ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔ ကိုယ္က်င့္တရား

.

မေန႔တေန႔ကအထိ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ လူေတြ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ က်ဆင္းလာေနတဲ့ကိစၥ၊ ယဥ္ေက်းမႈ အဆင့္အတန္းမ်ား နိမ့္ဆင္းလာေနတဲ့ကိစၥကို မဇၥ်ိမက ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒါကို အေျခခံမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔တုိင္းျပည္မွာ ကိုယ္က်င့္သိကၡာမဲ့သူေတြနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈအဆင့္အတန္း မဲ့သူေတြ ခ်ည္းပဲ အမ်ားစုျဖစ္ေနၿပိီလားလို႔ ေမးစရာ ရွိလာပါတယ္။ အဲသလိုလည္း မဟုတ္ပါဘူးလို႔ အေျဖေပးလိုပါတယ္။

လက္ရွိ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ လူေတြ ေလးစားစံထားရေလာက္ေအာင္နဲ႔ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ ခိုင္မာအားေကာင္းတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားလည္း မနည္းလွပါဘူးလို႔ ဦးစြာ ေျပာလိုပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းေတြအတြင္းက Myanmer Now သတင္းဌာန၊ သတင္းေထာက္ခ်ဳပ္ ဦးေဆြ၀င္းရဲ႕ အင္း၀အပ္ခ်ဳပ္ဆိုင္သတင္း ေဖာ္ထုတ္မႈဟာ တႏိုင္ငံလံုး ဟိုးေလးတေက်ာ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သံုးလေက်ာ္ ဖံုးကြယ္ထားျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္မႈႀကီးတစ္ခုကို သတိၱရွိရွိ ေဖၚထုတ္ဖြင့္ခ်ခဲ့တဲ့သတင္းပါ။ ဦးေဆြ၀င္းဟာ အဲဒီ အင္း၀အပ္ခ်ဳပ္ဆိုင္က အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ အိမ္အကူ ကေလးငယ္ႏွစ္ဦးကို ဆိုင္ပိုင္ရွင္မိသားစုက ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိပ္စက္ညွဥ္းပမ္းမႈကို သက္ဆိုင္ရာ တာ၀န္ရွိသူတခ်ိဳ႕ ၀ိုင္း၀န္းဖံုးကြယ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့ၾကားက သက္စြန္႔ဆံဖ်ား ေဖၚထုတ္ဖြင့္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္သူေတြအပါအ၀င္ အျပစ္က်ဴးလြန္သူေတြကို အကာအကြယ္ေပးဖို႔လုပ္ခဲ့သူေတြအားလံုး တရားဥပေဒေရွ႕ေမွာက္ ေရာက္လာခဲ့ၾကရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ျပည္သူေတြအားလံုးက ဦးေဆြ၀င္းကို ၀ိုင္း၀န္းခ်ီးက်ဴးၾကပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးကလည္း ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဦးေဆြ၀င္းဟာ သတၱိရွိၿပီး တာ၀န္သိ ထူးခြၽန္ထက္ျမက္တဲ့ သတင္းသမားတစ္ဦးအျဖစ္ ထင္ရွားရပါတယ္။

ေနာက္တစ္ဦးရွိပါေသးတယ္။ သူကေတာ့ တကၠစီအငွားေမာင္းသမား ကိုသန္းထိုက္ေက်ာ္ပါ။ စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔က သူ႔ကားေပၚမွာ ေမ့က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ရတနာထုပ္ကို ၂၅ ရက္ေန႔မွာ သိသိခ်င္းခ်င္း ပိုက္ရွင္ဆီအျမန္လိုက္လံရွာေဖြ ျပန္ေပးခဲ့သူပါပဲ။ သိန္းေထာင္ခ်ိီ တန္ဘိုးရွိတဲ့ ရတနာထုပ္ကို ျပန္ေပးခဲ့တာပါ။ ဒီတုန္းက သတင္းမီဒီယာတစ္ခုနဲ႔ေတြ႕ဆံုတဲ့အခါ သူအခုလို ျပန္ေပးလိုက္တာဟာ ပိုင္ရွင္ေတြအေနနဲ႔ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပူေနေတာ့မွာပဲဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ျပန္ေပးခဲ့တာပါလို႔ ေအးေဆးရိုးရွင္းစြာ ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ သူေျပာတဲ့စကားအရဆိုရင္ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္နဲ႔ သူ႔ကိုယ္က်င့္တရားကို ထိန္းမတ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ သေဘာပါပဲ။

