အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ အထူးကုဆရာဝန္ႀကီး ပါေမာကၡဦးခ်စ္စိုးႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္း အပိုင္း(၁)

.

မဇၥ်ိမ-ဆရာႀကီးခင္ဗ်ာ ပထမဆံုး ေမးခြန္းအေနနဲ႔ အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္က တစ္ခုခုျဖစ္တယ္ေပါ့ေနာ္။ အ႐ိုးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အေၾကာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်န္းမာေရးအရ ထိခုိက္တယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုအေျခေနမ်ိဳးမွာ ထိခိုက္တာလဲ ခင္ဗ်။

Prof: Chit Soe- အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ ဆိုတာက က်ယ္ျပန္႔တာေပါ့ေနာ္။ က်ယ္ျပန္႔တယ္ဆိုေပမယ့္ ဆရာတို႔ ဌာနက အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ ေရာဂါေတြကို ကုသေပးတယ္ဆိုေတာ့ အလြယ္မွတ္မိေအာင္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သြားလာလႈပ္ရွားတဲ့ေနရာမွာ နည္းနည္း အခက္အခဲ ျဖစ္လာတယ္ေပါ့။ အဲေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေျခေထာက္က နာမယ္။ ဒူးနာတယ္။ တံခါးဖြင့္ရင္လည္း လက္ကေလးေတြက ေကာင္းေကာင္း ကိုင္မရဘူး။ သြားလာလႈပ္ရွားမႈနဲ႔ ဆုိင္တ့ဲစနစ္ေတြေပါ့။ အၾကမ္းအားျဖင့္ေတာ့ သူက အ႐ိုးနဲ႔ အဆစ္ပဲ ဆိုေပမယ့္ တကယ္တမ္းက အေၾကာကို ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲဆိုေတာ့ အ႐ိုးအဆစ္ကို လႈပ္ရွားႏိုင္ေအာင္ သူ႔ကို ေသြးေၾကာထဲက အာဟာရ ပို႔ေပးရတယ္။ ေနာက္ ၾကြက္သားေတြ အရြတ္ေတြ အေၾကာေတြက ထိန္းေတာ့မွ အ႐ိုး၊ အဆစ္ေတြက လုပ္ကိုင္ႏိုင္မွာေပါ့။ အဲ့ေတာ့ အေၾကာဆိုတဲ့ အထဲမွာ ၾကြက္သားတို႔ အရြတ္တုိ႔ ေသြးေၾကာတို႔ ဒါေတြလည္း ပါတာေပါ့။ အဲေတာ့ ဒီဟာေတြ ထိတဲ့အခါၾကေတာ့ သူက ကိုက္တယ္ခဲတယ္နဲ႔ လာတာ ရွိတယ္။ တစ္ခါတေလက်ေတာ့လည္း ဘာမွ အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ ကို မထိခုိက္ဘဲနဲ႔ လူက ဖ်ားေနတယ္တို႔ ႏုန္းေနတယ္တို႔ ရွိတယ္။ အဆစ္ထဲမွာ ပိုးဝင္တယ္ဆိုရင္ အဆစ္ကေတာ့ နာတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ၾကြက္သားေတြ ဘာေတြ ေယာင္တာၾကေတာ့ သိပ္မနာဘဲနဲ႔ ဖ်ားတာမ်ိဳးလည္း ရွိတယ္။ ေသြးေၾကာေတြ ေယာင္တာမ်ိဳးဆိုရင္ သူက အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ ဆိုရင္ ဒူးတို႔ တေတာင္ဆစ္တို႔ လက္တို႔အျပင္ ေခါင္းကိုက္တယ္ဆိုရင္ အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္လို႔ သိပ္မထင္ဘူး။ ေခါင္းကိုက္တယ္ဆိုတာက ေခါင္းမွာ သြားတဲ့ ေသြးေၾကာေတြ ေယာင္လို႔ ေခါင္းကိုက္တာေပါ့ေနာ္။ တစ္ခါတေလက်ရင္ မ်က္လံုးကန္းသြားၿပီးလည္းလာတတ္တယ္။ မ်က္လံုးကို သြားတဲ့ ေသြးေၾကာက ပိတ္သြားတာေပါ့ေနာ္။ အဲ့ေတာ့ အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ ဆိုတာက အမွတ္တမဲ့ၾကည့္ရင္ သူက အ႐ိုးခြဲစိပ္ဌာနဆိုတာ ရွိေသးတယ္။ ကားတုိက္လို႔က်ိဳးရင္ ကုတာတို႔ ေနာက္ ဒူးနာလုိ႔ ရွိရင္ ဒူးအသစ္လဲေပးတယ္။ အဲလို အ႐ိုးနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ေတာ့ ျဖစ္တာေပါ့။ ဟိုဘက္အပိုင္းၾကေတာ့ ခြဲစိပ္ကုသတဲ့ အပိုင္း ဆရာတို႔ ဌာနကက်ေတာ့ အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ ေတြ ထိတဲ့ ေရာဂါေတြကို ေဆးပညာနဲ႔ ကုတဲ့အပိုင္းေပါ့။

