NEWS FLASH:  ေဒါက္တာညိဳညိဳသင္း၏ တိုင္ၾကားစာအေပၚ အေရးယူရန္မရွိဟု အဂတိေကာ္မရွင္ ဆံုးျဖတ္

YOPE ရုပ္/သံ Mizzima English

၂၀၁၈ ျမန္မာ့စီးပြားေရးေစာင့္ၾကည့္ အစီရင္ခံစာ ထုတ္ျပန္မႈ စီးပြားေရး ပညာရွင္မ်ား ႀကိဳဆို

.

ကမာၻ႔ဘဏ္အုပ္စု၏ ျမန္မာ့စီးပြားေရးေစာင့္ၾကည့္အစီရင္ခံစာ ထုတ္ျပန္သည့္အခမ္းအနားကို ေမလ(၁၈)ရက္ေန႔က ကုန္သည္စက္မႈအသင္းခ်ဳပ္၌ က်င္းပစဥ္။ (ဓာတ္ပုံ - UMFCCI)

 

ေမ ၂၁ ။                    ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ကုန္သည္မ်ားႏွင့္ စက္မႈလက္မႈ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအသင္းခ်ဳပ္ (UMFCCI) ႏွင့္ ကမၻာ့ဘဏ္တို႔ ပူးေပါင္းၿပီး " “2018 Myanmar Economic Monitor: Growth Amidst Uncertainty"  ဆိုသည့္ အစီရင္ခံစာ ထုတ္ျပန္မႈအေပၚ ႀကိဳဆိုပါေၾကာင္း ျမန္မာ့စီးပြားေရးပညာရွင္ ဦးျမင့္က ေျပာၾကားသြားသည္။

ေမလ ၁၇ ရက္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ UMFCCI  မဂၤလာခန္းမတြင္ က်င္းပသည့္ အခမ္းအနားတစ္ရပ္တြင္ စီးပြားေရးပညာရွင္ ဦးျမင့္က တက္ေရာက္လာသူ ဧည့္ပရိသတ္မ်ားကို ေျပာဆိုသြားျခင္း ျဖစ္သည္။

ယင္းသုိ႔ ေျပာဆိုရာတြင္ ၎အေနျဖင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ အစီရင္ခံစာထုတ္ျပန္မႈ အခမ္းအနားမွာ  စကား ေျပာဆိုခြင့္ရတဲ့အတြက္ UMFCCI   နဲ႔ ကမၻာ့ဘဏ္ကို ေက်းဇူးတင္တယ္လို႔ ဆိုသည္။

ေအာက္ပါတို႔ကေတာ့ ၎ေျပာဆိုသြားခဲ့တဲ့ မွတ္ခ်က္စကား အျပည့္အစံုျဖစ္သည္။

" အခ်ိန္ အကန္႔အသတ္အရေရာ၊ ေနာက္ၿပီး ကမၻာ့ဘဏ္ ညြန္ၾကားေရးမွဴး၊ ဦးေဆာင္စီးပြားေရးပညာရွင္နဲ႔ ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္ အဖြဲ႕တို႔က  တင္ဆက္ျပသမႈေတြ၊ အျမင္ခ်င္း ဖလွယ္ေဆြးေႏြးေျပာဆိုမႈေတြလုပ္ေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ စီးပြားေရးေစာင့္ၾကည့္အစီရင္ခံစာရဲ႕ အဓိက အေၾကာင္းအရာေတြကို အက်ယ္ခ်ဲ႕ မေဆြးေႏြးေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီအစား ဒီ အစီရင္ခံစာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေယဘုယ် မွတ္ခ်က္အနည္းငယ္ေလာက္နဲ႔ ဒီအေပၚမွာ ထပ္မံျဖည့္စြက္သင့္တဲ့ အႀကံျပဳခ်က္ေတြကို ေျပာသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

