္။ အဲဒီကစၿပီးတင္းမာမႈေတြေလ်ာ့လာၿပီးအေရာင္းအဝယ္၊ ဆက္ဆံေရးကအစ ျပန္ၿပီးေတာ့ လုပ္လာၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ တအားကိုအယူသည္း၊ အစြဲအလန္းၾကီးတဲ့သူေတြကေတာ့ က်န္ေနေသးတယ္။

တိုက္ပဲြေတြ ဘယ္လိုစျဖစ္လာတယ္လို႔ သိရသလဲ။

(တစ္ႏိုင္ငံလံုးပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈ ရပ္စဲေရးသေဘာတူစာခ်ဳပ္ - NCA မွာ)လက္မွတ္ထိုးၿပီးေတာ့ RCSSက ေျမာက္ပိုင္းခြင္ကိုဝင္လာတယ္။ ရိွၿပီးသား တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြအၾကား လက္နက္နဲ႔ ရဲရဲတင္းတင္းဝင္လာတာက ဝင္ခြင့္ေပးတဲ့ သူရိွတယ္။ ဝင္လာတဲ့ေဒသကိုလည္းလိုက္ၿပီးေတာ့ ကူညီပံ့ပိုးေနတဲ့သူရိွတယ္။ ဒီေတာ့ နယ္ခ်ဲ႔လာတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတဲ့RCSSနဲ႔ ရိွရင္းစြဲ ပေလာင္တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ျဖစ္တဲ့ TNLA တို႔ ထိေတြ႔မႈျဖစ္ၾက၊ တိုက္ၾကတယ္။ ကိုယ့္အိမ္ေပၚတက္လာၿပီးသူမ်ားကရန္လာလုပ္ရင္ ျပန္ခုခံတာေတာ့ ရိွမွာပဲ။

ကၽြန္ေတာ္ကရွမ္းပေလာင္ကျပားျဖစ္တဲ့အတြက္ ပေလာင္ေသရင္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ အေမဘက္ကအမ်ိဳးေတြ ေသတယ္လို႔ ခံစားရတယ္။ ရွမ္းေသရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္အေဖဘက္ကအမ်ိဳးေတြ ေသတယ္လို႔ ခံစားရ ျပန္ေရာ။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ဖက္ဖက္ကိုအစြန္းေရာက္ၿပီးေတာ့ ေတြးေပးစရာမရိွပါဘူး။

RCSSက စစ္ေရးအက်ိဳးစီးပြား၊ နယ္ေျမရရိွမႈေပၚ မူတည္တယ္။ NCA လက္မွတ္ထိုးထားတာျဖစ္လို႔ RCSSနဲ႔ တပ္မေတာ္ၾကားမွာဘယ္လိုကတိကဝတ္ေတြ ထားရိွစာခ်ဳပ္ေတြ ရိွလဲဆိုတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိပါဘူး။ TNLA ကေတာ့ လက္မွတ္လည္းမထိုးထားဘူး။ လူ႔သေဘာသဘာဝအရကိုယ့္သေဘာဆႏၵမွ မလိုက္နာရင္ မၾကိဳက္တာလည္းအမွန္ပဲဆိုေတာ့ စစ္ေရးအရတင္းမာတာေတြရိွတယ္။ ပေလာင္စစ္သားမဟုတ္တဲ့ ပေလာင္ လူမ်ိဳးေတာင္မွ  လမ္းခရီးသြားရင္ စစ္ေဆးေမးျမန္းမႈ တင္းက်ပ္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးေတြ ရိွခဲ့တယ္။ တခ်ိဳ႕တာဝန္ရိွသူေတြကတအာင္းကိုပေလာင္မွန္းမသိၾကဘူး။ တအာင္းလို႔ ေျပာလိုက္တာနဲ႔ ပိုၿပီးေတာ့ တင္းက်ပ္တဲ့ စစ္ေဆးမႈေတြ လုပ္တာမ်ိဳးေတြရိွတယ္။

