စိုက္နည္းအေသအခ်ာ ေလ့လာကာ ကြမ္းပင္စိုက္ပ်ိဳးပါ

.

 

ကြမ္းပင္ရဲ႕ မူရင္းေဒသေတြကေတာ့ မေလးရွားႏုိင္ငံ အလယ္ပုိင္း၊ အိႏိၵယႏုိင္ငံေတာင္ပုိင္း သီရိလကၤာႏုိင္ငံနဲ႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏုိင္ငံေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ကြမ္းပင္စုိက္ပ်ိဳးဖုိ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ အဓိကလေတြကေတာ့ ေမလနဲ႔ ဇြန္လမွာ စုိက္ပ်ိဳးျခင္း၊ ၾသဂုတ္လနဲ႔ စက္တင္ဘာလေတြမွာ စုိက္ပ်ိဳးျခင္းဆုိၿပီးေတာ့ ႏွစ္မ်ိဳး ရွိပါတယ္။

အပင္ရဲ႕ သဘာဝေတြက ေျမမွာေပါက္တဲ့ အမ်ိဳးအစားျဖစ္ၿပီး တစ္ခုခုကုိ မွီခိုၿပီး ရွင္သန္ရတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သဘာဝအေလွ်ာက္ သစ္ေတာႀကီးေတြမွာ သစ္ပင္ႀကီးေတြကုိ မွီတြယ္ၿပီး ေပါက္ေရာက္ေလ့ရွိတဲ့ အႏြယ္အမ်ိဳးအစားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အျမင့္ေပကေတာ့ ၃၀၀၀ အထိ ေပါက္ေရာက္ႏုိင္စြမ္း ရွိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ပူအိုက္စြတ္စိုတဲ့ ေဒသေတြမွာ ေပါက္ေရာက္္ၿပီး မိုးမ်ားျခင္းကုိ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေပမယ့္ ေရဝပ္ျခင္းကုိေတာ့ မႏွစ္သက္ပါဘူး။ အာဟာရျပည့္စံုတဲ့ ေျမအမ်ိဳးအစားေတြကုိ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေပမယ့္ သဘာဝေျမေဆြးေပါတဲ့ အပူပိုင္း သစ္ေတာေတြမွာဆုိရင္ေတာ့ ပုိမိုျဖစ္ထြန္းပါတယ္။

ကြမ္းပင္က သင့္တင့္တဲ့ အရိပ္ကုိ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေပမယ့္ ေရစီးေရလာေကာင္းမြန္တဲ့ အာဟာရဓာတ္ ေကာင္းမြန္တဲ့ ေျမေတြမွာဆုိရင္ေတာ့ အရိပ္ကုိ အတုျပဳလုပ္ၿပီးေတာ့ စုိက္ပ်ိဳးႏုိင္ပါတယ္။

    အခု ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔သားေတြ ေရာက္ရွိေနတဲ့ေနရာကေတာ့ ဧရာဝတီတုိင္းေဒသႀကီး ပုသိမ္ၿမိဳ႕နယ္မွာရွိတဲ့ ဥယ်ာဥ္ကုန္းေက်းရြာ ကြမ္းၿခံစုိက္ခင္းထဲမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမွာဆုိရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကြမ္းပင္ေတြကုိ ဘယ္လုိစုိက္ပ်ိဳးသလဲ၊ ကြမ္းပင္ေတြကုိ ေပးေဝထားတဲ့ ေရေပးေဝေရးစနစ္က ဘယ္လုိအသံုးျပဳထားလဲ ဒါေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ တင္ျပသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

     ပင္စည္ကေတာ့ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့ အသြင္သ႑ာန္နဲ႔ ႏြယ္ပင္အမ်ိဳးစားျဖစ္ပါတယ္။ ပင္စည္ရဲ႕ ႏုတဲ့အစိတ္ပိုင္းေတြကေတာ့ အစိမ္းေရာင္ရွိၿပီးေတာ့ အညႊန္႔ပိုင္းကေတာ့ ေတာက္ပတဲ့ အစိမ္းေရာင္အဝါေရာင္ ရွိပါတယ္။ ရင့္တဲ့ပင္စည္ေတြကေတာ့ အညိဳေဖ်ာ့ေရာင္နဲ႔ အညိဳရင့္ေရာင္ေတြ ရွိိပါတယ္။ ေသးသြယ္ေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ ပင္စည္မ်ားမွာ အဆစ္မ်ား ရွိၿပီးေတာ့ အဆစ္မ်ားက အျမစ္မ်ား ထြက္ေနတတ္ပါတယ္။ အျမစ္မ်ားကေတာ့ တြယ္ကပ္ရန္အတြက္နဲ႔ ေလ႐ွဴရန္အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။