ပထမဦးစြာ အေနနဲ႔ ဒီ စီးပြားေရးေစာင့္ၾကည့္အစီရင္ခံစာက ေသခ်ာ စနစ္တက် ဂရုတစိုက္ ေရးဆြဲျပင္ဆင္ထားတဲ့၊ ပေရာဖက္ရွင္နယ္ဆန္တဲ့၊ အေသးစိတ္ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာထားတဲ့၊ အေတာ္အသင့္ ျပည့္စံုတဲ့ အေထာက္အထားမွတ္တမ္းတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ ျမန္မာ့စီးပြားေရး အေျခအေနနဲ႔ ေရွ႕ဆက္ဘယ္လို ဆက္သြားသင့္သလဲ ဆိုတာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အစုိးရတာ၀န္ရွိသူေတြေရာ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြပါ စဥ္းစားသံုးသပ္ႏိုင္ဖို႔ အထူးရည္ရြယ္ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ အစီရင္ခံစာျဖစ္ပါတယ္။ မေသခ်ာမေရရာတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္အေျခအေနတစ္ခုမွာ ယေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတြ႕ႀကံဳေနရတဲ့ အဓိကက်တဲ့ စီးပြားေရးနဲ႔ လူမႈေရးကိစၥေတြကုိလည္း ဒီအစီရင္ခံစာမွာ လႊမ္းၿခံဳပါ၀င္ေနတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး ဒီအစီရင္ခံစာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ သက္ဆုိင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြ၊ အထူးကၽြမ္းက်င္သူေတြနဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္ ပူးေပါင္းတုိင္ပင္ၿပီး ျပင္ဆင္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာလည္း အဓိကႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းႀကီးတစ္ခုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္က အတူ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အေထာက္အထားသက္ေသေတြကို ဒီအစီရင္ခံစာက ပံ့ပိုးျပသေပးပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဓမၼဓိ႒ာန္က်သလို ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရတဲ့ ရလဒ္ေတြ ေပးတဲ့၊ ႏိုင္ငံတကာစံႏႈန္းေတြနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ အစီရင္ခံစာတစ္ခုကို ထုတ္ျပန္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ဒုတိယအေနနဲ႔ကေတာ့ ကိစၥရပ္ေတြကို တကယ့္ မွန္ကန္တဲ့ ရႈေထာင့္ကေန ထားၾကည့္ၿပီး ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံ စီးပြားေရးသမုိင္းေၾကာင္းထဲက အခ်ိန္တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေျပာင္းေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔လိုမ်ဳိးပဲ ပညာရွင္ေတြနဲ႔ ေက်ာင္းဆရာဆရာမေတြဟာ သုေတသနေလ့လာခ်က္ ဒါမွမဟုတ္ အစီရင္ခံစာတစ္ေစာင္ကို ထုတ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ဟာနဲ႔ကိုယ္ တည္းျဖတ္ စိစစ္မႈေတြကို ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ ဒီလုိလုပ္တဲ့ေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အႀကီးအကဲေခါင္းေဆာင္ကို စိတ္ပ်က္မသြားေအာင္နဲ႔ ယုစြအဆံုး သူ႔ကို ေက်နပ္အားရသြားေအာင္လုိ႔ အထူးဂရုစိုက္လုပ္ခဲ့ရပါတယ္။

ဥပမာတစ္ခုအေနနဲ႔ စင္ကာပူမွာ က်င္းပတဲ့ ေဒသတြင္း အစည္းအေ၀းတစ္ခုက အေျခအေနတစ္ခုကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ အေမရိကန္ကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႕က အဖြဲ႕၀င္တစ္ေယာက္က မွတ္ခ်က္စကားတစ္ခြန္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ " “The Burmese tail is wagging the ASEAN dog.” ဆိုၿပီး ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ Dog ဆိုတဲ့ ေခြးတစ္ေကာင္ဆိုတာက ျမန္မာမွာကေတာ့ အေမရိကန္မွာလိုမ်ဳိး တူညီတဲ့ လူမႈ အဆင့္အတန္းမ်ဳိး ရွိမေနပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ႏိုင္ငံကို ေခြးတစ္ေကာင္နဲ႔ ပညတ္လိုက္တာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေခါင္းေဆာင္ကို စိတ္ဆုိးသြားေစႏိုင္မွာပါ။ သူ႔အတြက္ကေတာ့ ေခြး တစ္ေကာင္ ဆုိတာတင္မဟုတ္ပဲ ေခြးအၿမီး ဆိုတာကိုေတာင္ လံု႔၀ လက္ခံမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမွတ္ခ်က္စကားကို " “the Burmese tail is wagging the ASEAN white elephant.” ဆိုၿပီး ေျပာင္းေပးလိုက္တာပိုေကာင္းပါလိမ့္ဦးမယ္။ ဒါေပမယ့္ မိေခ်ာင္းမင္း ေရခင္းျပဆိုတဲ့ အဲဒီလို idiom မ်ဳိးကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာတင္မဟုတ္ဘဲ ကမၻာေပၚက ဘယ္ေနရာမွာမွ မရွိပါဘူး။