ေနာက္ထူးျခားတာတစ္ခုက TNLA ထဲမွာ ရွမ္းစစ္သားတစ္ေယာက္မွ မရိွဘူးလို႔ ၾကားေပမယ့္ RCSS ထဲမွာအထက္အၾကီးအကဲေတြမွာေတာ့ ပေလာင္တစ္ေယာက္မွ မရိွဘူး။ ေအာက္ေျခကအေသခံတိုက္ရတဲ့ စစ္သားေတြရဲ႕ ၆ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းက ေတာင္ပိုင္းက ပေလာင္လူမ်ိဳးေတြခ်ည္းပဲလို႔ သိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရွမ္းနဲ႔ ပေလာင္နဲ႔ တိုက္ပြဲျဖစ္ေနတာမဟုတ္ဘူး၊ စစ္ေျမျပင္မွာ TNLA ကပေလာင္နဲ႔ RCSS က ပေလာင္၊ ပေလာင္အခ်င္းခ်င္း တိုက္ေနသလို ျဖစ္ေနတာ။

ေလာေလာဆယ္ ရွမ္းနဲ႔ တအာင္းၾကားမွာ လူမ်ိဳးေရးပဋိပကၡ ႀကီးႀကီးမားမားရိွေနသလား။

ရွမ္းကပေလာင္ကိုလုပ္တယ္၊ ပေလာင္က ရွမ္းကိုလုပ္တယ္၊ ပဋိပကၡေတြ ျဖစ္တယ္ဆိုတာေတြ ေျမျပင္မွာမျမင္ေတြ႔ရေပမယ့္ အင္တာနက္ေတြ၊ လိုင္းေတြေပၚမွာေတာ့ ေတြ႔ရ၊ ၾကားရတယ္။

ရွမ္းေျမာက္မွာလက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြ၊ မတူတဲ့ လူမ်ိဳးတခ်ဳိ႕ၾကားအနည္းငယ္ တင္းမာေနတာေတြကို ဘယ္လိုနည္းလမ္းေတြနဲ႔ ေျဖေလွ်ာ့လို႔ရႏိုင္မလဲ။

ရွမ္းေျမာက္မွ မဟုတ္ဘူး။ တႏိုင္ငံလံုးက တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြက တန္းတူညီမွ်မႈကို လိုေနတယ္လို႔ ယူဆတယ္။ တန္းတူညီမွ်ဆိုတာ အားလံုးတူညီစြာ ရဖို႔မဟုတ္ဘူး၊ ဗမာတစ္က်ပ္ရတိုင္းတိုင္းရင္းသားေတြ တစ္က်ပ္ရရမယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြ လိုခ်င္တဲ့ တန္းတူညီမွ်မႈဆိုတာ အရမ္းကို ခြဲျခားလြန္းတာေတြ မလုပ္ေစခ်င္တာပါ။

ဥပမာ…ေနျပည္ေတာ္သြားလမ္းလိုေတာင္ေပၚေဒသေတြမွာ ႏိုင္လြန္ကတၱရာေနရာတိုင္းလုပ္ေပးရမယ္၊ အၾကီးၾကီးလုပ္ေပးရမယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာမဟုတ္ပါဘူး။ ဟိုမွာေပတစ္ရာေလာက္ခင္းထားေပးရင္ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ ေပႏွစ္ဆယ္ေလာက္ေကာ မရႏိုင္ဘူးလား။ ႏိုင္လြန္ ကတၱရာမခင္းေပးႏိုင္လည္း ကြန္ကရစ္ လမ္းေပါ့။ မခင္းႏိုင္တဲ့ ေနရာလည္းထားေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ လမ္းေဖာက္ေပးဖို႔ေတာ့ လိုအပ္တယ္။ အစိုးရဘက္ကေတာ့ ေစတနာမွန္ရပါမယ္။ အဲဒါမွ တန္းတူညီမွ်တယ္ဆိုတာ ျဖစ္လာမွာပါ။

ရွမ္း၊ ပေလာင္ တိုင္းရင္းသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ပဋိပကၡေတြေလ်ာ့က်ေအာင္ ဘာေတြလုပ္ေနသလဲ။

ကၽြန္ေတာ္တတ္ႏိုင္တဲ့ အတိုင္းအတာအရေတာ့ လာရိႈးတကၠသိုလ္ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြ ၊ လားရိႈးျမိဳ႕နယ္အတြင္း လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ ျမိဳ႕နယ္အလိုက္ တိုင္းရင္းသားယဥ္ေက်းမႈေကာ္မတီေတြ စုေပါင္းၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္ရတဲ့ အခမ္းအနားေတြက်င္းပတာ၊ အစည္းအေဝးေတြ လုပ္တာ၊ ညစာစားပြဲေတြ လုပ္တာေတြရိွတယ္။ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးခ်စ္ခ်စ္ ခင္ခင္နဲ႔  ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြလို ဆက္ဆံေျပာဆိုၾကတာေတြ လုပ္ခြင့္ရေအာင္ ဒီလိုအခမ္းအနားေတြ လုပ္ၿပီးဆံုၾကတယ္။ လူမ်ိဳးပဋိပကၡ မဟုတ္ဘူး၊ လက္နက္ကိုင္ေတြၾကားထဲမွာ ျဖစ္တဲ့ ျပႆနာဆိုတာကို ေပၚလြင္ေအာင္ ပေလာင္လူငယ္အဖြဲ႔၊ ရွမ္းလူငယ္အဖြဲ႔ေတြ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္ေနတာေတြရိွတယ္။