      ကြမ္းပင္က အညြန္႔ေလးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ အဲတာေတြကေတာ့ ေခါင္ညြန္႔၊ ခါးညႊန္႔၊ ဒုတိယ သားညႊန္႔နဲ႔ တီႏြယ္တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေခါင္ညႊန္႔ကေတာ့ အပင္ရဲ႕ မူလအညႊန္႔ပဲ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ သန္မာဖြံ႕ၿဖိဳးတဲ့ အညႊန္႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မ်ိဳးျပဳလုပ္ရန္အတြက္ကေတာ့ အေကာင္းဆံုးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခါးညႊန္႔လို႔ေခၚတဲ့ စလင္းဓာတ္အညႊန္႔ကေတာ့ အပင္ရဲ႕ ခါးလည္က ထြက္လာတဲ့ အညႊန္႔မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ကြမ္းပင္ သန္စြမ္းသေလာက္ ခါးတက္အညႊန္႔မ်ားကလည္း သန္စြမ္းၾကပါတယ္။ ဒုတိယသားတက္ကေတာ့ ပထမသားတက္မွ ထြက္ေလ့ရွိပါတယ္။ အဆစ္မ်ားမွာေတာ့ အျမစ္မ်ားထြက္ေလ့ မရွိပါဘူး။  တီႏြယ္လို႔ေခၚတဲ့ အညႊန္႔မ်ားကေတာ့ ပထမ သားတက္လိုပဲ ပင္စည္က ထြက္လာေပမယ့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ မရွိပဲ ေသးသြယ္ တြန္႔လိမ္ေနတဲ့အတြက္ တီႏြယ္လို႔ ေခၚျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေရာဂါပိုး က်ေရာက္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ တီႏြယ္ကေနတစ္ဆင့္ က်ေရာက္တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အရြက္ကေတာ့ ပင္စည္ရဲ႕ အဆစ္ကုိင္းေတြကေန ထြက္ၿပီးေတာ့ ရြက္လြဲစနစ္နဲ႔ ထြက္တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ကြမ္းပင္က ႏွစ္ရွည္ခံ အမ်ိဳးစား ျဖစ္ေပမယ့္ ႏွစ္ရွည္ခံ အပင္ႀကီးမ်ားလို ေရေသာက္ျမစ္ မပါပါဘူး။ ပင္စည္အဆစ္က ထြက္တဲ့ အျမစ္မ်ားက အဟာရဓာတ္ကို စုပ္ယူႏုိင္စြမ္း ရွိၾကပါတယ္။ အျမစ္မ်ားကေတာ့ ေရကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေပမယ့္ ေရဝပ္ျခင္းကိုေတာ့ ခံႏိုင္ရည္ မရွိၾကပါဘူး။

ကြမ္းပင္ကို စုိက္မယ္ဆုိရင္ ပူအုိက္စြတ္စုိၿပီး အစုိဓာတ္မ်ားတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာဆုိရင္ ပုိမိုျဖစ္ထြန္းပါတယ္။ ကြမ္းပင္က ေရဝပ္တဲ့ေျမ ဆားေပါက္တဲ့ ေျမေတြမွာဆုိရင္ေတာ့ စုိက္ပ်ိဳးလို႔ မရပါဘူး။ ေရငတ္ျခင္း၊ ေရျပတ္ျခင္းမရွိေအာင္ေတာ့ သတိျပဳေပးရမွာပါ။

ကြမ္းၿခံကုိေတာ့ သီးသန္႔ လုပ္ေပးထားရမွာပါ။ ေဒသထြက္ သဘာဝပစၥည္းေတြ ျဖစ္တဲ့ ဝါး၊ အံုးလက္၊ ကိုင္း၊ ေကာက္႐ိုး စတာေတြကို အသံုးျပဳၿပီး စိုက္ပ်ိဳးေပးရတာပါ။ အခု ဒီမွာအသံုးျပဳထားတဲ့ ေရျဖန္းတဲ့စနစ္ကေတာ့ အပင္ေအာက္ေျခကုိ ျဖန္းတဲ့စနစ္ကို အသံုးျပဳထားတဲ့ စနစ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု အသံုးျပဳထားတဲ့ ပစၥည္းေတြကလည္း ေတာင္သူမ်ား အသံုးျပဳႏုိင္တဲ့ ပစၥည္းေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့ တန္ဖုိးနည္းပစၥည္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလုိ လုပ္သားေတြ ရွားပါးလာတဲ့ေခတ္မွာ ဒီလုိစနစ္ေတြနဲ႔ အသံုးျပဳမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အရမ္းကို အဆင္ေျပပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ အပင္ေအာက္ေျခကို ေရဖ်န္းတဲ့စနစ္က ဒီ ကြမ္းပင္မွမဟုတ္ပါဘူး ကြမ္းပင္လုိပဲ ေအာက္ေျခကုိ ေရေပးရတဲ့ အပင္မ်ိဳးဆုိရင္ေတာ့ ဒီစနစ္ကုိ အသံုးျပဳမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အဆင္ေျပမွာပါ။

