One Championship

မသန္စြမ္းလူငယ္မ်ားႏွင့္ အလုပ္အကုိင္ အခြင့္အလမ္း (အပုိင္း ၂)

.

ဦးမ်ိဳးသန္႔ (တာဝန္ခံ အယ္ဒီတာ)

Mizzima Media

ၿမိဳ႕ျပေတြမွာကေတာ့ ကုိယ့္ကေလးကုိ မသန္စြမ္းျဖစ္တယ္ဆုိရင္ ေက်ာင္းကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ထားေပးတယ္ေပါ့ေနာ္။ သူနဲ႔ သင့္ေတာ္မယ့္ေက်ာင္းကုိ ထားေပးတယ္။ နယ္ေတြမွာဆုိရင္ေတာ့ ကေလးတစ္ေယာက္ မသန္စြမ္းေတာ့ဘူးဆုိရင္ အိမ္မွာပဲေနရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ေရာက္သြားတယ္ေပါ့ေနာ္။ အဲလိုအေျခအေနမ်ိဳးေတြေရာ ဆရာမတုိ႔ အေတြ႔အႀကံဳ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ၾကားသိရတာမ်ိဳး ဘယ္လိုမ်ိဳးရွိလဲ။ သူတို႔ရဲ႕ ပညာေရးအပုိင္းေပါ့ေနာ္။ အလုပ္အကိုင္ကေတာ့ ပိုေတာင္မွ ဆုိးသြားမယ့္ အေနအထားမ်ိဳးျဖစ္တယ္ေပါ့ေနာ္။

ေဒၚစိုးမိုးဦး (အလုပ္အကိုင္ေရးရာေကာ္မတီ ဥကၠ႒)

ျမန္မာႏုိင္ငံ မသန္စြမ္းသူမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္

ဟုတ္ကဲ့။ ပညာေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး စတဲ့ၿမိဳ႕ႀကီးေတြနဲ႔ နယ္ေတြနဲ႔ ခြဲၿပီးေတာ့ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာေတာ့ ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလံုး အေနအထားအရ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာေတာင္မွ ကၽြန္မတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံအေနအထားအရ မသန္စြမ္းကေလးေတြအတြက္ ပညာသင္ၾကားဖုိ႔က ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး စတဲ့ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာပဲ ရွိတယ္ေပါ့ေနာ္။ တျခား ျပည္နယ္နဲ႔ တုိင္းေတြမွာဆုိရင္ ျပည္နယ္နဲ႔တုိင္းက လူႀကီးေတြမွာဆုိရင္ မသန္စြမ္းကေလးေတြအတြက္ ေက်ာင္းေတြဆုိတာ မရွိေသးဘူးေပါ့ေနာ္။ ဆုိတဲ့အခါက်ေတာ့ နယ္မွာရွိတဲ့ မသန္စြမ္းေတြအတြက္ ပုိၿပီးေတာ့ အလွမ္းေဝးပါတယ္။ နယ္မွာ အိမ္တစ္အိမ္မွာ မသန္စြမ္းသူတစ္ေယာက္ ရွိေနၿပီဆိုရင္ သူ႔ရဲ႕မသန္စြမ္းမႈက နညး္သည္ျဖစ္ေစ မ်ားသည္ျဖစ္ေစ ဒီမသန္စြမ္းကေလးကုို ေက်ာင္းမပို႔ေတာ့ဘူးေပါ့။ ေက်ာင္းမပို႔ေတာ့တဲ့အခါမွာ ဒီမသန္စြမး္ကေလးက ေက်ာင္းသြားခြင့္မရတဲ့ အေျခအေနကေန တစ္ဆက္တည္း အလုပ္အကိုင္အတြက္ပါ အတားအဆီးျဖစ္ေစတယ္။ ေနာက္ ပညာေရးမွာ နယ္က မသန္စြမ္းတဲ့သူေတြအတြက္ဆုိရင္ မ်က္စိပြင့္နားပြင့္ မိဘေတြအတြက္ ရွိဖုိ႔လည္း ပံ့ပိုးေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒီမသန္စြမ္းသူျဖစ္တာနဲ႔ ေက်ာင္းမသြားရဘူးဆုိတာ မဟုတ္ဘူး။ သူလည္း အားလံုးနဲ႔တန္းတူ ပညာသင္ၾကားခြင့္ ရရပါမယ္။ ၿပီးလို႔ရွိရင္ အခု ပညာေရးမွာ လက္တေလာျဖစ္ေနရတဲ့ အေျခအေနကေတာ့ ေက်ာင္းဖြင့္ရာသီကလည္း မၾကာေသးခင္ကမွ စထားတယ္ဆုိေတာ့ မသန္စြမ္းကေလးတစ္ေယာက္ကုိ ဆရာဆရာမေတြကလည္း နားလည္လက္ခံေပးဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ မသန္စြမ္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ၿပီဆုိတာနဲ႔ ေက်ာင္းကုိ မလာရဘူးဆိုတဲ့ တားျမစ္ခ်က္မ်ိဳးေတြေပါ့ ဒါမ်ိဳးေတြ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ ဆရာဆရာမေတြကလည္း မသန္စြမ္းကေလးေတြကုိ နားလည္လက္ခံေပးဖုိ႔ လုိအပ္သလုိ မိဘေတြကလည္း မသန္စြမ္းကေလးေတြရဲ႕ ပညာသင္ၾကားဖို႔အတြက္ ပံ့ပုိးေပးဖို႔အတြက္ အရမ္းအရမ္း အေရးႀကီးပါတယ္။ အခုလက္ရွိအေနအထားအရေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ နယ္မွာဆုိရင္ မသန္စြမ္းကေလးေတြရဲ႕ ေက်ာင္းတက္ခြင့္ေတြက အရမ္းကို နည္းပါးေနပါေသးတယ္။ ၿမိဳ႕ေတြမွာကေတာ့ အနည္းငယ္ ပညာသင္ၾကားခြင့္ ရတယ္။ နယ္ေတြမွာေတာ့ အရမ္းကုိ အခက္အခဲ ရွိေနပါေသးတယ္ရွင့္။

