Forbes Asia မဂၢဇင္း Top 30 စာရင္းဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ကမာၻ႔အေကာင္းဆံုး လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ပိုင္ရွင္ ကိုထက္ျမတ္ဦးႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္း အပိုင္း (၂)

.

Safety ဆိုတာက ဒီဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္က မွားသြားရင္ေတာင္မွ သူက Safe ျဖစ္ရမယ္။ Confidence ကို Grow လုပ္ရမွာေပါ့။ Safe ျဖစ္တယ္ဆိုတာလည္း သူ႔ကို အလုပ္လည္းမထုတ္ဘူး။ ကိုယ္က အားရွိေအာင္ ဟုတ္ၿပီ ညီေလး။ ညီေလး ဒီတစ္ေခါက္မွားသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ဒီလိုဒီလို လုပ္လိုက္ပါ။ ဒီမွာက ေတာ္ရံုတန္ရံု အဲဒီလိုမလုပ္ဘူး။ ဒီမွာက မင္းဘာလို႔အဲဒီလိုလုပ္တာလဲ ဆိုၿပီး ဆဲဆိုမယ္၊ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးဆို အျပစ္ကစတင္မယ္။ လက္ညိွဳးထိုးၿပီး အျပစ္စေျပာတာ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာ ဘာလဲဆိုေတာ့ အဲဒါအကုန္လံုးေပါင္းလိုက္ရင္ ဒီကလူငယ္ေတြက အလုပ္တစ္ခုသြားလုပ္ၿပီဆိုရင္ လစာတစ္ခုတည္းမၾကည့္နဲ႔ ကိုယ္လုပ္တဲ့အလုပ္ကိုလည္း မၾကည့္နဲ႔ ကိုယ့္ကို အင္တာဗ်ဴးလုပ္တဲ့သူနဲ႔ အဲဒီလုပ္ငန္းရဲ႕ပိုင္ရွင္ကဘယ္သူလဲ အဲဒီသူက ကိုယ့္ကိုဆရာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ့္ကို ပညာအမ်ားႀကီးသင္ေပးႏိုင္သလား? စီးပြားေရးတစ္ခုတည္းမဟုတ္ဘူး ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ဆိုရင္ လူႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ ဘာသင္ေပးလို႔ရလဲ?

ေမး -  အစ္ကိုဆိုရင္လည္း ေအာင္ျမင္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၿပီ။ အဲဒီေတာ့ လူငယ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္တဲ့အခါမွာ ၀ါသနာပါတဲ့အပိုင္းရွိတယ္၊ လုပ္ခ်င္တဲ့အပိုင္းရွိတယ္။ အဲဒီလိုျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ ဘယ္အရာကို ေရြးသင့္သလဲသိခ်င္ပါတယ္။

ေျဖ - လုပ္သင့္တာနဲ႔လုပ္ခ်င္တာ ဘယ္ဟာကိုေရြးသင့္သလဲဆိုရင္ ႏွစ္ခုလံုးေပါင္းၿပီး ေရြးသင့္တယ္။ ဘာမွအလုပ္မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ဟာကို သြား၀ါသနာပါတယ္ဆိုရင္ ဘာပဲလုပ္လုပ္စိတ္ဆင္းရဲဖို႔ပဲရွိမယ္။ ၿပီးရင္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ခုေျပာခ်င္တာက အလုပ္တစ္ခုကို ဘယ္ေလာက္ပဲစိတ္ဝင္စားစား ၾကာရင္ ရိုးသြားတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုရင္ ေန႔နဲ႔ည ခရီးထြက္ရင္ေတာင္ ေန႔နဲ႔ည ဒီဆိုင္ေလာကမွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္ဦးေႏွာက္က ပတ္ခ်ာလည္ေနတယ္။ အိပ္မက္မက္ရင္လည္း စားေသာက္ဆိုင္အေၾကာင္းပဲ အိပ္မက္မက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီ စိတ္ကမနည္းဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဆို အေမနဲ႔အေဖကို တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ပဲ ေတြ႔ရတယ္။ စကားေျပာရင္လည္း တစ္ခါတစ္ေလ သံုးေလးပတ္မွ တစ္ေခါက္ေလာက္ပဲ စကားေျပာရတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္က ဒီအလုပ္မွာပဲ အၿမဲစိတ္ေရာက္ေနတယ္။ အစတည္းက စားေသာက္ဆိုင္ မင္းဖြင့္ရမယ္၊ ေန႔နဲ႔ညလုပ္မလားဆို ကၽြန္ေတာ္လုပ္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ကားအေရာင္းအဝယ္ ေန႔နဲ႔ည လုပ္မလားဆို မလုပ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မတူဘူးေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ ကားစိတ္၀င္စားတဲ့ သူက်ေတာ့လည္း ဒီလုပ္ငန္းကို ဘယ္လုပ္ခ်င္မလဲ အဲဒီလုပ္ငန္းပဲလုပ္မွာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္ဘာကို စိတ္၀င္စားလဲဆိုတာ အေရးႀကီးတယ္။

