လူငယ္နဲ႔စကားေျပအေရးအသား (၃)

.

အခုဆိုရင္ စကားေျပအေရးအသားရဲ႕ ပထပိုင္းသေဘာ စကားလံုးေပါင္းသတ္ပံုအေၾကာင္း၊ ပုဒ္ထားအမွားအေၾကာင္း အစရွိတဲ့ အေျခခံတခ်ိဳ႕ကို ရွင္းျပခဲ့ရာမွာ စကားလံုးမ်ားရဲ႕ ထူးျခားတဲ့အလုပ္နဲ႔ ထူးျခားတဲ့ လကၡဏာတခ်ိဳ႕ကို အစပ်ိဳးခဲ့ၿပီျဖစ္ပါတယ္။

ဒီကေန႔ဆက္လက္ေဆြးေႏြးမယ့္အေၾကာင္းအရာကလည္း စကားလံုးမ်ားအေၾကာင္းပါပဲ။ စာေပေရးသားရာမွာ ေလးနက္ခံ့ညားေစလိုတဲ့အခါမွာ အသံုးျပဳတဲ့စကားလံုးနဲ႔႔ စကားေျပာရာမွာသံုးတဲ့ စကားလံုး အမ်ိဳးအစားအေၾကာင္း ဆက္သြားခ်င္ပါတယ္။

စာေပသံုးစကားလံုးဆိုတာက ခံ့ခံ့ညားညား တည္တည္တန္႔တန္႔ ေလးစားမႈရွိေအာင္ေရးတဲ့အခါ သံုးတဲ့စကားလံုးကိုေျပာတာပါ။ ဒီစကားလံုးေတြက အမ်ားအားျဖင့္ စာေရးတဲ့အခါ အသံုးမ်ားတဲ့စကားလံုးေတြပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ စာေပသံုးစကားလံုးလို႔လည္း ေျပာလို႔ရပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ျမန္မာစာေပဟာ ပါဠိစာေပလႊမ္းမိုးခံရတဲ့စာေပျဖစ္တာမို႔ တခ်ိဳ႕ပါဠိစကားလံုးေတြ ပါဠိပ်က္စကားလံုးေတြဟာ အတည္အခန္္႔ေရးတဲ့စာေတြမွာ ဆက္လက္သံုးစြဲၾကရာက စာေတြထဲမွာ ခံ့ညားတဲ့စကားလံုးအျဖစ္ သေဘာထားလာၾကတာပါ။ ဥပမာ စကားလံုး ဆိုတဲ့စကားလံုးအသံုးျပဳမယ့္အစား ေ၀ါဟာရ ဆိုတဲ့စကားလံုးကိုအသံုးျပဳရင္ စကားလံုး ဆိုတဲ့စကားလံုးထက္ ေ၀ါဟာရ ဆိုတဲ့စကားလံုးကုိ ပိုၿပီး ခံ့ညားတဲ့သေဘာျဖစ္တာမို႔ စာေပေရးသားတဲ့ေနရာမွာ ၾသစာသက္ေရာက္မႈပိုရွိတဲ့စကားလံုးအျဖစ္ အသံုးျပဳၾကပါတယ္။ ဥပမာ ေန ကို ေဒါင္းစႀကၤာ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ေရွးက ဆိုတဲ့စကားလံုးအစား လက္မြန္မဆြ ဟူ၍လည္းေကာင္း ေရးသားၾကတာမ်ိဳးပါပဲ။

စကားေျပာရာတြင္အသံုးျပဳတဲ့စကားလံုးေတြကေတာ့ စာေပသံုးစကားလံုးေတြထက္ ပိုိမိုသြက္လက္၊ ပုိမိုလြတ္လပ္၊ ပိုမိုသစ္လြင္တဲ့သေဘာဘက္ကိုကဲေနတတ္ပါတယ္။တကယ္ေတာ့လည္း လူေတြအခ်င္းခ်င္းဆက္သြယ္ၾကရာမွာ အေျပာနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အေရးနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ဆက္သြယ္ၾကတဲ့အခါ စကားလံုးေတြကိုပဲ မလြဲမေသြ အသံုးျပဳၿပီး ေရးၾကေျပာၾကရတာျဖစ္လို႔ အဲဒီစကားလံုးေတြဟာ အေျပာစကားလံုး အေရးစကားလံုးအျဖစ္ ယတိျပတ္သတ္မွတ္ထားလို႔ေတာ့ မရပါဘူး။ ဒီႏွစ္ခုဟာ အၿမဲတန္းေျပာင္းလဲေနတတ္ၾကၿပီး ေယဘုယ်သေဘာအေနနဲ႔သာ သတ္မွတ္အသံုးျပဳၾကရတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိန္က ပါဠိဘာသာအေရးမွာအသံုးျပခဲ့တဲ့စကားလံုးေတြဟာ ဒီကေန႔ေခတ္ျမန္မာစာေပနဲ႔ျမန္မာစကားမွာ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနဆဲျဖစ္သလို မေန႔တေန႔ကမွေပၚလာတဲ့စကားလံုးသစ္ေတြတခဏေလးနဲ႔ လူေတြဆက္လက္အသံုးမျပဳေတာ့လု႔ိ ေပ်ာက္ကြယ္ရတာမ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ စာေပသံုးစကားလံုးေတြကို ခံ့ညားေစလိုတဲ့အခါမွာ အသံုးျပဳေလ့ရွိတယ္ဆိုေပမယ့္ တစ္ခါတရံ ခံ့ညားေအာင္အသံုးျပဳကာမွ အဓိပၸါယ္ရႈတ္ေထြးၿပီး စာဖတ္သူကို အဓိပၸါယ္ေ၀၀ါးေအာင္ တမင္လုပ္သလိုျဖစ္ေစတဲ့စကားလံုးမ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္။