မဇၥ်ိမ-ဟုတ္ကဲ့ဆရာ ဒါဆိုရင္ အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ေတြ တစ္ခုခုေပါ့ေနာ္ ကိုင္တာမၿမဲဘူးဆိုတာ အေၾကာနဲ႔ ပတ္သက္တာေပါ့ေနာ္။ လွဲတယ္ နာတယ္ဆိုရင္ အ႐ိုးနဲ႔ ပတ္သက္တာလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ သူက အသက္အရြယ္ေပၚမွာေရာ မူတည္လား။ အသက္ႀကီးမွ ျဖစ္တာလား။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ေရာ ျဖစ္တတ္လား။

Prof: Chit Soe - ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဆရာေတာင္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္လေလာက္တုန္းက စာအုပ္ထုတ္ထားေသးတယ္။ အရြယ္သံုးပါး အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ေရာဂါမ်ားဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့ေနာ္။ အဲ့ေတာ့ ဒီ အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ ေရာဂါေပါင္းကလည္း သူက ၃၀၀ ပါနီးရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ ေရာဂါေတြက ေမြးကတည္းက ပါလာတာ ရွိတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ ေရာဂါေတြက ၿမီးေကာင္ေပါက္ေလာက္ အရြယ္မွာ ျဖစ္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက အိမ္ေထာင္သားေမြးျပဳတဲ့အရြယ္မွာ ျဖစ္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက်ေတာ့ အသက္ႀကီးတဲ့သူေတြ ျဖစ္တယ္ေပါ့။ အဲ့ေတာ့ သူက အရြယ္သံုးပါးလံုးမွာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ေရာဂါကေတာ့ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု မတူဘူးေပါ့။ ငယ္တဲ့အရြယ္မွာ ျဖစ္တဲ့ေရာဂါက တစ္မ်ိဳး၊ ႀကီးတဲ့အရြယ္မွာ ျဖစ္တဲ့ေရာဂါက တစ္မ်ိဳး ေပါ့ေနာ္။

မဇၥ်ိမ -  ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီလိုမ်ိဳးေပါ့ေနာ္။ ခုနက ေျပာတဲ့ လက္မေလး မသန္ဘူး ကိုင္တာ မၿမဲဘူးဆိုရင္ ငယ္ငယ္တုန္းက အေလ့အက်င့္ မလုပ္ခဲ့လုိ႔လား။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္ သူက ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲ ဆရာ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြ ကေလးေတြဆိုရင္ စာေရးတာ ေကာင္းေကာင္း မေရးႏိုင္ဘူးေပါ့ေနာ္။

Prof: Chit Soe - စာေရးရင္ ေကာင္းေကာင္း မေရးႏိုင္ဘူးဆိုတာက ေလ့က်င့္ေပးလို႔ ရွိရင္ေတာ့ ရတာေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ေလ့က်င့္ေပးလို႔ မရေအာင္ ၾကြက္သားေတြ အားနည္းေနတယ္ဆုိရင္လည္း ၾကြက္သားေတြက တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ဗီဇက ပါလာတာေပါ့ေနာ္။ ၾကြက္သားေတြ အားနည္းတဲ့ ေရာဂါ ျဖစ္တယ္။ ေမြးတုန္းက မသိမသာ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အသက္ ၂၀ ေလာက္မွ ေျခသလံုးေတြက သိမ္သြားၿပီး လမ္းေလွ်ာက္လို႔ မရေတာ့ဘူး။ ကုလားထုိင္ေပၚမွာပဲ ေရာက္သြားတာ ရွိတယ္။ ေရာဂါကေတာ့ ေမြးရာပါ ေရာဂါပဲ။ ဗီဇေၾကာင့္ ျဖစ္တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေရာဂါက ေမြးေမြးခ်င္းမွာ ေရာဂါ မျဖစ္ဘဲနဲ႔ အရြယ္ေရာက္မွ ျဖစ္တာမ်ိဳးလည္း ရွိတယ္။ ေမြးကတည္းက စၿပီးေတာ့ မသန္ဘဲနဲ႔ ျဖစ္တဲ့ေရာဂါလည္း ရွိတယ္။ ဒါလည္း အေၾကာ ေရာဂါထဲ ပါတာေပါ့။

မဇၥ်ိမ -  ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ေဆးပညာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ မသိဘူးေပါ့ေနာ္။ မသိေတာ့ ဒီ ခ်ိနဲ႔တာက်ေတာ့ ဘယ္ထဲမွာပါလဲ။ ဘာေၾကာင့္ သူက ခ်ိနဲ႔တာလဲ။