ေမး - အစ္ကို႔အေနနဲ႔ စိတ္ဓါတ္က်စရာေတြ ႀကံဳခဲ့တယ္၊ အတိုက္အခိုက္ေတြ ႀကံဳခဲ့တယ္။ အဲဒီလိုအခ်ိန္မွာ နာလံထူဖို႔ဘာေတြလုပ္လဲ။

ေျဖ - အလုပ္ပဲပိုလုပ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မေန႔က ၁၅ နာရီလုပ္တယ္။ အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္ ဒီေန႔ ၁၆ နာရီလုပ္တယ္။ ဒီေန႔အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္ ၁၇ နာရီလုပ္တယ္။ စီးပြားရွာတယ္ဆိုတာ idea တစ္ခုနဲ႔လည္း မလံုေလာက္ဘူး။ ျပႆနာေတြ အၿမဲတမ္း ေျဖရွင္းေနရတယ္။ အၿမဲတမ္း ေန႔တိုင္း Concentrate လုပ္ေနရတယ္။ နည္းနည္းေလး ေပါ့လိုက္တာနဲ႔ကို ျပႆနာတက္ၿပီ။

ေမး - အခုဆို အစ္ကို႔အေနနဲ႔ ေအာင္ျမင္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၿပီ။ ဒီမေအာင္ျမင္ခင္မွာ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုေပၚကို ေလ်ာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ လူငယ္တစ္ေယာက္ ရသင့္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ဆံုးရႈံးလိုက္ရတာမ်ိဳးေရာရွိလား။

ေျဖ - မႀကံဳပါဘူး။ မႀကံဳပါဘူးဆိုတာက ကၽြန္ေတာ္က ဒီအလုပ္ကို လုပ္ခ်င္လို႔လုပ္တာကိုး။ အဲဒါလည္း အရမ္းအေရးႀကီးတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာကေလ လူငယ္ေတြအေပၚမွာ တာ၀န္ကလည္း မေပးခ်င္ဘူး။ အျပစ္ကလည္း ေျပာခ်င္တယ္။ ဒီဖုန္းပဲ သံုးေနတာကြာ ဒီ Facebook ပဲသံုးေနတာ။ ဒါပဲသံုးေနတာ။ ဒါပဲလုပ္ေနတာ စာလဲမက်က္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုခ်ည္းပဲလည္း မဟုတ္ဘူး။ စိတ္၀င္စားမႈ တစ္ခုကေတာ့ အၿမဲရွိရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကံေကာင္းတယ္ ေျပာရမယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ငယ္ငယ္တည္းက စားေသာက္ဆိုင္ကို ဖြင့္လဲဖြင့္ခ်င္ခဲ့တယ္။ ၿပီးရင္ကၽြန္ေတာ္က အစားအေသာက္ကို အရမ္း၀ါသနာပါေတာ့ ေန႔တိုင္း အစားအေသာက္ၾကားထဲမွာ လုပ္ေနရတာဆိုေတာ့ ေပ်ာ္တာေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခ်ိန္းထားတာ ဖ်က္လိုက္ရတယ္။ အလုပ္လုပ္ေနရလို႔ စိတ္ဆင္းရဲတယ္ဆိုတာ မရွိဘူး။

