အဂတိလိုက္စားမႈ တိုက္ဖ်က္ေရး ေရစုန္ေမ်ာေတာ့မည္ေလာ

.

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ကမၻာေက်ာ္ျပႆနာမ်ားထဲမွာ အဂတိလိုက္စားမႈျပႆနာလည္း တစ္ခုအပါ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ ထိပ္တန္းကပါတဲ့ ျပႆနာလို႔ေတာင္မွ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

အဂတိလိုက္စားမႈဟာ တစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္းမွ ျဖစ္လာတာမဟုတ္ဘဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျဖစ္တည္လာခဲ့တာျဖစ္လို႔ ေျဖရွင္းတဲ့အခါမွာလည္း မလြဲမေသြ အခ်ိန္ယူမွာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈ ျဖစ္လာရျခင္းအေၾကာင္းရင္းေတြကလည္း အေၾကာင္းရင္းတစ္ခ်က္တည္းမဟုတ္ဘဲ အေျခခံအေၾကာင္းရင္း မ်ားစြာရွိပါတယ္။ ဥပမာ  ၀င္ေငြနည္းပါးၿပီး စားဝတ္ေနေရး မေခ်ာင္လည္မႈ၊ ကိုယ္က်င့္သိကၡာထိန္းသိမ္းဖို႔ရာ အားနည္းမႈ အစရိွတဲ့ အေၾကာင္းအခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုအခ်က္ေတြေၾကာင့္ပဲ အဂတိလိုက္စားမႈကို တိုက္ဖ်က္မယ္ဆိုရင္ မလြဲမေသြ အခ်ိန္ယူရမွာ ပိုၿပီး ေသခ်ာေစပါတယ္။

တခါ အဂတိလိုက္စားမႈျဖစ္ရျခင္း အေျခခံအခ်က္ေတြဟာ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုကလည္း သီးျခားစီ ျဖစ္ေပၚလာတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု တနည္းနည္းနဲ႔ ဆက္စပ္ ဆက္ႏြယ္ေနၾကတာျဖစ္လို႔ အဂတိလိုက္စားမႈတိုက္ဖ်က္တဲ့အခါ တစ္ခုခ်င္းစီခြဲေတြး စဥ္းစား ဆံုးျဖတ္ရင္ လြဲႏိုင္ပါတယ္။ ဆက္စပ္ၿခံဳငံုစဥ္းစား ေျဖရွင္းရမယ့္ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။

အဂတိလိုက္စားမႈဆိုတာ ႏိုင္ငံေရး လူမႈေရးအရၾကည့္ရင္ အလ်ားလိုက္သေဘာထက္ ေဒါင္လိုက္သေဘာက အဓိကျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ ရုံးတစ္ရုံးမွာ ရုံးရဲ႕ အျမင့္ဆံုးတာ၀န္ရွိသူက အဂတိမလိုက္စားသူျဖစ္ရင္ ဒါမွမဟုတ္ အဂတိလိုက္စားသူကို မွန္ကန္စြာ အေရးယူသူျဖစ္မယ္ဆိုရင္ အဲဒီရုံးမွာ အဂတိလိုက္စားမႈအေျခအေနဟာ အလြယ္တကူျဖစ္လာစရာ အေၾကာင္းနည္းပါးမွာပါ။ အကယ္၍ အဲဒီရုံးရဲ႕ ထိပ္ဆံုးတာ၀န္ရွိသူကိုယ္တိုင္က အဂတိလိုက္စားသူျဖစ္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ တရုံးလံုး တစ္စတစ္စ အဂတိလိုက္စားသူျဖစ္လာကုန္မွာ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ပိုမ်ားသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ အဂတိလိုက္စားမႈဟာ ေဒါင္လုိက္သေဘာျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။ ဒီေနရာမွာ အဂတိလိုက္စားမႈ ေဒါင္လိုက္ေၾကာင့္ပဲျဖစ္ေစ အလ်ားလိုက္ေၾကာင့္ပဲျဖစ္ေစ အဂတိလိုက္စားမႈအေျခအေန ႀကီးမားလာတဲ့အခ်ိန္ၾကာလာၿပီဆိုရင္ေတာ့ အဂတိလိုက္စားမႈ ကူးစက္ပ်ံ႕ပြားျဖစ္တည္မႈနည္းလမ္းေတြဟာ ပိုမိုရႈပ္ေထြးလာေစၿပီး ဘယ္က အစဆြဲထုတ္ရမယ္ဆိုတာ မသိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ရႈပ္ေထြးသည္ထက္ ရႈပ္ေထြးလာေစမွာကလည္း အေသအခ်ာပါပဲ။

