အသက္ ၁၂ ႏွစ္နဲ႔ ႏိုင္င့့ံလက္ေရြးစင္ျဖစ္လာသူ ေျခဗလာအေျပးသမား ပပ

.

PA PA The Best Foot Runner  လို႔ မီဒီယာေတြမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ၾကတဲ့ ျမန္မာ့လက္ေရႊးစင္ အေျပးအားကစားသမား မပပရဲ႕ အားကစားရုပ္ပံုလႊာတခ်ိဳ႕ဟာ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အေျပးၿပိဳင္ပြဲ၀င္တဲ့အခါ ဖိနပ္မပါ ေျခဗလာနဲ႔ ၀င္ေျပးေလ့ရွိတဲ့ မပပရဲ႕ ရုပ္ပံုလႊာက မီဒီယာေလာကအတြက္ ထူးျခားေနတဲ့သေဘာ ရွိပါတယ္။

သူ႔အေနနဲ႔ အားကစားေလာကထဲ ေရာက္ရွိလာပံုနဲ႔ အစျပဳ မိတ္ဆက္ေပးပါရေစ။ သူက ရမည္းသင္းၿမိဳ႕သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူ ဘာျပဳလို႔ ေျခဗလာနဲ႔ ေျပးရသလဲ။ ျမန္မာ့ အေျပးလက္ေရြးစင္ မပပက အခုလို စတင္ေျပာျပပါတယ္။

အဲဒီတုန္းက အသက္က ၉ႏွစ္အရြယ္ေလာက္ပဲ ရွိအံုးမွာေပါ့ေနာ္။ ဒီရပ္ကြက္က အစ္မေတြေပါ့ေနာ္ သူတို႔က လြတ္လပ္ေရး ပြဲအတြက္ ကြင္းထဲမွာ ေလ့က်င့္ခန္း သြားဆင္းၾကတယ္။ ေက်ာင္းပြဲေတာ္အတြက္ေပါ့။ သြားဆင္းေတာ့ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္က လိုက္သြားတယ္။ လိုက္သြားေတာ့ သူတို႔ေျပးတာ အားမရတာနဲ႔ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဝင္ေျပးလိုက္တာေပါ့။ ဝင္ေျပးၿပီးေတာ့ ကြင္းထဲမွာ ဆရာဦးသံေခ်ာင္းဆုိတာ ရွိတယ္ေလ။ သူ႔က အပတ္ ၂၅ ပတ္ေလာက္ ပတ္ေနေတာ့ သူ႔ေနာက္ကေန ေတာက္ေလွ်ာက္္ လိုက္ေျပးတယ္။ ဒီကေလးေလးက ေျပးႏိုင္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ သမီး ၿပိဳင္ပြဲ ဝင္ေျပးမလားတဲ့၊ ဟုတ္ကဲ့လို႔ သမီးၿပိဳင္ပြဲေျပးခ်င္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အဲဒါကေနၿပီးေတာ့ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ေျပးတာေပ့ါ။ လြတ္လပ္ေရးပြဲေတာ္လည္းက်ေရာ ရမည္းသင္းၿမိဳ႔မွာ စေနေန႔တိုင္း က်င္းပတယ္ေပါ့ေနာ္။ စေန႔ေန႔တိုင္း က်င္းပေတာ့ ေလးလလံုးမွာ ပထမရခဲ့တယ္။

လြတ္လပ္ေရး အေျပးၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ စတင္မ်ိဳးေစ့ခ်ခဲ့တဲ့ သူမရဲ႕ အားကစား စိတ္ဓာတ္ဟာ တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႔ တုိင္းလက္ေရြးစင္ ႏိုင္ငံလက္ေရြးစင္ အဆင့္ထိ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္တဲ့အားကစားသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အဆင့္ဆင့္ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရပံုကိုလည္း မပပက အခုလို ေျပာျပပါတယ္။

