ေဒါသထြက္ေနေသာ ကားဆရာမ်ား

.

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က ဘတ္စ္ကားေမာင္းၾကတဲ့ ကားဆရာေတြအေၾကာင္း ေျပာၾက အႀကံျပဳၾကတာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေတာ့ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ အထူးသျဖင့္ တစံုတရာ လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္ရလာခဲ့တဲ့့ လြန္ခဲ့ သည့္ ေလးငါးႏွစ္ကစၿပီး ပိုၿပီးေျပာၾက ပိုၿပီး အႀကံျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။ ၀မ္းနည္းဖြယ္ေကာင္းသည္မွာ ဘာမွ သိသာစြာ ထူးျခားစြာ ေျပာင္းလဲလာသည္ဟူ၍ မရွိသည့္အခ်က္ပင္ျဖစ္ပါတယ္။

အတိုခ်ဳပ္ၿပီးေျပာရလ်င္ေတာ့ ကားဆရာမ်ားအားလံုး ေဒါသအထြက္ျမန္လြန္းၾကတယ္လို႔ပဲ ဆိုရပါလိမ့္မယ္။ ကားေမာင္းလာစဥ္ ေရွ႕ကကားကိုလည္းေကာင္း ေဘးကကားကိုလည္းေကာင္း ေနာက္ကို ကားကိုလည္းေကာင္း သူတို႔ အၿမဲေဒါသထြက္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ ကားေပၚက ခရီးသည္ ေတြကိုလည္း ေဒါသထြက္ေနၾကပါတယ္။ ကားစီးဖို႔ေစာင့္ေနတဲ့ မွတ္တိုင္က ခရီးသည္ေတြကိုလည္း ေဒါသထြက္ ပါတယ္။

ဥပမာ ကားတစ္စင္းနဲ႔တစ္စင္း လမ္းယူၾကတဲ့အခါ ယွဥ္ၿပီး လမ္းယူတဲ့တျခားကားဆရာေတြကို ကားေပၚကတဆင့္ မၾကာခဏဆိုသလို မၾကားတၾကားပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကားေအာင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပစ္ျပစ္ႏွစ္ႏွစ္ ဆဲၾကပါတယ္။ လမ္းလုရင္း အျငင္းပြားစရာျဖစ္တဲ့အခါ ေျပလည္ဖို႔ကုိ ဦးမတည္ပဲ ကိုယ္ထိလက္ ေရာက္ျပဳလုပ္ဖို႔ကိုပဲ ဟန္ျပင္ေနတတ္ၿပီး ႀကိမ္းေမာင္းေျပာဆိုတာမ်ိဳးလုပ္ဖို႔လည္း ၀န္မေလးတတ္ ၾကပါဘူး။

ကားဂိတ္တခ်ိဳ႕မွာ ဒါမွမဟုတ္ လမ္းဆံုတခ်ဳိ႕မွာ ကားကို အခ်ိန္ေပးၿပီးရပ္ထားလို႔ အေရးႀကီးတဲ့ ခရီးသည္က ဘာျပဳလို႔ ကားကို အၾကာႀကီးရပ္ရတာလဲလို႔ေမးရင္ ရန္လိုတဲ့စကားနဲ႔ေျဖပါတယ္။ အဲဒီ ခရီးသည္ဆင္းသြားတဲ့အခါ ေနာက္ကေန မၾကား၀ံ့မနာသာစကားနဲ႔ ဆဲပါတယ္။ ကားေပၚက က်န္ခ ရီးသည္ေတြကို အဲဒီနည္းနဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္အသိေပးခ်င္တဲ့သေဘာလည္း ပါတဲ့သေဘာပါပဲ။

ဒီလိုေရးေတာ့ ကားတိုင္း ကားဆရာတိုင္းဟာ ဒီလိုခ်ည္းပဲေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အမ်ားစုကို  ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အနည္းစုကေတာ့ ကားေပၚမွာ ခရီးသည္ေတြကို အေပ်ာ္အပ်က္စကားနဲ႔ ခင္မင္စြာ ေနာက္ေျပာင္ရင္း အကူအညီေပးတာမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ က်က်န္ခဲ့တဲ့ပစၥည္းကို အျမန္ဆံုးနဲ႔ မွန္မွန္ကန္ကန္ျပန္ေပးတဲ့အထိ သိတတ္ၾကသူမ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ ကားအခ်င္းခ်င္း သီးခံဖို႔ လမ္းေပးဖို႔နဲ႔ ကူညီဖို႔အဆင္သင့္ျဖစ္တဲ့ကားဆရာေတြလည္း ရိွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါကေတာ့ တကယ့္ကို အနည္းစုပါပဲ။

