ဘာသာျပန္ စာေရးဆရာ

.

ဘာသာျပန္ ဆိုမွေတာ့ စာေရးဆရာလား။

ဒါ့ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာေတြက ေျပာတာ ‘ဘာသာျပန္သူ’ လုပ္စမ္းပါ၊ ‘စာေရးဆရာ’ မွ မဟုတ္တာတဲ့။

သိပ္ဟုတ္ဗ်ာ။ စဥ္းစားဉာဏ္ ႀကီးလိုက္တဲ့ ဆရာေတြဗ်ာ။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာေတြ က သိပ္ ဦးေႏွာက္ႀကီးတာ၊ ခုဆို ငမိုးညဳိျမ ကိုးကြယ္ရာ ေျပာင္းရေတာ့မယ္။ မဟာဦးေႏွာက္ရွင္ ကၽြန္ေတာ့္ ဆရာေတြကိုပဲ ကိုးကြယ္ေတာ့မယ္။

ဆရာသမားတို႔ရဲ႕ ဦးေႏွာက္က ႀကီးတယ္ဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဦးေႏွာက္ထက္ ႀကီးတယ္။ လူ သာမန္ဦးေႏွာက္ထက္ ပိုႀကီးတယ္ပဲ ခပ္တိုတို ဆိုပါစို႔ဗ်ာ။ ပသီပုံျပင္ဆိုတာ မူရင္းက အာရဗီဘာသာ နဲ႔ေရးထားတာ၊ အဲသည္ One Thousand and One Nights ဆိုတဲ့ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း၊ အေနာက္နဲ႔ ေတာင္အာရွႏိုင္ငံေတြက ပံုျပင္ေတြ စုစည္း ထားတဲ့ စာအုပ္ကို The Arabian Nights ဆိုၿပီး ၁၈ ရာစု အစပိုင္းမွာ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္တယ္၊ အားအားယားယားဗ်ာ။ ကိုယ့္ဖာသာ ေရးၾကပါလား။ အဲသဟာႀကီးကို တစ္ေထာင့္တစ္ည ပသီ ပုံျပင္မ်ား ဆိုၿပီး ျမန္မာျပန္တယ္ဗ်ာ။ ဘာသာျပန္ေတာ့ အဂၤလိပ္စာ မတတ္တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားေတြ ဖတ္ရတာေပါ့။

ကဲ…ဖတ္ရေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲ၊ မ်က္စိေညာင္းတာေပါ့ေနာ။ ဗဟုသုတ လား… ေခါက္ထား စမ္းပါဗ်ာ။ ဗဟုသုတ အသိအျမင္ မက်ယ္ေတာ့ေကာ ဘာျဖစ္သလဲ၊ ျမန္မာဗ်ာ…ျမန္မာလို သိရင္ ၿပီးေရာေပါ့ …ဟုတ္တယ္ ဟုတ္။

War and Peace တဲ့၊ ရွိေသးတယ္။ မူရင္းစာေရးဆရာက ႐ုရွားက စာေရးဆရာႀကီး လီယို ေတာ္စတြဳိင္း(Leo Tolstoy)။ သူက သူ႔ဖာသာ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ ႐ုရွဘာသာနဲ႔ ေရးတယ္။ အတြဲ ေတြမွ အမ်ားႀကီး၊ ပထမ ပုံႏွိပ္ျခင္းမွာ စာမ်က္ႏွာ ၁,၂၂၅ မ်က္ႏွာ ရွိတယ္ ဆိုတယ္။ ဒါကို ျပင္သစ္ ဘာသာ ျပန္ၾက၊ အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ၾက၊ တစ္ကမာၻလုံး ဘာသာေပါင္းစုံ ျပန္ၾကနဲ႔ အလုပ္မရွိ အလုပ္ရွာလို႔ဗ်ာ။
ကဲ…ဒါႀကီးကို စစ္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆိုၿပီး ျမန္မာလို ျပန္ၾကျပန္ေရာ။ ဘာသာျပန္ေတာ့ မူရင္း စာအုပ္ႀကီး မဖတ္ႏိုင္ၾကတဲ့ ကိုေ႐ႊျမန္မာတို႔က ဖတ္ၾကရတယ္ဗ်ာ။ စစ္ရဲ႕ အနိ႒ာ႐ုံေတြ တနင့္နင့္ ခံစားသိရွိၿပီး စစ္ဆိုတာႀကီး ကို မုန္းသြားတယ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျမတ္ႏိုးရေကာင္းမွန္း သိလာၾက တယ္လား။