လားရိႈးကိုတာဝန္နဲ႔ ေျပာင္းလာရေတာ့ ဒီမွာရွမ္းလည္းရိွတယ္။ ပေလာင္လည္းရိွတယ္။ ရွမ္းအင္အားစုက မ်ားတယ္။ ေငြေၾကးလည္းေတာင့္တင္းတယ္။ လူအင္အားလည္းေတာင့္တင္းတယ္။ တစ္ဖက္က ပေလာင္ေတြက်ေတာ့ ပညာတတ္မႈ အားနည္းတယ္။ လားရိႈးျမိဳ႕ပတ္ပတ္လည္မွာဆို စာသင္ေက်ာင္းမရိွ၊ ဗမာစကားမတတ္တဲ့ ပေလာင္ရြာေတြ အမ်ားၾကီးေတြ႔ရသလို၊ ေတာ္ေတာ္ကို ေအာက္က်ေနာက္က်ျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ရတယ္။ ေဆးရံုတက္ရမယ့္ ကိစၥၾကံဳ လို႔ ေဆးရံုလာတက္ရရင္ေတာင္ ေငြေၾကးမပါ၊အဝတ္အစားမပါ၊ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းမွာ ဝတ္ထားတဲ့ အဝတ္အစားတစ္ခုပဲရိွၿပီး ေခ်ြးေတြနဲ႔ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ျဖစ္ေနတဲ့ ပေလာင္ေတြကို ဘယ္သူလုပ္ေပးမွာလဲ။ လုပ္ေပးမယ့္သူလားရိႈးမွာမရိွခဲ့ဘူး။ တအာင္းပရဟိတအဖြဲ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ ထူေထာင္တယ္။ တအာင္းပရဟိတအဖြဲ႔မွာလုပ္ေနတာျဖစ္လို႔ တျခားလူမ်ိဳးေတြကို မကူညီဘူးဆိုတာ မရိွဘူး။ အဖြဲ႔နဲ႔ သြားရင္းလာရင္း ၾကံဳရင္ၾကံဳသလို ကူညီတာပါ။ ရွစ္ဆယ္ ရာခိုင္ႏႈန္းကေတာ့ ပေလာင္ေတြကို ကူညီတာမ်ားတယ္။

တိုင္ရင္းသားေတြ ျငိမ္းခ်မ္းစြာအရင္က အတိုင္းအတူယွဥ္တြဲေနႏိုင္ဖို႔ ဘာေတြလိုအပ္ပါသလဲ။

တိုင္းရင္းသားေတြၾကားမွာ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲေနထုိင္ႏိုင္ဖို႔ အဓိကကေတာ့ “ငါ့လူမ်ိဳး၊ ငါ့ေဒသ” ဆိုတဲ့ အစြဲေတြစြန္႔ၿပီးေတာ့မွ ငါတို႔လူသားေတြပဲဆိုတဲ့ အသိရိွဖို႔ပဲ။ ငါကရွမ္း၊ သူကပေလာင္ဆိုတဲ့ ကြဲျပားမႈေတြထည့္မစဥ္းစားဘဲ လူသားအခ်င္းခ်င္းဆိုတဲ့ သာတူညီမွ်တဲ႔ စိတ္ထားႏိုင္ၿပီးအစြဲမၾကီးဖို႔လိုတယ္။ က်ရာတာဝန္ေတာ့ ထမ္းေဆာင္ရမွာေပါ့၊ရွမ္းျပည္မွာေနရင္ ရွမ္းျပည္ေကာင္းက်ိဳးကိုလုပ္မယ္၊ ေရနံေခ်ာင္းမွာေနရင္ ေရနံေခ်ာင္းျမိဳ႕ရဲ႕ေကာင္းက်ိဳးကိုေတာ့ လုပ္ေပးေနဖို႔လိုတယ္။       ။