ျပည္သူေတြ ထမ္းေဆာင္ေနရတဲ့ အခြန္ေတြ ဘယ္ေနရာေတြမွာ အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်ေနသလဲ (အပုိင္း ၂)

.

 

ေဒၚသင္းသင္းေအာင္ (မဇိၩမသတင္းဌာန)

အဲဒီမွာ ခုနက ကိုဝဏၰထြန္းေျပာလိုက္တဲ့အထဲမွာ သြယ္ဝိုက္အခြန္ဆုိတာ ပါပါတယ္။ တိုက္႐ိုက္အခြန္ သြယ္ဝိုက္အခြန္ အဲဒါေတြလည္းရွိတယ္။ ေနာက္တစ္ခါက်ေတာ့လည္း အခု ၾကားေနရတဲ့အခါက်ေတာ့ တိုက္႐ိုက္ ဘယ္လုိမ်ိဳး သံုးမယ္ဆုိတာေတာ့ မသိဘူး ေျပာတာက ဆက္သြယ္ေရးေပါ့ တယ္လီဖုန္းကုမၸဏီေတြက အခုထပ္ၿပီးေတာ့ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္း ေကာက္လာတယ္ေပါ့ေနာ္။ အဲဒါေတြကုိ ဘာလုိ႔ေကာက္သလဲ ဆုိတဲ့ဟာမ်ိဳးေတြေပါ့။  ပထမတုနး္ကေတာ့ ဒါေတြလည္း စားသံုးသူေတြဆီကုိ ေရာက္သြားတယ္။ စားသံုးသူေတြကုိ ကုမၸဏီေတြက ျပန္တုိးလုိက္တယ္ေပါေနာ္။ သူတုိ႔ကုိ ေကာက္တယ္၊ သူတို႔ကလည္း ျပည္သူေတြဆီက ျပန္ျဖတ္တယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒါကေရာ တရားသလား၊ ႏွစ္ထပ္ကြမ္းေတြမ်ား ျပည္သူေတြက ပိသလားေပါ့ အဲဒါ ျဖစ္သင့္သလား။ တစ္ဦးခ်င္းရဲ႕ တကယ့္ကုိ နဲနဲပါးပါးေလးရွိတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ဝင္ေငြထဲမွာမွ ထပ္ျဖတ္တာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္မေနဘူးလား၊ ေျပာတာကေတာ့ ဒီကေန ၅ ရာခုိင္ႏႈန္း ျဖတ္မယ္၊ ျဖတ္လို႔ရွိရင္ ဒီက ရတဲ့ေငြကုိ ပညာေရးမွာသံုးမယ္ စသျဖင့္ အဲဒါမ်ိဳးေတြ ေျပာလုိက္ေတာ့ ဒါကေတာ့ နဲနဲေလး ျမွင့္တင္တဲ့သေဘာေပါ့။ ေပးခ်င္ေအာင္ေပါ့ေလ။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ ျပည္သူေတြက တစ္ဖက္ကဝင္ေငြက ဝန္ပိတာမ်ိဳး အဲဒါကေရာ   ျဖစ္သင့္သလား ဆုိတာကုိ ဆရာ႔အေနနဲ႔ ေဆြးေႏြးေပးပါဦး။

ဦးေက်ာ္ေဇယ် (ဦးစီးမွဴး)