ဦးမ်ိဳးသန္႔ (တာဝန္ခံ အယ္ဒီတာ)

Mizzima Media

ဟုတ္ကဲ့ ဆရာ့ကုိ တစ္ခ်က္ေလာက္ ေမးပါရေစ။ ဆ၇ာက မသန္စြမ္းလူငယ္ေတြအတြက္ အလုပ္အကိုင္ ရွာေဖြေနတဲ့အခါက်ေတာ့ အလုပ္ရွင္ေတြရဲ႕ သူတို႔ရဲ႕ မသန္စြမ္းေတြအေပၚမွာ ျမင္တဲ့အျမင္က ဘယ္လုိရွိမလဲ။

ဦးေဒးဗစ္ (မသန္စြမ္းသူမ်ား အလုပ္အကုိင္ ရွာေဖြေရးစင္တာ)

ဟုတ္ကဲ့။ အလုပ္ရွင္အမ်ားစုကေတာ့ မသန္စြမ္းသူေတြကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံက အမ်ားစုရဲ႕ သေဘာထားက သူတုိ႔ မသန္စြမ္းသူေတြကုိ ကူညီရမယ္ဆုိတဲ့ အျမင္မ်ိဳးေတာ့ သူတုိ႔ ရွိေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မသန္စြမ္းသူေတြနဲ႔ အလုပ္လုပ္ဖို႔အတြက္ တစ္ဖက္ကလည္း အေစာပိုင္းက ေျပာသလုိ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ ရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း သူတို႔ကုိ မသန္စြမ္းသူေတြ တကယ္လုပ္ႏုိင္ပါ့မလားဆုိတဲ့ သူတုိ႔ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္ ေပၚမွာလည္း သူတုိ႔ ယံုၾကည္မႈအပုိင္းမွာလည္း သိပ္မရွိေသးတဲ့ အပုိင္းေတြကို ေတြ႔ရတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ဒီမသန္စြမ္းသူေတြကုိ အလုပ္ခန္႔ထားျခင္းအားျဖင့္ တခ်ိဳ႕အလုပ္ရွင္ေတြဆုိရင္လည္း ငါတုိ႔ အလုပ္အတြက္ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ တမ်ိဳးျမင္တာမ်ိဳးေပါ့ ငါတုိ႔ အလုပ္မွာ အမဂၤလာပံုစံမ်ိဳးေပါ့ မဂၤလာမရွိဘူး။ ငါတုိ႔အလုပ္မွာ မသန္စြမ္းသူတစ္ေယာက္ ရွိေနျခငး္သည္ ငါတုိ႔အလုပ္ကုိ အတိတ္နမိတ္မေကာင္းတဲ့ပံုစံမ်ိဳး တခ်ိဳ႕ ျမင္တာမ်ိဳးလည္း ဒါကေတာ့ အမ်ားႀကီးေတာ့ မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲလုိအလုပ္ရွင္မ်ိဳးလည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေတြ႔ရတယ္။ တခ်ိဳ႕က ဒီမသန္စြမ္းသူေတြကုိ အလုပ္ခန္႔ဖို႔အတြက္ စိတ္ဝင္စားတဲ့ အလုပ္ရွင္ေတြကုိလည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေတြ႔ရပါတယ္။