Prof: Chit Soe -ခ်ိနဲ႔တာလည္း သူက သံုးပုိင္းရွိတာေပါ့ေလ။ အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ ဆိုတဲ့ အထဲမွာက ေသြးေၾကာနဲ႔ ၾကြက္သားကို ဆရာတို႔ အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ထဲမွာ ထားေပမယ့္ ေနာက္တစ္မ်ိဳးရွိေသးတယ္။ ဒီ အေၾကာ အဆစ္ တို႔ထဲမွာ ဒီ အာ႐ံုေၾကာေပါ့ေနာ္။ အာ႐ံုေၾကာဆိုတာက ဦးေႏွာက္အာရံုေၾကာ ေရာဂါေပါ့။ ဒီ ဦးေႏွာက္ အာ႐ံုေၾကာ မေကာင္းရင္လည္း သူက ခ်ိနဲ႔ သြားတယ္။ အဲ့ေတာ့ ၾကြက္သားေတြ ခ်ိနဲ႔တဲ့ ေျပာင္းျပန္က သန္တာေပါ့။ သန္တာ ဘာလို႔လဲဆိုရင္ သူ႔ကို အသံုးမ်ားရင္ ၾကြက္သားေတြက ႀကီးလာတာေပါ့ေလ။ အသံုးနည္းလို႔ရွိရင္ တစ္ေျဖးေျဖး သိမ္သြားတာေပါ့ေလ။ အဲ့တာေၾကာင့္ ေလျဖတ္တဲ့သူေတြကိုဆိုရင္ အိပ္ယာထဲ လွဲေနရင္ သူရဲ႕ မသံုးတဲ့လက္ကေလးက သိမ္သြားတယ္။ ေျခေထာက္ကေလးကလည္း ေသးသြားတယ္။ မသံုးရင္ သိမ္သြားတာေပါ့ေနာ္။ အဲ့ေတာ့ ၾကြက္သားေတြ ခ်ိနဲ႔တဲ့အေၾကာင္းက အဆစ္ေတြက နာလို႔ လမ္းမေလွ်ာက္ဘူးဆိုရင္ ၾကြက္သားေတြက မသံုးဘူးဆိုရင္ ေသးသြားတာပဲ။ အဲ့လို မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ေလျဖတ္သြားလို႔ သူကို ထိန္းတဲ့ အာ႐ံုေၾကာက အလုပ္ မလုပ္လို႔ အဲ့ဒီဘက္တစ္ျခမ္းက မလႈပ္ေတာ့ဘူးဆိုရင္လည္း သူက ေသးသြားတာပဲ။ အဲလို မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ၾကြက္သားကိုက ေယာင္တယ္။ ပ်က္စီးသြားတယ္ဆုိရင္လည္း ၾကြက္သားက ေသးသြားတယ္။ အဲေတာ့ဒီ ခ်ိနဲ႔သြားတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းက ၾကြက္သားမေကာင္းလို႔လဲ ျဖစ္နုိင္တယ္။ သူ႔ကို ထိန္းတဲ့ ဦးေႏွာက္က ပ်က္သြားလုိ႔လဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ သံုးပိုင္းရွိတဲ့ အထဲမွာ ဆရာတို႔ကေတာ့ အ႐ိုးမေကာင္းတာနဲ႔ ၾကြက္သားမေကာင္းတာကို ကုေပးတယ္။ ဦးေႏွာက္က ထိန္းတာ ပ်က္သြားတာကေတာ့ ဦးေႏွာက္ အာ႐ံုေၾကာ ေရာဂါ ဌာနက ကုေပးတာေပါ့ေနာ္။

မဇၥ်ိမ - ဆရာႀကီး ေျပာသြားတဲ့ အထဲမွာ ေလျဖတ္တာေပ့ါေနာ္။ သူက သံုးခုစလံုးနဲ႔ တစ္ခုခုက ခ်ိဳ႕ယြင္းတာေပါ့ေနာ္။

Prof:Chit Soe - ေလျဖတ္တယ္ဆိုတာက ဦးေႏွာက္ကကို ျဖစ္တာကို ေလျဖတ္တာလို႔ ေခၚတာေပ့ါေနာ္။ ေလျဖတ္ေတာ့ တစ္ျခမ္းမလႈပ္ေတာ့ဘူးဆုိရင္ ဦးေႏွာက္က ပ်က္စီးသြားတယ္။ ဒီဦးေႏွာက္ကေန တစ္ကိုယ္လံုးကို ထိန္းထားေတာ့ ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုရင္ အိမ္မွာ မီးပ်က္လို႔ ရွိရင္ မီးလံုးကၽြမ္းရင္လည္း မီးမလာဘူး။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္ လမ္းထိပ္က မီတာေဘာက္က ဖ်ဳးစ္ျပတ္သြားရင္လည္း မီးက မလာဘူး။ ဒါမွ မဟုတ္ရင္ တုိင္းရံုးက မီးျပတ္သြားရင္လည္း မီးက မလာဘူးေပါ့ေနာ္။ ဒီ ေျခေထာက္မလႈပ္ဘူးဆိုတာက ေလျဖတ္တာက ဦးေႏွာက္ကေန ေျခေထာက္ကို ထိန္းထားတာ။ ဒီ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ ပ်က္သြားရင္လည္း ေျခေထာက္ မလႈပ္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါက်ေတာ့ ဦးေႏွာက္ အာ႐ံုေၾကာနဲ႔ ဆိုင္တာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ အခုနကလို ကိုယ္ေဒသမွာ ရွိတဲ့ ၾကြက္သားေတြ မေကာင္းတာတို႔ အ႐ိုးေတြ မေကာင္းတာတို႔က်ေတာ့ အဲဒါမ်ိဳးေတြက်ေတာ့ ဆရာတို႔က ကုေပးတယ္။