ျပည္တြင္း ဦးစီးအခြန္ဌာန စစ္ကုိင္းတုိင္းေဒသႀကီး။

ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပလုိတာက ခုနက သြယ္ဝုိက္ခြန္ထဲမွာ ကုန္သြယ္လုပ္ငန္းခြန္က်တဲ့ လုပ္ငန္းေတြက ဘာေတြလုပ္လဲဆုိရင္ ျပည္ပက တင္သြင္းတဲ့ Export လုပ္လာမယ္ဆုိရင္ ကုန္သြယ္လုပ္ငန္းခြန္ က်ပါတယ္။ ျပည္တြင္းမွာ ကုန္စည္ထုတ္လုပ္မႈ က်မယ္ဆုိရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်မယ္ဆုိရင္ ကုန္သြယ္လုပ္ငန္းခြန္ က်ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဝန္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္မယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္လည္း ဥပေဒအရ ကုန္သြယ္လုပ္ငန္းခြန္ က်သင့္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ ကုန္သြယ္မႈေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေစ်းေရာင္းတာ ကုန္သြယ္မႈလုပ္ငန္း လုပ္တဲ့ဟာက်ရင္ ဥပေဒအရ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ကုန္သြယ္လုပ္ငန္းခြန္ က်ရပါတယ္။ အဲေတာ့ ခုနက ကုိဝဏၰေျပာတဲ့ စားသံုးသူမွာေရာ ေကာက္ခံတယ္ဆုိတာက တျခားႏုိင္ငံေတြမွာလည္း ေကာက္ေနပါတယ္။ စင္ကာပူတုိ႔မွာဆုိရင္လည္း ၇ ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ တက္ေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္အထင္ေပါ့ေလ။ ဒီမွာ ကုန္သြယ္လုပ္ငန္းခြန္ကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က တသတ္္မတ္တည္း ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းမွာ ခုနက ႏႈန္းအေပၚ မ်ားတယ္မမ်ားဘူးဆုိတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ျပည္သူ႔ဆႏၵအရ လႊတ္ေတာ္ကေနၿပီးေတာ့ ႏႈန္းကို တုိးခ်င္ ေလ်ာ့ခ်င္ရင္ ႏွစ္စဥ္ကုိ ခုနက ကၽြန္ေတာ္ေျပာတဲ့ ျပည္ေထာင္စု အခြန္ေကာက္ဥပေဒအထဲမွာ ထည့္ၿပီးေတာ့ ျပင္လုိ႔ရပါတယ္။ ဒီႏႈန္းကေတာ့ ဒီႏွစ္မ်ားတယ္၊ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းကေန ၂ ရာခုိင္ႏႈန္း အဲသလုိသေဘာမ်ိဳး ေလ်ာ့လို႔ရပါတယ္။

ေဒၚသင္းသင္းေအာင္ (မဇိၩမသတင္းဌာန)

အဲဒါထက္ အျခားေရာ ဘယ္နညး္လမ္းေတြ ၾကားရေသးလဲ။ ျပည္သူေတြဆီကေရာ ၾကားမိေသးလား လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဒါေတြကုိ ဘယ္လုိျဖစ္သင့္တယ္ ဘယ္လုိမျဖစ္သင့္ဘူးဆုိတာမ်ိဳးေပါ့။

ေဒၚစုျမတ္ထက္ (စစ္ကုိင္းတုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္)

ျပည္သူကေတာ့ အခုက အခြန္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အသိပညာက နည္းေနေသးေတာ့ သူတုိ႔ကေတာ့ ေလ်ာ့ခ်င္တာေပ့ါ။ ေလ်ာ့ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္မတို႔ၿမိဳ႕နယ္မွာဆုိရင္ ၿမိဳ႕နယ္အခြန္ဦးစီးက အခြန္ပညာေပး လုပ္ငန္းေတြ ခဏခဏလုပ္တယ္။ ခဏခဏလုပ္ၿပီးေတာ့ သူတို႔ကို အသိပညာေပးရတယ္ေပါ့ေနာ္။ ခုနက မသင္းသင္းေအာင္ေျပာတဲ့ တယ္လီဖုန္းကေန ၅ ရာခုိင္ႏႈနး္က ဒီႏွစ္ဆုိရင္ ကၽြန္မတုိ႔က Citizen Budget မွာ သန္းေပါင္း ၇၅၀၀ အဲဒါအကုန္လံုးကုိ ကၽြန္မတို႔ ပညာေရးအသံုးစရိတ္မွာ သံုးတာေပါ့ေနာ္။ အဲေတာ့ ႏုိင္ငံသားေတြအေနနဲ႔လည္း ဒါကေတာ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ပညာေရးအေျခအေနကလည္း အားလံုးသိတဲ့အတုိင္းပဲ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ေလးနဲ႔ ပညာေရးက႑မွာ ကုိယ္က ပါဝင္ၿပီးေတာ့ ကူညီေပးႏုိင္တဲ့သေဘာေပါ့ေနာ္။ အဲဒီအေပၚမွာ ျပည္သူ႔အသံကေတာ့ ဒီ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းေကာက္တဲ့အေပၚမွာေတာ့ ကြန္ပလိန္းတက္တာေတာ့ ကၽြန္မကေတာ့ မၾကားမိဘူး။ ကၽြန္မၾကားတာကေတာ့ ဝင္ေငြခြန္ေပါ့။ ဝင္ေငြခြန္ကေတာ့ ၃၀ ရာခုိင္ႏႈန္းေပါ့ေနာ္။