ဦးမ်ိဳးသန္႔ (တာဝန္ခံ အယ္ဒီတာ)

Mizzima Media

ဟုတ္ကဲ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ၂၀၁၅ တုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဒီဥပေဒကုိ ျပဌာန္းလုိက္ၿပီေပါ့ေနာ္။ နည္းဥပေဒကေတာ့ မၾကာခင္ထြက္ေတာ့မယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ အဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဥပေဒနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဒီ မသန္စြမ္းအဖြဲ႔အစည္းေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆရာမတုိ႔နဲ႔ အဓိက ထိေတြ႔ဆက္ဆံေနတာ ဒီဥပေဒနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သက္ဆုိင္ရာအဖြဲ႔အစည္း မသန္စြမ္းအဖြဲ႕အစည္းေတြကေရာ အဲဒါကုိ ဘယ္ေလာက္ထိ ထဲထဲဝင္ဝင္ သိရွိေနၿပီလဲ။ ဒီဥပေဒကုိလည္း ဘယ္ေလာက္ထိ ျပန္ၿပီးေတာ့ အသံုးခ်ႏုိင္ၿပီလဲေပါ့။

ေဒၚယုယုေဆြ (ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ညႊန္ၾကားေရးမွဴး)

လူမႈဝန္ထမ္း ဦးစီးဌာန

ဟုတ္ကဲ့ ဥပေဒကုိ အသိပညာေပးတာေတြကုိေတာ့ မသန္စြမ္းအဖြဲ႔အစည္းေတြလည္း ေတာက္ေလွ်ာက္လုပ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ မသန္စြမ္းသူမ်ား အသင္းခ်ဳပ္လည္း လုပ္ေနတယ္။ ကၽြန္မတို႔ လူမႈဝန္ထမ္း ဦးစီးဌာနအေနနဲ႔လည္း လုပ္ေနတယ္။ နားမၾကားသူေတြအတြက္ Sing Language နဲ႔ ဥပေဒကုိ ဘာသာျပန္တဲ့ ဗီဒီယုိဆုိရင္ ဆရာဦးေဒးဗစ္တုိ႔အဖြဲ႔က ေဆာင္ရြက္ေနတယ္။ အဲေတာ့ ကၽြန္မတို႔က ဥပေဒတစ္ခုက ျပဌာန္းၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ လိုက္နာအေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔သည္ ကၽြန္မတုိ႔ မသန္စြမ္းသူေတြတင္ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေနာ္။ အဲဒီမွာပါတဲ့ အကုန္လံုး ဒါေတြကုိ သိဖို႔လိုပါတယ္။ အဲေတာ့ ကၽြန္မတို႔က အလုပ္အကုိင္က႑နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဥပေဒမွာက ေဝပံုက် ႏႈန္းထားဆုိတဲ့ စကားလံုးတစ္ခုကို သံုးထားပါတယ္။ ဒါေတြကို ႏုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလည္း သံုးၾကတယ္။ စက္႐ံုတစ္ခု၊ အလုပ္တစ္ခု၊ ဌာနတစ္ခုမွာ လူဦးေရ ၁၀၀ ရွိလို႔ရွိရင္ ဘယ္ေလာက္ဟာ မသန္စြမ္းျဖစ္ရမယ္ဆုိတဲ့ဟာမ်ိဳးေပါ့ေနာ္။ ကၽြန္မတို႔ဥပေဒမွာလည္း အဲဒါကို ထည့္ေရးထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတုိ႔ ေဝပံုက် ႏႈနး္ထားကုိေတာ့ မသတ္မွတ္ရေသးပါဘူး။ မသတ္မွတ္ရေသးဘူးဆိုတာက ကၽြန္မတုိ႔ မသန္စြမ္းေတြနဲ႔ လူမႈဝန္ထမ္းေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီးေရးၾကတဲ့ ဥပေဒ ကၽြန္မတုိ႔ေရးခ်င္တာကုိ ဥပေဒမွာ သတ္မွတ္လိုက္တာမ်ိဳးထက္ အလုပ္ရွင္ေတြကုိယ္တုိင္ အလုပ္ခြင္မွာ သက္ဆုိင္တဲ့လူေတြ အကုန္လံုး ပါဝင္ၿပီး ေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့မွ ဒါကုိ သတ္မွတ္တာ ပိုၿပီးေတာ့ အဆင္ေျပမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႔ေတြ အဲဒီအတြက္ကုိ စီမံခ်က္ေတြ ေရးဆြဲၿပီးေတာ့ ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ အဲေတာ့ ပံုမွန္အားျဖင့္ တစ္ရာခုိင္ႏႈန္း ႏွစ္ရာခုိင္ႏႈနး္ စသည္ျဖင့္ သတ္မွတ္ပါတယ္။ အဲလုိသတ္မွတ္လိုက္ၿပီဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ႏႈန္းထားအတုိင္းပဲ ကၽြန္မတုိ႔ကုိ အလုပ္ခန္႔ေပးရမယ္။ ခန္႔ေပးတဲ့အခါမွာလည္း အလုပ္က သူ႔အတြက္ သင့္ေတာ္တယ္ က်မတို႔ မသန္စြမ္းေလာကမွာသံုးတဲ့ မသန္စြမ္းနဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့အလုပ္ ျဖစ္ရမယ္။ အလုပ္ခြင္နဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ အေျခအေနထိ ကၽြန္မတို႔ ဥပေဒမွာ ျပဌာန္းထားပါတယ္။ ဒါေတြကို အခုလက္ရွိမွာေတာ့ ကၽြန္မတုိ႔ တုိင္းေဒသႀကီး ျပည္နယ္ေတြကို ကၽြန္မတို႔ အသိပညာေပးတာေတြ ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ အလုပ္အကုိင္က႑အရ ဒါေတြကို သတ္မွတ္ၿပီးတဲ့အခါက်ရင္ ကၽြန္မတို႔ အလုပ္အကုိင္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စက္႐ံုအလုပ္႐ံုေတြ ဌာနေတြကိုလည္း ကၽြန္မတို႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ ဒါေတြကုိ အသိပညာ ေပးသြားဖို႔ လုိပါမယ္။