ေမး -  လူငယ္တစ္ေယာက္ ေအာင္ျမင္ဖို႔ ဘယ္အရာက အေရးႀကီးဆံုးျဖစ္မလဲခင္ဗ်။

ေျဖ - ကၽြန္ေတာ္ခုနက ေျပာသလိုပဲ။ အေရးအႀကီးဆံုးက စိတ္၀င္စားမယ့္ဟာ တစ္ခုကိုလုပ္ဖို႔။ ၿပီးေတာ့ စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုတာကလည္း ကၽြန္ေတာ့္စိတ္မွာ ႏွစ္ပိုင္းရွိတယ္။ အေပ်ာ္ပိုင္းရွိတယ္၊ ဂိမ္းေဆာ့မယ္ ဖုန္းသံုးမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖုန္းသံုးတဲ့အတိုင္းလည္း ေပ်ာ္ေပမယ့္ ဖုန္းဆိုင္သြားမဖြင့္နဲ႔။ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာလည္းကိုယ္က အၿမဲတမ္းျပန္ျပန္စဥ္းစားေနေပါ့။ ေန႔နဲ႔ည ဒီအလုပ္ကိုလုပ္ရမယ္။ အဆိုးဆံုးရက္ေတြမွာ ၂၄ နာရီလုပ္ရမယ္။ အိပ္ေတာင္မအိပ္ရဘူး။ ၿပီးရင္ အၿမဲတမ္းလည္း ပိုက္ဆံရတာလည္းမဟုတ္ဘူး။ အရွံဳးေတြကအမ်ားႀကီး ေပၚေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘယ္အလုပ္အကိုင္ကို Scribed လုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲဆိုတာ ျပန္စဥ္းစားလိုက္ရမယ္။ အဲဒါအရမ္းအေရးႀကီးတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ဘာအေရးႀကီးလဲဆိုေတာ့ သူမ်ားေျပာတဲ့အတိုင္း မယံုဖို႔၊ ၿပီးရင္ မိဘေတြ ဆရာ ဆရာမေတြကလည္း အၿမဲတမ္း ကိုယ့္အိုင္ဒီယာကို အားေပးမွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုနားလည္တာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ ရွိတယ္။ ရင္ထဲမွာ တကယ္ကို ဘာလုပ္ခ်င္လဲ ဘာစိတ္၀င္စားလဲ သူမ်ားကိုမေျပာဘူးတာေတြလည္း ရွိမွာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို Confident ရွိဖို႔။ တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ အားငယ္တယ္။ မိဘေတြကို ဒီလုပ္ငန္းစခ်င္တာသြားေျပာမယ္။ လက္မခံရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ အသက္ရွဴမယ္ သြားေျပာမယ္၊ သူတို႔လက္မခံဘူးဆိုရင္လည္း သြားလုပ္ေတာ့မွာ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုး ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္အုပ္ခ်ဳပ္တာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းပဲရွိတယ္။ မိဘေတြက အၿမဲတမ္းလာကယ္ေနလို႔လည္း မရဘူး။ ၿပီးရင္ေနာက္ဆံုးဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္က အလုပ္တစ္ခုလုပ္ၿပီး စိတ္ဆင္းရဲၿပီးေတာ့ အိမ္ျပန္သြားရင္လည္း အေမနဲ႔အေဖက ကိုယ့္ကိုသနားမွာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ကို လုပ္ဖို႔က အရမ္းအေရးႀကီးတယ္။

ေမး - လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ တာ၀န္ယူမႈ တာ၀န္သိတတ္မႈကေရာ ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ဘယ္ေလာက္ထိအေရးပါလဲ။