ေဒၚသင္းသင္းေအာင္ (မဇိၩမသတင္းဌာန)

ဒါဆုိရင္ ကုိယ္က လစာရတယ္ထားပါေတာ့ ကုိယ္က ဝင္ေငြရတယ္ေပါ့ေနာ္။ လစာရတဲ့အထဲကေရာ ၃၀ ရာခုိင္ႏႈန္းပဲ ျဖတ္တာလား။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ အိမ္ေတြေျမေတြေရာင္းလို႔ ကားဝယ္တဲ့အခါတုိ႔မွာ ၃၀ ရာခုိင္ႏႈန္း ျဖတ္တာလား အဲဒါကုိလည္း ေျပာျပေပးပါဦးရွင့္။

ဦးေက်ာ္ေဇယ် (ဦးစီးမွဴး)

ျပည္တြင္း အခြန္ဦးစီးဌာန စစ္ကုိင္းတုိင္းေဒသႀကီး။

အဲဒါက လစာဝင္ေငြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ရွိရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ၄၈ သိန္းမေက်ာ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အခြန္ေပးဖို႔ မလုိပါဘူး။ ၄၈ သိန္းေက်ာ္မွသာ ေပးရတာပါ။ တစ္ႏွစ္လံုးလစာေပါ့။ အဲဒီမွာလည္း အေျခခံသက္သာခြင့္ေတြလည္း ေပးထားပါတယ္။ အေျခခံသက္သာခြင့္ ၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္း ေပးထားပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ အတူေနမိဘ သားသမီးေတြ အဲဒီအတြက္လည္း အေျခခံသက္သာခြင့္ေတြ ေပးထားတာရွိပါတယ္။

ေဒၚသင္းသင္းေအာင္ (မဇိၩမသတင္းဌာန)

ဟုတ္ကဲ့။ အဲဒါဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္ရာခုိင္ႏႈန္း တက္လဲ။ ခုနကေျပာသလို ၄၈ သိန္းေက်ာ္တဲ့သူေတြကုိ ၃၀ ရာခုိင္ႏႈန္း ျဖတ္တာပဲလား ဝင္ေငြခြန္ကေပါ့။

ဦးေက်ာ္ေဇယ် (ဦးစီးမွဴး)

ျပည္တြင္း အခြန္ဦးစီးဌာန စစ္ကုိင္းတုိင္းေဒသႀကီး။

၄၈ သိန္း မဟုတ္ဘူးခင္ဗ်။ ဥပမာ ဆရာမက တစ္ႏွစ္လံုးကုိ သိန္း ၅၀ ရတယ္ပဲထားပါေတာ့ အဲဒီ ၄၈ သိန္းထက္ ေက်ာ္တဲ့ ၂ သိန္းေက်ာ္တဲ့အေပၚမွာပဲ ျဖတ္တာပါ။ သူကေတာ့ ရာခုိင္ႏႈန္းေလးေတြ ခ်ိဳးထားတာရွိပါတယ္။ ခုနက ၃၀ ရာခုိင္ႏႈန္းဆုိတာက ဆရာမက အိမ္ဝယ္လုိက္တယ္ ထားပါေတာ့ ဆရာမက အိမ္ကုိ သိန္း ၃၀၀ နဲ႔ ဝယ္လိုက္တယ္။ ဝယ္လုိက္လို႔ ဆရာမက ေငြျဖဴမျပႏုိင္ဘူးဆုိရင္ အဲဒီအေပၚမွာေတာ့ အဆင့္ဆင့္ အလႊာလိုက္ အလႊာလိုက္ သက္သာခြင့္ ေပးတယ္ေပါ့။

ေဒၚသင္းသင္းေအာင္ (မဇိၩမသတင္းဌာန)