ဒီိလိုသတင္းနဲ႔ ဒီလိုလူေတြအေၾကာင္းၾကားရတဲ့အခါ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္ႀကီး ဒီလို ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းသူေတြ၊ သတၱိရွိသူေတြ၊ မတရား မမွန္ကန္တဲ့ အတၱတရားကို ႏိုင္ေအာင္ ထိန္းမတ္ႏို္င္သူေတြအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳရမွာျဖစ္ၿပီး အရာရာ ပ်က္စီးၿပိဳက်လာေနတဲ့ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မ်ိဳးမွာ ဒီလို သားေကာင္းရတနာေတြ၊ ဒီလို ႏိုင္ငံႀကီးသားစိတ္ရွိသူေတြ ရွိပါေသးလားဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ ေျဖလို႔ရႏိုင္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဦးေဆြ၀င္းနဲ႔ ကိုသန္းထိုက္ေက်ာ္တို႔ဟာ တျခားလူေတြလိုပဲ ပခံုးႏွစ္ဖက္ၾကား ေခါင္းေပါက္တဲ့ သူေတြခ်ည္းပါပဲ။ သူမ်ားထက္ ထူးျခားတာက မြန္ျမတ္တဲ့စိတ္ ရွိၾကတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ သူတို႔ ဒီလို မြန္ျမတ္တဲ့စိတ္ ထားႏိုင္ၾကတာ ဘာ့ေၾကာင့္လည္းလို႔ေတြးရင္ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ရွိသူေတြျဖစ္လို႔ပါပဲ။ သူတို႔ရဲ႕ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္က ဒုကၡေရာက္သူေတြကို ကယ္တင္လိုစိတ္၊ ေဖးမကူညီလိုစိတ္နဲ႔ ေျဖသိမ့္ေပးလိုစိတ္ကို ေမြးေပးလိုက္တာပါပဲ။

ဒီလိုေတြးတဲ့အခါ တိုင္းျပည္စီးပြားဥစၥာေတြကို ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ အသံုးျပဳသြားၾကသူေတြ၊ ျပည္သူအမ်ားစုႀကီးရဲ႕ ဥစၥာပစၥည္းေတြကို ကိုယ့္အက်ိဳးအတြက္ ထင္သလို အက်ိဳးစီးပြား ရွာသြားၾကတဲ့လူတခ်ိဳ႕နဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ၿပီး သင္ခန္းစာယူလို႔ရႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဦးေဆြ၀င္းနဲ႔ ကိုသန္းထိုက္ေက်ာ္တို႔က ဒုကၡနဲ႔ရင္ဆိုင္ေနရသူ ဒုကၡျဖစ္ေနသူေတြကို ကုိယ့္ဒုကၡလိုသေဘာထား ကိုယ္သာျဖစ္ရင္ဆိုတဲ့ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔ ကူညီၾက ျဖည့္ဆီးေပးၾကလို႔ ေလာကဟာ လွပသာယာသြားရပါတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕သယံဇာတေတြ တမ်ိဳးသားလံုးရဲ႕ သဘာ၀ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို ကိုယ့္စီးပြားလိုသေဘာထား ကိုယ္က်ိဳးၾကည့္သြားၾကတဲ့သူေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ လူတစ္စုကခ်မ္းသာၿပီး လူထုက ဆင္းရဲေနရပါတယ္။ ကမၻာ့အလယ္မွာ က်ေနာ္တို႔လူမ်ိဳးေတြ မ်က္ႏွာငယ္ရပါတယ္။

နိဂံုးခ်ဳပ္ရရင္ေတာ့ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားလက္ကိုင္ထားၿပီး ဒုကၡေတြ႕ေနသူေတြကို ကယ္တင္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတဲ့ ဦးေဆြ၀င္းနဲ႔ ကိုသန္းထိုက္ေက်ာ္လိုလူေတြ မ်ားသထက္မ်ားၿပီး ကိုယ္က်ိဳးကိုပဲၾကည့္ၿပီး လူမ်ားစုကို ဒုကၡတြင္း တြန္းပို႔ဖို႔ ၀န္မေလးၾကတဲ့ ကိုယ္က်ိဳးရွာသမားေတြ နည္းသည္ထက္ နည္းပါေစေၾကာင္း မဇၥ်ိမက တင္ျပလိုက္ပါတယ္။