ရမည္းသင္းၿမိဳ႕နယ္ကေန မႏၱေလးတိုင္းသြားၿပိဳင္တယ္။ သြားၿပိဳင္ရာကေန မႏၱေလးတိုင္းမွာလည္း က်ံဳးပတ္လည္ ေျပးရတယ္။ က်ံဳးပတ္ေျပးရင္းကေန ပထမရေတာ့ မႏၱေလးတိုင္း လက္ေရြးစင္ စျဖစ္တာေပါ့။ မႏၱေလးတိုင္း လက္ေရြးစင္ကေန ရန္ကုန္ကို ၉၀ ခုႏွစ္ စေရာက္တယ္ေပါ့။ ၉၀ခုႏွစ္မွာ မိတာ ၁၀၀၀ နဲ႔ မီိတာ ၅၀၀၀ ေျပးတာေပါ့ါေနာ္။ တတိယေတာ့ ရခဲ့တယ္ေပါ့။ တတိယ ရခဲ့ေတာ့ အဲဒီမွာ တိုင္းႏွင့္ျပည္နယ္က တစ္ဆင့္ အဲမွာ ဒါေပမယ့္ တိုင္းကို ျပန္မလာေတာ့ပဲနဲ႔ ရန္ကုန္မွာပဲ training လိုက္ဆင္းတာ။ ဒီျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ျဖစ္ခ်င္လို႔ ၉၃ လည္းေရာက္တဲ့အခါ ဆီးဂိမ္း လူေရြးပြဲေပါ့။ အဲဒီမွာ ဆရာက ဝင္ေျပးခိုင္းတာ။ မိတာ တစ္ေသာင္းေပါ့ေနာ္။ အဲမွာ ဝင္ေျပးေတာ့ ပထမရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က အသက္ငယ္ဆံုးလည္း ျဖစ္တယ္္။ ဆီးဂိမ္းလည္း အေတြ႕ႀကံဳရေအာင္ဆိုၿပီးေတာ့ စင္ကာပူ ဆီးဂိမ္းကို ေခၚသြားတာ။ အဲဒီမွာ မိတာ တစ္ေသာင္းႏွင့္ မိတာ သံုးေထာင္ေျပးရတယ္။ အဲတုန္းက ဒုတိယဆု ႏွစ္ဆုေပါ့ေနာ္ ၉၃မွာ ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္စျဖစ္တာ။ လူေတြသိသြားေတာ့ အဲမွာ အသက္ငယ္ဆံုးေပါ့ေနာ္။ ဆီးဂိမ္းလည္းစ ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္လည္း စျဖစ္တာဆိုေတာ့ အဲတုန္းက ဘယ္သူမွ အသက္အငယ္ဆံုး မျဖစ္ဖူး ဘူးေလ။ အဲတုန္းက အသက္က ၁၂ အရြယ္ေလာက္ပဲ ရွိအံုးမယ္။ ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ စျဖစ္တာ။ စင္ကာပူ ဆီးဂိမ္းကေနျပန္လာၿပီးေတာ့ ပပဆိုတာ အကုန္လံုး သိသြားၾကတာ။

ေနာက္ပိုင္း ႏိုင္ငံတကာ ပြဲအေတြ႕ႀကံဳေတြလည္း ပိုမ်ားလာၿပီး ဆုေတြလည္း ရယူေပးႏိုင္ခဲ့တဲ့ သူမဟာ ယခု ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အထိဆိုရင္ ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ သက္တမ္းအေနနဲ႔ ၂၅ႏွစ္သက္တမ္းကို ျဖတ္သန္းလာခဲ့ၿပီးပါၿပီ။

ၾကားပြဲေတြ ပြဲျမင့္တဲ့ ပြဲမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတာေပါ့။ ေပၚတူဂီ ၿပိဳင္ပြဲတို႔ ကမၻာ့လူငယ္ ၿပိဳင္ပြဲတို႔ အဲသလိုမ်ိဳးေပါ့။ ေနာက္လူငယ္ၿပိဳင္ပြဲတို႔ ဆီးဂိမ္းတိုင္းေတာ့ အဲလိုမ်ိဳးေပါ့ေနာ္။ ဆုတံဆိပ္ လြတ္တယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။  ဆုတံဆိပ္ေတြကေတာ့ ပထမသာ မရခဲ့ေပမယ့္ ဒုတိယ တတိယေတာ့ အၿမဲခ်ိတ္ခဲ့ပါတယ္။