အဲဒါကေတာ ့နဲနဲေလး ကြဲတာေပါ့ေနာ္။ လစာကေန ဒါ႐ုိက္ျဖတ္တာမဟုတ္ဘူးဆုိေတာ့ေပ့ါေလ။ ဟုတ္ကဲ့ပါ ကိုဝဏၰအေနနဲ႔ ျဖည့္ေျပာေပးပါဦး။

ဦးဝဏၰထြန္း (Bank Information Center )

အဲဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အယူအဆကေတာ့ အခြန္ေကာက္တယ္ဆုိတဲ့ေနရာမွာလည္း တယ္လိီဖုန္းနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီးေတာ့ တယ္လီဖုန္းခြန္ ကုန္သြယ္လုပ္ငန္းခြန္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အခြန္မွာက ခုနကေျပာသလုိ ႏွစ္ဦးတုိးအခြန္ ႏွစ္ဦးေလ်ာ့ခြန္ဆုိၿပီးေတာ့ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ သူ႔ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆုိခ်က္အားျဖင့္ ႏွစ္ဦးတုိးဆုိတဲ့သေဘာအရ ဆင္းရဲသားျပည္သူေတြအေပၚမွာ ဝန္သိပ္မပိဘူး။ ဘယ္သူေတြအေပၚမွာ ပိသလဲဆုိေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဝန္ပိတယ္ဆုိတာထက္ကုိ ဘယ္သူေတြ အခြန္ပုိေဆာင္ရသလဲဆုိရင္ ခုနက လုပ္ငန္းေကာင္းနဲ႔ ဝင္ေငြမ်ားတဲ့သူေတြက အခြန္ပိုေဆာင္ရတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက ႏွစ္ဦးေလ်ာ့ခြန္ဆုိတဲ့ သေဘာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အဆင္ေျပတဲ့ လုပ္ငန္းရွင္ေတြထက္စာလို႔ရွိရင္ ဘယ္သူေတြအေပၚမွာ ပုိပိသလဲဆုိရင္ ဆင္းရဲသားေတြအေပၚမွာ ပိုပိတယ္။ ဝင္ေငြနည္းတဲ့ လူတန္းစားမွာ ပိုပိတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာ က်င့္သံုးတာကက်ေတာ့ ႏွစ္ဦးတုိးခြန္ကုိ က်င့္သံုးတယ္။ ခုနက ဆရာမေျပာသလိုပဲ ႏုိင္ငံတကာမွာ ေနာ္ေဝ၊ ဆြီဒင္၊ ဒိန္းမတ္တို႔ ႏုိင္ငံတို႔မွာဆုိရင္ သူ႔မွာ ဝင္ေငြအခ်ိဳးအစားေတြ ရွိတာေပါ့။ အမ်ားဆံုးသည္ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ထိ ေဆာင္ရတယ္။ ဆုိေတာ့ အေမရိကတို႔ ဘာတုိ႔မွာဆုိရင္ ၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ထိ ေဆာင္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ရွိအေနအထားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ႐ုိး႐ုိးသားသားေျပာရလုိ႔ရွိရင္ နည္းတဲ့အထဲမွာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုနကေျပာတဲ့ တယ္လီဖုန္းအခြန္သည္ ႏုိင္ငံတကာကလည္း ေျပာတာက ႏွစ္ဦးတုိးခြန္နဲ႔ ႏွစ္ဦးေလ်ာ့ခြန္ဆုိရင္ ႏွစ္ဦးတုိးခြန္ကုိ သူတို႔ ပိုသြားတယ္။ တယ္လီဖုန္းအခြန္ကုိ ကၽြန္ေတာ္က ႏွစ္ဦးေလ်ာ့ခြန္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ ဥပမာအားျဖင့္ တယ္လီဖုန္းေပါ့ ဘယ္လုိကြာလဲဆုိရင္ စိန္ဝယ္တယ္ေပါ့ ေရႊဝယ္တယ္၊ ဒီဟာသည္ စိန္ဝယ္ႏုိင္တယ္၊ ေရႊဝယ္ႏုိင္တယ္ဆုိတာ ဆင္းရဲသားမဝယ္ႏုိင္ဘူး။ ပိုက္ဆံရွိတဲ့သူသာ ဝယ္ႏုိင္တယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ အခြန္တုိးထားတယ္ စိန္ေရႊဝယ္ရင္ အခြန္ဘယ္ေလာက္ေဆာင္ရတယ္ဆုိတာေပါ့ အဲဒါက်ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ႏွစ္ဦးတုိးခြန္ထဲမွာ ထည့္ထည့္လို႔ရမယ္၊ ဒါေပမယ့္ တယ္လီဖုန္းလုိကိစၥမ်ိဳးက်ေတာ့ သူက ေျပာင္းျပန္ႀကီးျဖစ္သြားပီ။ တယ္လီဖုနး္က်ေတာ့ ပိုက္ဆံရွိရွိမရွိရွိ အကုန္လုိလို သံုးတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ အခုဟာက ဆက္သြယ္ေရးက မရွိမျဖစ္ ျဖစ္သြားၿပီ။ အိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တယ္လီဖုန္းေျပာတယ္ဆုိတာက အိမ္မွာ ဆန္၊ဆီ၊ဆား ရွိသလိုပဲ အဲဒီအခါက်ေတာ့ ဘယ္လုိလဲဆုိေတာ့ ခ်မ္းသာတဲ့သူကိုလဲ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းပဲ ဆင္းရဲတဲ့သူကိုလည္း ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းပဲ ျဖတ္တယ္ဆုိေတာ့ ေျပာခ်င္တာက ဆင္းရဲတဲ့သူနဲ႔ ခ်မ္းသာတဲ့သူမွာ ကြာဟခ်က္ မရွိေတာ့ဘူး။ မွ်တသလို ခံစားရတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္တကယ္ သာတူညီမွ်တဲ့ ႐ႈေထာင့္ကေနၾကည့္ရင္ အဲဒါသည္ ႏွစ္ဦးေလ်ာ့ခြန္ျဖစ္သြားၿပီ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ ၅ ရာခုိ္င္ႏႈန္းမွာ ခ်မ္းသာတဲ့သူက ေငြတစ္ေသာင္း ျဖည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းျဖတ္တာ ျပႆနာမရွိေပမယ့္ ဆင္းရဲတဲ့သူေတြအတြက္က်ေတာ့ ၅ ရာခုိင္ႏႈနး္ဆိုတာ သူတို႔အတြက္ အရမ္းမ်ားတယ္။