မဇၥ်ိမ -  ဆရာႀကီးခင္ဗ်။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြဆို ေလျဖန္းတာပါပဲ။ တစ္ျခမ္းဆိုရင္ လံုးဝ လႈပ္လို႔ မရေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြၾကေတာ့ နည္းနည္း လႈပ္လို႔ရေသးတယ္။ ဥပမာ လမ္းေလွ်ာက္လုိ႔ ရတယ္။ သြားလို႔ ရေသးတယ္။ အဲဒါၾကေတာ့ေရာ။

Prof:Chit Soe အဲဒါလည္း ေလျဖန္းတဲ့ ျပင္းအားေပၚ မူတည္တာေပါ့ေနာ္။ တစ္ကိုယ္လံုးကို ထိန္းထားတဲ့ အခါမွာ သူက ဦးေႏွာက္မွာက်ေတာ့ အက်ယ္ႀကီးကေန ထိန္းထားတယ္။ သူကေန နည္းနည္းဆင္းလာရင္ ဦးေႏွာက္အရင္း ေရာက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ေနရာ နည္းနည္းေလးက ႀကိဳးက ျဖတ္သြားတယ္။ ျဖတ္သြားၿပီးေတာ့မွ ဒီ လမ္းဆံုနဲ႔ တူတာေပါ့ေနာ္။ ၿပီးေတာ့ မွ ေျခေထာက္ကို ေရာက္သြားတဲ့ အခါမွာ ဒီ ေနရာ အက်ယ္ႀကီးထဲမွာ ေသြးကေလး ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ သူထိခိုက္တဲ့ ပမာဏက နည္းတာေပါ့။ က်န္တဲ့ ေကာင္းတဲ့ေနရာေတြက က်န္ေနေသးတယ္။ အဲဆို သူက လမ္းေတာ့ေလွ်ာက္ႏိုင္တယ္။ နည္းနည္း အားနည္းသြားတယ္။ ဒီ ေသြးကေလး သြားဆံုေနတာက အကုန္လံုး ဆံုေနတဲ့ ဆံုခ်က္မွာ ျဖစ္လုိက္တဲ့အတြက္ ဦးေႏွာက္ အရင္းပုိင္းမွာ ျဖစ္လိုက္လို႔ ရွိရင္ သူက တစ္ျခမ္းလံုးကို ထိသြားတဲ့ အခါ သူက လမ္းေကာင္းေကာင္း မေလွ်ာက္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္သြားတယ္။ ဦးေႏွာက္ပ်က္တာပဲ ဘယ္ေနရာမွာ ပ်က္တာလဲေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္မလား။ လံုးလံုး အိပ္ယာေပၚ လဲသြားမလားဆိုတဲ့ အေပၚ မူတည္တာေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့မွ သူက ျပန္ေကာင္းလာတဲ့ အခါက်ေတာ့လည္း ျပန္ေလွ်ာက္ႏိုင္တာ ရွိတယ္။