တရုတ္ စီးပြားေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈရဲ႕ ဗိသုကာ တိန္ေရွာက္ဖိန္ ေျပာခဲ့ဖူးတာရွိပါတယ္။ "ေၾကာင္ဆိုတာ အျဖဴျဖစ္ေစ၊ အမည္းျဖစ္ေစ ၾကြက္ခုတ္ဖုိ႔ သည္သာ ပဓာန" ဆိုၿပီး ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဒီကေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ရွိ အေျခအေန ေန႔ရက္ေတြမွာေတာ့ ဒီ ေျပာစကားကို " ၾကြက္ဆိုတာ ျဖဴသည္ျဖစ္ေစ၊ မည္းသည္ျဖစ္ေစ ေၾကာင္အခုတ္မခံရဖို႔ အဓိက" ဆိုၿပီးေတာ့ေတာင္ ေျပာေကာင္းေျပာရႏိုင္ပါတယ္။

ခုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အေျခအေနက မတူေတာ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ တရား၀င္ ေတြးေတာ၊ ေျပာဆုိ၊ လုပ္ေဆာင္၊ ေဖာ္ထုတ္မႈေတြရဲ႕လြတ္လပ္စြာ လုပ္ႏိုင္မႈအပိုင္းမွာ တုိးတက္မႈတစ္ခ်ဳိ႕ရရွိထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို တုိးတက္မႈမ်ဳိးကို ဆက္ၿပီး ထိန္းသိမ္းထားသင့္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီ အသိုင္းအ၀ုိင္းတစ္ခု ထူေထာင္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေနတဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ ဒါကို အားေကာင္းေအာင္လုပ္သင့္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ သတင္းမီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္အေပၚ ေလးစားလိုက္နာဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ နယ္ပယ္ဧရိယာမွာ ေကာင္းတဲ့ ရလဒ္ေတြ ရလာေအာင္လည္း ကမၻာ့ဘဏ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံစံု ဖြံ႔ၿဖဳိးေရးပူးေပါင္းဘက္ေတြက  ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ လာေရာက္ပူးေပါင္းကူညီေပးလိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အေလးအနက္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ကနဦး ခိုင္မာယံုၾကည္ေလာက္တဲ့ အေထာက္အထားေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆီကေရာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြဆီကေန ေဖာ္ထုတ္ျပသရမွာျဖစ္ပါတယ္။