ဒါဆုိရင္ တခ်ိဳ႕ကျပန္ေျပာတယ္ ဘယ္လိုေကာက္မလဲဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘယ္လုိမ်ိဳး ဥပမာေပးေလ့ရွိလဲဆုိရင္ ႏုိင္ဂ်ီရီးယားလုိ ႏုိင္ငံမ်ိဳးမွာရွိတယ္ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ အလားသ႑ာန္တူတယ္။ သူတို႔က ဘယ္လိုေခၚလဲဆုိေတာ့ ပစၥည္းအေပၚမွာ တန္ဖုိးျမင့္ခြန္ေပါ့။ အဲဒီအခြန္က ပံုမွန္အရာေတြမွာ မေကာက္ဘူး။ ဥပမာအားျဖင့္ လမ္းေဘးက အဝတ္အစားဝယ္တယ္ဆုိရင္ မေကာက္ဘူး။ ဘယ္လုိမ်ိဳးမွာ ေကာက္လဲဆုိရင္ ဥပမာ Shopping Center ေတြမွာ ေစ်းေကာင္းတဲ့ ပစၥည္းေတြမွာဆုိရင္ ဥပမာ ကၽြန္ေတာ္ Camera ဝယ္တဲ့ေပါ့ အဲဒီအထဲမွာ ထည့္ေကာက္တယ္။ အဲဒါသည္ အရမ္းမ်ားတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေဒၚလာ ၅၀၀ တန္ပစၥည္း ဝယ္မယ္ဆုိရင္ သူတို႔ဆီကပံုစံနဲ႔ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္ အနည္းဆံုး ေဒၚလာ ၃၀ ေဆာင္ရတယ္။ သူတုိ႔က ဘယ္လုိလုပ္သလဲဆုိရင္ ခုနကေျပာသလိုပဲ အဲဒီကရတဲ့ ေငြေတြကုိ က်န္းမာေရးက႑ေတြမွာသံုးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီမွာလည္း ေထာင္ေခ်ာက္တစ္ခုရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အယူအဆက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာ ပညာေရးကုိ သံုးတယ္လုိ႔ေျပာတယ္ ဆုိေတာ့ ဒီက ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းကုိ ျဖတ္ျဖတ္မျဖတ္ျဖတ္ သူ ပညာေရးကို သံုးရမွာပဲ။ ဒါဆုိ ေမးစရာရွိတာက ဒီ ၅ ရာခုိိင္ႏႈန္းကုိ မေပးဘူးဆုိရင္ေရာ ဒီ ပညာေရးအသံုးစရိတ္ နည္းသြားမွာလားေပါ့။ ပညာေရးအသံုးစရိတ္ နည္းသြားရင္ ခုနကေျပာတဲ့ အစိုးရရဲ႕ ကတိကဝတ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျပန္ေစာင့္ၾကည့္လို႔ရတယ္။ သူတုိ႔ေျပာတုန္းက ပညာေ၇းကုိ တုိုးသံုးမယ္လို႔ေျပာတယ္။ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းမပါရင္ Amount ဘယ္ေလာက္လဲ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ခြဲၾကည့္လုိ႔ရတာက ဒီ ၅ ရာခုိင္ႏႈနး္က မူလရွိၿပီးသား Target ေပ့ါေနာ္။ ပညာေရးမွာ ၇ ရာခိုင္ႏႈန္း သံုးမယ္လုိ႔ေျပာတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္း ထပ္ေပါင္းတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ၇ ထဲမွာ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းက ထည့္ထားတာလား။ အဲဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပန္ၾကည့္လို႔ရတာေပါ့။