ႏိုင္ငံတကာ ၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ ေရႊတံဆိပ္ဆု ၁၅ ဆုေက်ာ္ကို စြတ္ခူးေပးႏိုင္ခဲ့တဲ့ မပပနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တစ္ခ်ိဳ႕သူေတြက ေဝဖန္ၾကတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ သူမ ဖိနပ္မစီးပဲ ၿပိဳင္ပြဲဝင္တာဟာ သူမမွာ ဖိနပ္ေကာင္းေကာင္း မရွိလို႔မ်ားလား။ ဒါမွမဟုတ္ ဖိနပ္ေတြကို သူမ ဘာေတြ လုပ္ပစ္ခဲ့လို႔လဲ။ ဟိုဟိုဒီဒီ ေဝဖန္ခဲ့တဲ့ စကားသံေတြ ထြက္ေပၚခဲ့ဖူးတာပါပဲ။ သူ ဘာ့ေၾကာင့္ ဖိနပ္မစီးခဲ့တာလဲဆိုတာကိုလည္း မပပက ဆက္လက္ ရွင္းျပပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ဖိနပ္မစီးတဲ့ ကိစၥနဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက မ်ိ္ဳးစံုေပါ့ေနာ္။ ေဖ့ဘုတ္မွာလည္း တင္ထားၾကတယ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းကိုေပါ့။ ဒီဖိနပ္မစီးတဲ့ ကိစၥကလည္း ဟို ၉၀ စေျပးပါၿပီဆိုကတည္းက ဖိနပ္က နဂိုကတည္းကလည္း မစီးတတ္ဘူး။ ဖိနပ္ကေတာ့ မ်ိဳးစံုရွိတယ္ေပါ့ေနာ္။ ႏုိင္ငံေတာ္ကလည္း ေပးတယ္။ အလွဴရွင္ေတြကလည္း ဖိနပ္ေတြ ေပးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖိနပ္က ဘယ္ေတာ့မွ မစီးတတ္တဲ့အတြက္ ၿပိဳင္ပြဲတိုင္း ဖိနပ္ကို ခၽြတ္ပစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုခ်ိန္ ၂၀၁၅ က်မွ ဒီအေၾကာင္းႀကီးက ဘာျဖစ္လို႔ ေပၚလာတာလဲေပါ့။ ကိုယ္လည္း အသက္က ႀကီးလာၿပီ အခုအခ်ိန္ထ္ိ လုပ္လာတာဆုိေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္လည္း သိပ္ၿပီး မလုပ္ေပးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ ငါ့ကို ဒီလုိေျပာတယ္ဆိုၿပီး ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ စိတ္မေကာင္းေတာ့ ျဖစ္မိတာေပါ့ေနာ္။ အခုမွေျပးတာ မဟုတ္ဘူး ဟိုငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ဖိနပ္ခၽြတ္ေျပးလာတာ အဲကတည္းက မေျပာပဲနဲ႔ အခုက်မွ ဘာလို႔ ေျပာရတာလဲ။ ကိုယ့္ကို ဝမ္းလည္း ဝမ္းနည္းတယ္။ ကိုယ္က ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ မလုပ္ေပးႏိုင္ေတာ့ဘူးလား။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ဘက္ကေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ဘက္က အေနသာႀကီးေလ။ ကိုယ္က မဟုတ္တဲ့အတြက္ အားကစားေလာကမွာလဲ ပပကို စံုစမ္းၾကည့္လို႔ ရပါတယ္။ ပပ ဘယ္လိုလဲဆိုတာေပါ့ေနာ္။

အမ်ိဳးသားလုပ္သူက လစာသြားထုတ္ေတာ့ ရန္ကုန္မွာ ဖိနပ္ေတြ အားကစား ပေဒသာမွာ ေတြ႕တယ္တဲ့။ ပပတို႔ နာမည္ေပါ့ေနာ္။ ဥကၠ႒က ဖိနပ္ႏွစ္ရံစီေပးတယ္။ ႏွစ္ရံစီမွာ ႏွစ္ရံမရပဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဖိနပ္တစ္ရံပဲ ရတယ္။ တစ္ရံကို မေပးပဲနဲ႔ သူတို႔က ဖိနပ္ဘူးမွာ နာမည္ေလးေတြ ေရးထားေတာ့ အားကစား ပေဒသာမွာ ေရာင္းတာေတြ႕တယ္။ ေတြ႕ေတာ့ ကိုယ့္နာမည္ေလးေတြနဲ႔ ေရာင္းတာေတြ႕ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ ျမင္မွာပဲေလ။ ဒီဖိနပ္လာဝယ္တဲ့ သူေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ နာမည္နဲ႔ဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ လာေရာင္းထားတယ္လို႔ သူတို႔က ထင္မွာပဲ။

အေရွ႕ေတာင္အာရွ ေျပးခုန္ပစ္ေလာကမွာ ဆိုရင္လည္း သူမကို PA PA The Best Foot Runner  လို႔ေတာင္ လူသိမ်ားပါတယ္။ ေျခဗလာနဲ႔ေျပးရတာကို ပိုၿပီးေတာ့ အားရတယ္ဆိုတဲ့ မပပဟာ အခုဆိုရင္ အားကစားေလာကေန အနားယူေတာ့မွာပါ။ ေနာင္တက္လာတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကိုလည္း ေနရာေပးခ်င္တဲ့ အျပင္ လက္ရွိမွာ ဒုတိယ ကုိယ္ဝန္ကိုလည္း လြယ္ထားရတဲ့အတြက္ အားကစားေလာက ကေန သူမ အနားယူဖို႔ရန္ ဒီခ်ိန္ဟာ အသင့္ေတာ္ဆံုးလို႔ သူမကေတာ့ မွတ္ယူထားပံု ရပါတယ္။ လက္ရွိ္မွာေတာ့ မိသားစုႏွင့္အတူ ရမည္းသင္းၿမိဳ႕မွာ ျပန္လည္ၿပီး အေျခခ် ေနထိုင္ေနပါၿပီ။