တတိယအေနနဲ႔ကေတာ့ တစ္ျခားႏိုင္ငံအမ်ားစုလိုပဲ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကလည္း ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးအေျခအေနနဲ႔ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ အစီအစဥ္ေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အစီရင္ခံစာထုတ္ရာမွာ ဂ်ီဒီပီနဲ႔ ယင္းရဲ႕ အစိတ္အပုိင္းေတြကုိပဲ အာရံုေတြက လံုးလံုးလ်ားလ်ား စုျပံဳက်ေရာက္ေနပါတယ္။ တုိးတက္မႈႏႈန္း ျမင့္ၿပီး ဂ်ီဒီပီ တုိးတက္မွ ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကဟန္လည္းရွိပါတယ္။ ဒါက တကယ္မွန္သလား မမွန္ဘူးလားဆိုတာကိုလည္း ကာလၾကာအေျခအတင္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီး ဒီေဆြးေႏြးမႈေတြကလည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြအတြင္း ပိုအရွိန္ျမင့္လာခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ီဒီပီနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အလြန္အမင္း အေတြးထဲ နစ္ေမ်ာေနျခင္းက ေကာင္းေတာ့ မေကာင္းပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ပါေမာကၡ Kenneth Boulding ရဲ႕ စကားတစ္ခြန္းကို ကၽြန္ေတာ္ ကိုးကားေျပာခ်င္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ စီးပြားေရး Text book ကလည္း ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ တက္တုန္းက အရမ္းကို အက်ဳိးရွိ အသိတိုးေစခဲ့တဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ပါေမာကၡ Kenneth Boulding ကေတာ့ " ဆတုိး တုိးတက္မႈကို ယံုၾကည္တဲ့ သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ဟာ ကန္႔သတ္ခ်က္ရွိ ကမၻာတစ္ခုမွာ ထာ၀ရ ေနထုိင္သြားႏိုင္မွာျဖစ္ၿပီး သူဟာ သူရူးတစ္ေယာက္ ဒါမွမဟုတ္ စီးပြားေရးပညာရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္" လို႔ ေျပာထားပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ပိုၿပီး အေလးထားၾကည့္ရႈသင့္တာက ၀င္ေငြ ခြဲေ၀ျပန္႔ႏွံ႔ေစမႈ ျဖစ္ၿပီး ဒီေနာက္မွာမွ ဂ်ီဒီပီ တုိးတက္မႈက ကပ္လိုက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ဂ်ီဒီပီက တုိးတက္ႏိုင္ပါတယ္။ ၅ ဒသမ ၉ ရာခိုင္ႏႈန္းကေန ၆ ဒသမ ၄ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ တုိးႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀င္ေငြ ခြဲေ၀ျပန္႔ႏွံ႔ေစမႈက မမွ်တဘဲ မညီမမွ် ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ တုိးတက္မႈရဲ႕ အက်ဳိးအျမတ္က လူအနည္းစုဆီကိုပဲ အမ်ားစုေရာက္သြာႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုဆိုရင္ ဂ်ီဒီပီ တိုးတက္မႈက ျပည္သူ အမ်ားစုရဲ႕ ေကာင္းက်ဳိးကို တုိးတက္ေစဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံက ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ့သူေတြပါ။

ဒါကို စိတ္ထဲမွာ မွတ္ၿပီး ကမၻာ့ဘဏ္ ဂရု(ပ္) ကို ကၽြန္ေတာ္ အႀကံေပးခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ စီးပြားေရး ေစာင့္ၾကည့္အစီရင္ခံစာထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ၀င္ေငြခြဲေ၀ ျပန္႔ႏွံ႔ေစမႈ ကိစၥရပ္အပိုင္းကို ထည့္သြင္းေစခ်င္ပါတယ္။ တစ္ျခား အစီရင္ခံစာမွာ တင္ျပေဆြးေႏြးထားျခင္း မရွိေသးဘူးဆိုရင္ေပါ့။

စတုတၳအေနနဲ႔ကေတာ့  စီးပြားေရးရဲ႕ ထုတ္လုပ္မႈနဲ႔ ထြက္ရွိမႈ က႑ေတြနဲ႔သက္ဆုိင္ေနတဲ့ ဂ်ီဒီပီကို ထည့္ေျပာတဲ့အျပင္ စားသံုးမႈနဲ႔ သံုးစြဲမႈ က႑ေတြကိုလည္း အေလးထားသင့္ပါတယ္။ ဒါမွလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြရဲ႕ စီးပြားေရးအေျခအေနအတြက္ ပိုေကာင္းတဲ့ အုိင္ဒီယာေတြ ရရွိေစႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ခုနစ္ႏွစ္အၾကာက " “Myanmar: Pattern of Household Consumption Expenditure” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါကိုလည္း ၁၉၈၆ နဲ႔ ၂၀၀၁ ၾကား ၁၅ ႏွစ္ကာလက အျဖစ္အပ်က္ကို ေရးသားခဲ့ပါတယ္။

