အႏုပညာနယ္ပယ္နဲ႔ စာမဖတ္ၾကေတာ့တဲ့ ေရာဂါ

အႏုပညာေလာကမွာ လက္ရွိရိုက္ကူးေနတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ မဲျပာပုဆိုးထဲက မထြက္ႏို္င္တာက ရုပ္ရွင္သမားအေယာက္ ၁၀၀ မွာ ၉၀ ေလာက္က စာမဖတ္ၾကလို႔ျဖစ္တယ္လို႔  စြယ္စံုရအႏုပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဇာဂနာက သတင္းဌာနတစ္ခုကို ထုတ္ေဖၚေျပာလိုက္ပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။ အႏုပညာသမားဆိုတာ တကယ္ေတာ့လည္း ျပည္သူကို ပညာေပး၊ ခံစားမႈမွ်ေ၀ေပးတဲ့သူေတြျဖစ္တာမို႔ စာမဖတ္ရင္ စာဖတ္အားနည္းရင္၊ ဗဟုသုတမၾကြယ္၀ရင္၊ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ရုပ္ရွင္ၾကည့္ပရိတ္သတ္ကို ပညာေပးႏိုင္ေတာ့မွာလဲ။ ပိုမိုဆိုး၀ါးတဲ့အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ စာမဖတ္တဲ့ စာဖတ္အားနည္းတဲ့ အႏုပညာရွင္ဟာ ပရိတ္သတ္ကို လမ္းမွားနဲ႔ လမ္းမွန္၊ အဓိကနဲ႔ သာမည မကြဲေအာင္ျဖစ္ေစၿပီး ဘ၀ရဲ႕ မွားယြင္းတဲ့ေရြးခ်ယ္မႈ၊ မွားယြင္းတဲ့စံထားမႈေတြဘက္ကို အခ်ိန္မေရြးတြန္းပို႔သလို ျဖစ္ေစ အင္မတန္မွားယြင္းတဲ့ အက်ိဳးဆက္ ျဖစ္ေစမွာ ေသခ်ာေနပါေတာ့တယ္။ စာမဖတ္ၾကတဲ့ေရာဂါဟာ ကူးစက္ျမန္ၿ႔ပီး ရလဒ္အင္မတန္ဆိုးေစပါတယ္။

စာဖတ္တဲ့အခါ စာေပဗဟုသုတၾကြယ္၀တဲ့အႏုပညာရွင္ဟာ အေကာင္းအဆိုး အက်ိဳးအျပစ္ကို ခြဲျခားႏိုင္စြမ္း အားသာေစပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူေတြရဲ႕စိတ္ကို ရသအႏုပညာနဲ႔ စည္းရုံးႏိုင္စြမ္း ပိုရွိပါတယ္။ လူေတြရဲ႕အေတြးအေခၚအယူအဆေတြကို ၾကြယ္၀အားေကာင္းျမင့္မားေအာင္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္စြမ္း ရွိေစႏိုင္ပါတယ္။ စာဖတ္အားနာတဲ့ အႏုပညာရွင္ဟာ တီထြင္ဖန္တီးမႈ ပုိၿပီး အခြင့္သာေစမွာျဖစ္လို႔ သူထုတ္လုပ္တဲ့ အႏုပညာပစၥည္းဟာ သစ္လြင္ဆန္းျပားေစမွာျဖစ္ၿပီး ပရိတ္သတ္ကို ေကာင္းေကာင္းဖမ္းစား စည္းရုံးႏိုင္မွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း ဘယ္တိုင္းျပည္မွာမဆို အႏုပညာရွင္ေတြဟာ ယဥ္ေက်းမႈနယ္ပယ္ရဲ႕ တပ္ဦးမွာရွိတယ္လို႔ တင္စားသတ္မွတ္ခံၾကရတာျဖစ္ပါတယ္။

စြယ္စံုပညာရွင္ ဇာဂနာရဲ႕ စကားအရေျပာရရင္ ဒီကေန႔ ျမန္မာ့ရုပ္ရွင္အဆင့္အတန္း နိမ့္က်လာေနတဲ့ အေၾကာင္းရင္းလက္သည္တရားခံဟာ အေၾကာင္းရင္းမ်ားစြာရွိမွာျဖစ္ေပမယ့္လည္း အႏုပညာရွင္ေတြ စာမဖတ္ၾကလို႔ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့အခ်က္က အင္မတန္အေရးပါတဲ့ အေၾကာင္းရင္းတစ္ခုျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မျငင္းပယ္ႏိုင္ပါဘူး။