ဦးေက်ာ္ေဇယ် (ဦးစီးမွဴး)

ျပည္တြင္း အခြန္ဦးစီးဌာန စစ္ကုိင္းတုိင္းေဒသႀကီး။

မွန္ပါတယ္။ ကုိဝဏၰေျပာတာလည္း ခုနက ေျပာသြားတဲ့ အခြန္ေကာက္ဥပေဒေတြနဲ႔လည္း ေျပာသလို ၄၈ သိန္းထက္ ေက်ာ္သြားတာ အခြန္ေကာက္မယ္၊ အဲဒီထက္ ေက်ာ္လာလို႔ရွိရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ခုနက သက္သာခြင့္နဲ႔ ႏႈတ္ပစ္လုိက္ၿပီ။ ႏႈတ္ပစ္လုိက္ရင္ ၂၀ အထိ သုညရာခုိင္ႏႈန္း ၂၀ ကေန ၅၀ အထိက ၅ ရာခုိင္ႏႈန္း ၅၀ ကေန ၁၀၀ အထိက ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ေနာက္ သိန္း ၃၀၀ ထက္ ေက်ာ္သြားတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ ေကာက္တယ္။ အဲေတာ့ ခုနက ကုိဝဏၰေျပာတဲ့အတုိင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သေဘာက သိန္း ၃၀၀ ထက္ေက်ာ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေက်ာ္ေက်ာ္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းပဲေပါ့။

ေဒၚသင္းသင္းေအာင္ (မဇိၩမသတင္းဌာန)