ေဒါသထြက္ေနၾကတဲ့ ကားဆရာေတြဟာ ကားေမာင္းရင္း ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ၿပီးတစ္လိပ္ ေသာက္ဖို႔လည္း ၀န္မေလးတတ္ၾကပါဘူး။ ေဆးလိပ္မီးခိုးေငြ႕ေတြကို စိတ္ရွိတိုင္းဖြာထုတ္ရင္း ကားေမာင္းရင္း ၀န္မေလးတတ္ၾကပါဘူး။ ကားေမာင္းရင္းေဆးလိပ္ေသာက္တာဟာ အႏၱရယ္ရွိ တယ္ဆိုတာ ခရီးသည္ေတြကို လူမႈေရးက်င့္၀တ္အရ ထိခိုက္ေစတယ္ဆိုတာ က်န္းမာေရးထိခိုက္ေစ တယ္ဆိုတာ သူတို႔ မသိမဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ မဆင္ျခင္ႏိုင္ၾကပါဘူး။ ဆင္ျခင္ဖို႔ကိုလည္း မစဥ္းတတ္ၾကေတာ့ပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း ကားသမားအခ်င္းခ်င္း မၾကာခဏ ရိုက္ၾကႏွက္ၾကတာမ်ိဳးေတြနဲ႔ ခရီးသည္ နဲ႔ကားဆရာ ခိုက္ရန္ျဖစ္ရတာမ်ိဳးေတြ က်ေနာ္တို႔ၾကားေနၾကရတာပါ။ မၾကာခဏ ရာဇ၀တ္ျပစ္မႈ က်ဴးလြန္မိတဲ့အထိ ေျခလြန္လက္လြန္ ျဖစ္ၾကရ ေသြးထြက္သံလြန္ျဖစ္ၾကရ ေသဆံုးၾကရတာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ၾကာလာေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က ကားေန႔တိုင္းစီးၾကရတဲ့ ခရီးသြားျပည္သူေတြဟာ ကားေပၚတက္ တာနဲ႔တၿပိဳင္နက္ ကားဆရာေတြကို သတိထားဆက္ဆံၾကရ၊ သီးခံၾကရနဲ႔ စိတ္ဆင္းရဲၾကပ္တည္းစြာ ကားေပၚလိုက္လာခဲ့ၾကရတာခ်ည္းပါပဲ။

ကားဆရာေတြ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလို ေဒါသေတြ ထြက္ေနတတ္ၾကတာလဲ။ ကားဆရာေတြ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလို လူမႈေရးပ်က္ကြက္မႈေတြကို အတင့္ရဲစြာ လုပ္လာေနၾကတာလဲ။

ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ျဖစ္တည္လာခဲ့တဲ့ အေထြေထြ ပ်က္စီးၿပိဳလဲျခင္းမ်ားစြာထဲမွာ လူေတြ အခုလို အလိုလို သီးမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ၾကပ္တီးက်ဥ္းေျမာင္းလာေနတဲ့ စီးပြားေရး လူမႈေရး ပညာေရးအေျခအေနအရပ္ရပ္ဟာ တရားခံပါပဲ။ ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ စိုက္ထူထားခဲ့တဲ့ လူအခ်င္း ခ်င္း လွည့္ပတ္ျခင္း၊ ဖိႏွိပ္ရက္စက္ျခင္း၊ ေခါင္းပံုျဖတ္ျခင္း၊  မတရားအခြင့္အေရးယူျခင္း အစရွိတဲ့ မွားယြင္း ရႈပ္ေထြးလွတဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ႀကီးက လူေတြကို စိတ္ဓါတ္အထားအသိုေတြ နိမ့္ဆင္းသြား ေစခဲ့တာ၊ ယိုင္နဲ႔သြားေစခဲ့တာ၊ ၿပိဳကြဲပ်က္စီးသြားေစခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဒါသထြက္္္္္ေနတဲ့ ကားဆရာေတြကို ေဒါသမထြက္ေအာင္ ခရီးသည္ေတြကို ေလးစားေအာင္ အေလးအနက္ထားေအာင္ စိတ္ဓါတ္ေတြ ျပန္လည္ေကာင္းမြန္လာေစဖို႔ဆိုတာကေတာ့ ရက္ ၁၀၀ စီမံကိန္းတစ္ခုတည္းနဲ႔ေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။

တိုင္းျပည္ မွန္ကန္တဲ့ပညာေရးစနစ္၊ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္တဲ့ စီးပြားေရးစနစ္အစရွိတဲ့ လူ႔စိတ္ ဆႏၵနဲ႔ တိုက္ရိုက္အခ်ိဳးက်ေနတဲ့ အျခား နယ္ပယ္သီးသီးကို အခ်ိန္ယူေျဖရွင္းသြားၾကမွသာ အေႏွးႏွင့္ အျမန္ ေအာင္ျမင္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

နိဂံုးခ်ုပ္ေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္လို ကားဆရာေတြ ေဒါသထြက္တတ္တဲ့ ဘ၀အ ေျခအေနကေန ခ်စ္ခင္ေလးစားဖြယ္ကားဆရာေခတ္ ထူေထာင္လို႔ရတဲ့ႏိုင္ငံေတြ ကမၻာေပၚမွာ အထင္ အရွားရွိေနတဲ့အျပင္ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔လည္း မွန္ကန္တဲ့ဒီိမိုကေရစီစနစ္ကိုသာ အေကာင္အထည္ေဖၚ မယ္ဆိုရင္ ကားဆရာေတြ ေဒါသၿငိမ္းတဲ့ေခတ္ ထူေထာင္လို႔ မရႏိုင္စရာအေၾကာင္း မျမင္တဲ့အ ေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။