ဦးမ်ိဳးသန္႔ (တာဝန္ခံ အယ္ဒီတာ)

Mizzima Media

ဆရာမအေနနဲ႔ေရာ ဒီဥပေဒနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဆရာမတုိ႔အေနနဲ႔ ဆက္လုပ္ရမယ့္အလုပ္ေတြ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘက္ကလည္း အလုုပ္ရွင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အစုိးရပုိင္းဆုိင္ရာ ဌာနေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီမသန္စြမ္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဥပေဒထဲမွာ ျပဌာန္းထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကုိ လိုက္နာၿပီးေတာ့ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ရမယ့္ဟာေတြက ဘာေတြရွိေနလဲ ေျပာျပေပးပါဦး။

ေဒၚစိုးမိုးဦး (အလုပ္အကိုင္ေရးရာေကာ္မတီ ဥကၠ႒)

ျမန္မာႏုိင္ငံ မသန္စြမ္းသူမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္

ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္မတုိ႔အေနနဲ႔ေတာ့ မသန္စြမ္းအဖြဲ႔ေတြအေနနဲ႔ နည္းဥပေဒ အခုေလာေလာဆယ္အေျခအေနမွာေတာ့ ဥပေဒကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ မသန္စြမ္းအဖြဲ႔ေတြေရာ အသိပညာေပးတဲ့ အစီအစဥ္ေတြလုပ္တယ္။ ေနာက္ နည္းဥပေဒအတြက္ဆုိရင္လည္း ကၽြန္မတို႔ မသန္စြမ္းအဖြဲ႔ေတြေရာ လူမႈဝန္ထမ္းဦးစီးဌာနေရာ ေသေသခ်ာခ်ာ ေပါင္းၿပီးေတာ့ နည္းဥပေဒမွာ ကၽြန္မတို႔ ေသေသခ်ာခ်ာလုပ္ကိုင္ရမယ့္ ျဖည့္စြက္ရမယ့္က႑ေလးေတြ ေသခ်ာလုပ္ထားတဲ့ အစီအစဥ္ေလးေတြ ရွိတယ္။ အခု နည္းဥပေဒ ထြက္လာခဲ့ရင္လည္း အဲဒီမွာပါတဲ့အတုိင္း ကၽြန္မတို႔ဘက္ကေနၿပီးေတာ့ တိိတိက်က် အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ဖုိ႔နဲ႔ ဒီမွာပါတဲ့ ဥပေဒအတုိင္း အလုပ္ရွင္ေတြေရာ မသန္စြမ္းတဲ့သူေတြေရာ ဒီမွာျပဌာန္းထားတဲ့အတိုင္း ထဲထဲဝင္ဝင္ လုပ္ႏုိင္ဖို႔အတြက္ ဒီ မသန္စြမ္းအဖြဲ႔အစည္းေတြအေနနဲ႔လည္း ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားတဲ့ က႑ေတြရွိပါတယ္။ နည္းဥပေဒမွာပါတဲ့အတုိင္း ကၽြန္မတို႔ေတြလည္း အတက္ႏုိင္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ မသန္စြမ္းတဲ့သူေတြရဲ႕ အလုပ္အကုိင္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ပုိၿပီးေတာ့ တုိးတက္လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္သြားမယ့္ အေျခအေနေတြ ရွိပါတယ္ရွင့္။