ေျဖ - ေအာင္ျမင္မႈအေပၚမွာ တစ္ပိုင္းကေတာ့ အေရးပါတာေပါ့။ ပိုၿပီးေအာင္ျမင္လာေလ ပိုၿပီး Confident ပိုရွိေလပဲ။ Confident ပိုရွိရင္ တာ၀န္ပိုယူခ်င္လိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ တာ၀န္က ဘယ္အခ်ိန္မွာ ခက္သြားလဲဆိုေတာ့ ဒီက Education စနစ္နဲ႔ ဒီက Family System ေတြက တာ၀န္ယူတာကို သိပ္အားမေပးဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိ္န္မွာ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာ ဘာလုပ္ရမလဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ့္စိတ္ထဲကို ျပန္စဥ္းစားၿပီးေတာ့ ဟုတ္ၿပီ တာ၀န္ ငါယူေတာ့မယ္ကြာ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဘဝမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တာဝန္ယူရမွာပဲေလ။ အဲဒီေတာ့ အလုပ္မွာကအစ မိုးလင္းကေန ညအိပ္တဲ့အထိကို တစ္ေနကုန္တာဝန္ယူရမွာ။ ဥပမာ ကၽြန္ေတာ့္အလုပ္မွာ တစ္ခ်ိဳ႕ကေလးေတြဆိုရင္ တာဝန္မယူခ်င္တာမဟုတ္ဘူး။ တာဝန္မယူတတ္တာ။ သူတို႔စိတ္ထဲမွာ အထူးသျဖင့္ တစ္ျခားအလုပ္ကလာတဲ့ ကေလးေတြဆိုရင္ သူတို႔က တစ္ခုခုလုပ္တတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မေျပာရဲဘူး လုပ္တတ္တယ္ဆိုတာ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေျပာၿပီးေတာ့ သူတို႔ကို လုပ္ခိုင္းလိုက္လို႔ရွိရင္ မွားသြားမွာ အရမ္းေၾကာက္ေနတာ။ ကိုထက္ကဘာလုပ္မလဲ? ကိုထက္ကအလုပ္ထုတ္လိုက္မလား? သူတို႔ကို ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္လုပ္လိုက္မလား? သူတို႔ကိုဆဲလိုက္မလား? အဲဒီေတာ့ တစ္ခုကဘာလဲဆိုေတာ့ လူငယ္ေတြကတစ္ပိုင္း၊ ဒါေပမယ့္ လူႀကီးေတြကေရာ အဲဒီလို Confident ေပးဖို႔ဆိုတာ အရမ္းအေရးႀကီးတယ္။ Safety ရွိဖို႔ေပါ့။ Safety ဆိုတာက ဒီ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္က မွားသြားရင္ေတာင္မွ သူက Safe ျဖစ္ရမယ္။ Confident ကို Grow လုပ္ရမွာေပါ့။ Safe ျဖစ္တယ္ဆိုတာလည္း သူ႔ကိုအလုပ္လည္းမထုတ္ဘူး။ ကိုယ္ကအားရွိေအာင္ ဟုတ္ၿပီ ညီေလး။ ညီေလး ဒီတစ္ေခါက္မွားသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ဒီလိုဒီလို လုပ္လိုက္ပါ။ ဒီမွာက ေတာ္ရံုတန္ရံု အဲဒီလိုမလုပ္ဘူး။ ဒီမွာက မင္းဘာလို႔အဲဒီလိုလုပ္တာလဲ ဆိုၿပီး ဆဲဆိုမယ္၊ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးဆို အျပစ္ကစတင္မယ္။ လက္ညိွဳးထိုးၿပီး အျပစ္စေျပာတာ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာ ဘာလဲဆိုေတာ့ အဲဒါအကုန္လံုးေပါင္းလိုက္ရင္ ဒီကလူငယ္ေတြက အလုပ္တစ္ခုသြားလုပ္ၿပီဆိုရင္ လစာတစ္ခုတည္းမၾကည့္နဲ႔ ကိုယ္လုပ္တဲ့အလုပ္ကိုလည္း မၾကည့္နဲ႔ ကိုယ့္ကို အင္တာဗ်ဴးလုပ္တဲ့သူနဲ႔ အဲဒီလုပ္ငန္းရဲ႕ပိုင္ရွင္ကဘယ္သူလဲ အဲဒီသူက ကိုယ့္ကိုဆရာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ့္ကို ပညာအမ်ားႀကီးသင္ေပးႏိုင္သလား? စီးပြားေရးတစ္ခုတည္းမဟုတ္ဘူး ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ဆိုရင္ လူႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ ဘာသင္ေပးလို႔ရလဲ? ကၽြန္ေတာ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္အလုပ္မွာ လာလုပ္တဲ့ကေလးေတြကို ေျပာျပတယ္။ မင္းဒီဟာကို တာဝန္ယူကိုယူရမယ္၊ မင္းလက္ထဲကို ငါဒါကိုအပ္ထားၿပီေနာ္၊ မင္းၿပီးတဲ့အထိကို ငါလွည့္ကိုမၾကည့္ေတာ့ဘူး တစ္ခုေတာ့ငါေျပာမယ္။ မင္းလုပ္ခ်င္တဲ့အခ်ိ္န္လုပ္ ႏွစ္ရက္ေနရင္ ဒါကိုၿပီးေအာင္လုပ္ေပးရမယ္။ တာဝန္ယူမႈဆိုတာ အဲဒါပဲ။ တာဝန္ယူမႈဆိုတာ သူမ်ားခိုင္းတာလုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ တာ၀န္ယူမႈဆိုတာ ကိုယ့္အရည္အခ်င္းနဲ႔ကိုယ္ ငါသြားလုပ္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ လုပ္တာ အဲဒါေပါ့။ အဲဒါလည္းအရမ္းအေရးႀကီးတယ္။

ေမး - ျမန္မာႏိုင္ငံကလူငယ္ေတြအေပၚ မိဘေတြရဲ႕အုပ္ထိန္းမႈအေပၚ အစ္ကို႔ရဲ႕အျမင္ကို ေျပာျပေပးပါဦးဗ်။