စီးပြားေရးမွာ အိန္ဂ်ယ္လ္ဥပေဒသ(Engel’s Law)လို႔ ေခၚတဲ့ ေယဘုယ်အားျဖင့္ လက္ခံထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းတစ္ခု ရွိပါတယ္။ ဒီ ဥပေဒသက မည္သည့္လူ႔အဖြဲ႕အစည္း ဒါမွမဟုတ္ မည္သည့္ ႏိုင္ငံမဆို ၀င္ေငြနိမ့္မိသားစု တစ္စုသည္ အသံုးစရိတ္အခ်ဳိးအမ်ားစုကို စားနပ္ရိကၡာ အတြက္အသံုးျပဳရသည္ ဆုိိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ၀င္ေငြ ျမင့္လာေတာ့ စားနပ္ရိကၡာအတြက္ အခ်ဳိးစားေ၀စုက ေလ်ာ့က်လာၿပီး အိမ္ယာ၊ လူသံုးကုန္ တာရွည္ခံပစၥည္းေတြ၊ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ အပန္းေျဖျခင္းနဲ႔ မိသားစု ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာ၀န္ေဆာင္မႈ စတဲ့ အျခားကိစၥေတြ ေ၀စုေတြက ျမင့္တက္လာပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာဆိုရင္ ဒီ ၁၅ ႏွစ္တာကာလအတြင္း အိမ္ေထာင္စု စားနပ္ရိကၡာ သံုးစြဲ ကုန္က်စရိတ္ ပံုစံကားခ်က္မွာ အမ်ားႀကီး ေျပာင္းလဲသြားတာမရွိပါဘူး။ စားနပ္ရိကၡာမွာ သံုးစြဲတဲ့ အခ်ဳိးအစားေ၀စုပမာဏက အရမ္းျမင့္ပါတယ္၊ အိမ္ေထာင္စုရဲ႕ စုစုေပါင္း သံုးစြဲမႈရဲ႕ ၆၈ ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ ညီမွ်ေနပါတယ္။ ဒါဟာ အာရွေဒသမွာေတာ့အျမင့္ဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံအတြက္ေတာ့ ၀င္ေငြ အရမ္းနိမ့္က်မႈကို ညြန္ျပေနပါတယ္။

စားနပ္ရိကၡာမဟုတ္တဲ့ ေခါင္းစဥ္ nonfood category အတြက္ ေျပာရရင္ေတာ့  စုစုေပါင္း nonfood အသံုးစရိတ္ထဲမွာ အလွဴအတန္းနဲ႔ ပြဲလမ္းသဘင္ C&C အတြက္ ေ၀စုပိုင္းမွာ ျမင့္တက္လာၿပီး ဒါက သိသာတဲ့ ေျပာင္းလဲမႈတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္ေလာက္ဆိုရင္ ရန္ကုန္က ပ်မ္းမွ် မိသားစုတစ္စုက ဒီ item အတြက္ တစ္လကို ၁၃ က်ပ္ သံုးစြဲၾကပါတယ္။ Nonfood category ေအာက္မွာ စာရင္းရွိတဲ့ ဒီ item ၁၆ ခုအနက္ C&C ရဲ႕ ေ၀စုက ၁ ဒသမ ၃ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိၿပီး ဒါဟာ အဆင့္ ၁၀ မွာျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္အေရာက္မွာေတာ့ C&C က ေငြသံုးစြဲမႈေတြရဲ႕ အဓိက item ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီအေပၚမွာ သံုးစြဲတဲ့ ပမာဏက ဒီ Nonfood category အသံုးစရိတ္စာရင္းမွာ တတိယခ်ိတ္ပါတယ္။ သူ႔အထက္မွာေတာ့ ေလာင္စာဆီ၊ မီးအလင္းေရာင္ နဲ႔ ခရီးသြားလာမႈပဲ ရိွပါတယ္။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္တုန္းက C&C ပုိင္းမွာ သံုးစြဲမႈပမာဏကေတာ့ အိမ္ငွားခ၊ အိမ္ျပင္ဆင္မႈ၊ ပညာေရး၊ အ၀တ္အထည္၊ က်န္းမာေရး တို႔မွာ သံုးစြဲတဲ့ အိမ္ေထာင္စု အသံုးစရိတ္ထက္ ပိုမ်ားေနပါတယ္။