မဇၥ်ိမ -  အဲ့တာကိုေကာ ကုသလို႔ ရပါသလား ဆရာႀကီး ခင္ဗ်။

Prof:Chit Soe - ေလျဖတ္တာလည္း ကုလို႔ ရပါတယ္။ ကုလုိ႔ရတယ္ဆိုတာကလည္း ေဆးဝါးလည္း ပါတာေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ေလ့က်င့္ခန္းက ပိုၿပီးေတာ့ အေရးပါတယ္။ ဥပမာ လူတစ္ေယာက္က စႏၵယား မတီးတတ္ဘူးဆိုပါေတာ့ ေမြးကတည္းက ဘယ္သူမွ မတီးတတ္ဘူးေလ။ သင္လုိက္ရင္ေတာ့ စႏၵယား တီးတတ္လာမယ္။ တီးတတ္သြားတာ ဘာလဲဆိုေတာ့ လက္ကို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ထိန္းႏုိင္ေအာင္ ဦးေႏွာက္ကေန သင္ၾကားသြားတာေပါ့။ သင္ၾကားသြားတဲ့ အခါမွာ ေနာက္ပုိင္း တတ္သြားတယ္။အဲလိုပဲ ေလျဖတ္သြားတယ္ ဆိုေတာ့ နဂို သူ႔ကို လမ္းေလွ်ာက္ဖို႔ သင္ထားတဲ့ အပုိင္းက ပ်က္သြားတာေပါ့။ ပ်က္သြားတဲ့ အပိုင္းကေတာ့ ဦးေႏွာက္က ျပန္ေကာင္းေလ့ မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျပန္ေလွ်ာက္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ ဘာကို မူတည္လည္း ဆိုေတာ့ ျပန္ၿပီးေတာ့ ေလ့က်င့္ ေပးရမယ္။ လမ္းကို လက္ကို လႈပ္ေပးရမယ္။ ေျခေထာက္ကို လႈပ္ေပးရမယ္ဆိုလို႔ ရွိရင္ သူက ဦးေႏွာက္မွာ လက္လႈပ္ဖို႔ ေျခေထာက္လႈပ္ဖို႔ကို က်န္တဲ့အပိုင္းေတြက က်န္ေသးတယ္။ လူတစ္ေယာက္မွာ ဦးေႏွာက္ဆဲလ္ေတြက ဆယ္သန္းေလာက္ ရွိတယ္ဆိုရင္ ေလျဖတ္သြားတယ္ဆိုရင္ သူက တစ္ေသာင္း ႏွစ္ေသာင္းပဲ ေသသြားတာေပါ့။ က်န္တဲ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ က်န္ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူေတြက က်န္တဲ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာကို မသံုးဘူး။ ပံုမွန္သံုးတဲ့ တစ္ေသာင္း ႏွစ္ေသာင္း ပ်က္သြားတာ ၿငိမ္ေနလိုက္ရင္လည္း လူက ခ်ိနဲ႔သြားတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူက ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ အားထုတ္မယ္ဆိုရင္ ပုံမွန္အားျဖင့္ ၿငိမ္ေနတဲ့ ဆဲလ္ေတြက ျပန္ၿပီးေတာ့ အလုပ္ လုပ္လာတယ္။ သူတို႔ကို သင္ၾကားေပးလုိက္တာေပါ့။ သူတို႔က တာဝန္ယူၿပီး ထိန္းေပးလုိက္တာေပါ့။ လူတစ္ေယာက္ အလုပ္ထြက္သြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း လုပ္ငန္းပ်က္သြားတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ေဘးလူက ကူၿပီး လုပ္ႏုိင္ရင္ လုပ္ငန္းက လည္ပတ္သြားတယ္ေပါ့ေနာ္။ ဒီသေဘာပဲေပါ့။ အဲေတာ့ ဒီလူက ဘယ္ေလာက္ အားထုတ္ၿပီးေတာ့ ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္သလဲေပၚမွာ မူတည္တာေပါ့။

မဇၥ်ိမ -ပထမဆံုး ရဲမင္းဆိုတဲ့ တစ္ေယာက္ကို ေမးခြင့္ ျပဳလုိက္ပါတယ္။ ဆရာခင္ဗ်ာတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ လည္ပင္းအ႐ိုးက်ီးေပါင္းျဖစ္လို႔ ကုေနတာ ဆရာဝန္ေတြလည္း မ်ားပါၿပီ။ ေသာက္ေဆးနဲ႔ ေလ့က်င့္ခန္း ျပဳလုပ္ေပမယ့္ မသက္သာေသးပါ။ ဘယ္ ကုထုံးက အထိအေရာက္ဆံုး ျဖစ္ပါသလဲတဲ့။ ေနထိုင္စားေသာက္မႈကို ဘယ္လို ျပဳမႈရမလဲဆိုတာကို ေျဖေပးေစလိုပါတယ္။