ဒီကေန႔ ျမန္မာ့ရုပ္ရွင္ေတြဟာ ေယဘုံယ်အားျဖင့္ဆိုရင္ လူေတြ ေလွာင္ေျပာင္ အထင္ေသးခံရေလာက္ေအာင္ အဆင့္အတန္း နိမ့္က်လာေနတာလည္း အထင္အရွားပါပဲ။ အင္တာနက္ လူမႈကြန္ရက္နယ္ပယ္မွာဆိုရင္ ျမန္မာေပါကားေတြ ရပ္ ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္မ်ိဳးနဲ႔ ၀ိုင္း၀န္းပစ္တင္ေ၀ဖန္လာၾကရတဲ့အထိ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ တမင္သက္သက္ ႏွိမ့္ခ်လိုတဲ့ သေဘာမဟုတ္ဘဲ လက္ရွိ ျမန္မာရုပ္ရွင္ေတြရဲ႕ ပကတိ အေျခအေနအမွန္ကို ထင္ဟပ္ရိုက္ခတ္လာတဲ့ ဂယက္ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာရုပ္ရွင္နယ္ပယ္မွာ တခ်ိန္ကဆိုရင္ ရသျမင့္မားေကာင္းမြန္လွတဲ့ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေတြ အံုနဲ႔က်င္းနဲ႔ ထြက္ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ျမန္မာရုပ္ရွင္ ေရႊေခတ္လို႔ေတာင္မွ တင္စားေျပာဆိုခံရတဲ့ ေခတ္မ်ိဳး ရွိခဲ့ဖူးတာပဲ။ ပုလဲမ်က္ရည္၊ ေသြးနဲ႔ေခြၽးနဲ႔ ရင္းသည့္ေျမ၊ ပန္းပန္လ်က္ပါ၊ အစရွိတဲ့ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားႀကီးေတြဟာ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ပရိသတ္ကို အျပင္းအထန္ စည္းရုံးလႊမ္းမိုးထားႏိုင္ၾကတဲ့ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေတြျဖစ္ၾကတဲ့အျပင္ လူေတြ စိတ္ေနစိတ္ထားနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈအေနအထား ျမင့္မားမွန္ကန္ေစေရး တြန္းအားေပးႏိုင္ၾကတဲ့  ဂႏၳ၀င္ဇာတ္ကားႀကီးေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရုပ္ရွင္သမိုင္း၀င္ ဇာတ္ကားႀကီးေတြအျဖစ္ ဘယ္သူမွမျငင္းပယ္ႏိုင္ေအာင္ ေအာင္ျမင္တဲ့ အမ်ားက အသိအမွတ္ျပဳေလးစားရတဲ့ ဇာတ္ကားႀကီးေတြပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္မို႔ အႏုပညာရွင္ေတြအမ်ားစု စာမဖတ္ၾကလို႔ ရုပ္ရွင္အဆင့္အတန္း နိမ့္က်လာတာျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အျမင္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေထာက္ခံပါတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့လည္း လူထုကို မွန္ကန္စြာ ကူညီႏိုင္ေရး၊ လူထုကို မွန္ကန္စြာ ခ်ဥ္းကပ္ဦးေဆာင္ႏိုင္ေရးနဲ႔ လူထုကုိ ထိေရာက္စြာ အလုပ္အေကြၽးျပဳႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ အႏုပညာနယ္ပယ္မွရယ္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး လူထုနဲ႔ဆက္ဆံရတဲ့ မည္ကဲ့သုိ႔ေသာ နယ္ပယ္က မည္သည့္ပညာရွင္မဆို စာဖတ္နာၾကဖို႔ စာမ်ားမ်ားဖတ္ၾက ေလ့လာၾကဖို႔ လြန္စြာအေရးႀကီးေၾကာင္း မဇၥ်ိမက တိုက္တြန္းႏိႈးေဆာ္လိုက္ပါတယ္။