ပ်မ္းမွ် ၿမိဳ႕ေန ျပည္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ ဘာလို႔မ်ား ဒီ C&C က ပိုအေရးပါ အရာေရာက္လာရတာလဲ ဆိုတဲ့အေပၚမွာ ျဖစ္ႏိုင္ဖြယ္အေၾကာင္းရင္း အမ်ားအျပားရွိပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္တာကေတာ့ မိသားစုေတြအေနနဲ႔ ပိုၿပီးေတာ့ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာရႏိုင္မယ့္ အလုပ္ေတြကုိ လုပ္ေဆာင္ေနၾကၿပီး ဒါကလည္း မိသားစုေတြအေနနဲ႔ ခုလက္ရွိဘ၀ထက္ ေနာက္ဘ၀ကို ပိုစိတ္၀င္စားယံုၾကည္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ရင္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တာက အိမ္ေထာင္စုေတြဟာ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ပြဲလမ္းသဘင္ေတြမွ တက္ၾကြစြာ ပါ၀င္လာတာ (ပါ၀င္ဖို႔ ဆြဲေဆာင္ခံရတာ) ေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြ၊ ပြဲေတာ္ေတြ၊ လွည္းၿပိဳင္ပြဲေတြ၊ ဂီတေဖ်ာ္ေျဖပြဲေတြ၊ လူထု စည္းေ၀းပြဲေတြ၊ ရိုးရာဓေလ့ပြဲေတြ ကေတာ့ ခုခ်ိန္မွာလည္း ဆက္ၿပီး တက္တက္ၾကြၾကြ က်င္းပေနတာျဖစ္ပါတယ္။

အိမ္ေထာင္စု ၀င္ေငြနဲ႔ ထြက္ေငြအသုံးစရိတ္ စစ္တမ္းမွာ ေနာက္ထပ္ေတြ႕ရွိရတာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေဒသအေတာ္မ်ားမ်ားက မိသားစုေတြရဲ႕ ပ်မ္းမွ်၀င္ေငြေတြဟာ အိမ္ေထာင္စုရဲ႕စားသံုးမႈ ထြက္ေငြကုန္က်စရိတ္ကို ျဖည့္ဆည္းဖို႔ မလံုေလာက္ဘူးျဖစ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္နဲ႔ ဧရာ၀တီတိုင္းေဒသႀကီးတို႔ကလြဲလို႔ က်န္ ျပည္နယ္နဲ႔ တုိင္း ၁၂ ခုမွာေတာ့ ပ်မ္းမွ် အိမ္ေထာင္စုတစ္စုရဲ႕ လစဥ္ခန္႔မွန္း၀င္ေငြဟာ စားသံုးမႈ ကုန္က်စရိတ္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းဖုိ႔ မလံုေလာက္ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။

သိပ္မၾကာေသးတဲ့ကာလ ဥပမာအားျဖင့္ ၂၀၁၀ နဲ႔ ၂၀၁၆ အၾကား ကာလအတြက္ အိမ္ေထာင္စု စားသံုးမႈ ကုန္က်စရိတ္ ပံုစံကားခ်ပ္ ေလ့လာခ်က္ကိုကၽြန္ေတာ္ ျပင္ဆင္မြမ္းမံသြားခ်င္ပါတယ္။ ဗဟုိစာရင္းအင္းရံုးကလည္း ကမၻာ့ဘဏ္ရဲ႕ ကူညီ ပူးေပါင္းမႈနဲ႔အတူ ဒီ အဆင့္ျမွင့္တင္မႈကို လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ နားလည္ပါတယ္။ ဒါက ေကာင္းတဲ့ မြမ္းမံျပင္ဆင္မႈတစ္ခုျဖစ္မယ္လို႔လည္း ယံုၾကည္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံက အေျခခံျပည္သူေတြရဲ႕ ဘ၀နဲ႔ အလုပ္အကုိင္ အေျခအေနအတြက္ အသံုး၀င္မယ့္ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ ေထာက္ပ့ံေပးႏိုင္မယ္လုိ႔လည္း ယံုၾကည္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ဒီ ၂၀၁၈ စီးပြားေရးေစာင့္ၾကည့္အစီရင္ခံစာ စာမ်က္ႏွာ ၁၄ မွာ ေဖာ္ျပထားတာက "ကၽြမ္းက်င္၀န္ထမ္းလုပ္သား ရွာေဖြမႈမွာ အခက္အခဲ ျပႆနာေတြ ဆက္ရွိေနဆဲ" လို႔ ေျပာထားပါတယ္။ "ဘာေၾကာင့္ပါလဲ?" Brain drain ဦးေႏွာင္ယုိစီးမႈ ဆိုတာက ဒီ့အတြက္အေျဖတစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ျဖစ္ေနႏိုင္ဖြယ္ ရွိပါတယ္။ ဒါ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတာလဲဆိုေတာ့ ျမန္မာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းအတြင္း အစုိးရ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ စစ္ဘက္၊ ပညာရွင္ေတြ၊ ပေရာဖက္ရွင္နယ္ စတဲ့ အသုိင္းအ၀ိုင္းထဲက လူ႔မလုိင္ ထိပ္သီးေတြရဲ႕ သားေတြ သမီးေတြကေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျပည္ပမွာသြားေရာက္အေျခခ်ေနထုိင္ၿပီး အဲဒီမွာပဲ လုိအပ္တဲ့ ကၽြမ္းက်င္အရည္အခ်င္းေတြ သင္ယူၾကပါတယ္။ သင္ယူၿပီးတာနဲ႔ ျပည္ပမွာပဲ ေနထုိင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကပါတယ္။