အမ်ိဳးသားက ၂၀၀၆ မွာ မႏၱေလးတိုင္းကေန လူေရြးလိုက္တာေပါ့။ သူက ၂၀၀၆ မွာ စပါၿပီးေတာ့ ၂၀၀၇ ဆီးဂိမ္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ မိတာ တစ္ေသာင္းမွာ တတိယ ရခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ၿပီးေတာ့ ေနာက္ပိုင္း ဆီးဂိမ္းေတြမွာလည္း  သူနဲ႔ ဆီးဂိမ္းတိုင္း ေနာက္ ၾကားပြဲေတြေပါ့ေနာ္။ အင္ဒိုနီးရွား ဆယ္ကီလိုၿပိဳင္ပြဲတို႔ သူနဲ႔ ခဏခဏ သြားျဖစ္တယ္ေပါ့။ ျမန္မာျပည္ ဆီးဂိမ္းအတြက္လည္း တ႐ုတ္ျပည္မွာ Tranning ၅လ လႊတ္ခဲ့တယ္။ အဲမွာလည္း တူတူပဲ Tranning သြားဆင္းရတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး သူနဲ႔ ဆံုျဖစ္တာပါ။

ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ ကစားသမား ဘဝကေန သူမ အနားယူလိုက္ေတာ့မယ္ ဆိုေပမယ့္ ႏိုင္ငံအတြက္ဆက္လက္ၿပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင့္မယ့္ စိတ္ကေတာ့ သူမမွာ အျပည့္အဝ ရွိေနပါေသးတယ္။ ၁၉၉၃ခုႏွစ္ကတည္းက လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးနဲ႔ ဆည္ေျမာင္းဦးစီးဌာနမွာ ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ တာဝန္ထမ္းခဲ့ပါတယ္။

အားကစားေလာကမွာ အနားယူလိုက္ေပမယ့္ မိခင္ဌာန လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးမွာ ၉၃ ကတည္းက ဝင္လာတာေပါ့ေနာ္။ ဝန္ထမ္းဘဝနဲ႔ပဲ ဒီအားကစားကို တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ ဝန္ႀကီးဌာနဆိုတာ ရွိတယ္ေလ။ အားကစားသာ နားေပမယ့္ ဝန္ႀကီးဌာနအတြက္ တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ေတာ့ ဝင္ေျပးျဖစ္မွာပါ။ မိခင္ဌာနကလည္း ၉၃  ကတည္းက ၾကည့္လာတာဆိုေတာ့ ဌာနအတြက္ ကိုယ့္က ျပန္ၿပီး ႀကိဳးစားေပးရအံုးမယ္။

သူမအေနနဲ႔ အားကစားေလာကမွာ က်င္လည္ခဲ့ရတဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလ်ာက္မွာ ေက်နပ္ဂုဏ္ယူခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြလည္း ရွိသလို စိတ္ပ်က္အားငယ္ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ဆိုတာလည္း ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ သူမ ေျပာျပတဲ့ စကားသံေတြထဲမွာ ေျပးခုန္ပစ္ အားကစားအတြက္ ပိုမို ေကာင္းမြန္ေစခ်င္တဲ့ ေစတနာေတြကိုေတာ့ ျမင္ေတြ႕ေနရပါတယ္။

ဆရာကိုေဆးတို႔ ဆရာေမာင္ညိဳႀကီးတို႔ နည္းျပေတြ အမ်ားႀကီး ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဆရာကိုေဆးဆုိ ျမန္မာ့လက္ေရြးစင္ အကုန္လံုးေမြးထုတ္ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၃ ျမန္မာျပည္ ဆီးဂိမ္းမွာ ဆရာ့ကို အသိမွတ္လည္း မျပဳဘူး။ ေခၚလည္း မေခၚဘူး။ အမွန္ဆိုရင္ ဆရာ့ကို အသိမွတ္ျပဳတဲ့ အေနနဲ႔ ေခၚသင့္တယ္ေလ။ ဒီမိသားစုေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေလးေနၿပီးေတာ့ ေနာက္ဝန္ႀကီးဌာနအတြက္ရယ္ မိခင္ဌာန အတြက္ရယ္။ ေနာက္ ဝန္ထမ္းဘဝနဲ႔ ကိုယ့္စီးပြားလုပ္ထားတဲ့ ေမြးျမဴေရးရယ္ ကိုယ့္မိသားစုရယ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေလး ေနာက္ဆံုး လြတ္လပ္ေရး ပြဲေတြ လာလို႔ရွိရင္ ေနာက္ဆံုး ကေလးေလးေတြကို ကိုယ္လို ထူးခၽြန္ထက္ျမက္ေအာင္ သူတ္ို႔ေလးေတြကို ပံ့ပိုးသြားရင္း အဲလို မိသားစုနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနခ်င္တယ္။