အဲဒါက ပညာေရးမွာ ဒီေလာက္သံုးတယ္ ဒါက တကယ္ပဲ သံုးတယ္ေပါ့ေနာ္။ ဆုိေတာ့ ဘာပဲေျပာေျပာ ကုိယ့္ရဲ႕ အစုိးရရဲ႕ တာဝန္ကေတာ့ ပညာေရးေရာ က်န္းမာေရးေရာက တကယ့္ အေျခခံ လုိအပ္တဲ့   ျပည္သူေတြရဲ႕ ဝန္ေဆာင္မႈကို သံုးကုိ သံုးရမွာပဲေလ။ အဲဒါကလည္း စဥ္းစားစရာေပါ့ေလ။ တယ္လီဖုန္းအခြန္က ထပ္ေပါင္းၿပီး လုပ္တာလား ဒါမွမဟုတ္ရင္ အစားထိုးတာလား ဆုိတာကလည္း စဥ္းစားစရာတစ္ခုျဖစ္တယ္။ အဲဒါေတြက ျပည္သူေတြေပါ့ေနာ္ ခုနကေျပာတဲ့ ျပည္သူေတြက ေသေသခ်ာခ်ာ နားမလည္ဘူး။ Citizen Budget လုိ႔ေျပာတယ္ ဒါေပမယ့္လည္း လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္   ေတြ အားလံုးေတာင္မွ မသိဘူး အစုိးရအဖြဲ႔ဝင္ေတြ မသိဘူးေပါ့ေနာ္ ျဖစ္ေနတာက ျပည္သူေတြ နားလည္ဖို႔အတြက္ ေဝမွ်တယ္ဆုိတဲ့ ဘတ္ဂ်က္ေပ့ါ စာအုပ္စာတမ္းေတြက ျပည္သူေတြက အဲဒါေတြကို မသိေနဘူးေပါ့။ ဆုိေတာ့ ျပည္သူေတြက အဲလုိမ်ိဳး အခြန္ေတြကုိ ပုိၿပီးေတာ့ ေပးခ်င္လာေတာင္ တကယ္ပဲ သူတို႔ေတြ အခြန္ထမ္းခ်င္စိတ္ျဖစ္လာေအာင္ ပညာေပးတဲ့ဟာမ်ိဳးေတြ ဘယ္လုိမ်ိဳး သံုးေနတယ္ ဆုိတဲ့ ဟာမ်ိဳးေတြ သူတို႔သိေအာင္ ဘယ္လုိမ်ိဳး လုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ။ ဆရာမအေနနဲ႔ ေျပာေပးပါဦး။

ေဒၚစုျမတ္ထက္ (စစ္ကုိင္းတုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္)

အဲဒါကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ၿမိဳ႕နယ္ အခြန္ဦးစီးဌာနကပဲ ဦးေဆာင္ၿပီး တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ နယ္ေတြထဲ ဆင္းတာလည္း ေတြ႔တယ္။ တခ်ိဳ႕ဆုိရင္ ရြာေတြထဲထိ ဆင္းၿပီးေတာ့ အခြန္ဆုိင္ရာ ပညာေပးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္တယ္။ စီတဇင္ဘတ္ဂ်က္ကေတာ့ သူတို႔ကေတာ့ ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ တာဝန္အရ အခြန္ေဆာင္သင့္တာကုိ Highlights လုပ္တာေပါ့။ အဲလို အခြန္ေဆာင္ျခင္းအားျဖင့္   ျပည္သူလူထုေတြကုိလည္း အစုိးရက ဘယ္လုိဝန္ေဆာင္မႈေပးတယ္ဆုိတဲ့ ဘတ္ဂ်က္ကုိ သံုးတာေတြက်ေတာ့ ပညာေပးမႈ အားနည္းတယ္။ အဲေတာ့ ကၽြန္မတို႔ အတက္ႏုိင္ဆံုးေတာ့ ရွင္းျပပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဌာနဆုိင္ရာ တစ္ခုခုကေန ဒီဟာကုိ ျပည္သူလူထုေတြဆီကေန အသိပညာေပးဖုိ႔ေတာ့ လုိမယ္လုိ႔ထင္တယ္။ အဲဒါမွ ဒီအခြန္ကုိ ေဆာင္ခ်င္စိတ္ရွိမွာ၊ အခြန္ေတြကို ဘယ္လုိမ်ိဳးသံုးတယ္ဆုိတာက လြတ္ေနတယ္။ ကၽြန္မတို႔ဆုိရင္ နယ္ေတြကုိ ဆင္းၿပီဆုိရင္ အေမးခံရတယ္။ အခုဆုိရင္ ကၽြန္မတို႔က ဘတ္ဂ်က္နဲ႔ဆုိင္တာေတြကုိ ရွာတယ္။ အသံုးစရိတ္ေတြ ဘယ္လုိသံုးတယ္ဆုိတာ ရွင္းျပရတယ္။

အပိုင္း (၁) ကို ေအာက္ပါလင့္တြင္ ၀င္ေရာက္ဖတ္႐ႈ႕နိုင္ပါသည္။

http://www.mizzimaburmese.com/article/22517