ေရႊ႕ေျပာင္းအေျခခ်သူမ်ား ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္း IOM ရဲ႕ခန္႔မွန္းခ်က္အရ  ၂၀၁၆ မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ၄ ဒသမ ၂၅ သန္းေလာက္ ျပည္ပႏိုင္ငံေတြမွာ ေနထုိင္ေနၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ခုလို ျပည္ပမွာ သြားေရာက္ေနထုိင္ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းေတြထဲမွာဆိုရင္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြမွာ လုပ္ခလစာ ျမင့္မားမႈေတြလိုမ်ဳိး ပါ၀င္ေနသလုိ ပဋိပကၡေတြေၾကာင့္ျဖစ္ေစ၊ သဘာ၀ေဘးဒုကၡလိုမ်ဳိးေၾကာင့္ျဖစ္ေစ အေၾကာင္းရင္းေတြေၾကာင့္ ေရႊ႕ေျပာင္းေနထုိင္မႈေတြ ပါ၀င္ေနပါတယ္။ တစ္ျခားအေၾကာင္းရင္းအခ်က္ေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ငယ္ရြယ္ၿပီး ေတာ္တဲ့အရည္အခ်င္းရွိတ့ဲ လူငယ္ေတြဟာ ႏိုင္ငံကေန ထြက္ခြာသြားၾကပါတယ္။ ဘာလုိ႔လဲ ဆိုေတာ့ သူတို႔လဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔လိုပဲ အသက္အရြယ္ရလာသူတို႔ေတြနဲ႔အတူ ဒီက စီးပြားေရးမွာ ဘာေတြ ဆက္ျဖစ္မလဲ ၊ ဘယ္ကို ဦးတည္ေနလဲ ဆိုတာကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မသိလို႔ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီ ၂၀၁၈ ေမလ စီးပြားေရး ေစာင့္ၾကည့္ အစီရင္ခံစာ လိုပဲ ေနာက္ ၂၀၁၉ ေမလ နဲ႔ ေနာက္ထပ္ ေရွ႕ႏွစ္ေတြမွာ ထြက္လာမယ့္ ေစာင့္ၾကည့္အစီရင္ခံစာေတြက ႏိုင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးနဲ႔ လူမႈဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈအတြက္ ပိုမိုရွင္းလင္းျပတ္သားတဲ့ ရႈေထာင့္အထင္အျမင္ေတြကို ကူညီေထာက္ပ့ံေပးမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ထားပါတယ္။ ဒီကေနတဆင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဆီ ငယ္ရြယ္တဲ့ ထက္ျမတ္တဲ့ လူငယ္ေတြကိုသာမကပဲ  ခုခ်ိန္မွာ ဒီမွာက်န္ေနရစ္တဲ့ မိသားစုရဲ႕ စား၀တ္ေနေရးကို ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ ျပည္ပထြက္ ပင္ပန္းတႀကီး အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနၾကတဲ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ကၽြမ္းက်င္မႈ လံု႔၀ မရွိေသးတဲ့ လုပ္သားေတြေရာ၊ ကၽြမ္းက်င္မႈ အျပည့္အ၀ မရွိေသးတဲ့ လုပ္သားေတြကုိပါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဆီ ျပန္ေခၚႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။