Prof:Chit Soe - လည္ပင္းက်ီးေပါင္းကလည္း အျဖစ္လည္း မ်ားတယ္။ ကုရင္လည္း ေပ်ာက္တဲ့သူေတြ ရွိသလို မေပ်ာက္တဲ့သူေတြလည္း မ်ားလို႔ ေဆးခန္းေၾကာ္ျငာေတြ မ်ားသလို ေဆးေတြလည္း ေပၚလာတာေပါ့ေနာ္။ ေဆးေတြ အမ်ားႀကီး ေပၚတယ္ဆုိကတည္းက ဘယ္ေဆးမွ မေပ်ာက္လို႔ အမ်ားႀကီး ေပၚလာတာ။ ေပ်ာက္လို႔ ရွိရင္ေတာ့ ေဆးက သိပ္ေၾကာ္ျငာစရာ မလိုဘူး ေကာင္းသြားတာပဲေလ။ လည္ပင္က်ီးေပါင္းဆိုတာကလည္း အမွန္ေတာ့ သဘာဝတရားက သူ႔ကို လြန္ဆန္လို႔ ဒဏ္ခတ္တဲ့ ေရာဂါေပါ့ေလ။ သတၱဝါဆိုတာက ေျမႀကီးနဲ႔ ကပ္ၿပီးေတာ့ ေလးဖက္သြားရတဲ့ သူေတြေပါ့။ တေျဖးေျဖးနဲ႔ ဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္ ျဖစ္လာၿပီးေတာ့ လူက အဲဒါကို ဆန္႔က်င့္ၿပီးေတာ့ မတ္တပ္ရပ္ၾကတယ္ေပါ့။ မတ္တပ္ရပ္လုိက္ေတာ့ တကယ္တမ္းက် အစာက ေျမႀကီးနား ကပ္ၿပီးေတာ့ ဒီအတုိင္းစားရင္ လည္ပင္းက သိပ္လႈပ္စရာ မလိုဘူး။ မတ္တန္႔ရပ္ေနတဲ့ အခါက်ေတာ့ သူက ေခါင္းက ငံုရမယ္။ အိပ္လို႔ ရွိရင္လည္း ျပန္အိပ္ရမယ္။ အေပၚ ေမာ့ၾကည့္သလို ျဖစ္လာတာေပါ့။ အဲ့ေတာ့ လည္ပင္းလႈပ္ရွားမႈက က်န္တဲ့သတၱဝါထက္ စာရင္ မ်ားတာေပါ့ေလ။ ငွက္တို႔ ဘာတို႔ဆိုရင္ လည္ပင္းက သိပ္လႈပ္စရာ မလိုဘူး။ လူကေတာ့ အေပၚလည္း ၾကည့္တယ္။ ေအာက္လည္း ၾကည့္တယ္။ ေဘးလည္း ၾကည့္တယ္။ လည္ပင္းက အကုန္လံုး ၾကည့္ေတာ့ လႈပ္ရွားမႈက အရမ္းမ်ားတယ္။ အရမ္းမ်ားေတာ့ ဒီ အ႐ိုးေတြရဲ႕ ပြန္းဆမႈက ဒီျပင္သတၱဝါထက္စာရင္ ပိုမ်ားတာေပါ့ေလ။ အဲ့ေတာ့ လူမွာ လည္ပင္းက်ီးေပါင္း ေရာဂါဆိုတာ ျဖစ္လာတာေပါ့။မ်ားေသာအားျဖင့္ တိရိစာၦန္ေတြဆိုရင္လည္း အစာေလာက္ပဲ ၾကည့္တယ္။ ၾကည့္ၿပီး အိပ္တယ္။ ဒါပဲ။ လူက ဟန္းဖုန္းက ၾကည့္တယ္ဆိုရင္ ေခါင္းက ပံုစံက ပံုမွန္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လည္ပင္းေပၚမွာ ေခါင္းက တည့္တည့္မေနဘဲနဲ႔  ေခါင္းက ေရွ႕စိုက္ေနတာ ရွိတယ္။ တစ္ခါတေလ ဇိမ္ခံၿပီးေတာ့ ပက္လက္ကုလားထုိင္မွာ ေနာက္လွန္ၿပီးေတာ့ ေနတာလဲ ရွိတယ္။ လူေတြက ဇိမ္ခံၿပီးေတာ့ ေနေတာ့ သဘာဝ မက်တဲ့ ပံုစံနဲ႔ လည္ပင္းနဲ႔ ေခါင္းက ခ်ိဳးခ်ိဳးၿပီးေတာ့ ထားေတာ့ ပြန္းဆၿပီးေတာ့ ျဖစ္တာေပါ့ေနာ္။ သဘာဝတရားရဲ႕ ဒဏ္ခတ္မႈကိုက ေဆးနဲ႔ကုဖို႔ သိပ္မလြယ္ဘူး။ အဲဒါ သဘာဝနဲ႔ ညီေအာင္ ျပန္ေနရတာေပါ့။ အဲေတာ့ ေခါင္းကို လည္ပင္းေပၚမွာ တည့္တည့္ပဲ ေနရမယ္။ ေရွ႕လည္း မေစာင္းရဘူး။ ေနာက္လည္း မေစာင္းရဘူး။ သိပ္လည္း မလွည့္ရဘူးေပါ့ေနာ္။ အဲလို ေနဖို႔ဆို ဆရာတို႔က ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ေပါ့။ ဘယ္လို ေလ့က်င့္ခန္းမ်ိဳးလည္း ဆိုေတာ့ မယ္သီလရွင္ ဆြမ္းခံတဲ့  ပံုစံမ်ိဳး လုပ္ရတယ္။ ဗန္းေလးကို ေခါင္းေပၚ တင္ထား။  နည္းနည္းေစာင္းလုိက္ရင္ ဗန္းေလးက လိမ့္က်သြားေရာ။ ဗန္းမရွိရင္လည္း စာအုပ္ေပါ့ေနာ္။ တီဗီၾကည့္လို႔ ရွိရင္ ကိုယ္က နိမ့္ေနၿပီး တီဗီက ျမင့္ေနရင္ ေမာ့ၾကည့္ေနရတယ္။ ေမာ့ၾကည့္ေနတာ  ကိုယ္က မသိေပမယ့္ ဇက္က ေနာက္ကို ဆြဲတယ္ဆိုရင္ လည္ပင္းၾကြက္သားက ေနာက္ကို ျပန္ဆြဲေနရတာေပါ့။ တစ္ခါတေလက်ေတာ့ ဒီေအာက္ကိုၾကည့္တယ္။ လက္ေတာ့ပ္ၾကည့္တယ္ဆိုရင္ လက္ေတာ့ပ္ကလည္း လူကို ဒုကၡေပးတဲ့ အထဲမွာ အမ်ားႀကီး ပါတယ္။ Desktop  ဆိုရင္ တည့္တည့္ထားရင္ လို႔ ရတယ္။ လက္ေတာ့ပ္က ေအာက္က ေဒါက္ မပါေတာ့ ေအာက္ကို ငံုရတယ္။ ငံုၿပီဆိုရင္ ဆြဲငင္အားက ေရွ႕ကို က်ေနတယ္။ အဲ့ခ်ိန္မွာ လည္ပင္းက အ႐ိုးေတြက စားသြားၿပီ ေထာက္ေနတယ္။ အဲေတာ့ တည့္တည့္ထားရမွာေပါ့ေနာ္။ အဲ့ေတာ့ တီဗီၾကည့္ရင္လည္း ေခါင္းေပၚမွာ စာအုပ္ေလး တင္ထား တည့္တည့္ၾကည့္ ေခါင္းေပၚက စာအုပ္က်သြားၿပီဆိုရင္ တီဗီနဲ႔ ကိုယ္မ်က္စီနဲ႔ မတည့္လို႔ပဲ။ တီဗီကို နည္းနည္း ျမွင့္ရင္ျမွင့္ ခံုကို ျပင္ရင္ျပင္ေပါ့ေနာ္။ စာဖတ္လို႔ ရွိရင္လည္း စာအုပ္ကို လက္က ကိုင္ထားၿပီးေတာ့ ေအာက္က ခံထားၿပီးေတာ့ တည့္တည့္ေလး ထားရမွာေပါ့ေနာ္။ အဲေတာ့ တတ္ႏုိင္သေလာက္ တည့္တည့္ထား။ တယ္လီဖုန္းေျပာလည္း ေခါင္းကို တည့္တည့္ထား။ အဲလုိ ထားလို႔ ရွိရင္ လည္ပင္က်ီးေပါင္းက သက္သာသြားတယ္ေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ၿပီးသြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ မသက္သာေတာ့ဘူး ျဖစ္ေနတဲ့ ဟာက အခုနက ေျပာတဲ့ အေနအထိုင္နဲ႔ပဲ ရမွာလား ဒါမွ မဟုတ္ရင္ ဒီအ႐ိုးေတြက ခြဲကို ခြဲရေတာ့မွာလားေပါ့။ အဲဒါက ဘာၾကည့္တာလဲဆိုေတာ့ အခု ဓာတ္မွန္႐ိုက္ၾကည့္ရတာေပါ့။ ဒါမွမဟုတ္ရင္လည္း ပိုေကာင္းတာက သံလုိက္ ဓာတ္မွန္လို႔ ေခၚတယ္။ သံလုိက္ဓာတ္မွန္နဲ႔ ႐ိုက္ၾကည့္လုိက္ရင္ေတာ့ ဒီအ႐ိုးေလးေတြက သူက လည္ပင္းထဲမွာ ျပြန္ေခ်ာင္းေလး ရွိတယ္။ အခုနက လိုေပါ့ ဦးေႏွာက္ကလာတဲ့ ႀကိဳးေလးဟာ ဒီျပြန္ေခ်ာင္းေလးက ျဖတ္ၿပီး ေျခေထာက္တို႔ လက္တို႔ကို သြားတာ ဘာနဲ႔တူလဲဆိုေတာ့ အ႐ိုးေတြက ပြန္းဆတဲ့ အခါမွာ သူက ျပန္္ၿပီးေတာ့ ျပင္တယ္။ ဒီေန႔ေတာင္ သတင္းစာထဲ ပါေသးတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာတဲ့ လမ္းမႀကီးဆိုတာ အေပါက္ေတြကလည္း ျဖစ္တယ္။ လမ္းေၾကးေတြကလည္း ယူတယ္။ ျပင္တဲ့အခါၾကေတာ့ ကမာၻေပၚမွာ မရွိတဲ့ ကတၱရာကို ဒင္နဲ႔ေစာင့္တဲ့ နည္းနဲ႔ ျပင္တယ္။ အဲ့ေတာ့ ဖုထစ္ေနတာေပါ့။ ဖုထစ္ေနတဲ့ အခါၾကေတာ့ ကားသြားရင္ ခုန္တာေပါ့ေနာ္။ အဲလိုပဲ လည္ပင္းထဲမွာ သူက ပြန္းသြားလို႔ ရွိရင္ ျပန္ျပင္တာေပါ့။ ျပန္ျပင္လို႔ ရွိရင္ လည္ပင္႐ိုးက နဂိုလို ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ မရွိေတာ့ဘူး။ ျပင္တဲ့ေနရာမွာ ဖုေတြ ထစ္ေတြ ျဖစ္သြားတယ္။ အဲ့လို