ေျဖ - တစ္ခုကဘာရွိလဲဆိုေတာ့ Culture ကဘယ္တူေတာ့မလဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္က မေျပာနဲ႔ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္နဲ႔ ခုနဲ႔ေတာင္ မတူေတာ့ဘူး။ မိဘေတြက မိဘတစ္ေယာက္ရဲ႕ အရြယ္ဆိုတာလည္း အသက္ ၃၀၊ ၄၀၊ ၅၀၊ ၆၀ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေျပာင္းလဲဖို႔ဆိုတာလည္း လြယ္မွမလြယ္တာ။ ဒါေပမယ့္ ဘာကလြယ္လဲဆိုေတာ့ ဒီ Negative မျဖစ္ဘဲနဲ႔ မေကာင္းတာဘဲ မေျပာဘဲနဲ႔ Positive ျဖစ္ဖို႔။ တစ္ခုခုမွားသြားရင္ မွားတာႀကီးကိုပဲ ခဏခဏမေျပာဘဲနဲ႔ ေကာင္းတာလည္း တစ္ခုခုေျပာလိုက္လို႔ ရွိရင္လည္း ဒီကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝေျပာင္းလဲသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုရင္ မိဘမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ငယ္တဲ့ ကေလးေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ကေန ၂၁ ေလာက္အထိ အနည္းဆံုး ဝန္ထမ္းသံုးဆယ္ေလာက္ ရွိတယ္။ သူတို႔ကို Confident ေပးဖို႔ဆိုတာ အရမ္းခက္တယ္။ ဒါေပမယ့္သူတို႔ကို Confident တစ္ခုရသြားၿပီဆိုရင္ ေနာက္ဘာပဲခိုင္းခိုင္း သူတို႔လုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္က အရမ္းျဖစ္သြားၿပီ။ ေန႔နဲ႔ည ၂၄နာရီ အလုပ္ခိုင္းလိုက္။ သူတို႔ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ အလုပ္လည္းလာတယ္၊ အလုပ္လည္းလုပ္တယ္။ အဲ့ဒီေတာ့အဲဒါအေရးႀကီးတယ္။ ၿပီးရင္ ဘယ္လိုေျပာရမလဲဆိုေတာ့ အခုနကေျပာသလိုပါပဲ ဒီ Negative တစ္ခုပဲ မျဖစ္ဖို႔ေပါ့။ အားရွိသြားေအာင္ Positivity ဆိုတာလည္းအရမ္းအေရးႀကီးတယ္။

ေမး - ဟုတ္ကဲ့ပါအစ္ကို။ ဒီအစီအစဥ္ရဲ႕ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေအာင္ျမင္ခ်င္ၾကတဲ့ လူငယ္ေတြအတြက္ အစ္ကို႔အေနနဲ႔ အႀကံဥာဏ္ေပးခ်င္တာမ်ိဳးေရာ ရွိ္ပါေသးလားခင္ဗ်။

ေျဖ - ခုနကေျပာသလို တစ္က သတၱိရွိဖို႔။ ၿပီးရင္ ညကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္က လူေတြအေပၚမွာ အၿမဲတမ္း အသက္ႀကီးႀကီး အသက္ငယ္ငယ္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ဆက္ဆံၿပီးေတာ့ သူတို႔ idea ေတြလည္းလက္ခံ ကိုယ့္ Idea ေတြလည္း Share လုပ္ ၿပီးရင္မေၾကာက္ဖို႔ အရမ္းအေရးႀကီးတယ္။ အဓိကကအဲဒါေတြပါပဲ။

ဟုတ္ကဲ့ပါအစ္ကို။ အခုလိုျပည့္ျပည့္စံုစံုေျဖၾကားေပးလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ Mizzima TV အဖြဲ႕သားေတြက အထူးပဲေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ဟုတ္ကဲ့ပါ။ အခုလို အသက္ငယ္ငယ္အရြယ္မွာပဲ ေအာင္ျမင္မႈေတြရထားတဲ့ ကိုထက္ျမတ္ဦးရဲ႕ ဘဝအေတြ႔အႀကံဳေတြ၊ ဘဝျဖတ္သန္းခဲ့ပံုေတြနဲ႔ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ဘယ္လိုမ်ိဳးလုပ္ေဆာင္ရမယ္ ဆိုတဲ႔အခ်က္ေတြကို တင္ဆက္ေပးခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္ကို ၾကည့္ရွဳ႕ၿပီးေတာ့ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ေကာင္းတဲ့အႀကံအစည္ ေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုခုကို ရရွိမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ Mizzima TV ကိုၾကည့္ရွဳ႕ေနၾကတဲ့ ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္ခ်င္းဆီကို ေက်းဇူးအထူးပဲ တင္ရွိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

အင္တာဗ်ဳးအပိုင္း(၂)အား ေအာက္ပါတြင္ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါသည္-http://www.mizzimaburmese.com/article/24517