ေမ့ထားလိုက္စမ္းပါဗ်ာ။ ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚနဲ႔ စာေလး တစ္ေၾကာင္း ႏွစ္ေၾကာင္း ေကာက္ျခစ္ေရးခ်လိုက္၊ ဖတ္ရတဲ့သူေတြ စစ္ကို မုန္းသြားရမယ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးသြား ရမယ္။ ဒါမ်ဳိးကို ဖန္တီးရမွာဗ်။

ေနစမ္းပါဦး၊ မင္းက အဲဒါမ်ဳိး ဖန္တီးဖူးလို႔လားလို႔ မေမးနဲ႔။ မဖန္တီးႏိုင္ေသးလို႔ ကၽြန္ေတာ့ဆရာ မဟာ ဦးေႏွာက္ရွင္ႀကီးေတြကို ကိုးကြယ္ထားတာ။ ဆရာေတြ ဖန္တီးလိမ့္မယ္၊ မပူပါနဲ႔။ ကဝိစ်ာန္ ဆိုတာ ရလိုက္ရင္ တစ္ခ်က္တည္းနဲ႔ ဟုန္းကနဲပဲ။

ႏိုဘယ္ဆုရွင္ ဘဂၤါလီစာေရးဆရာႀကီး ရာဘင္ျဒာနတ္ တဂိုး(Rabindranath Tagore) က စာေကာင္း ေပမြန္ေတြ ေရးတယ္။ ဆရာႀကီး တဂိုးက သူ႔စာေတြကို ဘဂၤါလီဘာသာနဲ႔လည္း ေရး တယ္။ အဂၤလိပ္ လိုလည္း ေရးတယ္။ အဲသည္စာေတြေၾကာင့္ စာေပႏိုဘယ္ဆု ရခဲ့တယ္။

တဂိုးရဲ႕ စာေတြကို ဘာသာျပန္ၾကတယ္။ ဂီတဥၨလီ(Gitanjali) ဆိုတာ သိပ္ကို ေက်ာ္ၾကားတာ စာေပ ဝါသနာရွင္ေတြ သိၾကပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဘာသာျပန္လို႔ ျမန္မာျပည္သူအမ်ားစု သိရတာလည္း မွန္ပါတယ္။

သည္ေက်းဇူးေတြ ရွိတာေလာက္နဲ႔ ဘာသာျပန္သူေတြကို စာေရးဆရာ၊ စာေပပညာရွင္လုိ႔ သတ္မွတ္ရေတာ့မလား။ အရင္က ကၽြန္ေတာ္ အရွင္ဦးၾသဘာသကို အရမ္း ေလးစားကိုးကြယ္ခဲ့တယ္။ ေတ ဇ သု ေန မ ဘူ စန္ နာ ဝိ ေဝ(ေတမိ၊ ဇနက၊ သုဝဏၰသာမ၊ ေနမိ၊ မေဟာ္သဓာ၊ ဘူရိဒတ္၊ စႏၵကုမာရ၊ နာရဒ၊ ဝိဓူရ၊ ေဝႆႏၲရာဇာတ္) ဆိုၿပီး ဇာတ္ႀကီး ဆယ္ဘြဲ႔ရွိတာ ရွစ္ ဘြဲ႔ကို စာအုပ္ေတြ ေရးသြားတယ္။ ဆရာေတာ္ မေရးလိုက္ႏိုင္တာ ဇာတ္ႀကီး ႏွစ္ဘြဲ႔ ပဲ ရွိတယ္။ အဲသည္ ႏွစ္ဘြဲ႔ကို တျခားဆရာေတာ္ ႏွစ္ပါးက ေရးသြားတယ္။

ပညာဉာဏ္ႀကီးပုံကို ေပၚလြင္ေအာင္ မေဟာ္သဓာဇာတ္ေတာ္မွာ အရွင္ဦးၾသဘာသက ေရးျပသြားတယ္။ လူသား အားမာန္ကို အားက်အတုယူဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ ဇနကဇာတ္ေတာ္မွာ ျခယ္မႈန္းသြားတယ္။
ျမန္မာဝါက်ရွည္ႀကီးေတြကို စာမ်က္ႏွာ ႏွစ္မ်က္ႏွာ သုံးမ်က္ႏွာနီးပါးကို ဝါက်ဆက္ သမၺႏၶေတြ နဲ႔ ေတမိဇာတ္မွာ ေရးသြားတာမ်ား လက္ဖ်ားခါေလာက္တယ္။ ဝင္းဦးရဲ႕ မိန္းမလွအမုန္းထဲက ဝါက်ရွည္ေတြေလာက္မ်ား သနားတယ္။

