က်ဴးေက်ာ္တဲမွ အမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ႕ အိပ္မက္မ်ား

.

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ေဒသအသီးသီးက လာေရာက္ေနထုိင္ၾကသူေတြနဲ႔ လူဦးေရ သိပ္သည္းဆ မ်ားျပားလာတာကုိ ေတြ႔ရမွာပါ။ ထို႔အတူပါပဲ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ က်ဴးေက်ာ္ေနထိုင္သူေတြကလည္း တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ ပုိမိုမ်ားျပားလာပါတယ္။ ဒီက်ဴးေက်ာ္တဲေတြမွာ ေနထုိင္ၾကတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကုိ ေတြ႔ဆံုၾကည့္တဲ့အခါမွာေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အိပ္မက္ေတြ ခက္ခက္ခဲခဲ႐ုန္းကန္ေနရမႈေတြကုိ သိလိုက္ရပါတယ္။

က်ဴးေက်ာ္တဲတစ္ခုမွာ ေနထိုင္တဲ့ “ေဒၚေအးသန္း” ဒီေနရာကိုေရာက္ခဲ့တာ အခုဆုိရင္ ေလးႏွစ္ေက်ာ္ပါၿပီ။ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ သားေတြ သမီးေတြ ေျမးေတြနဲ႔ပါ။ လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္ကေတာ့ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ကမၻာေက်ာ္ ရုပ္ရွင္မင္းသမီး အင္ဂ်လီနာဂ်ိဳလီတို႔ သူ႔အိမ္ကုိ ေရာက္ရွိလာပါေသးတယ္။

ေဒၚေအးသန္း

“အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵက ဘာျဖစ္ခ်င္လဲလို႔ သူက ေမးသြားတယ္။ ကုိယ္ကလည္း အမွန္တိုင္းပဲ ေျဖတယ္။ အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵကေတာ့ ဆရာမရယ္ ကၽြန္မတို႔ကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ေလးတစ္လံုးေတာ့ လုိခ်င္တယ္လို႔ ကုိယ္ပိုင္အိမ္ေလးနဲ႔ ကိုယ္ပုိင္အလုပ္ေလးနဲ႔ ရွိရင္ ျပည့္စံုတယ္လို႔။ အန္တီ့အသက္က ၄၈ ႏွစ္ရွိၿပီ။ မိုးတြင္းဘက္က်ေတာ့ ေက်ာင္းသားသံုးေယာက္ရွိတယ္။ သမီးငယ္ေလး သံုးေယာက္ရွိတယ္။ ေက်ာင္သားသံုးေယာက္နဲ႔ ကေလးငယ္ေလးေတြကုိ ေက်ာင္းႀကိဳ ေက်ာင္းပို႔ ခေလးထိန္း ထမင္းခ်က္ မိုးတြင္းဘက္ေပါ့။ ေႏြဘက္ ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ေရခဲေခ်ာင္းေရာင္းတယ္။ ”

ေဒၚေအးသန္း မူလေနထိုိုင္ခဲ့တဲ့ ဧရာဝတီတုိင္း လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ထဲက ရြာေလးကေတာ့ ၂၀၀၈ မွာ တုိက္ခိုက္ခဲ့တဲ့ နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအျဖစ္ဆုိးဟာ ေဒၚေအးသန္းတစ္ေယာက္ ရန္ကုန္က လႈိင္သာယာက်ဴးေက်ာ္မွာ ေနထိုင္ဖို႔ ျဖစ္လာေစခဲ့တာပါပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူ ၂ သန္းခြဲနီးပါးဟာ နာဂစ္ရဲ႕ဒဏ္ကို ခံစားရတယ္လို႔ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ၾကက္ေျခနီနဲ႔ လျခမ္းနီအသင္းမ်ား ဖက္ထေရးရွင္းက ေျပာၾကားထားပါတယ္။

ေဒၚေအးသန္း

“ေက်ာတစ္ခင္းစာအတြက္ေတာ့ စဥ္းစားရတာေပါ့။ လူတုိင္းကေျပာလုိ႔ ကုိယ္လည္း သိထားတယ္ေလ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္ၿပီဆုိရင္ ေက်ာတစ္ခင္းစာရဖုိ႔က မလြယ္ဘူး။ အလုပ္ကေတာ့ ေပါတယ္။ အဲဒီလိုကေန အဆင္မေျပေတာ့ ေငြတုိးဆြဲတယ္။ အေဆာင္ေလး ငွားေနရတယ္။ ေရာက္ခါစေပါ့။ က်ဴးေက်ာ္မွန္း သိကတည္းက ဘယ္လုိေျပာမလဲဆုိေတာ့ ကိုယ္က ဝယ္လုိက္ကတည္းက ကံတရားပဲေပါ့ (၇)သိန္းနဲ႔ ဝယ္လုိက္တယ္။ က်ဴးေက်ာ္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ကံတရားပဲေပါ့။ ကံကုိပဲ ပံုခ်တယ္။ အလုပ္ေကာငး္ေနေတာ့လည္း ပိုက္ဆံေလးစုတယ္ ကုိယ္မစားရဘူး အေဆာင္လခ ေပးလိုက္ရတယ္။ ဒီလ အလုပ္မေကာင္းဘူး မစုမိဘူးဆုိျပန္ေတာ့လည္း ဆယ္ရက္သြင္း ဆယ့္ႏွစ္ရက္သြင္းဆီက တစ္ခါ ျပန္ဆြဲၿပီးေတာ့ အေဆာင္လခ ေပးရျပန္ေရာ။ ”