ဥပမာ ပါဠိစကားလံုး မဂၢ ဆိုတဲ့စကားလံုးဆိုပါစို႔။ ဗုဒၶက သူ႔တရားကုိ မဂၢ သို႔မဟုတ္ မဂၢ ျဖစ္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာျပန္ရင္ လမ္း ဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္ထြက္ပါတယ္။ ဒါကို လမ္းလို႔မျပန္ဘဲ လမ္း ဆိုၿပီးမသံုးဘဲ မဂ္ ဒါမွမဟုတ္ မဂၢ ဆိုၿပီး အသံုးျပဳေရးၿပီး ပိုၿပီးခံ့ညားေအာင္လုပ္ေတာ့ ဖတ္တဲ့သူမွာ ပိုၿပီး အဓိပၸါယ္ေ၀၀ါးရႈတ္ေထြးေစပါေတာ့တယ္။ လမ္း ဆိုၿပီးေရးလိုက္ရင္ၿပီးေပမယ့္ မဂၤ၊ မဂၢင္ဆိုတာမ်ိဳးနဲ႔ေရးၿပီးေျပာၾက ေရးၾကေတာ့ ခံ့ညားေအာင္လုပ္ရာမေရာက္ဘဲ ရႈတ္ေထြးတဲ့စကားလံုးျဖစ္ေစပါေတာ့တယ္။

ကဲ ေနာက္ထပ္စိတ္၀င္းစားစရာေကာင္းတဲ့စကားလံုး ရွိပါေသးတယ္။ ဒါကေတာ့ စာဖတ္သူေတြ နားလည္လြယ္တဲ့ စကားလံုးအမ်ိဳးအစားပါပဲ။ ဘန္းစကား ဆိုၿပီး ေျပာဆိုသံုးႏႈန္းေရးသားၾကတဲ့ စကားလံုးတခ်ိဳ႕ပါပဲ။ ဒီစကားလံုးေတြက ခတ္သြက္သြက္ ခတ္ဆန္းဆန္း အေျပာင္အပ်က္ ေျပာဆိုရင္းက အသံုးျပဳၾကတဲ့စကားလံုးေတြပါပဲ။

ဥပမာ က်ေနာ္တို႔ လက္လွမ္းမွီေသာ အခ်ိိန္ကာလကစၿပီး မိန္းကေလး ကိုရည္ညႊန္းေျပာဆိုခဲ့ၾကတဲ့ စကားလံုးေတြပဲဆိုပါစို႔။ ျမန္မာ၀တၳဳ ေပၚဦးစေခတ္က ျမန္မာ၀တၳဳတခ်ိဳ႕မွာ ျမန္မာမိန္းမပ်ိဳေလးေတြကုိ မဒ ဆိုတဲ့စကားလံုးအသံုးျပဳၿပီး ေရးခဲ့ေျပာခဲ့ၾကတာ ရွိသလို ေနာက္ပိုင္းၾကေတာ့ မ်ာ၊ စမူ၊ ဆယ္၊ မဒ၊ မဒီ အစရွိတဲ့စကားလံုးေတြကိုအသံုးျပဳၿပီး မိန္းမငယ္ေတြ ေျပာခဲ့ေရးခဲ့တာမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက မိန္းမပ်ိဳေလးေတြကို အေျပာင္အပ်က္ ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစ ေျပာခဲ့ၾကတဲ့စကားေတြပါပဲ။ ဟိုတေလာေလးတုန္းက အင္တာနက္လူမႈကြန္ရက္မွာ ဒီကေန႔ေခတ္လူငယ္တခ်ိဳ႕ တီထြင္အသံုးျပဳခဲ့ၾကတဲ့စကားလံုး အမ်ိဳးအစားေတြဟာလည္း ဘန္းစကား သေဘာပါပဲ။

တခ်ိဳ႕ေသာဘန္းစကားဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ အတည္ျဖစ္လာတဲ့စကားလံုးေတြအျဖစ္ရပ္တည္သြားတာရွိေပမယ့္ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ အခ်ိန္တိုတိုအတြင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကရတာမ်ားပါတယ္။ ရည္ရြယ္တာကိုယ္၌က အေျပာင္အပ်က္ဘက္မ်ားတာျဖစ္လို႔ အတည္အခံ့လည္း သံုးလို႔မရတဲ့အျပင္ ၾကာၾကာလည္းမခံတဲ့သေဘာပဲလို႔ ယူဆမိပါတယ္။ လာဘ္စားသည္ အစား ေခါက္ဆြဲစားသည္၊ စကားမ်ားသည္အစား အာလူးေပးသည္၊ ခိုးယူသည္ အစား တိုသည္ အစရွိတဲ့စကားလံုးေတြဟာ ဘန္းကားပါပဲ။

ကဲ ဒီကေန႔ေတာ့  ဒီေလာက္နဲ႔နားလုိက္ပါတယ္။

ေနာက္ေန႔ေတြၾကရင္ ေဒသသံုးစကားလံုးမ်ား အစရွိတဲ့ တျခားစကားလံုးအမ်ိဳးအစားေတြဘက္ ဆက္သြားၾကဖို႔ရွိပါတယ္။

လူငယ္မ်ား စကားေျပအေရးအသား မွန္ကန္ၾကြယ္၀ လွပႏိုင္ၾကပါေစဗ်ား။