ဖုေတြ ထစ္ေတြ ထြက္တာကို အ႐ိုးအတက္ထြက္တာလို႔ ေခၚတယ္။ အဲေတာ့ အ႐ိုးအတက္ကေနမွ အခုနက ႀကိဳးကို လာေထာက္ရင္ ဘာနဲ႔ တူသလဲဆိုေတာ့ ဓာတ္ႀကိဳးေတြ ေျပးေနတဲ့အခါ သစ္ပင္ေလးေတြ စည္ပင္က ေသခ်ာမရွင္းဘူးေပါ့။ မရွင္းလို႔ ရွိရင္ ေလတိုက္တဲ့အခါ သစ္ပင္က လႈပ္၊ မီးက ျပတ္ေပါ့ေနာ္။ အဲေတာ့ ဒီ ေထာက္ေနတဲ့ အခါမွာ ဓာတ္ႀကိဳးရဲ႕ သြားလာမႈက မေကာင္းေတာ့ ဘူး။ ဦးေႏွာက္က Imformation က ဒီ ေျခေထာက္ကို သြားဖို႔အတြက္ ဒီ အ႐ိုးက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲက ျဖတ္သြားရတယ္။ အဲမွာ ဖားေထးရာေတြ ၾကမ္းတမ္းေနေတာ့ ဖုထစ္ေနတဲ့ အခါက်ေတာ့ Imformation က ေအာက္ကို မေရာက္ေတာ့ဘူး။ အဲ့ဒီအခါမွာ ထံုတယ္တို႔၊ က်ဥ္တယ္တို႔၊ နာတယ္တို႔ ျဖစ္လာတယ္။ အဲေတာ့ ဒီ အ႐ိုးအတက္ေတြ ထြက္ေနတာက အခုနကလို တည့္တည့္ေလး ျပန္ေနလိုက္ရင္ အ႐ိုးအတက္က တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႔ သဘာဝတရားအရ ျပန္ေကာင္းသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိပ္ၿပီးေတာ့ အ႐ိုးအတက္က ႀကီးေနၿပီး တစ္ဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္ ထြက္ေနၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီ အာ႐ံုေၾကာက ဒီထဲမွာ မလႈပ္သာ ျဖစ္ေနၿပီ။ အဲဒါမ်ိဳးၾကေတာ့ ဒီ အ႐ိုးအတက္ေလးကို ခြဲထုတ္မွပဲ လူက ေကာင္းသြားတာေပ့ါေနာ္။ အဲေတာ့ ကိုယ္က ေစာေစာစီးစီး မျဖစ္ခင္ကတည္း ေနထိုင္ဆင္ျခင္ရင္ေတာ့ ခြဲစရာလိုတဲ့ ေရာဂါ မဟုတ္ပါဘူး။ ျဖစ္ျဖစ္ျခင္း သိမယ္။ ဆရာဝန္ေတြနဲ႔ တုိင္ပင္မယ္။ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ လုပ္မယ္ဆိုလည္း ခြဲစရာမလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေႏွာင္းသြားၿပီ။ အတက္ေတြက ေတာ္ေတာ္ေလး ထူေနၿပီ ဖာရာေထးရာေတြလည္း ပြေနၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒါကို ခြဲၿပီးေတာ့ ေခ်ာပစ္မွပဲ ရေတာ့မွာေပါ့ေနာ္။ အဲေတာ့ အေနထုိင္ကိုေတာ့ ဆင္ျခင္ၾကည့္ပါ။ တစ္ႏွစ္ေလာက္ လည္ပင္းကို တည့္တည့္ေနၾကည့္ တစ္လ ႏွစ္လေလာက္မွ လည္ပင္းကို တည့္တည့္ေနၿပီးမွ မထူးျခားဘူးဆိုရင္ သံလိုက္ဓာတ္မွန္႐ိုက္ၾကည့္ ရိုက္ၾကည့္ရင္ေတာ့ ခြဲမွ ေပ်ာက္မွာလား ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္မွ ေပ်ာက္မွာလား ဒါကေတာ့ အတိအက် ေျပာႏိုင္မွာေပါ့။

အ႐ိုး၊ အေၾကာ၊ အဆစ္ အထူးကု ဆရာဝန္ႀကီး ပါေမာကၡ ဦးခ်စ္စိုးႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ေမးျမန္းထားမႈမ်ားကို အပိုင္း (၁) အေနျဖင့္ ျပန္လည္ ထုတ္လႊင့္ေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အပိုင္း(၂)၊ (၃)၊ (၄) ကိုလည္း ဆက္လက္ ထုတ္လႊင့္ ေပးသြားပါမည္။