ေဒၚေအးသန္းတုိ႔ ေနထုိင္တဲ့ က်ဴးေက်ာ္ေတြဆီကုိ ေရာက္လာသူေတြက အစံုပါပဲ။ နာဂစ္မုန္တုိင္းရဲ႕ ႐ုိက္ခက္မႈဒဏ္ေတြေၾကာင့္ ေရာက္လာခဲ့သူေတြလည္း မ်ားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ဴးေက်ာ္ေတြမွာ ေနထို္င္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ အလုပ္အကုိင္ရရွိဖို႔ အခြင့္အလမ္းက နည္းပါးေနပါတယ္။

 ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ေမလမွာ ရန္ကုန္တုိင္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးၿဖိဳးမင္းသိန္းကေတာ့ တကယ္ေနစရာမရွိလုိ႔ က်ဴးေက်ာ္ေနရသူေတြအတြက္ အလုပ္အကုိင္နဲ႔ ေနရာေတြ ရွာေပးမယ္လို႔ သတင္းစာ ရွင္းလင္းထားပါတယ္။ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖြဲ႔ရဲ႕ ခန္႔မွန္းစာရင္းအရ က်ဴးေက်ာ္ပမာဏဟာ ေလးသိန္းဝန္းက်င္ ရွိေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ နာဂစ္ေၾကာင့္ ရန္ကုန္ကုိ ေျခစုန္ပစ္လာသူ ေနာက္တစ္ဦးကေတာ့ “ေဒၚသီတာ” ျဖစ္ပါတယ္။

ေဒၚသီတာ

“အမွတ္ ၂ စိုက္ခင္းကေနၿပီးေတာ့ အိမ္ဖ်က္ခံရလုိ႔ ဒီကို ေရာက္တာတာပါ။ အခုလက္ရွိကေတာ့ ထီးျပင္ၿပီးေတာ့ ေရာင္းစားေနရပါတယ္။ ထီးစုတ္ေတြကို လုိက္ေကာက္တယ္။ အဲဒါေတြကို ျပန္ျပင္ၿပီးေတာ့ ျပန္ေရာင္းပါတယ္။ အဲဒီအလုပ္ပဲ ရွိပါတယ္။ ဒီမွာ အလုပ္က ဘာအလုပ္မွ မရွိပါဘူး။ ဒီကုိ ေရာက္တာ နာဂစ္ၿပီးကတည္းက ေရာက္လာတာပါ။”

က်ဴးေက်ာ္ေတြမွာ ေနထိုင္ၿပီး ဘဝကို ႐ုန္းကန္ေနရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကေတာ့ ..........

အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး

“ျဖစ္ခ်င္တာဆုိတာက အန္တီတို႔က ကုိယ့္အတိုင္းအတာနဲ႔ ကိုယ့္သားသမီးေတြကလည္း အေဝးမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူမရွိဘူး။ ႏိုင္ငံျခားလႊတ္ၿပီး အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူလည္း မရွိဘူး။ ေမြးထားတာက သမီးမိန္းကေလးငါးေယာက္။ သားေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ သူက ၇ တန္းပဲ ရွိေသးတယ္။ အန္တီတို႔ကုိ အစုိးရက ဒီေနရာကေန ဖယ္ခုိင္းတယ္။ အန္တီတုိ႔ကုိ ေနစရာမေပးရင္ ဖယ္မေပးႏိုင္ဘူး။ ကုိယ္ေနဖို႔ေနရာနဲ႔ ေခါင္းခ်ဖို႔ေနရာ ရရင္ ေက်နပ္ပါၿပီ။”

ေဒၚေအးသန္း

“စိတ္ကူးထားတာတို႔ ရည္မွန္းခ်က္တို႔ေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ရွိေပမယ့္လည္း အဆင္မွမေျပတာ။ ရည္မွန္းထားတာက ကုိယ့္ ကုိယ္ပိုင္အိမ္ကေလးနဲ႔ မိသားစု တစ္သက္တာ ေနလို႔ရမယ့္ အိမ္ကေလးေတာ့ ရွိေစခ်င္တယ္။ ရွိေစခ်င္လို႔ ႀကိဳးစားတယ္။ မရဘူး။ မိသားစုနဲ႔ ကိုယ္ပုိင္အိမ္ကေလးတစ္လံုး ရွိထားၿပီဆုိရင္ အလုပ္လုပ္စားလုိ႔ အဆင္ေျပတယ္။ အခု ကုိယ္က ဝယ္ထားတယ္ဆုိေပမယ့္လည္း အသည္းတထိတ္ထိတ္ ရင္တဖိုဖို”

ေဒၚသီတာ

“အိမ္ေလးတစ္လံုးေလာက္ ရရင္ေတာ့ လုိခ်င္ပါတယ္။  ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ကုိယ့္ေျမေလးနဲ႔ကိုယ္ လုပ္ငန္းကုိင္ငန္းလည္း လုပ္စားလုိ႔ရတယ္။ အခုက ဒီ ထီးေလးေတြပဲ ျပင္စားေတာ့ မုိးတြင္းဘက္ပဲ လုပ္စားလို႔ရတယ္။ ေႏြဘက္က်ေတာ့ ဘယ္သူ႔မွ မဝယ္ၾကေတာ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ အလုပ္အကိုင္က မရွိေတာ့ဘူး”