ေဟာ…တိုဦးမလား၊ အားလုံး ၾသခ်ေလာက္ေအာင္ ခ်စ္စရာ ဝါက်တိုေလးေတြနဲ႔ ဟိမဝႏၲာ ခ်ီးမြမ္းခန္း ဖြင့္သြားတဲ့ ေဝႆႏၲရာဇာတ္ေတာ္ႀကီးက ျမန္မာစာအေရးအသားေတြ ေကာင္းမွ ေကာင္းဗ်ာ။ ခုထိ ဖတ္လို႔ မၿငီးႏိုင္ေအာင္ပဲ။

သည္ေလာက္ေတာင္ ေတာ္လွခ်ည့္ ဆိုတဲ့ အရွင္ဦးၾသဘာသကို အထင္ႀကီး ေလးစားမိခဲ့တာ ငမိုးညဳိျမ အမွားႀကီး မွားပါေပါ့လား ခင္ဗ်ာ။ တကယ္ေတာ့ အရွင္ဦးၾသဘာသက ကၽြန္ေတာ့္ဆရာမ်ားေျပာ သလိုဆို စာေရးဆရာ စာေပပညာရွင္မွ မဟုတ္တာပဲဗ်ာ။ ပါဠိဘာသာနဲ႔ ေရးထားတဲ့ ဇာတကေတြကို ျမန္မာျပန္ထားသမို႔ ဘာသာျပန္သူပဲေပါ့ခင္ဗ်ာ။

ေနစမ္းပါဦး ေမာင္မိုးညဳိျမရယ္…တို႔က မ်က္စိက်ယ္က်ယ္ ဖြင့္ၿပီး ကမာၻႀကီးကို ေလ့လာေနရ မွာ၊ ကမာၻႀကီးက ေကာင္းတာေတြကို သင္ယူေနရမွာ မဟုတ္ဘူးလား။ ဘာသာျပန္တယ္ဆိုတာ မူရင္းစာကို ဖန္တီးတဲ့ စာေရးဆရာရဲ႕ အာေဘာ္ကို မိေအာင္၊ သူေပး တဲ့ ရသကို ဖမ္းဆုပ္ႏိုင္ေအာင္၊ ဆိုလိုခ်က္ကို တင္းကနဲ(ေလ်ာ့ရိေလ်ာ့ရဲ မဟုတ္ဘဲ) ေပၚလြင္ေအာင္ ျပန္ဆိုေပးရတာ မဟုတ္ဘူးလား။
ဘာသာျခားစကား တတ္႐ုံနဲ႔ ျမန္မာလို ျပန္လို႔ရတယ္မ်ား မင္းထင္ေနလို႔လား။ ဘာသာျပန္ အတတ္ပညာ ဆိုတာ ဖန္တီးမႈအႏုပညာ(Art) တစ္ရပ္မွန္း မင္းသိရဲ႕လား။ ဖန္တီးမႈအႏုပညာ သုံးၿပီး ဘာသာျပန္ရတာကို မင္း ဘယ္ေလာက္ နားလည္လို႔ ဘာသာျပန္တဲ့သူကို စာေရးဆရာ မဟုတ္ဘူး ေအာ္ေနရတာလဲ မေမးပါနဲ႔။

နားလည္ဖို႔ မလိုပါဘူး၊ မလည္လည္း ဘာမွ မျဖစ္ဘူးဗ်ာ။ ဖန္တီးမႈအတတ္ပညာနဲ႔ ေရးသား ဘာသာျပန္ရတယ္လို႔ ဆိုမလာနဲ႔၊ အရွင္ဦးၾသဘာသေတာင္ ဘာသာျပန္သူပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ ဆရာေတြကေျပာ တယ္။ အဂၤလိပ္က ျပန္၊ ျပင္သစ္က ျပန္၊ ႐ုရွားက ျပန္၊ ပါဠိက ျပန္၊ သကၠတက ျပန္၊ ဘယ္က ျပန္ျပန္ ဘာသာျပန္ရင္ စာေရးဆရာ မဟုတ္ဘူး၊ ဘာသာျပန္သူတဲ့၊ ဒါပဲ။ ဦးေႏွာက္ႀကီးတဲ့ မဟာ ပညာေက်ာ္ ကဝိအေမာ္ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာေတြ ေျပာတာေနာ္။

Tags: