ေခတ္ေတြထဲ စီးေမ်ာရင္း

.

( ၂ )

ယခင္အပတ္က စာစုကို ဆက္ပါအံုးမယ္ ။ ေခတ္ေတြ ေခတ္ေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမြးဖြားခ့ဲတ့ဲ မဆလ ( ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ ) ေခတ္ဟာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကေန ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အထိ ၂၆ ႏွစ္ တာကာလကို ဒီမိုကေရစီ လူထုလႈပ္ရွားမႈ အေရးေတာ္ပံုႀကီီးကေန ကၽြန္ေတာ္တို႔ပါ ပါ၀င္ျပီး နိဂံုးခ်ဳပ္ လိုက္ပါေတာ့တယ္ ။သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျပည္သူလူထုႀကီးေတာင္းဆိုတ့ဲ ဒီမိုကေရစီေခတ္ကို မေရာက္ဘဲ စစ္တပ္ (တပ္မေတာ္ )က နိုင္ငံေတာ္အာဏာသိမ္းလိုက္လို႔ စစ္အစိုးရ (တပ္မေတာ္ အစိုးရ)၊ အာဏာသိမ္းအစိုးရ တျဖစ္လည္း န၀တ (နိုင္ငံေတာ္ျငိမ္၀ပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႕) ေခတ္ထဲ ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္ ။ တနည္းေျပာရရင္ မဆလ စစ္အာဏာရွင္အစိုးရေခတ္ကေန န၀တ စစ္အာဏာရွင္ အစိုးရေခတ္ထဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေခတ္က က်ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမြးဖြားႀကီးျပင္းလာခ့ဲတ့ဲ ကာလတစ္ေလွ်က္လံုးဟာ စစ္အာဏာရွင္အသီးသီးရဲ႕ လက္ေအာက္ကဘ၀ထဲမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။ အစစအရာရာ လူတန္းေစ့မေနနိုင္ၾကတ့ဲ ဘ၀ေတြထဲမွာ အေရးအခင္းမ်ိဳးစံု ၊ အေရးေတာ္ပံုမ်ိဳးစံုတို႔က္ို  ျဖတ္သန္းရင္း ကၽြန္ေတာ့အသက္ ၂၅ ႏွစ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္ဟာ န၀တ စစ္အစိုးရ (တပ္မေတာ္အစိုးရ) လက္ထဲကို ေရာက္ရွိသြားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္သိမီလိုက္ရတ့ဲ အေရးအခင္းေတြရွိပါတယ္ ။ ပထမကေတာ့ တရုတ္- ျမန္မာ အေရးအခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။ခုထိ မ်က္စိထဲမွာ စြဲျမဲေနဆဲပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္စဥ္က ေနထိုင္ခ့ဲရာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ေတာင္ဥကၠလာ ၅ ရပ္ကြက္ ၂၂ လမ္း ထိပ္ကေန ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြဟာ တန္းစီၿပီး တရုတ္ဆန္႔က်င္ေရး ၊ေမာ္စီးတုန္းဆန္႔က်င္ေရး ေၾကြးေၾကာ္သံေတြကို လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းကာ ေအာ္ဟစ္သြားၾကတာရယ္ ၊ ေနာက္တစ္ေန႔ ညေနခင္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေနထိုင္ရာ အိမ္နဲ႔ မလွမ္း မကမ္းက အထက - ၄ ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ တရုတ္ေတြအိမ္က ပစၥည္းေတြကို သယ္ယူလာၿပီး မီးပံုရိႈ႕ ေနတာ ျမင္ဖူးေတြဖူးခ့ဲပါတယ္ ။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ့အသက္ ၄ ႏွစ္ ။ ၄ ႏွစ္သားမွာ အဲဒီ အကြက္ ႏွစ္ကြက္ က ကၽြန္ေတာ့ကို ေတာ္ေတာ္ေလးကိုလႊမ္းမိုးပါတယ္ ။

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဦးသန္႔အေရးအခင္းလို႔ေခၚတ့ဲ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ျမန္မာနိုင္ငံသား ဦးသန္႔ ကြယ္လြန္ေတာ့နိုင္ငံျခားကေန ဦးသန္႔ရုပ္အေလာင္းေပၚမွာ ကုလသမဂၢအလံ လႊမ္းျခံဳၿပီး ျမန္မာနိုင္ငံသို႔ သယ္ေဆာင္လာတာကို ၀မ္းနဲဂုဏ္ယူမဆံုးျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ထိုအခ်ိ္န္ မဆလ အစိုးရ( ဦးေန၀င္းအစိုးရ ) က ဦးသန္႔အေလာင္းကို ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ၾကံေတာသုသာန္မွာ သၿဂၤ ိဳလ္မယ္ ဆိုၿပီး ေျပာလို႔ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြက မခံမရပ္နိုင္ျဖစ္ၿပီး နိုင္ငံဂုဏ္ေဆာင္ဦးသန္႕ကို ခမ္းခမ္း နားနား တသီးတျခားသၿဂၤ ိဳလ္ဖို႔ စီစဥ္ၾကရင္း ေက်ာင္းသားနဲ႔ မဆလ အစိုးရ ထိပ္တိုက္ျဖစ္ကာ ဆႏၵျပ ေတာင္းဆို သပိတ္ေမွာက္ၾကတာပဲျဖစ္ပါတယ္ ။ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔မဆလ အစိုးရတို႔ ပဋိပကၡေတြျဖစ္ ၾကၿပီး ေနာက္ဆံုး ဦးသန္႔ရဲ႕ ရုပ္အေလာင္းကို ေရႊတိဂံုေတာင္ဖက္မုခ္က ဆရာႀကီးသခင္ ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႕ အုတ္ဂူအနီးမွာ ဂူသြင္းသၿဂၤ ိဳလ္လိုက္ေတာ့မွ ဦးသန္႔အေရးအခင္းႀကီး ၿပီးဆံုးသြားပါ ေတာ့တယ္ ။

ေနာက္အေရးအခင္းတစ္ခုကေတာ့ မိႈင္းရာျပည့္လို႔ေခၚတ့ဲ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္ အေရးအခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္ဟာ ပဥၥမတန္းေက်ာင္းသားျဖစ္ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိေနတာကေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ေကာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလမ္းေပၚ ယခု Central Hotel နားမွာ ေတာ္၀င္ရုပ္ရွင္ရံုနဲ႔ ယုဇနရုပ္ရွင္ရံုေတြကိုမီးရႈိ႕လိုက္တာျမင္ေတြ႕ဖူးပါတယ္ ။ အျပာေရာင္တြဲသံုးတြဲပါ ျမိဳ႕ပတ္ရထား တစ္စင္းကို မီးရိႈ႕တာလည္း ဘယ္ေနရာမွန္းေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး ။ညမထြက္ရအမိန္႔ ထုတ္ထား တာေတြ ၊ စစ္ကားႀကီးေတြနဲ႔ ရပ္ကြက္ထဲကိုလွည့္လို႔ ဆံပင္ရွည္တ့ဲလူငယ္ေတြကို ေန႔ခင္းေၾကာင္ ေတာင္ ဖမ္းေခၚသြားၿပီး ဆံပင္ရွည္ေတြကို ဘက္နက္ ( ေသနတ္ထိပ္တြင္တတ္ထားေသာဓား )ျဖင့္ လွီးျဖတ္ၿပီး ျပန္လႊတ္ေပးတာေတြကိုလည္း မ်က္စိထဲမွာ ခုထိျမင္ေယာင္ေနတံုးပဲျဖစ္ပါတယ္ ။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အဲဒီအေရးအခင္းမွာ ကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္ပါ၀င္တယ္ဆိုၿပီး မဆလ အစိုးရက တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ဆလိုင္းတင္ေမာင္ဦး ကို ေသဒဏ္အျပစ္ေပးၿပီး ႀကိဳးေပးကြပ္မ်က္လိုက္တာ သတင္းစာေတြထဲမွာ ေဖာ္ျပထားတာေတြလည္း ယေန႔အထိ ျမင္ေယာင္မွတ္မိေနၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ေသဒဏ္ေတြထားတ့ဲေနရာ ၊ ႀကိဳးတိုက္ ( ၂ - တိုက္ / ရင္ခြဲတိုက္ )ထဲမွာ ေသဒဏ္က်ခံရ စဥ္ သတိရလိုက္ပါေသးတယ္ ။

မဆလ ေခတ္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အသက္အရြယ္ငယ္ေသးတာရယ္ ၊မဆလ အစိုးရရဲ႕ ကလိမ္ကက်စ္နဲ႔ ယုတ္မာပံုေတြကို သိပ္ျပီးမသိေပမယ့္ ၁၉၈၄ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ျပည္သူေတြ သံုးစြဲေနတ့ဲ ေငြေၾကးေတြကို တရားမ၀င္လုပ္ပစ္တာ ၊ အထက္ပိုင္းကိုဖားၿပီး ေအာက္ေျခကို ဖိတ့ဲ မဆလရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္မႈပံုသ႑ာန္ေတြ၊တရားစီရင္ေရးမွာလည္း ေငြနဲ႔ဆိုင္ရာပိုင္ရာကအဓိကက်ပံုေတြ၊ ေတာင္သူလယ္သမားေတြကို သတ္မွတ္စပါး ေစတနာစပါး ဆိုတာေတြ မျဖစ္မေနေပးရ ၊ မေပးရင္ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်တာေတြ . . . စတာ စတာ ေတြနဲ႔ ကမာၻမွာ သယံဇာတေတြေပါၾကြယ္၀တ့ဲ ျမန္မာနိုင္ငံ ဟာ ကမာၻ႕အဆင္းရဲဆံုး နိုင္ငံအျဖစ္ အသိမွတ္ျပဳခံလိုက္ရတာေတြကို သိရွိလာပါတယ္ ။သယံဇာတ ေတြေပါၾကြယ္၀ၿပီး လူဦးေရနည္းပါးတဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံကို ဆင္းရဲသြားေအာင္လုပ္တ့ဲ အစိုးရယႏၱရားကို ကၽြန္ေတာ္ အစာမေၾကျဖစ္လာပါတယ္ ။ ကမာၻမေၾကျဖစ္လာပါေတာ့တယ္ ။    ။

( ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ )

သန္႔ေဇာ္ ( သန္လ်င္ )

အရင္အပတ္မွ အဆက္-အေပါက္ အျပဲမ်ားႏွင့္. . .