    ကြမ္းပင္ရဲ႕ ခံႏုိင္ရည္ရွိတဲ့ အပူခ်ိန္ေတြကေတာ့ အနိမ့္ဆံုး ၁၀ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္နဲ႔ အျမင့္ဆံုး ၄၀ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေအးလြန္းလ်င္လည္း အရြက္ေတြ ေၾကြက်တတ္ၿပီးေတာ့ ေလပူတိုက္ျခင္းကလည္း အပင္ကို ထိခိုက္ေစပါတယ္။

ကြမ္းကိုေတာ့ စိုက္ေဘာင္မ်ားျပဳလုပ္ၿပီး စိုက္ပ်ိဳးေပးရတာပါ။ စိုက္ေဘာင္မ်ား ျပဳလုပ္ေပးျခင္းကေတာ့ ကြမ္းပင္အတြင္းမွာ ေရမဝပ္ေစရန္ႏွင့္ ေရာဂါမ်ား က်ေရာက္ျခင္းမွ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ရန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စိုက္ေဘာင္မ်ားကေတာ့ ေျမႀကီးမွ အျမင့္ ၆လက္မခန္႔ရွိၿပီးေတာ့ အက်ယ္က ႏွစ္ေပခန္႔ ရွိရမွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ စိုက္ေဘာင္ တစ္ေဘာင္ႏွင့္ တစ္ေဘာင္ၾကားကိုေတာ့ သံုးေပခန္႔ ျခားေပးရမွာပါ။ စုိက္ေဘာင္မွာရွိတဲ့ သစ္ေဆြး၊ ႏြားေခ်း၊ ပဲဖတ္၊ ႏွမ္းဖတ္၊ သစ္ရြက္ေျခာက္ စတာေတြကို သမေအာင္ ေမႊေပးရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ေရျပန္ေလာင္းၿပီး ေလးငါးရက္ခန္႔ ႏွပ္ထားရပါတယ္။ ၿ႔ပီးမွ ကြမ္းပင္ကို စိုက္ပ်ိဳးရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

    ကြမ္းစုိက္ပ်ိဳးတဲ့အခါမွာလည္း တစ္ေပခြဲခန္႔ရွိတဲ့ ကြမ္းမ်ိဳးညႊန္႔အရင္းကိုေတာ့ ေျမႀကီးႏွင့္ ဖံုးေပးရပါတယ္။ အညႊန္႔မ်ားကိုေတာ့ ကြမ္းတိုင္မွာ ႀကိဳးျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ေပးထားရပါတယ္။ ကြမ္းတိုင္ တစ္တိုင္ႏွင့္ တစ္တိုင္ကေတာ့ ေျခာက္လက္မခန္႔ျခားေပးရပါတယ္။ ကြမ္းစင္ကိုေတာ့ ၇ေပခန္႔အျမင့္ ေဆာက္လုပ္ၿပီး အမိုးအကာကေတာ့ အုန္းလက္၊ ျမက္ေျခာက္၊ ေကာက္႐ိုးစတာေတြကို အသံုးျပဳပါတယ္။

ကြမ္းပင္မ်ားမွာ က်ေရာက္တတ္တဲ့ ေရာဂါမ်ားကေတာ့ ကြမ္းပင္ညိွဳးေရာဂါ၊ ပင္ပုပ္ေရာဂါ၊ အျမစ္ေဆြးေရာဂါ၊ ငွက္ျမစ္ေစ့ေရာဂါ၊ မွဲ႕ေပ်ာက္စြန္း ေရာဂါ၊ ဖားဥမိႈေရာဂါ၊ ဆီစြန္းေရာဂါနဲ႔ အ႐ိုးမဲ ဆစ္ျပဳတ္ေရာဂါ စတဲ့ ေရာဂါပိုးေတြ က်ေရာက္တတ္ပါတယ္။  ကြမ္းကိုေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးၿပီး သံုးလအၾကာမွာ စတင္ခူးယူၿပီး ၁၅ရက္တစ္ႀကိမ္ ခူးယူရမွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။