ဘယ္လိုပင္ျဖစ္ေစ အဂတိလိုုက္စားမႈျပႆနာကို ေျဖရွင္းမယ္ဆိုရင္ ပင္စည္ပင္မအဓိကအေၾကာင္းရင္းကို အရင္ရွာၿပီး မွန္ကန္စြာ ေျဖရွင္းႏိုင္မယ္ဆိုရင္ အကိုင္းအခက္ေတြဟာ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် ေျခာက္ေသြ႕နည္းပါးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

အဂတိလိုက္စားမႈဟာ ျပည္သူေတြကို ေျမနိမ့္ရာလံွစိုက္ လဲရာသူခိုးေထာင္း ဆိုသလို ဒုကၡထပ္ေပးရာေရာက္ေစတဲ့သေဘာ ဆင္းရဲသားလူထုကို ပိုၿပီးနလံမထူေအာင္ ျဖစ္ေစတဲ့ ျပႆနာျဖစ္ပါတယ္။ လူထုကို ကူညီရမယ့္အစား ဒုကၡတြင္းနက္သထက္နက္ေအာင္ ျဖစ္ေစတဲ့ ျပႆနာျဖစ္ပါတယ္။

ဒိီၾကားထဲ အဂတိလိုက္စားမႈ ႀကီးမားၾကာျမင့္လာတဲ့အခါ ၀န္ထမ္းေတြ တာ၀န္ရွိသူေတြဟာ ျပည္သူကို ကူညီၾကရမယ့္အစား ျပည္သူကို မေလးစား၊ ျပည္သူကို အထင္ေသး၊ ျပည္သူဟာ သူတို႔အတြင္း ေရႊတြင္းေငြတြင္း ရတနာတြင္းတစ္ခုလို သေဘာထားဆက္ဆံလာၾကၿပီး ဘုရားကားေအာက္ ေမ်ာက္ကားအထက္ ဆက္ဆံေရးမ်ိဳးေတြျဖစ္လာၾကမွာကလည္း အေသအခ်ာပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီမိုကေရစီအစိုးရဆိုတာ အဂတိလိုက္စားမႈကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ဖယ္ရွားဖို႔ မလြဲမေသြလိုအပ္ပါတယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈတိုက္ဖ်က္ေရးဟာ ဒီမုိကေရစီအစိုးရရဲ႕ မဟာတာ၀န္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္လည္း လတ္တေလာၾကားရ သိရတဲ့အခ်က္ေတြအရေတာ့ အဂတိတိုက္ဖ်က္ေရးလုပ္ငန္းဟာ လူရယ္စရာျဖစ္ရေလာက္ေအာင္ မထိမေရာက္ မေအာင္မျမင္ျဖစ္ေနၿပိီလားလို႔ ေမးရမလိုပါပဲ။

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အဂတိလုိက္စားမႈ တိုက္ဖ်က္ေရးေကာ္မရွင္ဟာ ၃၂ လအတြင္း တိုင္ၾကားစာ ၂၄၀၀ နီးပါးရရွိခဲ့သည္ဆိုေသာ္ျငားလည္း အဲဒီ အခ်ိန္ကာလအတြင္း ၂၃ မႈကိုသာ စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈ   ျပဳလုပ္နိုင္ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အေရးယူအျပစ္ေပးမႈကလည္း လက္ခ်ိဳးေရလို႔ပင္ ရတယ္လို႔ သိရျပန္ပါတယ္။ ဒါဟာ ၂၀၁၄ ခု မတ္လ ၁၀ ရက္မွ ၂၀၁၆ ခု စက္တင္ဘာလ ၃၀ ရက္ေန႔အထိ စာရင္းမ်ားအရ သိရတာပါ။

ဒါေၾကာင့္မို႔ မိမိတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈကာလရဲ႕ အသက္၀ိညာဥ္တစ္ခုျဖစ္တယ္လို႔ေတာင္မွ တင္စားေျပာဆိုလို႔ရႏိုိင္တဲ့ အဂတိလိုက္စားမႈျပႆနာကေတာ့ ဒီအတိုင္းဆိုလ်င္   ေရစုန္မ်ား ေမ်ာေတာ့မွာလားလို႔ ေမးခြန္းထုတ္ရမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း မဇၥ်ိမက ႏိႈးေဆာ္ေမာင္း ခတ္လိုက္ရပါတယ္။