ဦးမ်ိဳးသန္႔ (တာဝန္ခံ အယ္ဒီတာ)

Mizzima Media

ဟုတ္ကဲ့။ ခုနက ဆရာေျပာသြားတဲ့အထဲမွာ ဆရာမကို ကၽြန္ေတာ္ ေမးခ်င္တာက ခြဲျခားဆက္ဆံတယ္ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး အမဂၤလာမ်ိဳးဆုိတဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ေျပာသြားတာရွိတယ္။ အဲေတာ့ ဒီလုိမ်ိဳး ခြဲျခားဆက္ဆံတဲ့ အေျခအေနေတြေ၇ာ ဒီဥပေဒထဲမွာ အကာအကြယ္ေပးထားလား။

ေဒၚယုယုေဆြ (ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ညႊန္ၾကားေရးမွဴး)

လူမႈဝန္ထမ္း ဦးစီးဌာန

ဟုတ္ကဲ့ရွင့္။ ကာကြယ္ေပးထားပါတယ္။ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈက ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အဓိက အခန္းက႑ပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ အကာအကြယ္ေပးထားတယ္ အဲဒီထဲမွာမွ ျပစ္ဒဏ္လည္း ထည့္သြင္းေပးထားပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ မသန္စြမ္းသူေတြကုိ ခြဲျခားဆက္ဆံတယ္ဆုိတာက မသန္စြမ္းတဲ့သူတစ္ေယာက္ကုိ သန္စြမ္းတဲ့သူတစ္ေယာက္က ခြဲျခားဆက္ဆံတာမ်ိဳးရွိသလို မသန္စြမ္းသူကုိယ္တုိင္ကလည္း ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ခြဲျခားဆက္ဆံတာရွိပါတယ္။ ကုိယ္ဟာ မသန္စြမ္းသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ အားငယ္ေနမယ္ မသန္စြမ္းသူတစ္ေယာက္ျဖစ္လုိ႔ သူမ်ားနဲ႔ သန္စြမ္းသူေတြနဲ႔ အလုပ္မလုပ္ႏုိင္ဘူး ဒါမွမဟုတ္လို႔ရွိရင္ ကုိယ္ဟာ မသန္စြမ္းသူျဖစ္လို႔ ကုိယ့္ကုိ သူမ်ားထက္ပုိၿပီး ဦးစားေပးရမယ္ဆုိတဲ့ဟာကလည္း မသန္စြမး္သူကုိယ္တုိင္က ခြဲျခားတာပါ။ အဲဒီအတြက္ေတာ့ ကၽြန္မတုိ႔ ဥပေဒ သီးျခားထားတာေတာ့ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔က မသန္စြမ္းသူေတြကုိ အၿမဲတမ္း အသိပညာေပးေနရတယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕မသန္စြမ္းသူေတြကုိ အၿမဲတမ္း သတိေပးၿပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႔က တုိက္တြန္းေနရတာကေတာ့ ကုိုယ့္ကုိကုိယ္ မခြဲျခားမိဖုိ႔ပါ။ ခြဲျခားတယ္လို႔ ေျပာလုိက္တဲ့အခါမွာ သန္စြမ္းတဲ့သူေတြက ခြဲျခားမိတာနဲ႔ပဲ ဥပေဒက ကာကြယ္ေပးထားၿပီးေတာ့ မသန္စြမ္းသူကုိယ္တုိင္ကေရာဆုိတဲ့ အပိုင္းေတြ ရွိပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ မသန္စြမ္းသူကုိယ္တုိင္ကလည္း ကုိယ့္ကုိကုိယ္ မခြဲျခားမိဖုိ႔ကိုေတာ့ ကၽြန္မတို႔လည္း ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ အသိပညာေပးေနပါတယ္။

အပိုင္း (၁)ကို ေအာက္ပါလင့္တြင္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္- http://www.mizzimaburmese.com/article/30051